Ipinahiya Ako Ng Asawa Ko Nang Mag-Propose Siya Sa Bestfriend Ko Sa Harap Ko Mismo Sa Puerto Vallarta—Ngunit Hindi Niya Alam Na Ang Kayabangan Niyang Ito Ang Wawasak Sa Kanyang Buong Karera!
(PART 1)
Ako si Lira, tatlumpung taong gulang. Ako ay isang simpleng maybahay sa paningin ng marami, ngunit palihim akong nagpapatakbo ng isang malaking international investment firm mula sa aming bahay.
Limang taon na kaming kasal ng asawa kong si Troy. Siya ay isang ambisyosong Regional Director sa isang sikat na tech company. Dahil mahal ko siya, palihim kong ginamit ang aking mga koneksyon upang ipasok ang malalaking kliyente sa kanyang kumpanya, dahilan upang mabilis siyang ma-promote at yumaman.
Inakala kong perpekto ang aming pagsasama. Kaya nang imungkahi ni Troy na magdaos kami ng isang “Renewal of Vows” sa isang marangyang beach resort sa Puerto Vallarta, Mexico, labis akong natuwa. Inimbita namin ang lahat ng aming mga kaibigan, kabilang na ang matalik kong kaibigan na si Sofia.
Pagdating sa Puerto Vallarta, napakaganda ng setup sa dalampasigan. Puno ng mga rosas, may tumutugtog na banda, at nakatipon ang aming limampung bisita. Nakasuot ako ng puting damit, handang muling mangako ng pag-ibig sa lalaking mahal ko.
Umakyat si Troy sa maliit na entablado at kinuha ang mikropono. Ngunit ang mga sumunod na salita na lumabas sa kanyang bibig ay parang isang matalim na patalim na itinusok sa aking dibdib.
“Salamat sa inyong lahat sa pagdalo,”
Panimula ni Troy habang nakangisi.
“Ngunit hindi tayo nandito para sa isang renewal of vows. Nandito tayo dahil gusto kong tapusin ang isang pagkakamali. Lira, pagod na akong maging asawa ng isang walang-kwentang palamunin sa bahay.”
Napatigil ang musika. Nanlaki ang mga mata ng aming mga bisita. Halos hindi ako makahinga sa matinding gulat at hiya.
“Ang babaeng tunay na nagpapasaya sa akin at kapantay ng aking tagumpay ay narito ngayon.”
Bumaba si Troy mula sa entablado at naglakad patungo sa aking matalik na kaibigan na si Sofia. Kinuha niya ang kamay nito, lumuhod, at naglabas ng isang kumikinang na diyamanteng singsing.
“Sofia, mahal ko, will you marry me? Iiwan ko na ang pabigat na babaeng ito para sa’yo.”
Nakangiting tumango si Sofia at hinalikan si Troy sa harap ko. Nag-iyakan at nagbulungan ang mga bisita dahil sa kalupitan ng eksena.
Sinadya ni Troy na dalhin ako sa Mexico upang ipahiya nang lubusan, akala niya ay wala akong kalaban-laban at magmamakaawa ako sa kanyang paanan.
Ngunit pinunasan ko ang isang butil ng luha na tumulo sa aking pisngi. Tiningnan ko silang dalawa na masayang naghahalikan. Imbes na magwala, huminga ako nang malalim at ngumisi nang napakalamig.
Gusto nilang manakit? Ibibigay ko sa kanila ang pinakamasakit na impyerno. Hindi niya alam na ang kumpanyang pinagmamalaki niya ay pag-aari ko na.
(PART 2 )
Naglakad ako papalapit kina Troy at Sofia. Pilit na tumawa si Troy at hinawakan sa baywang ang kanyang bagong K.abit.
“Ano, Lira? Iiyak ka ba? Pwede naman kitang bigyan ng pamasahe pauwi ng Pilipinas kung wala kang pera,”
Mapang-asar na sabi ng lalaking minsan kong minahal.
“Kawawa ka naman, bestfriend. Tanggapin mo na lang kasi na mas magaling ako sa’yo sa lahat ng bagay,”
Dagdag pa ni Sofia habang iwinawagayway ang singsing sa kanyang daliri.
