IPINANGAKO NG ASAWA KO NA AALAGAAN NIYA ANG AKING MAY-SAKIT NA INA HABANG NAGTATRABAHO AKO. “MATANDA NA SIYA KAYA PALAGING MASAKIT ANG KATAWAN,” PALUSOT NIYA TUWING NAKIKITA KONG UMIIYAK ANG NANAY KO. NGUNIT NANG MAGKABIT AKO NG HIDDEN CAMERA SA KWARTO, ANG NAKITA KO SA KALALALIMAN NG GABI AY TULUYANG BUMASAG SA AKING MUNDO AT NAGPAKULO SA AKING DUGO.
Ang Mapagkunwaring Asawa
Ako si Gabriel, tatlumpu’t limang taong gulang. Bilang isang matagumpay na architect, madalas akong subsob sa trabaho para mabigyan ng magandang buhay ang pamilya ko. Nakatira kami sa isang malaking bahay kasama ang asawa kong si Stella at ang aking pitumpung taong gulang na ina, si Nanay Rosa.
Si Nanay Rosa ang nag-iisang nagtaguyod sa akin noong bata pa ako. Nang magka-mild stroke siya isang taon na ang nakalipas, hindi ko siya ipinadala sa nursing home. Pinangako ko sa kanya na sa bahay ko siya tatanda.
Nang pakasalan ko si Stella, ipinangako niya na siya na ang mag-aalaga kay Nanay. “Wag kang mag-alala, babe. Ituturing ko siyang parang tunay kong ina. Mag-focus ka lang sa kumpanya natin,” matamis na sabi niya. Naniwala ako sa kanyang mala-anghel na mukha.
Ngunit nitong mga nakaraang buwan, napansin kong mabilis na bumabagsak ang katawan ng nanay ko. Mula sa pagiging masigla, naging buto’t balat siya, palaging nanginginig, at puno ng malalaking pasa ang kanyang mga braso.
“Stella, bakit ang daming pasa ni Nanay? At bakit parang takot na takot siya kapag lumalapit ka?” nag-aalala kong tanong isang gabi.
“Babe, alam mo naman na may sakit ang nanay mo. Matanda na siya kaya madaling magkapasa ang balat niya. Tsaka minsan, nag-iilusyon na siya kaya nagwawala siya,” malungkot at umiiyak na palusot ni Stella. “Ginagawa ko naman ang lahat para alagaan siya eh, tapos pagdududahan mo pa ako?”
Dahil nakita kong umiiyak ang asawa ko, nakonsensya ako at humingi ng tawad. Inakala kong sakit lamang talaga ang dahilan.
Ang Lihim na Mata
Ngunit bilang isang anak, hindi mapakali ang aking instinct. Isang gabi, nang subukan kong yakapin si Nanay Rosa, umiiyak siyang yumakap pabalik at bumulong nang mahina na tila takot na takot: “Gabriel… anak… iligtas mo ako… ayoko na rito…”
Hindi na ako nagdalawang-isip. Kinaumagahan, nagpaalam ako kay Stella na mayroon akong tatlong araw na business trip sa Cebu.
Ngunit hindi ako umalis. Nag-check-in lamang ako sa isang hotel malapit sa aming subdivision. Bago ako umalis ng bahay, lihim akong nag-install ng isang ultra-HD, night-vision hidden camera sa loob mismo ng aircon vent sa kwarto ni Nanay Rosa. Nakakonekta ito nang direkta sa aking cellphone.
Pagdating ko sa hotel, tahimik akong nag-abang sa screen. Sa unang mga oras, tahimik ang bahay.
Ngunit pagsapit ng alas-onse ng gabi, bumukas ang pinto ng kwarto ni Nanay Rosa. Pumasok si Stella. Wala na ang kanyang maamo at nag-aalalang mukha. Ang kanyang mga mata ay nanlilisik sa galit.
Ang eksenang sumunod ay parang isang matalim na kutsilyo na paulit-ulit na ibinaon sa aking dibdib.
Ang Halimaw sa Likod ng Pintong Sarado
Nang makita si Stella, nagsimulang manginig sa matinding takot ang nanay ko. Pilit na isiniksik ni Nanay ang sarili niya sa sulok ng kama, umiiyak nang tahimik.
“Anong tinitingin-tingin mo diyan, matanda?!” matinis at nakakakilabot na bulyaw ni Stella. Lumapit siya at walang-awang hinablot ang buhok ng nanay ko!
Napabuka ang bibig ni Nanay sa sakit, ngunit tinakpan agad ni Stella ang bibig niya ng isang maruming tuwalya. “Wag kang sisigaw kundi papatayin kita rito!”
Kumuha si Stella ng isang maliit na pamalo at malakas na inihampas ito sa binti ng aking ina! PAK! “Diyan! Diyan sa binti para hindi makita ng tanga mong anak!” sigaw ng asawa ko. “Ang hirap-hirap mong alagaan! Pabigat ka! Alam mo ba na hinihintay ko na lang na mamatay ka para masolo ko ang yaman ng anak mo?!”
Naglabas si Stella ng isang plato na naglalaman ng tira-tirang pagkain at panis na kanin. Ibinuhos niya ito sa sahig. “Kainin mo ‘yan! Diyan ka nababagay sa sahig na parang aso!”
