“Labhan Mo Ito At Magluto Ka Na Ng Almusal!” Sigaw Ng K.abit Ng Asawa Ko Habang Libre Siyang Nakikitira Sa Condo Ko… Nang Ibato Niya Ang Maruming Damit Sa Mukha Ko, Ipinasok Ko Ito Sa Bibig Niya—At Nang Magreklamo Ang Asawa Ko, Isinagawa Ko Na Ang Aking Plano Upang Wasakin Ang Kanilang Kayabangan
Ako si Clara, tatlumpung taong gulang. Bago kami magpakasal ni Anton, bumili ako ng isang malaki at magandang condo unit gamit ang sarili kong ipon mula sa aking online business. Sinabi ko kay Anton na regalo ito ng aking mga magulang sa aming kasal, kaya akala niya, wala akong kapangyarihang bawiin ito nang basta-basta.
Sa unang dalawang taon, naging maayos kami. Ngunit nitong mga nakaraang buwan, napansin ko ang unti-unting pagbabago ni Anton. Madalas siyang umuwing late at palaging galit. Hanggang sa isang araw, umuwi siya na may kasamang isang babae—si Valerie.
Sinabi ni Anton na “pansamantala” lang na makikitira si Valerie dahil nasunugan ito ng apartment at kaibigan daw niya ito sa trabaho. Ngunit hindi ako tanga. Nakikita ko kung paano sila magtinginan. At nang malaman kong si Valerie ang babaeng sumira sa pagsasama namin at ang dahilan kaya naging malamig si Anton, nag-init ang aking dugo.
Ngunit nagpanggap akong walang alam. Hinayaan ko silang isipin na kontrolado nila ako sa sarili kong pamamahay.
ANG EKSENA SA UMAGA
Araw ng Sabado. Nagising ako nang maaga upang magtimpla ng kape. Nakaupo ako sa sala nang bumukas ang pinto ng guest room. Lumabas si Valerie, nakasuot ng maikling pantulog na alam kong binili ko para sa sarili ko noong nakaraang buwan.
Naglakad siya patungo sa akin, bitbit ang isang bundok ng kanyang maruruming damit.
Nang makalapit siya, walang-awa niyang inihagis ang maruruming damit… at tumama ito sa mismong mukha ko!
“Labhan mo ito at magluto ka na ng almusal! Kanina pa kami nagugutom ni Anton! Wala kang kwentang maybahay, palamunin ka na nga rito, ang bagal mo pa kumilos!” matinis at mapang-insultong bulyaw ni Valerie.
Nalaglag ang kape mula sa aking kamay. Tiningnan ko siya, at nakita ko ang nakakainsultong ngisi sa kanyang labi. Inasahan niyang yuyuko ako at susundin ang utos niya.
Inakala mo ba na dahil tahimik ako, papayag akong gawin mo akong katulong sa sarili kong condo? Inakala mo ba na kaya mong maghari-harian dito habang nilalandi mo ang asawa ko?
Tumayo ako nang dahan-dahan. Kinuha ko ang isang maruming medyas mula sa mga ibinato niya sa akin. At sa isang mabilis na galaw, hinablot ko ang kanyang buhok, ibinuka ang kanyang bibig, at sapilitang ipinasok ang maruming medyas sa loob!
“Mmphhh! Mmphhhh!” nagwawalang sigaw ni Valerie habang pilit na inaalis ang maruming damit sa kanyang bibig, nanlalaki ang mga mata sa matinding gulat at pandidiri.
“Gusto mong magpalaba? Kainin mo ‘yang dumi mo! Wala kang karapatang utusan ako sa sarili kong pamamahay, T.aksil!” galit kong bulyaw habang itinutulak siya palayo.
Bumagsak si Valerie sa sahig. Eksaktong pagbagsak niya, lumabas si Anton mula sa master bedroom, nagkukumahog dahil narinig ang sigaw.
“Valerie! Babe, anong nangyari?!” natatarantang tanong ni Anton bago siya lumingon sa akin, namumula sa galit. “Clara! B.aliw ka ba?! Bakit mo sinasaktan si Valerie?! Bisita natin siya rito!”
“Bisita? O K.abit na pinapatira mo nang libre sa condo na hindi naman sa’yo?!” malamig kong sagot.
“Aba, sumasagot ka pa! Asawa kita kaya susunod ka sa akin! Ako ang nagbabayad ng bills dito kaya ako ang masusunod! Magsorry ka kay Valerie ngayon din kung hindi, palalayasin kita rito!” pananakot ni Anton, nagmamatapang sa harap ng kanyang K.abit.
