NAGPAALAM ANG ASAWA KONG ABUGADO NA MAY DADALUHAN SIYANG “LEGAL CONFERENCE” SA ISANG LUXURY RESORT. NGUNIT NANG TAWAGAN AKO NG MANAGER NG RESORT UPANG KUMPIRMAHIN ANG ISANG WEDDING BOOKING GAMIT ANG APELYIDO KO, NATUKLASAN KO ANG PINAKAMALAKING KATAKSILAN. PINAKASALAN NIYA ANG MATALIK KONG KAIBIGAN! ANG HINDI NILA ALAM, ANG ARAW NG KANILANG KASAL ANG MAGIGING KATAPUSAN NG KANILANG MGA BUHAY.
Ang Pagsisinungaling ng Abugado
Ako si Cassandra. Anim na taon na kaming kasal ni Julian. Isa siyang ambisyosong abugado na gumagapang paakyat sa corporate ladder ng Imperial Law Firm, ang pinakamalaki at pinaka-prestihiyosong law firm sa bansa. Ako ang nagbayad ng kanyang bar exams at sumuporta sa kanya noong wala pa siyang pera. Sa paningin niya at ng matalik kong kaibigang si Beatrice, isa lamang akong simpleng maybahay na walang alam sa mundo ng batas.
Isang umaga, nag-impake si Julian ng kanyang mga paboritong suit.
“Babe, may three-day Legal Conference ako sa Veranda Glass Resort,” paalam niya habang iniaayos ko ang kanyang kurbata. “Napakalaking event nito. Darating ang Chairman ng law firm namin. Kapag na-impress ko siya doon, siguradong ako na ang susunod na Senior Partner. Magpahinga ka lang dito, okay?”
Naniwala ako sa kanya. Kinabukasan, tinext ko ang matalik kong kaibigan na si Beatrice upang yayain siyang mag-kape, ngunit nag-reply siya: “Sorry, Cass! Nasa out-of-town business trip ako ngayon. Babawi ako pag-uwi!”
Wala akong naramdamang pagdududa, hanggang sa makatanggap ako ng tawag mula sa General Manager ng Veranda Glass Resort.
“Madame Cassandra,” pormal na bati ng manager. “Tumatawag po ako para i-verify ang paggamit ninyo ng inyong Supreme VIP Discount Code para sa kasal na gaganapin ngayon dito sa resort. Nakapangalan po ang booking kay Mr. Julian at Miss Beatrice. Kayo po ba ang nag-sponsor ng event nila?”
Nanlamig ang buong katawan ko. Kasal?! Sina Julian at Beatrice?! Ginamit ng walanghiyang asawa ko ang VIP code ko sa resort para makakuha ng discount sa pagpapakasal niya sa kabit niya!
Ang hindi alam ni Julian at Beatrice, kaya ako may Supreme VIP Code ay dahil ang resort na iyon ay pag-aari ng aking pamilya. At ang Imperial Law Firm na pinagmamalaki niya? Ako ang nag-iisang anak ng Chairman nito. Tinalikuran ko ang aking apelyido para makaranas ng normal na buhay, ngunit tila kinagat ako ng ahas na inaruga ko.
Ang Kahihiyan sa Altar
Nagpahatid ako sa resort gamit ang isang ordinaryong taxi. Nagsuot lamang ako ng simpleng itim na damit at pumasok nang tahimik sa venue.
Ang buong glass garden ay puno ng mga puting bulaklak. Nakatayo sa altar si Julian, suot ang kanyang puting tuxedo, habang umiiyak sa kaligayahan nang makita si Beatrice na naglalakad sa aisle suot ang isang mamahaling lace gown. Nandoon ang mga pamilya nila, na halatang kasabwat sa panloloko sa akin.
Nang makarating si Beatrice sa altar, kinuha ni Julian ang mikropono. “Beatrice, ikaw ang tunay na nababagay sa akin. Isang babaeng may pangarap, hindi tulad ng asawa kong walang ibang alam kundi maglaba at maghintay sa bahay.”
Tumawa si Beatrice. “Salamat, babe. Mabuti na lang talaga naniwala ang tanga mong asawa na nasa conference ka. At salamat sa VIP code niya, nakatipid tayo sa kasal natin!”
Hindi ko na kinaya. Lumabas ako mula sa likod ng mga halaman at naglakad sa gitna ng aisle.
“Sana nga nakatipid kayo,” malamig at matalim kong bati na umalingawngaw sa buong venue.
Napalingon ang lahat ng bisita. Nang makita ako nina Julian at Beatrice, nawala ang lahat ng kulay sa kanilang mga mukha. Nalaglag ang panga ni Julian.
“C-Cassandra…?!” nanginginig na utal ni Julian. “B-Babe… a-anong ginagawa mo rito?!”
“Cassandra! Wait, I can explain!” nagpapanik na sigaw ni Beatrice.