Tumawa ako nang mahina, isang tawang nagpatigil sa kanilang mga ngisi. Kinuha ko ang aking cellphone at nag-dial ng isang numero. Ini-loudspeaker ko ito upang marinig nilang dalawa at ng mga bisitang nakapaligid sa amin.
“Hello, Attorney Vargas? Tapos na ba ang final acquisition ng tech company kung saan nagtatrabaho si Troy?”
Kalmado kong tanong.
“Yes, Madam Lira. As of 8 AM this morning, hawak niyo na po ang 70% ng shares. Kayo na po ang opisyal na may-ari ng buong kumpanya,”
Sagot ng abogado mula sa kabilang linya.
Namutla si Troy. Nalaglag ang panga niya at napaatras siya na parang nakakita ng multo.
“L-Lira…? A-Anong ibig sabihin nito?! P-Paano mo mabibili ang kumpanya?!”
Nanginginig na tanong ni Troy, ang kayabangan niya kanina ay tuluyan nang naglaho.
“Akala mo ba talaga ay palamunin lang ako, Troy? Ako ang silent investor na palaging nagpapasok ng malalaking kliyente para ma-promote ka. Ako ang gumawa ng karera mo, kaya ako rin ang wawasak nito.”
Tinitigan ko siya nang may matinding pandidiri.
“Attorney Vargas, as the new CEO, I want Troy terminated immediately, with cause. I-freeze ninyo ang lahat ng corporate accounts at kunin ninyo ang kotseng nakapangalan sa kumpanya. Wala siyang makukuhang kahit anong separation pay dahil sa paglabag niya sa morality clause ng kanyang kontrata.”
“Noted po, Madam. Ipapadala ko na po ang termination papers niya ngayon din.”
Nanghina ang mga tuhod ni Troy at tuluyan siyang bumagsak sa buhanginan ng Puerto Vallarta.
“HINDI! Lira, parang awa mo na! B-Biro lang ‘to! A-Asawa mo ako! Patawarin mo ako!”
Humahagulgol na pagmamakaawa ni Troy habang pilit na inaabot ang laylayan ng aking damit.
Umatras ako upang hindi niya ako mahawakan. Bumaling ako kay Sofia na ngayon ay nanginginig din sa takot.
“At ikaw, Sofia. Tingnan natin kung pakakasalan mo pa rin ang lalaking ‘yan ngayon na wala na siyang trabaho, wala nang pera, at baon sa utang dahil sa lifestyle na hindi naman niya kayang panindigan.”
Nang marinig iyon ni Sofia, mabilis niyang tinanggal ang diyamanteng singsing at inihagis ito sa mukha ni Troy.
“Wala akong mapapala sa isang walang kwentang lalaking tulad mo!”
Sigaw ng aking T.aksil na kaibigan, bago siya nagmamadaling umalis papalayo, iniiwan ang lalaking pinag-agawan namin.
Bumaling ako sa mga security guards ng resort na aking binayaran.
“Palabasin ninyo ang lalaking iyan sa resort na ito. Hindi na siya bayad dito.”
Walang nagawa si Troy kundi ang umiyak nang malakas habang kinakaladkad siya ng mga gwardya palabas ng mamahaling resort. Wala siyang pera, walang matutuluyan, at naiwan siyang nag-iisa sa isang dayuhang bansa dahil ang lahat ng kanyang credit cards ay nakapangalan sa akin.
Umuwi ako ng Pilipinas na may magaang puso at mas matatag na pagkatao. Mabilis kong inasikaso ang annulment namin ni Troy. Samantala, nabalitaan ko na tuluyang naghirap si Troy at hindi na nakahanap ng trabaho dahil sa nasirang reputasyon. Napatunayan ko na kailanman, ang panlilinlang ay laging may katapat na mabigat na parusa.
MORAL NG KWENTO: Huwag kailanman maliitin o ipahiya ang taong kasama mo, lalo na kung tahimik lamang siya at hindi nagyayabang. Madalas, ang mga taong tahimik ang may pinakamalaking sakripisyo at may pinakamataas na kakayahan na hindi mo alam. Ang kayabangan at pagtataksil ay laging ibabagsak ng tadhana sa pinakamasakit na paraan. Ang pinakamagandang paghihiganti ay hindi ang pag-iyak o pagwawala, kundi ang tahimik na paggamit ng iyong kapangyarihan upang bawiin ang lahat ng bagay na hindi nila deserve.
