“NAGPANGGAP AKONG BANGKAROTE AT NAGING ISANG PULUBI BAGO ANG AMING KASAL UPANG SUBUKAN ANG AKING NOBYA. NANG HUMINGI AKO NG TULONG SA KANYA, PANDIDIRI ANG IBINIGAY NIYA, ITINAPON ANG SINGSING, AT IPINAGPALIT AKO SA IBANG LALAKI. INAKALA NIYANG NAKAWALA SIYA SA ISANG PATAY-GUTOM… HINDI NIYA ALAM NA ANG LALAKING GINAWA NIYANG KATATAWANAN AY ANG BILYONARYONG MAY-ARI NG KUMPANYANG PINAGTRATRABAHUAN NG BAGO NIYANG NOBYO.”
Ang Lihim na Pagsubok ng Hari
Ako si Mateo Valderama, tatlumpung taong gulang, at ang CEO at nag-iisang tagapagmana ng Valderama Empire, ang pinakamalaking conglomerate sa buong bansa. Isang linggo na lang bago ang kasal namin ng nobya kong si Cassandra. Maganda siya, matalino, at galing sa isang pamilyang middle-class.
Sa loob ng dalawang taon naming pagsasama, ibinigay ko sa kanya ang lahat ng luho—mga designer bags, mamahaling sasakyan, at alahas. Ngunit bago ko tuluyang ibigay ang aking pangalan at apelyido, kailangan kong makasiguro kung ako ba talaga ang mahal niya, o ang laman ng aking bangko.
Kaya isang gabi, nagplano ako. Inihanda ko ang isang pekeng dokumento ng pagkabangkarote. Nagbihis ako ng punit-punit na damit, nilagyan ng dumi at uling ang aking mukha, at sinira ang aking buhok. Sa madaling salita, nagmukha akong isang kaawa-awang pulubi. Naglakad ako papunta sa malaking bahay nina Cassandra na ako mismo ang bumili para sa pamilya niya.
Ang Kulay ng Kasakiman
Kumatok ako sa gate. Nang lumabas si Cassandra at ang kanyang ina na si Donya Leticia, nanlaki ang kanilang mga mata.
“M-Mateo?! Anong nangyari sa’yo?! Bakit amoy basura ka?!” nandidiring tili ni Cassandra, mabilis na tinakpan ang kanyang ilong at umatras nang ilang hakbang.
“Cassandra… babe, kailangan ko ng tulong mo,” pag-arte ko, pilit na pinanginginig ang aking boses na parang naiiyak. “Nalugi ang kumpanya ko. Kinuha ng bangko ang lahat ng pera, bahay, at mga sasakyan ko. Pinaghahanap ako ng mga inutangan ko. Ako na lang at ang mga damit na ito ang natira. Pwede ba muna akong makitira rito habang naghahanap ako ng trabaho bilang kargador?”
Nalaglag ang panga nilang mag-ina. Sa halip na yakapin ako o papasukin man lang, isang nakakakilabot na tawa ang pinakawalan ni Donya Leticia.
“Kargador?! Makikitira?! Nababaliw ka na ba?!” mataray na sigaw ng nanay niya. “Binili mo nga ang bahay na ‘to, pero nakapangalan na ito sa amin! Hindi kami magpapatira ng isang patay-gutom dito!”
Tumingin ako kay Cassandra, umaasang ipagtatanggol niya ako. “Babe… magpapakasal na tayo next week, ‘di ba? Tutulungan mo naman ako sa pagbangon ko, ‘di ba?”
Humalakhak si Cassandra. Kinuha niya ang diamond engagement ring mula sa kanyang daliri at ibinato ito nang malakas sa aking mukha.
“Kasal? Sinong tanga ang magpapakasal sa isang pulubi?!” pandidiri niyang sigaw. “Minahal kita dahil mayaman ka, Mateo! Paano mo ako mabibigyan ng magandang buhay ngayon kung amoy imburnal ka?! Cancelled na ang kasal natin! Lumayas ka rito bago ko ipatawag ang mga gwardya!”
Kinuha niya ang kanyang cellphone at may tinawagan. “Hello, Derrick, babe? Yes, free na ako. Tinapon ko na yung basurang nobyo ko. Sige, susunod ako sa’yo sa VIP Gala bukas.”
Wala akong sinabi. Pinulot ko ang singsing na nagkakahalaga ng sampung milyong piso sa alikabok, tumalikod, at naglakad palayo sa dilim. Habang naglalakad, napangiti ako nang malamig. Nakuha ko na ang sagot ko.
Ang Enggrandeng Gala
Kinabukasan, ginanap ang pinakamalaking VIP Gala ng mga negosyante sa buong bansa. Dumalo si Cassandra suot ang isang napakamamahaling red gown na binili ko pa para sa kanya noong nakaraang buwan. Nakakapit siya sa braso ni Derrick, isang bata at aroganteng manager sa isang malaking construction firm.
“Ang ganda mo talaga, Cassandra,” papuri ni Derrick habang umiinom sila ng wine. “Mabuti na lang at iniwan mo na ‘yung bangkaroteng si Mateo. Ngayong gabi, ipapakilala kita sa Big Boss namin. Ang nag-iisang bilyonaryong CEO ng buong industriya. Kapag naging ka-close natin siya, baka gawin niya akong Vice President!”
