Sinunog Ng Aking Asawa Ang Aking Gown Upang Hindi Ako Makadalo Sa Kanyang Promotion Party… Ngunit Nang Bumukas Ang Pinto Ng Bulwagan, Pumasok Ako Sa Isang Anyo Na Tuluyang Nagpaguho Sa Kanyang Mundo
Ako si Diana, tatlumpu’t dalawang taong gulang. Mula nang magpakasal kami ng aking asawang si Arthur, pinili kong maging isang simpleng maybahay sa kanyang paningin. Palagi siyang abala sa kanyang trabaho bilang isang manager sa isang malaking tech company. Sinuportahan ko siya sa lahat ng kanyang mga pangarap, nagluto para sa kanya, at inasikaso ang lahat ng kanyang mga pangangailangan.
Ngunit habang umaangat ang kanyang posisyon, unti-unting nagbago ang kanyang pag-uugali. Naging mapagmataas siya. Madalas niya akong inaalipusta dahil daw sa aking simpleng pananamit at pagiging “walang ambisyon”.
Ang hindi niya alam, ang simpleng babaeng nasa bahay lamang ay ang nag-iisang tagapagmana ng Sterling Group of Companies—ang mismong conglomerate na kakabili lamang ng kumpanyang kanyang pinapasukan. Itinago ko ito dahil gusto kong maranasan ang isang buhay na malayo sa atensyon ng media, at upang makita ang tunay na kulay ng lalaking pinakasalan ko.
Ngayong gabi ay ang pinakamalaking event ng kanilang kumpanya. I-a-anunsyo ang promotion ni Arthur bilang bagong Vice President, at ipapakilala rin sa unang pagkakataon ang bagong “Chairwoman” ng kumpanya.
ANG SINUNOG NA GOWN
Bumili ako ng isang napakagandang pulang gown para sa event na ito. Inaasahan kong makakasama ako ng aking asawa sa pag-akyat niya sa entablado. Ngunit nang pumasok ako sa aming kwarto pagkatapos maligo, isang nakakawasak na eksena ang bumulaga sa akin.
Ang aking mamahaling pulang gown ay nakakalat sa sahig… sunog at butas-butas ang malaking bahagi ng laylayan at dibdib nito! Amoy na amoy ko pa ang kemikal at posporo na ginamit.
Mula sa pintuan ng banyo, lumabas si Arthur na nakasuot na ng kanyang mamahaling tuxedo, inaayos ang kanyang kurbata at nakangisi nang nakakainsulto.
“A-Arthur?! Anong nangyari sa gown ko?! Bakit sunog ito?!” natataranta at nanginginig kong tanong habang pinupulot ang sirang damit.
Tiningnan niya ako mula ulo hanggang paa nang may matinding pandidiri.
“Oops. Aksidente. Nadikitan siguro ng sigarilyo ko kanina,” malamig at walang-awang sagot ng aking asawa. “Pero mas mabuti na rin ‘yan, Diana. Wag ka nang sumama sa party ko. Hindi ka nababagay doon. Puro bilyonaryo at high-society people ang bisita. Ipahihiya mo lang ako sa pagiging manang mo.”
“Pero Arthur, asawa mo ako! Karapatan kong nasa tabi mo sa araw ng tagumpay mo!” garalgal kong pakiusap.
“Asawa sa papel, pero walang silbi sa lipunan,” matalim niyang sagot bago kinuha ang kanyang susi. “Diyan ka na lang sa bahay at maghugas ng plato. Ako na ang bahalang mag-representa sa pamilya natin.”
Umalis siya nang walang lingon-likod. Naiwan akong nakaluhod sa sahig, hawak ang sunog na damit.
Inakala mo ba, Arthur, na iiyak ako at magkukulong sa kwarto dahil sinira mo ang damit ko? Inakala mo ba na napigilan mo ako? Nagkakamali ka.
Tumayo ako. Pinunasan ko ang aking mga luha. Ang kalungkutan ko ay mabilis na napalitan ng isang matinding determinasyon.
Kung ayaw mong makita ang simpleng asawa mo, ipapakilala ko sa’yo ang babaeng nagmamay-ari ng buong buhay mo.
ANG PAGPASOK SA BULWAGAN
Puno ang grand ballroom ng hotel ng mga kilalang negosyante at opisyales. Nakaupo si Arthur sa VIP table sa unahan. At gaya ng inaasahan ko, hindi siya mag-isa. Nakapulupot sa kanyang braso ang kanyang batang sekretarya na si Valerie, nakasuot ng kumikinang na gown, halatang nagpapanggap na siya ang asawa ng bagong Vice President.
Nagsimula ang programa. Masayang-masaya si Arthur nang tawagin ang kanyang pangalan para sa promotion.
“At ngayon, mga kaibigan, bago natin pormal na igawad ang posisyon kay Mr. Arthur, nais naming tawagin ang ating bagong may-ari at Chairwoman ng Sterling Group of Companies. Palakpakan po natin, Madam Diana Sterling!” anunsyo ng host.
