Inangkin Ng Aking Mayabang Na Kapitbahay Ang Aking Swimming Pool At Nag-Host Ng Party Para Sa Kanyang Boss… Ngunit Nang Dumating Ako At Tinawag Niyang “Tagalinis”, Isang Dokumento Ang Nagpabagsak Sa Kanyang Kayabangan!
Ako si Leo, tatlumpung taong gulang. Bilang isang tahimik na negosyante, pinili kong mamuhay nang simple kahit na ako ang nagmamay-ari ng isang malaking kumpanya. Kakabili ko lang ng isang magandang bahay sa isang eksklusibong subdivision, na may isang napakalaki at malinaw na swimming pool sa likod-bahay.
Dahil madalas akong nasa business trips, madalas na walang tao sa bahay ko. Ngunit may isang malaking problema—ang aking kapitbahay na si Mr. Tomas.
Si Mr. Tomas ay isang aroganteng manager sa isang kumpanya. Palagi siyang nakasuot ng mga mamahaling damit at mahilig magmayabang. Mula nang lumipat ako, tinitingnan niya ako mula ulo hanggang paa dahil madalas akong nakasuot lamang ng simpleng t-shirt at shorts. Inakala niya na inutang ko lang ang aking bahay.
ANG PANANAMANTALA
Nitong mga nakaraang linggo, napansin ko sa aking CCTV app na tuwing umaalis ako, palihim na pumapasok si Mr. Tomas, ang kanyang asawa, at ang kanilang mga anak sa aking likod-bahay upang maligo sa aking swimming pool!
Sinira nila ang lock ng aking maliit na gate sa gilid. Kapag umuuwi ako, madalas na may mga nakakalat na basurahan, bote ng alak, at mga basang tuwalya sa aking hardin.
Isang araw, kinausap ko siya tungkol dito.
“Mr. Tomas, nakita ko sa CCTV na ginagamit ninyo ang pool ko nang walang paalam. Pribadong pag-aari ko po ito, sana naman po ay rumespeto kayo,” mahinahon kong pakiusap.
Ngunit imbes na humingi ng tawad, tumawa lang nang malakas si Mr. Tomas.
“Aba, ang damot mo naman! Tubig lang ‘yan, Leo! Dapat nga magpasalamat ka dahil may gumagamit ng bahay mo kaysa naman mabulok ‘yan diyan! At saka, magkakapitbahay tayo, kailangan ng mga anak ko mag-enjoy. Wag kang masyadong mayabang, baka bukas hatakin na ng bangko ‘yang bahay mo!” matapobreng bulyaw niya bago ako tinalikuran.
Napakuyom ang aking mga kamao. Ang kapal ng mukha! Kinukuha na nga niya ang privacy ko, siya pa ang may ganang mang-insulto?
Sige, Mr. Tomas. Gusto mo ng libreng swimming pool? Bibigyan kita ng isang pool party na hinding-hindi mo makakalimutan.
ANG PARTY NG MGA T.AKSIL
Kamakailan, narinig ko si Mr. Tomas na nagmamayabang sa labas ng kanyang bahay habang may kausap sa telepono.
“Yes, Sir! Opo, CEO! Sa Sabado po, iniimbitahan ko kayo at ang iba pang mga boss sa bahay ko. May malaking swimming pool po ako, mag-po-pool party tayo! Perfect po ito para sa team building natin!”
Napasinghap ako. Ang bahay niya ay maliit at walang pool! Ibig sabihin, gagamitin niya na naman ang bahay ko! Alam niya kasi na may flight ako papuntang Japan sa araw ng Sabado.
Ngunit kinansela ko ang aking flight.
Sumapit ang Sabado ng hapon. Nasa loob ako ng aking bahay, tahimik na nagmamasid mula sa bintana. Gaya ng inaasahan, sinira muli ni Mr. Tomas ang gate. Pumasok siya kasama ang mga caterers, nag-set up ng mga pagkain, at naglagay ng mga mamahaling alak sa gilid ng aking pool.
Makalipas ang isang oras, dumating ang kanyang mga bisita. Naroon ang CEO ng kanilang kumpanya, mga managers, at matataas na opisyal. Masayang-masaya si Mr. Tomas habang nag-a-assist sa mga bisita.
“Welcome sa aking humble home, Sir! Enjoy the pool! Pinagawa ko talaga ‘yan para sa pamilya ko,” pagmamalaki ng aroganteng kapitbahay.
“Wow, Tomas! Hindi ko akalaing ganito kagara ang bahay mo. Siguradong bibigyan kita ng promotion dahil sa ganda ng lifestyle mo,” tuwang-tuwang sagot ng CEO.
ANG PAGHARAP
Hindi na ako naghintay pa. Nakasuot ako ng simpleng pambahay na t-shirt at shorts, nagbukas ako ng pinto mula sa aking sala, at naglakad palabas patungo sa aking sariling pool area.
Nang makita ako ni Mr. Tomas, nanlaki ang kanyang mga mata. Namutla siya at biglang nag-panic.
“H-Hoy! Anong ginagawa mo rito?!” natatarantang sigaw niya, pilit na humaharang upang hindi ako makalapit sa kanyang mga boss.
Tiningnan ko siya nang malamig.
“Anong ginagawa ko rito? Ito ang bahay ko,” kalmado kong sagot.
Nagsimulang magtaka ang CEO at ang mga bisita.