“Talaga, babe? Ang galing mo naman!” malanding sagot ni Cassandra, kumikislap ang mga mata sa ideya ng mas malaking pera at kapangyarihan. “Sana dumating na ang Big Boss niyo para makita niya kung gaano tayo kabagay.”
Biglang namatay ang musika at bumukas ang mga spotlights patungo sa main entrance. Nag-unahan ang lahat ng mga negosyante at pulitiko na tumayo at pumalakpak.
“Nandito na ang Big Boss natin, Cassandra! Ayusin mo ang sarili mo!” natatarantang bulong ni Derrick.
Bumukas ang malaking pinto. Apat na matitipunong bodyguards ang unang pumasok. Pagkatapos, naglakad ako papasok. Suot ko ang isang custom-made Italian suit, may hawak na baso ng mamahaling wine, at nag-uumapaw sa awtoridad na nagpapayuko sa lahat ng taong nadadaanan ko.
Ang Pagbagsak ng mga Linta
Nang makarating ako sa gitna, eksaktong tumapat ako sa pwesto nina Derrick at Cassandra.
Nalaglag ang wine glass mula sa kamay ni Cassandra. Basag.
Nanlaki ang kanyang mga mata, halos lumuwa mula sa kanyang mukha. Nawalan siya ng kulay at napanganga na parang nakakita ng multo.
“M-Mateo?!” nanginginig na tili ni Cassandra, hindi makapaniwala sa nakikita. “A-Anong ginagawa ng pulubing ‘yan dito?! P-Paano siya nakapasok?!”
Kumunot ang noo ni Derrick. Hinarap niya si Cassandra nang may matinding takot. “Anong pulubi?! Nababaliw ka ba, Cassandra?! Siya ang Big Boss na sinasabi ko! Si Mr. Mateo Valderama, ang pinakamayaman at pinakamakapangyarihang CEO sa bansa!”
Parang binagsakan ng sementong bloke ang ulo ni Cassandra. Ang mga tuhod niya ay nangatog. “B-Big Boss?! P-Pero… sabi mo bangkarote ka na! Sabi mo pulubi ka na!”
Ngumiti ako nang napakalamig. Kinuha ko ang mikropono mula sa host.
“Hindi ako bangkarote, Cassandra,” umaalingawngaw ang boses ko sa buong hall. “Nagpanggap lamang akong nawalan ng pera para makita kung anong klaseng babae ang papakasalan ko. At hindi ako nabigo. Nakita ko na isa ka lang linta na mabilis lumundag sa ibang lalaki kapag wala na akong maibigay.”
Nagsimulang magbulung-bulungan ang mga matataas na tao sa paligid, pinagtatawanan at hinuhusgahan si Cassandra.
“M-Mateo… babe… p-patawarin mo ako! S-Sinubukan din naman kita eh!” umiiyak na gumapang si Cassandra palapit sa akin, pilit na inaabot ang sapatos ko ngunit humarang ang aking mga gwardya. “M-Mahal kita! Magpakasal na tayo bukas!”
Ang Huling Hatol ng Hari
“Wag mo akong tatawaging babe, nakakadiri,” malamig kong sagot. Tumingin ako kay Derrick na ngayon ay pawis na pawis sa sobrang takot na madamay.
“Derrick,” tawag ko sa kanya.
“S-Sir Mateo! Wala po akong alam! H-Hindi ko po alam na ganyan siya kasama!” mabilis na nag-panic si Derrick, itinulak palayo si Cassandra kaya napasalampak ito sa sahig. “Wala na po kaming relasyon! Basura nga po siya!”
“Mabuti,” sagot ko. “Dahil kung ipagpatuloy mo ang pakikipagrelasyon sa kanya, tatanggalin kita sa trabaho at sisiguraduhin kong wala nang kumpanya ang tatanggap sa’yo. At para sa’yo, Cassandra…”
Tinitigan ko ang babaeng minsang minahal ko, ngunit ngayon ay wala na akong makita kundi kasakiman.
“Ipinapa-freeze ko na sa aking mga abogado ang lahat ng bank accounts mo na naka-konekta sa pangalan ko. Kukunin ng aking mga tauhan ang bahay at mga sasakyan na binili ko para sa inyo bago mag-umaga,” malamig at matigas kong hatol.
“HINDI! Mateo, parang awa mo na! Saan kami titira ng pamilya ko?!” humahagulgol na sigaw ni Cassandra, nakadapa sa malamig na sahig ng marangyang hotel.
“Subukan ninyong tumira sa kalsada,” nakangisi kong sagot. “Tutal, ‘yon ang gusto mong mangyari sa akin kagabi, ‘di ba?”
Tumalikod ako at bumalik sa unahan habang kinakaladkad palabas si Cassandra ng mga gwardya. Iniwan niya ang lahat para sa pera, ngunit sa huli, mismong ang pera at kasakiman niya ang tuluyang nagbaon sa kanya sa kumpletong kahirapan at kahihiyan.
