Walong Buwan Akong Buntis Nang Bugbugin Ako Ng Sarili Kong Gahaman Na Ama Para Nakawin Ang $150,000 Na Pondo Ng Mga Anak Ko Hanggang Sa Ako Ay Mag-d.ugo… Ngunit Makalipas Ang Ilang Oras, Isang Nakakagimbal Na Eksena Ang Tuluyang Sumira Sa Kanyang Buhay!
Ako si Maya, tatlumpu’t limang taong gulang at kasalukuyang walong buwang buntis sa aking pangalawang anak. P.umanaw ang aking asawang si Troy isang taon na ang nakakalipas sa isang aksidente, at nag-iwan siya ng isang life insurance policy na nagkakahalaga ng $150,000 (humigit-kumulang 8 Milyong Piso). Ang perang iyon ay eksklusibong nakapangalan sa isang Trust Fund para sa kinabukasan ng aming limang taong gulang na panganay na si Leo, at para sa batang nasa sinapupunan ko.
Bilang nag-iisang guardian, ako ang nagma-manage ng fund, ngunit hindi ko kailanman ginastos ang kahit isang sentimo nito para sa aking sarili. Mahigpit kong pinrotektahan ito.
Ngunit ang aking sariling ama, si Don Arturo, ay may ibang plano. Si Papa ay isang lulong sa sugal na nabaon sa utang dahil sa kanyang bisyo. Nang malaman niya ang tungkol sa $150,000, palagi na siyang pumupunta sa bahay ko, nagmamakaawa, at minsan ay nagbabanta, para makuha ang pera.
Palagi ko siyang tinatanggihan. Ngunit kahapon, umabot sa sukdulan ang kanyang kasakiman.
ANG PANANAKIT NG ISANG AMA
Nasa bahay ako kasama si Leo nang biglang pumasok si Papa. Lasing siya at ang kanyang mga mata ay nanlilisik sa galit. May hawak siyang mga dokumento ng bangko.
“Maya! Ilipat mo na sa akin ang $150,000 ngayon din! P.apatayin ako ng mga pinagkakautangan ko sa casino kapag hindi ako nagbayad ngayon!” bulyaw ni Papa, umaalingawngaw sa buong sala.
Nagulat ako at napatakip sa aking malaking tiyan. Umiyak si Leo at nagtago sa likod ng sofa.
“Papa, hindi pwede! Pera ‘yon ng mga apo mo! Kinabukasan nila ‘yon! Hindi ko hahayaang ubusin mo ‘yon sa sugal!” umiiyak ngunit matigas kong sagot.
Nanggagalaiti si Papa. Lumapit siya sa akin nang mabilis. Bago pa ako makatakbo, hinablot niya ang aking buhok at malakas akong inihagis sa sahig!
Napadaing ako sa matinding sakit habang bumagsak ang aking likod sa malamig na tiles.
“Wala akong pakialam sa kinabukasan ng mga bata! Buhay ko ang nakataya rito! Walang kwentang anak! Madamot!” nagwawalang sigaw ni Papa bago niya ako sinimulang tadyakan sa braso at binti.
“P-Papa! P-Parang awa mo na! Buntis ako!” humahagulgol na pagmamakaawa ko habang pilit na pinoprotektahan ang aking tiyan gamit ang aking mga braso.
Ngunit dahil nabulag siya sa pera, pilit niyang inagaw ang aking bag kung saan naroon ang aking bank token at laptop. Nang manlaban ako, sin.untok niya ako sa mukha!
Natumba ako. Naramdaman ko ang pag-agos ng mainit na dugo mula sa aking ilong, tumutulo sa aking damit at sahig. Nanginig ang buong katawan ko sa takot at sakit.
Kinuha niya ang aking bag.
“Dapat lang sa’yo ‘yan! Kukunin ko ang kailangan ko, bahala kang m.amatay diyan!” walang-awang huling salita ng aking sariling ama bago siya mabilis na tumakbo palabas ng bahay, dala ang aking bangko at laptop.
ANG PAGBANGON NG INA
Umiiyak na lumapit sa akin si Leo.
“Mama… d.ugo… Mama…” humihikbing bulong ng aking limang taong gulang na anak.
Ginamit ko ang huling lakas ko upang maupo. Yinakap ko si Leo. Ang sakit ng aking katawan ay mabilis na napalitan ng isang nag-aapoy na poot at malamig na determinasyon.
Inakala mo ba, Papa, na hahayaan ko na lang ang ginawa mo? Inakala mo ba na nakuha mo na ang kinabukasan ng mga anak ko? Hindi mo alam kung anong klaseng ina ang ginalit mo.