Naglakad ako hanggang sa altar. Tinitigan ko sila nang may matinding pandidiri. “Conference pala ha? Kaya pala ang ganda ng white suit mo. Pwede rin pala ‘yang gamitin sa kabaong mo.”
“Security!” bulyaw ni Julian, namumula sa matinding galit at hiya sa harap ng kanyang mga bisita. “Palabasin niyo ang babaeng ‘yan! Siraulo ‘yan! Wala siyang karapatang manggulo sa kasal namin!”
Akmang lalapit ang mga gwardya, ngunit itinaas ko ang aking kamay. “Subukan ninyong hawakan ako at bukas din ay wala na kayong trabaho!”
Napatigil ang mga gwardya. Saktong bumukas ang malalaking pintuan ng garden resort at pumasok ang limang itim na SUV. Bumaba ang mga heavily-armed bodyguards at pinalibutan ang altar. Mula sa gitnang sasakyan, bumaba ang isang matandang lalaking naka-suit, na may hawak na tungkod.
Ang Pagdating ng Hukom
Nanlaki ang mga mata ni Julian nang makilala ang matanda. “C-Chairman Imperial…!”
Iniwan ni Julian si Beatrice at patakbong sumalubong sa matanda. “Sir! Isang napakalaking karangalan po na dumalo kayo sa kasal ko! A-Ako po si Julian, ang inyong top lawyer. P-Pasensya na po kung may eskandalo, pinalalayas ko na po itong ex-wife ko—”
Ngunit hindi tinanggap ng Chairman ang kamay ni Julian. Nilagpasan niya ito na parang hangin. Naglakad ang kinatatakutang bilyonaryo patungo sa altar, huminto sa mismong harapan ko, at dahan-dahang yumakap sa akin.
“Nasaktan ka ba nila, anak ko?” malambing na tanong ng Chairman, ang kanyang boses ay nanginginig sa pag-aalala.
Bumagsak ang nakakabinging katahimikan sa buong resort. Nalaglag ang panga ni Julian, tila naubusan ng hangin ang kanyang baga. Ang bouquet na hawak ni Beatrice ay tuluyang nahulog sa sahig.
“A-Anak…?” pabulong at utal-utal na sabi ni Julian. Nagsimulang manginig ang mga binti niya at napaluhod siya sa sahig ng altar. “S-Sir… m-may pagkakamali yata… s-si Cassandra po ‘yan… i-isa lang po siyang palamunin…”
Hinarap ng aking ama si Julian, ang kanyang mga mata ay nag-aapoy sa matinding galit. “Ang babaeng tinatawag mong palamunin at niloloko mo ay si Cassandra Imperial! Ang aking nag-iisang tagapagmana at ang lihim na may-ari ng law firm kung saan ka nagtatrabaho!”
Ang Pagbagsak ng mga Taksil
“I-Imperial…?” namutla si Beatrice at napaupo sa sahig, pinagpapawisan ng malamig.
Tiningnan ko si Julian na ngayon ay umiiyak na at gumagapang papalapit sa akin. “B-Babe… C-Cassandra! P-Patawarin mo ako! Hindi ko alam! M-Mahal kita! Pamilya tayo! Si Beatrice ang kumalandi sa akin!”
“Walanghiya ka, Julian!” tili ni Beatrice, sinampal ang asawa ko. “Sabi mo iiwan mo na siya dahil patay-gutom siya!”
“Tumahimik kayong dalawa!” dumadagundong na utos ko. Humarap ako sa manager ng resort. “Manager, i-charge ninyo nang buo ang kasal na ito sa credit card nina Julian at Beatrice. Walang VIP discount. Kapag hindi sila nakapagbayad ng 2.5 million pesos ngayon din, ipatawag ninyo ang mga pulis para kasuhan sila ng Estafa.”
“Masusunod po, Madame Cassandra,” sagot ng manager.
Binaling ko ang tingin sa aking ama. “Dad, kunin ninyo ang lahat ng files niya sa law firm. I-disbar ang lalaking ‘yan bukas na bukas din dahil sa pakikipagsabwatan at korapsyon. Wala na siyang asawa, wala na siyang lisensya, at wala na rin siyang pera.”
“HINDI! Cassandra, parang awa mo na! Wag mong sirain ang buhay ko!” nagwawalang sigaw ni Julian habang kinakaladkad siya ng mga pulis na kararating lamang upang arestuhin sila sa hindi pagbabayad ng milyun-milyong bill ng kasal. Si Beatrice ay humahagulgol habang sinisisi ang pamilya niya na nagkandarapang tumakas.
Tiningnan ko sila sa huling pagkakataon nang walang anumang emosyon. Tinalikuran ko sila at sumakay ako sa sasakyan kasama ang aking ama. Ang inakala nilang araw ng kanilang tagumpay at panloloko sa aking likuran ay naging mismong hukay kung saan ko inilibing ang kanilang mga pangarap.
