NILAGYAN NG ASAWA KO NG HAIR REMOVAL CREAM ANG SHAMPOO KO UPANG KALBUHIN AKO AT SIRAIN ANG ARAW NG AKING PROMOTION. INAKALA NIYANG MAGTATAGO AKO SA KWARTO PARA UMIYAK SA KAHIHIYAN AT HINDI SISIPOT. NGUNIT NANG UMAKYAT AKO SA ENTABLADO NANG WALANG BUHOK AT PUNO NG KUMPAYANSA, ANG KARUMAL-DUMAL NA SIKRETONG IBINUNYAG KO AY TULUYANG NAGPABAGSAK SA KANYANG BUHAY AT IMPERYO.
Ang Inggiterong Asawa at Ang Lason sa Banyo
Ako si Diana, tatlumpu’t dalawang taong gulang. Limang taon na kaming kasal ni Troy. Pareho kaming nagtatrabaho sa Vanguard Global Empire, isang bilyun-bilyong multinational tech company. Ngunit habang ako ay mabilis na umaangat dahil sa aking sipag at talino, si Troy ay nanatiling isang hamak na Junior Manager.
Sa halip na maging proud, kinain siya ng kanyang insecurity at inggit. Naging malamig siya, palaging nagpaparinig na ginagamit ko raw ang aking “ganda” at “impluwensya” para ma-promote. Ngayong araw ay ang pinakamahalagang araw sa buhay ko. Magdaraos ng isang malaking Corporate Gala ang kumpanya, at sa harap ng lahat ng mga board of directors at media, ipo-promote ako bilang bagong Chief Executive Officer (CEO).
“Wag ka nang masyadong mag-ayos, Diana. Baka madapa ka lang sa stage mamaya,” malamig na bati ni Troy kaninang umaga bago siya naunang umalis papuntang hotel kung saan gaganapin ang event.
Hindi ko pinansin ang kanyang pagiging ampalaya. Pumasok ako sa banyo upang maligo at maghanda para sa pinakamalaking gabi ng aking karera.
Habang nasa ilalim ng shower, ginamit ko ang paborito kong mamahaling shampoo. Ngunit makalipas ang ilang minuto, nakaramdam ako ng matinding hapdi at tila nakakapasong pangangati sa aking anit.
Nang hawakan ko ang aking buhok para magbanlaw, parang tumigil ang pag-ikot ng aking mundo.
Kumpol-kumpol na buhok ang sumama sa aking mga kamay! Nalaglag ito sa sahig ng banyo na parang mga patay na damo. Napasigaw ako sa matinding takot at gulat. Bawat haplos ko sa aking ulo, malalaking bahagi ng aking mahaba, itim, at magandang buhok ang natatanggal, nag-iiwan ng malalaking kalbo at namumulang sugat sa aking anit.
Kinuha ko ang bote ng shampoo at inamoy ito. Isang matapang na amoy ng kemikal ang sumalubong sa akin. Industrial Hair Removal Cream! Isang matapang na asido na nakakapaso ng balat ang inihalo sa shampoo ko!
Biglang nag-flashback sa isip ko si Troy na pumasok sa banyo kanina habang natutulog pa ako, may hawak na maliit na bote.
Napaluhod ako sa basang sahig at humagulgol nang napakalakas. Sinadya niya ito! Gusto niyang sirain ang pisikal kong anyo! Gusto niyang hindi ako makadalo sa pinakamahalagang araw ng karera ko dahil alam niyang ikakahiya ko ang hitsura ko. Gusto niyang manatili akong nasa anino niya, isang talunang asawa na nagtatago sa bahay!
Ang Pagbangon ng Reyna
Isang oras akong umiyak sa harap ng salamin. Tingki-tingki na ang buhok ko, mukha akong pasyenteng may malalang sakit.
