“IPINAKASAL AKO NG AKING MADRASTA SA ISANG NAMUMULOT NG BASURA UPANG TULUYAN AKONG ALISAN NG PAMANA AT GAWING KATATAWANAN SA BUONG LIPUNAN. INAKALA NILANG TAPOS NA ANG BUHAY KO. NGUNIT NANG MAGSALITA ANG ‘PULUBI’ SA HARAP NG PARI AT PUNASAN ANG DUMI SA KANYANG MUKHA, NANGINIG ANG MGA TUHOD NG LAHAT AT TILA NAWALAN NG HININGA ANG MGA TAONG UMAPAK SA AKIN.”
Ang Sumpa ng Madrasta
Ako si Elara, dalawampu’t limang taong gulang. Pumanaw ang aking ama isang buwan na ang nakalipas, at naiwan ang buong kumpanya namin sa kamay ng aking malupit na madrasta na si Donya Agatha at ng kanyang anak na si Chloe. Ayon sa testamento ng aking ama, makukuha ko lamang ang 60% ng aking mana kapag ako ay nakapag-asawa na.
Upang masigurong hindi ko makukuha ang kumpanya at para hiyain ako nang lubusan, gumawa sila ng isang napakasamang plano.
“Ipapakasal ka namin bukas,” nakangising banta ni Donya Agatha habang hawak ang mga papeles. “Sa isang lalakeng napulot ng mga gwardya natin sa basurahan. ‘Kiko’ ang pangalan niya. Kapag pinakasalan mo ang isang walang-kwentang pulubi, awtomatikong madi-disqualify ka bilang tagapagmana dahil sa isang clause sa kontrata ng kumpanya na nagbabawal sa mga iskandalo.”
“Ma, parang awa niyo na! Wag niyo akong sirain nang ganito!” umiiyak kong pakiusap, lumuluhod sa kanyang harapan.
“Wala kang magagawa, Elara,” tumatawang sabat ni Chloe. “Kung hindi ka pumayag, ipapahukay ko ang puntod ng nanay at tatay mo at ipapatapon ko ang mga buto nila sa dagat!”
Dahil sa matinding takot na lapastanganin nila ang mga magulang ko, umiiyak akong napilitang pumayag.
Ang Kahihiyan sa Aisle
Ginanap ang kasal sa isang napakagarang simbahan. Inimbitahan ni Donya Agatha ang lahat ng mga bilyonaryo, pulitiko, at media para saksihan ang “pagbagsak” ko.
Nang bumukas ang pinto ng simbahan, naglakad ako sa gitna ng aisle suot ang isang simpleng puting bestida. Dinig na dinig ko ang malalakas na tawanan at mga bulungan ng mga bisita.
“Kawawang Elara. Ipapakasal sa isang amoy-basura.” “Tingnan niyo ang groom, nakakadiri! Punit-punit ang damit at puro uling ang mukha!”
Nakatayo sa altar ang lalakeng tinawag nilang ‘Kiko’. Nakasuot siya ng isang napakalaki at punit-punit na jacket. Magulo at mahaba ang kanyang buhok, at ang kanyang mukha ay balot ng makapal na dumi at grasa. Nakayuko lamang siya.
Nang makarating ako sa altar, humagulgol ako nang tahimik. Kinuha ng pulubi ang kamay ko. Laking gulat ko nang maramdaman kong ang kanyang mga kamay ay napakalinis, mainit, at may kakaibang lambot.
“Shh… ligtas ka na,” isang napakalalim at baritonong boses ang bumulong sa aking tainga. Kumunot ang noo ko. Ang boses na iyon ay nag-uumapaw sa awtoridad.
Ang Panunuya Bago ang Sumpaan
Bago pa man makapagsalita ang pari, umakyat si Chloe sa altar at inagaw ang mikropono. Gusto niya akong pahiyain sa huling pagkakataon.
“Ladies and gentlemen! Batiin natin ang aking kapatid na si Elara at ang kanyang basurerong asawa!” malakas na anunsyo ni Chloe, dahilan upang magtawanan ang mga bisita. “Sana maging masaya kayo sa ilalim ng tulay! Sayang lang at hindi nakadalo ang pinakamalaking investor natin ngayon, si Mr. Gabriel Imperial. Sigurado akong matatawa rin siya sa itsura ng groom!”
Si Gabriel Imperial ay ang kinatatakutang bilyonaryo at CEO ng Imperial Syndicate, ang nag-iisang kumpanyang makakapagligtas sa bumabagsak na negosyo nina Donya Agatha.
Biglang binitawan ng pulubi ang kamay ko.
Tumayo siya nang tuwid. Ang kanyang dating nakukubang postura ay biglang naglaho, at nag-iba ang kanyang aura. Kinuha niya ang mikropono mula sa nagulat na si Chloe.