Ngumisi ako nang matalim.
“Palalayasin? Sige, tingnan natin kung sino ang unang lalabas sa pinto.”
ANG PLANO AT ANG PAGPAPALAYAS
Tinalikuran ko sila at pumasok sa aking opisina sa loob ng condo. Ni-lock ko ang pinto. Rinig na rinig ko ang pagmumura ni Valerie sa labas at ang pagpapatahan ni Anton sa kanya, pinapangakong tatanggalin niya ako sa bahay bukas na bukas din.
Ngunit hindi nila alam, ilang linggo na akong naghahanda. Alam ko na ang panloloko nila at inayos ko na ang lahat ng papeles. In-access ko ang aking laptop at pinindot ang mga huling hakbang ng aking plano.
Kinabukasan ng hapon, nakaupo sina Anton at Valerie sa sala, nanonood ng TV habang umiinom ng wine na ako ang bumili. Kumportable sila na parang walang nangyari.
Bumukas ang pinto ng condo. Pumasok ang aking abogado, kasama ang tatlong security guards ng building at dalawang pulis.
Nalaglag ang wine glass ni Anton. Nanlaki ang mga mata ni Valerie.
“A-Anong ibig sabihin nito?! Bakit may mga pulis sa condo ko?!” natatarantang sigaw ni Anton habang tumatayo.
Lumabas ako mula sa kwarto, may hawak na isang makapal na folder. Ibinagsak ko ito sa ibabaw ng glass table nila.
“Hindi ito condo mo, Anton. Binili ko ito bago pa tayo ikasal, gamit ang sarili kong pera. Hindi ito conjugal property, kaya wala kang kahit anong karapatan dito,” malamig kong pabatid, ang boses ko ay umaalingawngaw sa buong sala.
Namutla si Anton. Mabilis niyang binuksan ang folder at binasa ang orihinal na titulo ng condo.
“A-Ano?! S-Sabi mo bigay ‘to ng parents mo! At s-sabi mo wala kang pera!” nanginginig niyang tanong.
“Sinabi ko ‘yon para makita ko kung kaya mong maging asawa kahit na hindi tayo mayaman. Ngunit mas pinili mong maging isang linta na kumukunsinti sa K.abit niyang walang alam kundi mang-insulto,” madiin kong sagot.
Binalingan ko si Valerie na ngayon ay nagtatago sa likod ni Anton.
“At ikaw, Valerie. Ang bills na pinagmamalaki ni Anton? Galing iyon sa credit card ko na lihim niyang ginagamit. In short, ako ang nagpapakain sa inyong dalawa.”
“C-Clara… babe… m-mali ang iniisip mo… pakinggan mo ako!” humahagulgol na pagmamakaawa ni Anton habang pilit na inaabot ang kamay ko.
“Officer,” tawag ko sa mga pulis. “Maaari niyo na silang i-P.alayas bilang trespassers sa aking pamamahay. At asikasuhin niyo na rin ang kasong Adultery na isinampa ko laban sa kanilang dalawa kaninang umaga.”
“Hindi! Hindi maaari ‘to! Anton, gumawa ka ng paraan! Sabi mo sa’yo ‘tong condo!” nagwawalang tili ni Valerie habang hinahawakan siya ng gwardya.
“Manahimik ka, Valerie! Ikaw ang nag-umpisa ng gulo kahapon!” bulyaw pabalik ni Anton, inilalaglag agad ang kanyang K.abit.
Pinanood ko silang mag-away at mag-iyakan habang kinakaladkad sila palabas ng aking condo. Wala silang dalang kahit ano kundi ang mga damit na suot nila dahil lahat ng gamit doon ay ako ang bumili. Ang kanilang kayabangan na inaakala nilang kontrolado nila ako ay nawasak sa isang iglap.
Mabilis na naaprubahan ang aking annulment. Namuhay ako nang malaya at payapa, habang ang dalawang T.aksil ay naiwang walang-wala at nahaharap sa mga kasong isinampa ko laban sa kanila.
MORAL NG KWENTO: Huwag mong ituring na mahina at mangmang ang isang taong pinipiling manahimik. Ang pag-aabuso sa kabaitan at pagpapatuloy ng kasamaan sa sariling pamamahay ng ibang tao ay isang malaking ilusyon ng kapangyarihan. Kapag napuno ang isang taong nagtitiis, ang kanyang H.iganti ay hindi sa pamamagitan ng luha, kundi sa pamamagitan ng pagpapakita ng katotohanan na tuluyang wawasak sa lahat ng iyong ipinagmamalaki.