Kinuha ko ang aking cellphone at tiningnan ang text ni Troy: “Babe, magsisimula na ang party. Wag ka nang sumunod kung ‘masama’ ang pakiramdam mo. Ako na ang magsasabi sa Board na nag-back out ka sa promotion kasi na-mental breakdown ka.”
Ang aking mga luha ng awa sa sarili ay mabilis na natuyo at napalitan ng isang nag-aapoy, malamig, at nakamamatay na galit. Inakala niyang magpapatalo ako sa kanya? Inakala niyang ang aking kapangyarihan at halaga bilang babae ay nakadepende lamang sa haba ng buhok ko?
Kinuha ko ang electric razor ni Troy mula sa cabinet. Walang pag-aalinlangang inahit ko ang lahat ng natitirang buhok sa aking ulo. Pinakinis ko ito. Walang natira kundi ang aking matapang na mukha.
Naglagay ako ng aking pinakamapulang lipstick, at isinuot ang aking pinaka-eleganteng emerald green power suit na may kumikinang na mga diyamante sa kwelyo.
Ngayong gabi, makikilala nila kung sino ang tunay na halimaw.
Ang Kahihiyan na Nauwi sa Pagkamangha
Sa loob ng grand ballroom ng hotel, masayang nag-iinuman ang mga bilyonaryong direktor at mga empleyado. Nakita ko si Troy na nakikipagtawanan sa kanyang mga kaibigan, may hawak na wine glass. Sa tabi niya ay si Stella, ang bago naming accountant na matagal ko nang kahina-hinala. Nakahawak si Stella sa braso ng asawa ko.
“Sayang talaga at nabaliw yung asawa ko, Sir,” dinig kong pagmamayabang ni Troy sa isang direktor. “Ako na lang po sana ang pumalit sa pwesto niya bilang CEO. Mas stable po ang pag-iisip ko.”
Nang pumasok ako sa malalaking pinto ng ballroom, tumigil ang musika.
Napasinghap ang lahat ng mga bisita! Ang mga camera ng media ay mabilis na nag-flash, sunud-sunod at nakakabingi! Naglakad ako sa gitna ng red carpet, walang buhok, kalbo, ngunit nakataas ang noo at nag-uumapaw sa kumpyansa. Bawat hakbang ng aking stilettos ay tila nagpapayanig sa marmol na sahig ng ballroom. Hindi ako mukhang kaawa-awa; mukha akong isang reyna na handang sumabak sa digmaan.
Nalaglag ang panga ni Troy. Nabitawan niya ang kanyang wine glass. CRASH! Namutla siya na parang nakakita ng demonyong bumangon mula sa impyerno. Hindi niya inaasahang may lakas ng loob akong humarap sa publiko nang ganito ang hitsura!
“D-Diana?! Anong nangyari sa buhok mo?!” gulat na tanong ng aming retiring Chairman.
Umakyat ako sa entablado nang taas-noo at kinuha ang mikropono.
“Magandang gabi sa inyong lahat,” kalmado kong bati, ang boses ko ay umaalingawngaw sa tahimik na silid. “Alam kong nagtataka kayo sa aking hitsura. Kaninang umaga, hinaluan ng aking asawang si Troy ng matapang na asido at hair removal cream ang aking shampoo upang sirain ang araw na ito. Inakala niya na ang isang babaeng walang buhok ay isang babaeng walang boses at magtatago na lamang sa kwarto.”
Nagsimulang magbulungan ang mga tao. Tiningnan nila si Troy nang may matinding pandidiri.
“D-Diana! Anong kalokohan ‘yan?! Nasisiraan ka na ng bait!” nagpapanik na sigaw ni Troy mula sa ibaba, pinagpapawisan ng malamig at nanginginig ang mga binti. “Sir, wag niyo siyang pakinggan! Na-stress lang siya kaya nalagas ang buhok niya! Diba sabi ko sa inyo, may mental breakdown siya?!”