“Tomas, sino ang lalaking ‘yan?” tanong ng CEO.
Mabilis na gumawa ng kwento si Mr. Tomas, pinagpapawisan ng malapot.
“S-Sir! Siya po ‘yung bagong tagalinis ng pool ko! Masyado pong B.aliw ‘yan, nag-iilusyon na kanya raw ‘tong bahay! Guard! Palabasin niyo nga ‘tong patay-gutom na ‘to!” matinis na bulyaw ng aking kapitbahay.
Tumawa ako nang mapakla.
“Tagalinis? Mr. Tomas, napakagaling mong gumawa ng kwento para lang magpasikat sa mga boss mo.”
Inilabas ko ang aking cellphone at ipinakita ang screen sa CEO na ngayon ay nakatayo na at seryosong nakikinig.
“Sir, ako po si Leo. Ako po ang tunay na may-ari ng bahay at pool na ito. Nakikita niyo po ba ang video na ito? Ito ang CCTV footage kaninang umaga kung paano sinira ni Mr. Tomas ang padlock ng gate ko para makapasok kayo rito.”
Nalaglag ang panga ng CEO. Tiningnan niya ang video. Kitang-kita roon si Tomas na sumisira sa gate at palihim na nagpapasok ng mga upuan!
“T-Tomas?! Anong ibig sabihin nito?! Nag-trespass ka sa bahay ng ibang tao para lang magmayabang sa amin?!” galit na galit na bulyaw ng CEO.
“S-Sir! Pakinggan niyo po ako! M-Mali po ang iniisip ninyo! P-Pamilya po kami nito, nagbibiruan lang po kami!” humahagulgol na palusot ng mayabang kong kapitbahay habang nanginginig ang mga tuhod.
ANG KATAPUSAN NG KAYABANGAN
“Hindi tayo pamilya, Tomas,” madiin kong sagot. “Ilang beses ko nang sinabi sa’yo na bawal kang pumasok dito, pero tinawag mo pa akong madamot at patay-gutom.”
Binalingan ko ang CEO.
“At by the way, Sir. Kung hindi ako nagkakamali, kayo po ang CEO ng Vanguard Logistics, tama?”
Tumango ang CEO, medyo naguguluhan.
“Opo. Bakit niyo po naitanong?”
Ngumisi ako nang matamis.
“Ako ang CEO ng Apex Global. Ang kumpanyang nagbigay sa inyo ng pinakamalaking kontrata kahapon. At dahil nakita ko kung anong klaseng mga tao ang binibigyan ninyo ng posisyon sa kumpanya ninyo, mukhang kailangan kong kanselahin ang milyun-milyong kontratang iyon.”
Parang may bombang sumabog sa gilid ng pool.
Napasinghap ang lahat ng mga managers. Ang CEO ay namutla na parang nakakita ng multo.
“M-Mr. Leo?! Kayo po ‘yon?! D-Diyos ko, patawarin niyo po kami! H-Hindi po namin alam na ninanakaw lang ng lalaking ito ang bahay ninyo!” nagkukumahog na paghingi ng tawad ng CEO. Humarap siya kay Tomas na ngayon ay nakaluhod na sa sahig sa matinding takot.
“Tomas! You are fired! Tinatanggal na kita sa kumpanya ngayon din! At idedemanda kita sa pag-abuso sa pangalan ng kumpanya natin!” dumadagundong na sigaw ng boss niya.
Bago pa man makapag-makaawa si Tomas, narinig namin ang mga wang-wang ng sasakyan sa labas. Pumasok ang mga pulis na tinawagan ko bago pa man ako lumabas sa pool area.
“Mr. Tomas, inaresto namin kayo sa kasong Trespassing at Malicious Mischief,” pormal na pahayag ng opisyal.
“Leo! Parang awa mo na! May mga anak ako! P-Patawarin mo na ako sa kayabangan ko! Tubig lang naman ‘yan eh!” umiiyak at nagwawalang sigaw ni Tomas habang pinoposasan siya ng mga awtoridad.
Tiningnan ko siya mula ulo hanggang paa nang walang kahit anong bakas ng awa.
“Tubig nga lang ‘yan, Tomas. Pero ang pagnanakaw at panloloko mo ay may malalim na presyo. Sana ma-enjoy mo ang libreng tubig sa loob ng selda.”
Pinanood ng lahat ng kanyang mga boss at katrabaho kung paano kinakaladkad si Tomas palabas ng aking bahay, basang-basa at baon sa matinding kahihiyan. Ang kanyang pamilya ay napilitang lumipat ng bahay dahil hindi na nila kayang bayaran ang upa nang mawalan siya ng trabaho.
Naiwan ako sa aking tahimik na bahay, payapa at malaya sa mga lintang kapitbahay.
MORAL NG KWENTO: Huwag mong abusuhin ang mga bagay na hindi sa iyo, at lalong huwag mong gamitin ito upang magmayabang sa ibang tao. Ang pag-aakalang kaya mong manlinlang at mang-insulto dahil sa panlabas na anyo ng isang tao ay laging magdadala sa iyo sa sarili mong kapahamakan. Ang mga taong tahimik ay kadalasang may hawak ng pinakamalaking kapangyarihan, at kapag pinilit mo silang lumaban, wawasakin nila ang lahat ng ilusyong ipinagmamalaki mo.
