“TINAKASAN AKO NG SARILI KONG NOBYA SA MISMONG ARAW NG AMING KASAL UPANG SUMAMA SA ISANG ‘MAYAMAN’ AT AROGANTENG LALAKI. TINAWAG NIYA AKONG PATAY-GUTOM AT WALANG PANGARAP SA BUHAY SA HARAP NG AMING MGA BISITA. INAKALA NIYANG NAKAHANAP SIYA NG GINTO SA KANYANG BAGONG KASINTAHAN… NGUNIT ANG HINDI NIYA ALAM, ANG LALAKING TINALIKURAN NIYA SA ALTAR AY ANG MISMONG BILYONARYONG NAGMAMAY-ARI NG BUONG BUHAY NILA.”
Ang Pagkakanulo sa Humarap ng Altar
Ako si Gabriel. Upang makahanap ng babaeng magmamahal sa akin nang totoo at hindi dahil sa aking pera, nagpanggap akong isang simpleng mekaniko na nagngangalang “Gael Santos”. Sa loob ng tatlong taon, itinago ko sa nobya kong si Cindy ang totoo kong pagkatao. Minahal ko siya nang tapat, ibinigay ang lahat ng aking makakaya mula sa aking “maliit na sweldo,” at niyaya siyang magpakasal.
Ngunit sa mismong araw ng aming kasal, sa harap ng altar at ng aming mga bisita, gumuho ang lahat.
Bumukas ang malaking pinto ng simbahan, ngunit hindi isang nakangiting nobya ang naglakad papasok. Si Cindy ay nakasuot pa rin ng kanyang wedding gown, ngunit nakakapit siya sa braso ng isang lalaking nakasuot ng mamahaling suit at maraming gintong alahas.
Nagsimulang magbulung-bulungan ang mga bisita. Nanlaki ang mga mata ko. “Cindy? Anong ibig sabihin nito? Sino ang lalaking ‘yan?”
Huminto sila sa gitna ng aisle. Tiningnan ako ni Cindy mula ulo hanggang paa na may matinding pandidiri.
“Itigil na natin ‘to, Gael. Hindi ako magpapakasal sa’yo,” matapang at walang-hiyang sagot ni Cindy. “Natauhan na ako. Tatlong taon akong nagtiis sa pagiging dukha mo. Ayokong tumira sa maliit na apartment at mag-amoy grasa habambuhay!”
Ang Aroganteng Panghihimasok
Humalakhak ang lalaking kasama niya. “Kaya nga, pre. Wag mo nang ipilit ang sarili mo sa babaeng hindi mo kayang buhayin. Ako nga pala si Anton, isang Senior Manager sa Valderama Empire. Kaya kong ibigay kay Cindy ang mga mamahaling bag at sasakyan na sa panaginip mo lang makikita.”
Nagulat ang ilan sa mga bisita. Ang Valderama Empire ay ang pinakamalaking conglomerate sa buong bansa.
“Cindy, nakahanda na ang kasal natin. Nandito na ang mga pamilya natin,” mahinahon kong pakiusap, sinusubukan siyang bigyan ng huling pagkakataon. “Sigurado ka ba talaga sa ginagawa mo?”
“Oo, Gael! Patay-gutom ka! Wala kang pangarap!” sigaw ni Cindy sa harap ng lahat. Hinubad niya ang simpleng silver na singsing na ibinigay ko sa kanya at ibinato ito sa aking mukha. “Iyan! Isang libong piso lang yata ang halaga niyan! Tingnan mo ang singsing na bigay ni Anton, purong dyamante! Mabulok ka sa kahirapan mo!”
Tinitigan ko ang singsing na gumulong sa sahig. Isang malamig na pakiramdam ang bumalot sa puso ko. Nawala ang lahat ng pagmamahal ko sa kanya, napalitan ng kaluwagan dahil nakita ko ang tunay niyang kulay bago pa mahuli ang lahat.
“Sige,” malamig kong sagot. Tumingin ako kay Anton at Cindy. “Sana hindi ninyo pagsisihan ang araw na ito.”
“Pagsisihan? Kahit kailan hindi ako magsisisi na iniwan kita!” tumatawang sagot ni Cindy bago sila tumalikod at masayang lumabas ng simbahan, iniwan akong nakatayo sa altar habang pinag-uusapan ng mga tao.
Ang Pagbabalik ng Hari
Kinabukasan, iniwan ko ang maliit na apartment ko. Nag-shave ako, nagpagupit, at isinuot ang aking custom-made Italian suit. Pumasok ako sa pinakamataas na palapag ng headquarters ng Valderama Empire.
Dahil ako si Gabriel Valderama. Ang kaisa-isang tagapagmana at ang lihim na bilyonaryong CEO ng buong kumpanya na matagal nang nagbakasyon para maghanap ng totoong pag-ibig.
“Welcome back, Boss Gabriel,” nakayukong bati ng aking mga board of directors at libu-libong empleyado.
“Mayroon tayong malaking Grand Gala mamayang gabi para sa anibersaryo ng kumpanya,” utos ko sa aking sekretarya. “Siguraduhin ninyong imbitado ang lahat ng Senior Managers… lalo na ang isang nagngangalang Anton.”
