Umuwi Ako Mula Sa Isang Business Trip At Nalaman Kong Hindi Na Gumagana Ang Aking Susi… Lumabas Ang Aking Biyenan At Sinabing, “May Bagong Asawa Na Ang Anak Ko At Buntis Siya! Lumayas Ka Na!”… Inabutan Pa Ako Ng 40,000 Pesos Ng Asawa Ko Para Lang Tumahimik. Hindi Ako Nakipagtalo, Kinuha Ko Ang Aking Telepono At Tumawag Sa Abogado Ko… Dahil Hindi Nila Alam Kung Kanino Nakapangalan Ang Bahay!
Ako si Maya, tatlumpung taong gulang at isang regional sales director. Pitong taon na kaming mag-asawa ni Carlos. Noong unang mga taon ng aming pagsasama, napakabait ni Carlos, subalit sa pagdaan ng panahon, naging mapagmalaki siya. Ipinagmamalaki niya sa lahat na siya ang lalaki sa bahay dahil siya ang nag-aasikaso ng mga “bills”, kahit na ang totoo ay mas malaki ang kinikita ko.
Bukod kay Carlos, isang malaking problema rin ang kanyang ina na si Doña Leticia. Simula pa lang ay ayaw na niya sa akin dahil hindi raw ako kasing-yaman ng mga babaeng gusto niyang mapangasawa ng kanyang anak.
Ngunit ang lahat ng kanilang kayabangan ay aabot sa sukdulan matapos ang isang linggo kong business trip sa ibang bansa.
ANG BAGONG KANDADO
Pagod na pagod ako nang dumating ang aking taxi sa harap ng aming bahay bandang alas-siyete ng gabi. Gusto ko na lang humiga at magpahinga. Kinuha ko ang aking susi at ipinasok sa butas ng doorknob.
Ngunit hindi ito pumasok nang buo. Sinubukan ko ulit, ngunit ayaw talagang gumana. Napansin kong iba na ang kulay ng kandado. Pinalitan ito!
Kumatok ako nang malakas. Makalipas ang ilang minuto, bumukas ang pinto. Ngunit hindi si Carlos ang sumalubong sa akin. Si Doña Leticia. At sa likod niya, nakita ko ang isang babaeng pamilyar—si Valerie, ang dating ka-opisina ni Carlos na palagi niyang idinadahilang “kaibigan” lang. At ang mas nakakagulat? Malaki ang tiyan ni Valerie!
“Ma? Anong ginagawa niyo rito? At bakit pinalitan ang kandado?” naguguluhan kong tanong habang nakatingin sa tiyan ni Valerie.
Umirap si Doña Leticia at pumamewang.
“Huwag ka nang magpanggap na walang alam, Maya! May bagong asawa na si Carlos at buntis siya sa tagapagmana namin! Si Valerie na ang reyna rito, kaya lumayas ka na!” matinis na bulyaw ng aking biyenan.
ANG 40,000 PESOS
Nalaglag ang panga ko. Bago pa ako makasagot, lumabas si Carlos mula sa kusina, may hawak na kape. Tiningnan niya ako nang walang kahit anong bakas ng awa.
“Carlos, anong ibig sabihin nito?! Pitong taon tayong kasal!” garalgal kong sigaw.
“Sorry, Maya. Kailangan ko ng anak na magdadala ng pangalan ko. Hindi mo ‘yon naibigay. Masyado kang busy sa trabaho,” malamig na sagot ni Carlos.
Kumuha siya ng isang sobre mula sa kanyang bulsa at inihagis ito sa paanan ko.
“Apatnapung libo ‘yan. Kunin mo at gamitin mo panghanap ng uupahan. Pirmahan mo na rin ang annulment papers na ipapadala ng abogado ko bukas. Gusto kong malinis ang paghihiwalay natin kaya wag ka nang gumawa ng gulo,” mayabang at nakangising pabatid ng aking asawa.
“At wag mo nang subukang pumasok, inilabas na ng mga katulong ang mga basura mong damit sa likod,” dagdag ni Valerie habang humihimas sa kanyang tiyan.
Nanikip ang dibdib ko. Pinalitan nila ang kandado, inuwi niya ang K.abit niyang buntis, at pinalalayas nila ako na parang aso habang binabayaran ng 40,000 pesos?!
Inakala niyo ba na tatanga-tanga ako para lang sa kapayapaan? Inakala niyo ba na ganun lang kadaling kunin ang pinaghirapan ko?
ANG TAWAG SA ABOGADO
Huminga ako nang malalim. Pinulot ko ang sobre. Hindi ako umiyak. Tiningnan ko silang tatlo at ngumiti nang malamig.
“Sige. Apatnapung libo. Tatanggapin ko ‘to,” kalmado kong sagot, na siyang nagpakunot sa noo ni Carlos at nagpangisi kay Doña Leticia.
