“PINILIT NILA AKONG IPAKASAL SA ISANG LALAKENG NAMUMULOT NG BASURA UPANG TULUYAN AKONG ALISAN NG KARAPATAN SA YAMAN NG AKING AMA. GUSTO NILANG GAWIN AKONG KATATAWANAN SA HARAP NG BUONG HIGH SOCIETY. NGUNIT NANG TUMAYO ANG PULUBI SA HARAP NG ALTAR AT INAHAYAG ANG KANYANG TUNAY NA PANGALAN, NALAGLAG ANG PANGA NG LAHAT AT TILA NAWALAN NG HININGA ANG MGA TAONG NAGPAPAHIRAP SA AKIN.”
Ang Malupit na Kasunduan
Ako si Isabel, dalawampu’t apat na taong gulang. Nang mamatay ang aking mga magulang sa isang aksidente, naiwan sa akin ang pangangalaga sa aking pitong-taong-gulang na kapatid na si Toby na may malubhang sakit sa puso. Naiwan din sa akin ang malaking kumpanya ng aming pamilya.
Ngunit ang aking sakim na tiyuhin, si Tito Roman, ay gumawa ng paraan upang nakawin ang lahat. Ginamit niya ang sakit ni Toby upang i-blackmail ako. Kinontrol niya ang trust fund na pambayad sa ospital ng aking kapatid.
“Kung gusto mong patuloy na mabuhay ang kapatid mo, pipirmahan mo ang dokumentong ito na naglilipat ng buong kumpanya sa pangalan ko,” nakangising banta ni Tito Roman isang gabi. “At para makasiguro akong hindi ka na makakabalik sa high society… ipapakasal kita sa isang pulubi.”
“Tito, parang awa mo na! Wag mong gawin ‘to!” umiiyak kong pakiusap. “Kahit kunin niyo na ang kumpanya, wag niyo lang akong ipahiya nang ganito!”
Humalakhak ang anak niyang si Stella. “Bagay lang sa’yo ‘yan, Isabel! Masyado kang nagmamataas noon! Napulot namin ang lalakeng ‘yan sa gilid ng tulay, naghahalungkat ng basura. ‘Kardo’ raw ang pangalan. Siya ang babagay sa isang tulad mong talunan!”
Dahil nakasalalay ang buhay ni Toby, wala akong nagawa kundi ang umiyak at pumayag.
Ang Kasal ng Kahihiyan
Sumapit ang araw ng kasal. Ginanap ito sa isang malaki at sikat na simbahan kung saan inimbitahan ni Tito Roman ang lahat ng mga kilalang negosyante, pulitiko, at matataas na tao sa lipunan. Ang layunin niya ay ipangalandakan sa lahat kung gaano ako kabagsak.
Habang naglalakad ako sa aisle suot ang isang simpleng puting damit, dinig na dinig ko ang mga bulungan at tawanan ng mga bisita.
“Kawawang Isabel, ipapakasal sa isang taong-grasa.” “Nabaliw na yata matapos mamatay ang mga magulang.”
Nakatayo sa dulo ng altar si ‘Kardo’. Nakasuot siya ng isang luma, kupas, at maluwag na suit. Mahaba ang kanyang buhok na tumatakip sa kanyang mukha, at may makapal siyang balbas. Nakayuko lamang siya, tila nahihiya sa dami ng tao.
Nang makarating ako sa altar, tahimik akong humikbi. Hinawakan ni Kardo ang kamay ko. Laking gulat ko dahil ang mga kamay niya ay hindi magaspang tulad ng inaasahan ko sa isang namumulot ng basura. Mainit ito at nakakaramdam ako ng kakaibang pamilyar na kaligtasan.
“Huwag kang umiyak,” isang napakalalim at baritonong boses ang bumulong sa akin. Kumunot ang noo ko. Hindi iyon boses ng isang kaawa-awang pulubi.
Ang Pag-ikot ng Tadhana
Bago magsimula ang seremonya ng pari, kinuha ni Tito Roman ang mikropono. Gusto niya akong pahiyain sa huling pagkakataon.
“Ladies and gentlemen,” nakangiting anunsyo ni Tito Roman. “Salamat sa pagdalo sa napaka-espesyal na araw ng aking pamangkin. Pinili niyang pakasalan ang isang lalakeng galing sa kalsada dahil naniniwala siyang ang pag-ibig ay walang pinipiling antas sa buhay! Bigyan natin sila ng palakpak!”
Nagtawanan ang mga bisita, lalo na si Stella na halos mamatay sa kakatawa sa unahan. “Say hi to your beggar husband, Isabel!” sigaw ni Stella.
“Sana lang ay matulungan ng lalaking ito ang pamangkin ko,” patuloy ni Tito Roman, nagkukunwaring mabait. “Dahil bilang bagong CEO ng kumpanya namin, kasalukuyan akong nakikipag-usap sa pinakamalaking bilyonaryo sa Asya, si Mr. Alexander de Silva, upang iligtas ang aming negosyo. Sana’y dumalo siya rito ngayon.”