Hindi ako nahimatay. Kinuha ko ang emergency phone sa kusina at tinawagan agad ang P.ulisya at ang aking abogado.
“Atty. Mendoza, ninakaw ng tatay ko ang laptop at bank token ko. I-lockdown niyo ang Trust Fund. At i-activate niyo na ang patibong na ini-set up natin noong isang buwan.”
Pagkatapos, tumawag ako ng ambulansya upang masigurong ligtas ang aking sanggol, habang ang mga P.ulis ay papunta na rin.
ANG PAGBAGSAK SA CASINO
Makalipas ang tatlong oras.
Nasa loob ng VIP room ng isang malaking casino si Don Arturo. Nakangisi siya, may hawak na baso ng alak, at nagmamalaki sa harap ng mga loan sharks na kanyang pinagkakautangan. Nakabukas ang aking laptop sa mesa.
“Sabi ko sa inyo, magbabayad ako. May $150,000 ako. I-ta-transfer ko na ngayon mismo sa account ninyo para tapos na tayo,” mayabang na pagmamalaki ni Papa habang nag-ta-type sa aking bangko.
Pinindot niya ang ‘Confirm Transfer’.
Ngunit sa halip na “Transaction Successful”, isang malaking pulang mensahe ang lumabas sa screen:
WARNING: UNAUTHORIZED ACCESS. ACCOUNT FROZEN BY FEDERAL AUTHORITIES.
Nalaglag ang panga ni Papa. Nanlaki ang kanyang mga mata na parang luluwa mula sa gulat.
“A-Ano ‘to?! B-Bakit frozen?!” natatarantang tili niya, pinagpapawisan na ng malapot.
Bago pa man makasagot ang mga galit na loan sharks, bumukas nang malakas ang pinto ng VIP room.
Pumasok ang mga heavily armed na awtoridad kasama ang Cybercrime Unit!
“Don Arturo, itaas mo ang mga kamay mo! Inaar.esto ka namin para sa Attempted Grand Theft, Wire Fraud, at Aggravated Physical Abuse sa isang buntis!” dumadagundong na utos ng opisyal.
“H-Hindi! Mali kayo! Pera ko ‘yan! Pera ng anak ko ‘yan!” nagwawalang sigaw ni Papa habang walang-awang piniposasan siya ng mga P.ulis at ibinabagsak sa sahig ng casino.
ANG HATOL NG INA
Sumunod na pumasok sa kwarto si Atty. Mendoza, hawak ang isang tablet na may live video call. Nasa screen ako, nakahiga sa hospital bed, may benda ang mukha, ngunit ligtas ang aking sanggol.
Tiningnan ko si Papa sa pamamagitan ng screen nang may nakakamatay na lamig.
“Surprise, Papa. Bago mo pa ako saktan, nilagyan ko ng two-factor authentication at location-based IP lock ang account ko. Ang ginawa mong pag-log in mula sa isang public IP sa casino ay awtomatikong nag-trigger ng alarm sa bangko at sa P.ulisya,” malamig kong pabatid.
“M-Maya! Anak! P-Pakinggan mo ako! P-Patawarin mo ako, nabulag lang ako sa utang! P-Parang awa mo na, wag mo akong ipa-K.ulong!” humahagulgol na pagmamakaawa ng aking ama, nanginginig at umiiyak sa harap ng mga taong kinatatakutan niya.
“Ang isang ama ay nagpoprotekta. Ikaw ay isang halimaw na handang pumatay ng apo para sa sugal. Mabulok ka sa selda,” malamig kong huling salita bago ko pinutol ang linya.
Pinanood ng buong casino kung paano kinakaladkad si Don Arturo palabas, baon sa matinding kahihiyan at takot. Nakasuhan siya at nahatulan ng mahabang taon ng pagkakabilanggo. Ang mga loan sharks na nandoon ay inimbestigahan din ng mga awtoridad.
Nailigtas ko ang kinabukasan ng aking mga anak. Napatunayan ko na kailanman, ang pagmamahal ng isang ina na protektahan ang kanyang pamilya ay kayang wasakin ang anumang kasakiman, kahit na manggaling pa ito sa sariling d.ugo’t laman.
MORAL NG KWENTO: Huwag mong aabusuhin at saktan ang iyong sariling d.ugo’t laman, lalo na ang isang inosenteng nagbubuntis, para lamang masunod ang iyong mga makasariling bisyo at kasakiman. Ang kawalan ng awa sa sariling anak ay laging may katumbas na malagim na karma. Kapag nagising ang tapang at talino ng isang ina upang protektahan ang kanyang mga anak, asahan mong ang iyong mga maitim na plano ay wawasak sa iyong sariling buhay at iiwan kang walang-wala sa likod ng mga rehas.