“Hindi na kailangang hintayin si Mr. Imperial, Chloe,” umalingawngaw ang malamig at makapangyarihang boses ng pulubi sa buong simbahan. “Dahil kanina pa siya nakatayo sa altar.”
Ang Pagkahulog ng Maskara
Natahimik ang buong simbahan. Nalaglag ang panga ni Donya Agatha mula sa unahan. “A-Ano? Anong kahibangan ito?!”
Saktong pagkasabi noon, bumukas ang mga pinto sa gilid ng simbahan. Pumasok ang dalawampung bodyguards na nakasuot ng itim na suit. Lumapit ang isa sa kanila sa altar at magalang na inabutan ang pulubi ng isang basang tuwalya at isang mamahaling itim na coat.
Sa harap ng lahat, ipinahid ng lalaki ang tuwalya sa kanyang mukha, inalis ang makapal na dumi at grasa. Inayos niya ang kanyang buhok at isinuot ang coat.
Nang humarap siya muli, ang pulubi ay naglaho. Pinalitan siya ng isang napakagwapo, matikas, at perpektong lalaki na may mga matang kasing-talim ng agila.
Nagkagulo ang mga bisita. Nagsitayuan ang mga malalaking negosyante.
“M-Mr. Gabriel Imperial?!” tili ng isang senador. “Ang CEO ng Imperial Syndicate!”
Nanlaki ang mga mata ko. Ang pulubing ipinakasal nila sa akin ay ang pinakamayaman at pinakamakapangyarihang lalaki sa buong Asya?!
Namutla si Donya Agatha na parang papel. Nagsimulang mangatog ang kanyang mga tuhod. “H-Hindi maaari… p-paano… pinulot ka lang ng mga gwardya ko sa basurahan!”
“Nagpanggap akong pulubi malapit sa kumpanya ninyo para imbestigahan ang pagnanakaw ninyo sa pondo ng yumaong ama ni Elara,” malamig na hatol ni Gabriel, tinitigan nang masama ang mag-ina. “Nang nandoon ako, walang-awa niyo akong pinasipa at ginawang tau-tauhan. Pero itong si Elara… palihim siyang lumabas at binigyan ako ng pagkain at tubig kahit siya mismo ay sinasaktan ninyo.”
Ang Pagbagsak at ang Bagong Reyna
Tumingin sa akin si Gabriel, at ang kanyang matatalim na mata ay nanlambot. “Isang pusong ginto na hindi nababagay sa impyernong ginawa ninyo.”
“M-Mr. Imperial! Isang malaking hindi pagkakaunawaan ito!” umiiyak na gumapang si Chloe palapit kay Gabriel. “A-Ako na lang ang pakasalan niyo! Mas maganda ako sa kanya! Mas mayaman!”
“Lumayo ka sa akin, linta,” pandidiri ni Gabriel, umatras nang isang hakbang. Sumenyas siya sa mga gwardya.
Pumasok ang mga pulis kasama ang head lawyer ng Imperial Syndicate.
“Agatha at Chloe, inaresto namin kayo para sa kasong Forgery, Grand Theft, at Grave Coercion,” anunsyo ng hepe ng pulisya. “Pineke ninyo ang testamento ng ama ni Elara. Kinuha na rin ng bangko ang lahat ng inyong ari-arian bilang bayad sa ninakaw ninyo.”
“HINDI! Kumpanya ko ‘yon! Elara, tulungan mo kami!” nagwawalang sigaw ni Donya Agatha habang pinoposasan at kinakaladkad siya ng mga pulis.
“Wala kang kwentang anak! Isusumpa kita!” tili ni Chloe habang umiiyak na isinasakay sa police car.
Pinanood lamang sila ng lahat ng bisita na ngayon ay nanginginig sa takot.
Nang mawala na ang mga taksil, humarap sa akin si Gabriel. Kinuha niya ang aking nanginginig na kamay at hinalikan ito nang napakalambing.
“Elara,” nakangiting sabi ng bilyonaryo, inilalabas ang isang singsing na may napakalaking dyamante mula sa kanyang bulsa. “Ipinilit nila ang kasal na ito bilang parusa sa’yo. Ngunit para sa akin, ito ang pagkakataon para ibigay sa’yo ang mundong nararapat sa’yo. Gusto mo bang ipagpatuloy ang kasal na ito… bilang kaisa-isang Reyna ng aking buhay?”
Bumuhos ang mga luha sa aking mga mata dahil sa sobrang saya at kaluwagan. Tumango ako nang paulit-ulit habang isinusuot niya ang singsing.
Ang araw na inakala nilang maglilibing sa akin sa kahihiyan, ay ang mismong araw na nag-ahon sa akin upang maging pinakamataas at pinakamakapangyarihang babae sa buong bansa.