Ang Enggrandeng Pagdiriwang
Gabi ng Grand Gala. Ang pinakamalaki at pinakamarangyang hotel sa bansa ay napuno ng mga kilalang tao, pulitiko, at mga matataas na empleyado ng Valderama Empire.
Nakatayo sa gitna ng hall sina Anton at Cindy. Nakasuot si Cindy ng isang mapang-akit na pulang gown at walang tigil sa pagyayabang sa mga asawa ng ibang managers.
“Napakabait talaga ni Anton,” malakas na kwento ni Cindy. “Isipin niyo, muntik na akong magpakasal sa isang dukhang mekaniko kahapon! Buti na lang niligtas ako ng mahal ko. At siguradong mapo-promote si Anton bilang Vice President ngayong gabi kapag nakita ng bagong CEO ang galing niya!”
“Tama ang baby ko,” nakangising sabat ni Anton, umiinom ng mamahaling champagne. “Kakausapin ko ang misteryosong CEO natin mamaya. Siguradong bibigyan niya ako ng malaking pabuya.”
Biglang namatay ang mga ilaw. Bumukas ang spotlight patungo sa grand staircase.
“Ladies and gentlemen,” anunsyo ng host. “Mangyaring salubungin ang nag-iisang may-ari at CEO ng Valderama Empire… Mr. Gabriel Valderama!”
Ang Pagsisisi ng Sakim
Tumugtog ang masiglang musika. Dahan-dahan akong naglakad pababa ng hagdan, napapalibutan ng aking mga bodyguards. Nakasuot ako ng isang bilyong-pisong gintong relo at nag-uumapaw sa awtoridad na nagpapanginig sa lahat ng naroon.
Pumalakpak ang lahat, kabilang sina Anton at Cindy. Ngunit nang makarating ako sa ibaba at tumama ang liwanag sa aking mukha, biglang huminto ang palakpak ng dalawa.
Nalaglag ang baso ng champagne mula sa kamay ni Cindy. BASAG.
Nanlaki ang kanyang mga mata, halos lumabas mula sa kanyang mukha. Namutla si Anton, nanginginig ang mga tuhod na parang tinakasan ng kaluluwa.
“G-Gael?!” nanginginig na tili ni Cindy. “A-Anong ginagawa ng mekanikong ‘yan dito?! P-Paano siya naging CEO?!”
Naglakad ako palapit sa kanila. Ang buong hall ay natahimik at nagbigay-daan sa akin. Tinitigan ko sila nang may nakakakilabot na ngiti.
“Good evening, Anton. Good evening… Cindy,” malamig kong bati, ang boses ko ay umalingawngaw sa mikropono na nakakabit sa aking coat.
“B-Boss Gabriel?! I-Ikaw si Gael?!” nauutal na sabi ni Anton, halos mapaluhod sa sahig sa sobrang takot.
“Oo, Anton. Ako ang lalaking tinawag mong walang pangarap kahapon,” nakangisi kong sagot. Humarap ako sa aking head of HR. “Tanggalin ang lalakeng ito sa kumpanya. I-freeze ang lahat ng bank accounts niya dahil nalaman kong gumagamit siya ng kaban ng kumpanya para bumili ng mga dyamanteng singsing.”
“HINDI! Sir Gabriel! Patawarin niyo ako! H-Hindi ko po alam!” umiiyak na gumapang si Anton, pilit na inaabot ang sapatos ko pero pinigilan siya ng mga gwardya. Hinarap niya si Cindy at malakas na sinampal. “Kasalanan mo ‘to, malanding babae ka! Pinagyabang mo pa sa akin na iwan ang lalakeng ‘yan!”
Napahawak si Cindy sa kanyang pisngi, umiiyak nang humagulgol. Gumapang siya palapit sa akin, tinitingnan ang aking mamahaling suit at ang kapangyarihang hawak ko.
“Gael… babe… p-patawarin mo ako,” umiiyak niyang pakiusap, pilit na kumakapit sa binti ko. “N-Nagkamali lang ako! I-Ikaw talaga ang mahal ko! T-Tayo na lang ulit, please! Magpapakasal na tayo!”
Marahas kong hinila ang binti ko palayo sa kanya. Tinitigan ko siya nang may matinding pandidiri.
“Tinapon mo na ang singsing kahapon, Cindy. At kasabay noon ay tinapon mo na rin ang pagkakataong maging reyna ng buong imperyong ito,” malamig kong hatol. “Security, ilabas niyo ang dalawang basurang ito. At wag na wag niyo na silang papapasukin sa kahit anong establishment na pag-aari ko.”
Habang kinakaladkad silang dalawa palabas ng hotel, sumisigaw, nag-aaway, at nagmamakaawa, pinanood ko lamang sila habang umiinom ng alak. Inakala ni Cindy na iniwan niya ang isang tanso para sa isang ginto, ngunit ang totoo, itinapon niya ang isang dyamante para mamulot ng isang bulok na bato.
