Nagising Ako Sa Ospital Matapos Ma-Coma Ng Isang Buwan… Ngunit Pagbukas Ko Ng Cellphone Ko, Nakatanggap Ako Ng Video Mula Sa Anak Ko Na May Ibang Babaeng Nakatira Sa Aming Bahay!
(PART)
Ako si Sarah, tatlumpu’t dalawang taong gulang at isang regional manager sa isang bangko. Ang buong buhay ko ay inilaan ko sa aking pamilya—sa asawa kong si Eric at sa aming pitong taong gulang na anak na si Toby.
Araw-araw, ako ang nagtatrabaho nang mahabang oras upang mabayaran ang aming magandang bahay at masuportahan ang negosyo ni Eric na palaging nalulugi. Mahal na mahal ko sila kaya hindi ako nagrereklamo.
Ngunit isang gabi, habang nagmamaneho ako pauwi mula sa opisina, isang mabilis na trak ang bumangga sa aking sasakyan.
Nawalan ako ng malay. Ang huling naaalala ko ay ang tunog ng basag na salamin at ang matinding sakit sa aking buong katawan.
Nang imulat ko ang aking mga mata, nakakasilaw na puting ilaw ang bumungad sa akin. Amoy gamot ang buong paligid. May mga tubo na nakakabit sa aking mga braso.
Mabilis na lumapit ang isang nurse at isang doktor.
“Salamat sa Diyos at gising na kayo, Misis Sarah. Isang himala na nakaligtas kayo mula sa aksidente,”
Malumanay na sabi ng doktor.
“N-Nasaan ako…? N-Nasaan ang asawa ko?”
Nahihirapan at garalgal kong tanong, umaasang nakahawak si Eric sa aking kamay.
“Nasa ospital po kayo. Isang buwan po kayong na-coma. Sinubukan po naming kontakin ang asawa ninyo nitong mga nakaraang linggo, ngunit hindi po siya sumasagot. Ang mga katrabaho niyo lang po ang nagbayad ng inyong paunang bill,”
Paliwanag ng nurse na may halong pagkaawa sa kanyang mga mata.
Isang buwan?! Isang buwan akong nag-aagaw-buhay at hindi man lang ako binisita ng asawa ko?! Kumabog nang napakalakas ang aking dibdib.
Hiningi ko ang aking cellphone mula sa aking mga personal na gamit na narekober sa aksidente. Mabuti na lang at gumagana pa ito.
Pagbukas ko ng aking phone, bumuhos ang mga notification. Ngunit ang umagaw ng aking atensyon ay ang sunud-sunod na mensahe mula sa tablet ng pitong taong gulang kong anak na si Toby.
Binuksan ko ang isa sa mga video na ipinadala niya kagabi.
Sa video, makikita si Toby na nagtatago sa ilalim ng kama, umiiyak, at nanginginig ang boses.
“Mama… uwi ka na po, please. Natatakot po ako. Sabi ni Papa p.atay ka na raw po. At may dinala po siyang bagong babae rito sa bahay… sinisigawan po ako nung babae…”
Bulong ng inosente kong anak sa video.
Pagkatapos, iniharap ni Toby ang camera sa siwang ng pinto ng kanyang kwarto. Doon, kitang-kita sa video ang asawa kong si Eric, masayang nakayakap sa isang nakababatang babae sa mismong sala namin! Ang babae ay suot ang aking paboritong silk robe at may hawak na baso ng wine!
“Hayaan mo na ang batang ‘yan sa kwarto, babe. Sa atin na ang buong bahay na ito. Buti na lang hindi na magigising ang pabigat mong asawa,”
Malandi at nakangising sabi ng babae sa video habang hinahalikan si Eric.
Nanlamig ang buong katawan ko. Parang piniga ang aking puso. Habang ako ay nag-aagaw-buhay sa ospital, ang asawa kong inalagaan ko ay nagpapasok ng K.abit sa bahay ko at p.inahirapan ang aking anak!
Nag-alab ang matinding poot sa aking mga ugat. Nawala ang sakit ng aking mga S.ugat. Dahan-dahan kong tinanggal ang dextrose sa aking braso.
(PART 2Â
Pilit akong pinigilan ng mga nurse, ngunit wala silang nagawa sa lakas ng determinasyon ng isang inang gustong iligtas ang kanyang anak. Humiram ako ng lumang damit at mabilis na sumakay sa isang taxi patungo sa aming bahay.
Pagdating ko sa tapat ng aming gate, nakita ko ang sasakyan ni Eric. Nakabukas din ang mga ilaw sa sala at nakakabingi ang malakas na party music.