Biglang binitawan ni ‘Kardo’ ang kamay ko.
Tumayo siya nang tuwid. Ang kanyang dating nakukubang postura ay biglang nawala, napalitan ng isang tindig na nag-uumapaw sa awtoridad at kapangyarihan.
Nilapitan niya si Tito Roman at hinablot ang mikropono mula sa kamay nito.
Ang Pagbubunyag ng Bilyonaryo
“Hindi mo na kailangang hintayin si Mr. de Silva, Roman,” umalingawngaw ang malamig at makapangyarihang boses ni Kardo sa buong simbahan. “Dahil kanina pa siya nakatayo sa harap mo.”
Natahimik ang buong simbahan. Nalaglag ang panga ni Tito Roman. “A-Ano? Anong pinagsasasabi mong baliw ka?!”
Inalis ni Kardo ang pekeng makapal na balbas na nakadikit sa kanyang mukha. Hinawi niya ang kanyang buhok paatras, inilalantad ang isang napakagwapo, matikas, at perpektong mukha na madalas makita lamang sa mga cover ng business magazines.
Nagkagulo ang mga bisita. Nagsitayuan ang mga malalaking negosyante sa loob ng simbahan.
“M-Mr. Alexander de Silva?!” sigaw ng isang senador mula sa unahan. “Siya ang CEO ng De Silva Empire!”
Nanlaki ang mga mata ko. Ang pulubing ipinakasal sa akin ay ang pinakamayaman at pinakakinatatakutang bilyonaryo sa buong bansa?!
Namutla si Tito Roman. Tila nawalan siya ng buto sa tuhod at napahawak sa upuan. “H-Hindi maaari… p-paano… pinulot ka ng mga tauhan ko sa gilid ng tulay!”
“Nagpanggap akong pulubi upang imbestigahan ang mga reklamo ng korapsyon sa kumpanyang ninakaw mo, Roman,” malamig na hatol ni Alexander, ang kanyang mga mata ay parang yelo na nakatitig sa tiyuhin ko. “Nang nandoon ako sa kalsada, walang-awa mo akong pinasipa sa mga tauhan mo. Pero itong pamangkin mo…”
Tumingin sa akin si Alexander, at ang kanyang matatalim na mata ay nanlambot. “Si Isabel… kahit na pinahihirapan mo siya, palihim siyang lumabas at binigyan ako ng pagkain at gamot noong inakala niyang pulubi ako. Isang pusong ginto na hindi nababagay sa isang demonyong tulad mo.”
Ang Pagbagsak ng mga Taksil
“M-Mr. de Silva! Isang malaking hindi pagkakaunawaan ito!” umiiyak na gumapang si Stella palapit sa altar. “Ako na lang ang pakasalan niyo! Hindi ‘yung babaeng ‘yan!”
“Lumayo ka sa akin, linta,” pandidiri ni Alexander. Sumenyas siya sa likod ng simbahan.
Biglang bumukas ang malaking pinto at pumasok ang mga pulis kasama ang head lawyer ng De Silva Empire.
“Roman at Stella, inaresto namin kayo para sa kasong Blackmail, Grand Theft, at Fraud,” anunsyo ng hepe ng pulisya. “At nakuha na rin namin si Toby mula sa ospital at inilipat sa pinakamagandang private suite sa ilalim ng proteksyon ni Mr. de Silva.”
“HINDI! Kumpanya ko ‘yon! Isabel, tulungan mo ako!” nagwawalang sigaw ni Tito Roman habang pinoposasan at kinakaladkad siya ng mga pulis.
“Wala kang kwentang pamangkin! Isusumpa kita!” tili ni Stella habang umiiyak na isinasakay sa police car.
Pinanood lamang sila ng lahat ng bisita na ngayon ay nanginginig sa takot dahil sa kapangyarihan ni Alexander.
Nang mawala na ang mga taksil, humarap sa akin si Alexander. Lumuhod siya sa isang tuhod, kinuha ang isang maliit na velvet box mula sa kanyang bulsa, at inilabas ang isang singsing na may napakalaking dyamante na nagkakahalaga ng daang milyon.
“Isabel,” nakangiting sabi ng bilyonaryo. “Ipinilit nila ang kasal na ito bilang parusa sa’yo. Ngunit para sa akin, ito ang pinakamalaking pabuya. Gusto mo bang ipagpatuloy ang kasal na ito… hindi bilang asawa ng isang pulubi, kundi bilang kaisa-isang Reyna ng De Silva Empire?”
Bumuhos ang mga luha sa aking mga mata, hindi na dahil sa lungkot, kundi dahil sa sobrang saya. Tumango ako nang paulit-ulit.
Ang araw na inakala kong magiging katapusan ng aking mundo, ay ang naging simula ng aking walang hanggang kaligayahan.