“Mabuti naman at marunong kang umintindi ng lugar mo,” pagmamayabang ni Doña Leticia.
Tumalikod ako, kinuha ang aking cellphone mula sa aking bag, at agad na nag-dial ng isang numero. Inilagay ko ito sa loudspeaker.
“Hello, Atty. Mendoza? Opo, ako ito. Paki-asikaso na po ang Eviction Notice. Oo, may mga trespassers po rito sa bahay. Paki-tawagan na rin po ang mga P.ulis at isama niyo rito ngayon din,” matigas at malinaw kong utos sa kabilang linya.
Natahimik ang tatlo. Nawala ang ngisi ni Carlos.
“M-Maya? Anong P.ulis?! Anong trespassers?! Bahay ko ‘to!” natatarantang sigaw ng aking asawa.
Humarap ako sa kanya. Ibinulsa ko ang sobreng ibinigay niya.
“Bahay mo? Baka nakalimutan mo, Carlos, nung binili natin ‘to limang taon na ang nakakalipas, ako ang nagbigay ng buong downpayment at ako ang nagbayad ng buong halaga nang i-cash ko ito noong nakaraang taon. Nakapangalan ang titulo ng bahay na ito nang EKSKLUSIBO sa akin dahil may prenuptial agreement tayo!” madiin kong pahayag na nagpayanig sa kanyang buong pagkatao.
ANG KATAPUSAN NG MGA T.AKSIL
Nalaglag ang panga ni Carlos. Namutla si Doña Leticia na parang nakakita ng multo.
“A-Ano?! C-Carlos, totoo ba ‘yon?! Sabi mo sa’yo ‘to!” natatarantang tili ni Valerie.
“M-Maya, b-babe… m-mali ang intindi mo… a-alam ko naman na sa’yo ‘yan kaya gusto ko lang protektahan—” nauutal na pagmamakaawa ni Carlos, pinagpapawisan na nang malapot ang kanyang mukha habang pilit na umaatras.
“Protektahan? Sa pamamagitan ng pagdadala ng K.abit mong buntis dito at pagpapalit ng kandado?” sarkastiko kong tanong. “Bukas, sa aspalto kayo matutulog.”
Wala pang limang minuto, dumating ang aking abogado kasama ang mga P.ulis na pamilyar na sa akin dahil nag-file na ako ng preliminary complaint bago pa ako umalis sa aking business trip (dahil nalaman ko na ang tungkol kay Valerie bago pa man ako umalis).
“Mr. Carlos, Doña Leticia, at Miss Valerie, inirereklamo kayo ng Trespassing at Malicious Mischief sa pagpapalit ng kandado ng property ng aking kliyente. P.alayas po kayo rito ngayon din,” pormal na utos ng opisyal ng P.ulisya.
“Hindi! Hindi! Anak, gumawa ka ng paraan! Matanda na ako, saan ako titira?!” humahagulgol na iyak ni Doña Leticia habang pilit na pinapalabas ng mga awtoridad.
“Maya! Parang awa mo na! Buntis si Valerie! Wag mong gawin ‘to sa amin!” nagwawalang iyak ni Carlos habang lumuluhod sa sahig, pilit na inaabot ang sapatos ko.
Tiningnan ko siya mula ulo hanggang paa nang walang kahit anong bakas ng awa.
“Binigyan mo ako ng 40,000 pesos kanina, tama? Gamitin mo ‘yan para maghanap ng motel na matutulugan niyo ngayong gabi. At asahan mo ang kasong concubinage bukas,” malamig kong huling salita.
Pinanood ko silang kaladkarin palabas ng aking gate, dala lamang ang mga damit na suot nila dahil kinumpiska ko ang mga susi ng sasakyang nakapangalan din sa akin. Naiwan silang nag-iiyakan at nagsisisihan sa gilid ng kalsada habang pinagtitinginan ng mga kapitbahay.
Kinabukasan, pina-annul ko ang aming kasal nang walang kahirap-hirap. Namuhay ako nang malaya, masaya, at napatunayan kong ang tunay na kapangyarihan ay hindi nasusukat sa sigaw at yabang, kundi sa katotohanan at sa batas na hinding-hindi nila matatakasan.
MORAL NG KWENTO: Huwag mong aabusuhin at ipagmamalaki ang mga bagay na hindi mo naman pag-aari, lalo na kung galing lamang ito sa paghihirap ng iyong asawa. Ang pag-aakala na mas matalino ka dahil nakapanloko ka ay isang malaking ilusyon. Kapag ang isang taong mabuti at nagtitiis ay napuno at inilabas ang katotohanan, ang kanyang H.iganti ay hindi idadaan sa iskandalo, kundi sa batas na tuluyang wawasak sa lahat ng iyong ipinagmamalaki at iiwan kang walang-wala.