Tahimik kong ginamit ang aking ekstrang susi upang mabuksan ang pinto.
Ang eksenang tumambad sa akin ay halos magpa-ikot ng aking sikmura. Nakaupo si Eric sa aming mamahaling sofa kasama ang kanyang K.abit na nagngangalang Cindy. Nag-iinuman sila at nagtatawanan.
At sa isang gilid, malapit sa kusina, nakita ko si Toby. Nakaluhod ang anak ko habang nagpupunas ng alak na natapon ni Cindy sa sahig.
“Bilisan mo nga diyan, bata! Wala kang kwenta, manang-mana ka sa nanay mo!”
Matinis na bulyaw ng K.abit habang ibinabato ang isang maruming basahan sa mukha ng aking anak.
Hindi ko na mapigilan ang aking sarili. Lumapit ako nang mabilis at pinalo nang napakalakas ang baso ng wine na nasa mesa.
BAM!
Basag na basag ang baso. Napatigil ang musika. Nanlaki ang mga mata ni Cindy at napasinghap. Nang mag-angat ng tingin si Eric at makita ako, namutla siya na parang naubusan ng lahat ng D.ugo sa kanyang katawan. Nalaglag ang kanyang panga.
“M-Mama!”
Umiiyak na sigaw ni Toby. Tumakbo siya papalapit sa akin at yumakap nang napakahigpit sa aking mga binti.
“S-Sarah?! B-Buhay ka?! P-Paano?!”
Nanginginig at halos hindi makahingang tanong ni Eric, napaatras hanggang sa sumandal sa pader.
“Buhay na buhay ako, Eric. Sayang at hindi natupad ang pangarap ninyong m.amatay na ako para masolo ninyo ang bahay na pinaghirapan ko!”
Madiin at dumadagundong kong sigaw.
“Sino ba ang babaeng ‘yan, Eric?! Akala ko ba p.atay na siya?!”
Natatarantang tili ni Cindy, pilit na nagtatago sa likod ng aking asawa.
Tinitigan ko silang dalawa nang may matinding pandidiri. Kinuha ko ang aking cellphone at nag-dial. Wala pang limang minuto, dahil naipag-bigay alam ko na sa mga awtoridad habang nasa taxi ako, dumating ang isang patrol car at bumaba ang dalawang P.ulis.
Nanlaki ang mga mata ni Eric.
“Sarah, babe, h-huwag mong gawin ‘to! Nagkamali lang ako! Akala ko talaga wala ka na kaya humanap ako ng karamay!”
Humahagulgol na pagmamakaawa ni Eric habang pilit na lumuluhod sa harap ko.
“Karamay? Pinaglinis ninyo ng sahig ang pitong taong gulang kong anak at sinabihan ninyo siyang p.atay na ako habang lumalaban ako sa ospital!”
Humarap ako sa mga P.ulis.
“Officers, iyan po ang asawa ko at ang kanyang K.abit. Inirereklamo ko po sila ng Concubinage at Child Abuse. At pwede po ba silang ilabas na sa pamamahay ko?”
Walang nagawa si Eric nang posasan siya ng mga awtoridad.
“Sarah! Asawa mo ako! Wala akong ibang mapupuntahan!”
Iyak ni Eric habang walang-awa siyang kinakaladkad palabas. Si Cindy naman ay nagwawala, umiiyak sa matinding kahihiyan habang tinitingnan sila ng mga chismosong kapitbahay na nagising dahil sa ingay.
Nang mawala ang mga demonyo sa aking bahay, mahigpit kong niyakap si Toby. Umiyak kami nang sabay, ngunit ngayon ay luha na ng kaluwagan at kaligtasan.
Kinabukasan, agad akong nag-file ng annulment. Dahil sa matibay kong ebidensya mula sa video ni Toby, napanalo ko ang kaso at nakamit ko ang sole custody ng aking anak. Sina Eric at Cindy ay nabulok sa K.ulong-an at nagkahiwalay din kalaunan dahil nagsisihan sila sa kanilang kapahamakan. Napatunayan ko na gaano man kalakas ang hagupit ng tadhana, walang makakatalo sa tapang ng isang inang handang lumaban para sa kanyang anak.
MORAL NG KWENTO: Huwag kailanman magdiwang sa kalungkutan at trahedya ng iba, lalo na ng taong nagsakripisyo para sa iyong ikabubuti. Ang pagtataksil at pang-aabuso sa isang inosenteng bata ay palaging may nakakatakot na kabayaran. Ang karma ay laging maniningil sa mga taong sakim at walang utang na loob. Sa huli, ang pagmamahal at determinasyon ng isang ina ay laging mananaig laban sa anumang kasamaan.