Namatay ang mga ilaw at tumutok ang spotlight sa malalaking pinto ng ballroom.
Bumukas ito nang maluwag. Pumasok ako.
Hindi ako nakasuot ng gown. Sa halip, nakasuot ako ng isang napaka-eleganteng, custom-tailored na puting ‘Executive Power Suit’. Nakapusod nang maayos ang aking buhok at suot ko ang mga diamond na alahas na minana ko pa sa aking pamilya. Bawat hakbang ko ay puno ng awtoridad at kapangyarihan. Nakasunod sa aking likuran ang aking mga abogado at anim na bodyguards.
Nagpalakpakan ang lahat ng mga bisita.
Ngunit nang tumama ang paningin ni Arthur sa akin, nalaglag ang kanyang panga. Ang baso ng wine na hawak niya ay dulas sa kanyang kamay at nabasag sa sahig.
Si Valerie ay napatakip sa kanyang bibig, nanlalaki ang mga mata.
“D-Diana?! A-Anong ginagawa niya rito?!” natatarantang bulong ni Arthur, namumutla at nanginginig ang mga tuhod.
“Babe! S-Siya ‘yung manang mong asawa ‘diba?! Bakit siya ang tinawag na Chairwoman?!” tili ni Valerie, na ngayon ay pinagpapawisan na ng malamig.
ANG KATAPUSAN NG T.AKSIL
Naglakad ako paakyat ng entablado at kinuha ang mikropono. Tiningnan ko ang buong ballroom bago ibinaling ang aking matalim na tingin kay Arthur.
“Magandang gabi sa inyong lahat. Maraming salamat sa pagtanggap sa akin,” kalmado kong panimula. “Ngayong gabi, dapat sana ay ipagdiriwang natin ang promotion ng ating bagong Vice President. Ngunit, bilang bagong may-ari ng kumpanyang ito, may natuklasan akong hindi kanais-nais.”
Natahimik ang buong bulwagan. Halos hindi makahinga si Arthur sa kanyang kinauupuan.
“Arthur, kanina, sinunog mo ang gown ko dahil kinahiya mo akong isama rito. Sabi mo, wala akong silbi sa lipunan,” malakas kong pahayag na umalingawngaw sa mikropono, dahilan para mag-gasp ang mga bisita at pandirihan si Arthur. “Pero heto ako ngayon, nakatayo sa harap mo bilang nag-iisang may-ari ng kumpanyang nagpapakain sa’yo.”
“D-Diana… m-mahal ko… p-pakinggan mo ako… m-mali ang intindi mo!” humahagulgol na pagmamakaawa ni Arthur habang pilit na umaakyat sa entablado, ngunit mabilis siyang hinarang ng aking mga gwardya.
“Wag mo akong tatawaging mahal, T.aksil ka,” madiin kong sagot. Kinuha ko ang isang folder mula sa aking abogado. “Natuklasan din ng aking audit team na nagnanakaw ka ng pondo ng kumpanya para sustentuhan ang mga luho ng sekretarya mo. Kaya imbes na promotion, ito ang ibibigay ko sa’yo.”
Inihagis ko ang mga papeles sa kanya. Nagkalat ito sa sahig.
“You are fired, Arthur. At si Valerie ay tanggal na rin. Bukod diyan, idedemanda ko kayo ng Corporate Fraud at Embezzlement. Inihanda ko na rin ang mga annulment papers ko dahil hindi ko kailanman naging asawa ang isang linta.”
“Hindi! Diana, parang awa mo na! Asawa mo ako! Pamilya tayo! Wala akong pambayad sa mga ‘yan!” nagwawalang iyak ni Arthur habang lumuluhod sa sahig ng ballroom sa harap ng daan-daang tao.
“Wala na akong pakialam. Guard, ilabas niyo ang dalawang ‘yan. Nakakasira sila ng view sa party ko,” malamig kong huling utos.
Habang kinakaladkad sina Arthur at Valerie palabas ng ballroom, patuloy silang nagsisigawan at nagsisisihan. Pinanood ng lahat ng mga bilyonaryo at negosyante ang kanilang pagbagsak. Dahil sa matinding kahihiyan at patong-patong na kaso, hindi na kailanman nakahanap ng trabaho si Arthur at nabaon siya sa utang, habang ako ay nagpatuloy na mamuno sa aking imperyo bilang isang malaya at matapang na babae.
MORAL NG KWENTO: Huwag mong hamakin, ikahiya, at saktan ang taong nananahimik at sumusuporta sa iyong tagumpay. Ang pagiging arogante at panlilinlang sa iyong asawa para lamang sa panandaliang luho ay laging may katumbas na malagim na karma. Kapag inabuso mo ang kabaitan ng isang tao at sinubukan mo siyang alisan ng boses, asahan mong ang kanyang pagbangon ay wawasak sa lahat ng pinagmamalaki mo.