Ang Katotohanan na Bumasag sa Imperyo
“Hindi pa ako tapos,” malamig na sabi ko. Humarap ako sa malaking projector screen sa likod ko. “Hindi lang ang buhok ko ang tinangkang sirain ni Troy ngayong araw. Kung hindi pati ang buong kumpanyang ito.”
Pinindot ko ang remote. Sa halip na ang aking CEO acceptance presentation ang lumabas, nag-flash sa malaking screen ang mga bank statements, mga email, at mga hidden CCTV footage.
Napasinghap nang malakas ang buong ballroom!
“Ano ‘to?!” sigaw ng Chairman.
“Iyan po ang ebidensya ng tatlong taong pagnanakaw at corporate espionage na ginagawa ni Troy,” dumadagundong kong anunsyo, na nagpayanig sa buong kwarto. “Ninakaw niya ang mahigit isandaang milyong piso mula sa pension fund ng kumpanya at inilipat sa offshore account ng kanyang kabit at kasabwat… si Stella.”
Nanlaki ang mga mata ng lahat at napatingin kay Stella na ngayon ay nanginginig at pilit nagtatago sa likuran ni Troy.
“Bukod diyan,” patuloy ko, “ibinebenta rin niya ang ating mga trade secrets sa kalaban nating kumpanya! Kaya niya ako gustong kalbuhin at pigilang makapunta rito ngayong gabi, dahil alam niyang tapos ko na ang internal audit, at natuklasan ko na ang lahat ng baho niya!”
Nanlambot ang mga tuhod ni Troy at tuluyan siyang napaluhod sa sahig ng ballroom. Nawala ang lahat ng kulay sa kanyang mukha. “D-Diana… b-babe… p-patawarin mo ako… I can explain! A-AI ‘yan! M-Mali ang mga ‘yan!”
“Security! I-lockdown ang buong hotel!” bulyaw ng aming Chairman, umuusok sa matinding galit. “Tumawag kayo ng mga pulis!”
Ang Huling Hatol ng Reyna
Saktong bumukas ang pinto sa likuran at dumating ang mga ahente ng NBI (National Bureau of Investigation) na palihim kong tinawagan bago ako pumunta sa hotel. Pumasok sila at walang-awang pinosasan si Troy at si Stella sa harap ng daan-daang bisita at camera.
“HINDI! Diana, asawa mo ako! Parang awa mo na, wag mo akong ipakulong! M-Mahal kita! Si Stella ang nagplano ng lahat!” humahagulgol na nagwawala si Troy habang idinadapa siya ng mga pulis sa sahig.
Tinitigan ko siya mula sa itaas ng entablado nang walang ni isang patak ng awa.
“Gusto mo akong makitang kalbo at walang kwenta, Troy?” malamig kong tanong sa mikropono. “Ngayon, tingnan mo ang sarili mo. Wala kang dignidad, wala kang pera, wala kang asawa, at wala kang kalayaan. Ang buhok ko ay tutubo muli, pero ang buhay mo ay habambuhay nang sira.”
Habang kinakaladkad si Troy at ang kanyang kabit palabas ng ballroom, napuno ng masigabo at nakakabinging palakpakan ang buong venue. Tumayo ang Chairman, kasama ang lahat ng bilyonaryong direktor, at nagbigay ng standing ovation. Hindi dahil naawa sila sa aking kalagayan, kundi dahil sa matinding respeto sa aking katapangan at talino.
Nang gabing iyon, opisyal akong tinanghal bilang bagong Chief Executive Officer ng Vanguard Global. Natutunan ng lalaking nagtangkang sumira sa akin na ang tunay na kapangyarihan at ganda ng isang babae ay hindi nakasalalay sa kanyang pisikal na anyo. Ito ay nakabaon sa kanyang talino, paninindigan, at sa tapang na kayang sunugin ang anumang halimaw na magtatangkang humarang sa kanyang daan.