Pagkatapos pahirapan ang aking ina, nag-ring ang cellphone ni Stella. Sinagot niya ito nang may malanding ngiti.
“Hello, babe?” sabi ni Stella sa kabilang linya. “Oo, nasa Cebu yung tanga kong asawa. Konting tiis na lang, mahal. Pinapainom ko na ng lason na ibinigay mo ‘yung matanda araw-araw. Kapag namatay na siya, ipapa-transfer ko na kay Gabriel ang lahat ng ari-arian sa pangalan ko, tapos tatakasan na natin siya.”
Bumagsak ang cellphone ko mula sa aking mga kamay. Kumulo ang lahat ng dugo sa aking katawan. Ang babaeng pinagkatiwalaan ko, ang asawang minahal ko… ay may kalaguyo, ninanakawan ako, at unti-unting pinapatay ang aking ina?!
Ang Pagyanig ng Mansyon
Hindi na ako naghintay ng umaga. Sumakay ako sa aking sasakyan at nagmaneho pauwi nang kasing-bilis ng kidlat. Umuusok ang aking mga mata sa matinding poot na ngayon ko lamang naramdaman sa buong buhay ko.
BLAAAG! Pabigla at buong lakas kong sinipa ang front door ng aming bahay. Umalingawngaw ang pagwasak ng kandado sa buong sala.
Nagulat si Stella na kasalukuyang umiinom ng wine sa sala. Nabitawan niya ang kanyang baso. CRASH! Nang makita niya akong nakatayo sa pintuan—namumula ang mga mata at nangingigil sa galit—nawala ang lahat ng kulay sa kanyang mukha.
“G-Gabriel…?! B-Babe?! A-Akala ko ba nasa Cebu ka?!” nanginginig at utal-utal niyang tili. Mabilis siyang tumakbo palapit sa akin at nagpilit ng ngiti. “B-Bakit hindi ka man lang nag-text? I-Ipaghahanda kita ng pagkain—”
“WAG MONG INSULTUHIN ANG UTAK KO!” dumadagundong na bulyaw ko na yumanig sa buong bahay.
Walang-awa ko siyang itinulak palayo kaya napaupo siya sa sahig. Tumakbo ako patungo sa kwarto ni Nanay Rosa. Nang makita ko ang ina ko na nakadapa sa sahig at pilit na kinakain ang panis na kanin sa takot na paluin muli, humagulgol ako nang napakalakas. Napaluhod ako sa sahig at niyakap ko siya nang napakahigpit.
“N-Nay… patawarin niyo po ako… Patawarin niyo ako at iniwan ko kayo sa halimaw na ‘to!” umiiyak kong sigaw, hinahalikan ang kanyang mga sugat at pasa.
“G-Gabriel… anak ko… l-ligtas na ba tayo?” umiiyak na bulong ng nanay ko habang nakayakap sa aking leeg.
“Opo, Nay. Ligtas na kayo.” Inalalayan ko siyang maupo sa kama at binalot ng kumot.
Ang Huling Hatol
Dahan-dahan akong lumabas ng kwarto. Hinarap ko si Stella na ngayon ay nanginginig na sa takot, umaatras habang nakasandal sa pader ng sala.
“B-Babe, let me explain! H-Hindi ko sinasadya! M-Matigas kasi ang ulo ng nanay mo—”
“Matigas ang ulo?!” sumigaw ako. Itinaas ko ang aking cellphone at i-pinlay ko ang recorded video ng pananakit at ng kanyang pakikipag-usap sa kalaguyo niya. Rinig na rinig sa buong sala ang kanyang mga mala-demonyong plano.
Nalaglag ang panga ni Stella. Namutla siya na parang nakakita ng multo. “M-May hidden camera…?”
“Akala mo ba mananahimik lang ako?!” malamig at nakamamatay kong sagot. Kinuha ko ang cellphone ko at tinawagan ang hepe ng pulisya na kaibigan ko. “General, padalhan niyo ako ng mga tauhan dito. Ipapaaresto ko ang asawa ko para sa Elder Abuse, Attempted Murder, at Adultery.”
“HINDI! Gabriel, parang awa mo na! Asawa mo ako! Mahal kita! S-Siya ang nag-udyok sa akin na gawin ‘yon!” nagwawalang tili ni Stella habang humahagulgol at pilit na inaabot ang sapatos ko.
“Wala akong asawang demonyo!” sinipa ko ang kanyang kamay papalayo nang may matinding pandidiri.
Ilang minuto lang, dumating ang mga pulis. Kinakaladkad nila si Stella palabas habang siya ay nagsisigaw, nagmamakaawa, at nagwawala sa harap ng mga nagugulat na kapitbahay.
Kinabukasan, ipinasuri ko ang aking ina sa mga doktor upang tanggalin ang epekto ng lasong ibinigay ni Stella. Ipinakansela ko ang lahat ng bank accounts at credit cards ni Stella, at siniguradong hindi siya makakapag-piyansa. Pinahanap ko rin ang kalaguyo niya at isinampa ang parehong mga kaso.
Natutunan ko na ang pinakamalupit na mga halimaw ay hindi nagtatago sa labas ng bahay; minsan, natutulog sila sa mismong tabi mo sa kama, nagbabalatkayong anghel upang nakawin ang iyong buhay at pamilya.
