IBINIGAY KO SA ASAWA KO ANG LAHAT—ANG BAHAY, ANG KUMPANYA, AT ANG MGA BANK ACCOUNTS NATIN—DAHIL INAKALA KONG MAHAL NIYA AKO. NGUNIT NANG MAG-UWI SIYA NG IBANG BABAE UPANG PALAYASIN AKO, HINDI AKO UMIYAK. TAHIMIK LANG AKONG NAGHINTAY. HANGGANG SA TUMUNOG ANG KANYANG CELLPHONE, AT ANG MGA SALITANG NARINIG NIYA AY TULUYANG NAGPAGUHO SA KANYANG MUNDO.
Ang Puhunan ng Pag-ibig
Ako si Liana, tatlumpu’t dalawang taong gulang. Limang taon na kaming kasal ni Marco. Nang makilala ko siya, isa lamang siyang empleyadong puno ng pangarap ngunit walang pera. Dahil mahal na mahal ko siya, ginamit ko ang lahat ng ipon at minana ko sa aking mga magulang upang itayo ang kanyang sariling tech at real estate company.
Ipinangalan ko sa kanya ang negosyo. Ipinangalan ko sa kanya ang dalawang bilyong pisong mansyon na tinitirhan namin, at inilagay ko ang lahat ng pondo sa aming joint accounts kung saan siya ang primary signatory. Inakala kong ang pagbibigay ng buong tiwala ay susuklian ng katapatan.
“Salamat, Liana. Ikaw ang reyna ko. Pangako, aalagaan kita habambuhay,” matamis na sabi niya noon.
Ngunit nang maging matagumpay ang kumpanya at naging sikat na bilyonaryo si Marco, unti-unti siyang nagbago. Naging malamig siya, laging wala sa bahay, at madalas magalit.
Ang Araw ng Pagtataboy
Isang hapon, habang nag-aayos ako ng hapunan, bumukas ang main doors ng aming mansyon. Pumasok si Marco. Ngunit hindi siya nag-iisa. Naka-angkla sa kanyang braso ang isang napakaganda at batang babae—si Stella, ang kanyang bagong sekretarya. May dala silang mga maleta.
Napatigil ako. “Marco? Anong ibig sabihin nito?”
Ngumisi si Marco. Binitawan niya ang kamay ni Stella at naglakad palapit sa akin, may hawak na isang brown envelope. Inihagis niya ito sa aking paanan.
“Tapos na tayo, Liana. Pirmahan mo na ang annulment papers,” malamig at walang-awang utos niya. “Masyado ka nang boring. Si Stella na ang mahal ko, at buntis siya sa anak ko.”
Napasinghap ako. “Buntis?! Marco, ibinigay ko sa’yo ang lahat! Ang kumpanya, ang bahay na ‘to—”
“Exactly!” malakas na halakhak ni Marco. Tiningnan niya ako mula ulo hanggang paa nang may matinding kayabangan. “Sa akin nakapangalan ang mansyon. Sa akin nakapangalan ang kumpanya. At ang pera sa bangko ay kontrolado ko. Wala ka nang silbi, Liana! Isa ka na lang palamunin! Kaya mag-impake ka na ng mga basahan mo at lumayas ka rito! Kami na ni Stella ang titira sa bahay KO!”
“Oh my gosh, babe, ang baho niya. Amoy kusina. Paalisin mo na nga ‘yan,” maarteng sabat ni Stella habang nakahawak sa kanyang tiyan, nandidiring nakatingin sa akin.
Ang Kalmado sa Gitna ng Bagyo
Inasahan nilang magwawala ako. Inasahan nilang luluhod ako sa sahig, iiyak, at magmamakaawa na huwag akong itapon sa kalsada.
Ngunit pinatay ko ang aking mga luha. Dahan-dahan, isang napakalamig na ngiti ang namuo sa aking mga labi. Pinulot ko ang envelope mula sa sahig at kalmado itong pinirmahan. Inabot ko ito kay Marco.
“Sigurado ka ba, Marco, na sa’yo na ang lahat?” malumanay ngunit matalim kong tanong.
Napakunot ang noo niya. “Siyempre! Tanga ka kasi, ibinigay mo sa akin ang buong kapangyarihan! Wala ka nang laban!”
“Sige,” sagot ko, kinuha ang aking maliit na handbag. “Pero bago ako umalis… sagutin mo muna ang tawag.”
Saktong pagkasabi ko noon, nag-ring ang cellphone ni Marco. Caller ID: Atty. Fernandez – Chief Financial Officer.
Ang Isang Tawag
Nakangising sinagot ni Marco ang telepono, inilagay pa ito sa speaker para ipagmayabang sa akin. “Oh, Attorney! Anong balita sa kumpanya natin?”
Ngunit ang boses sa kabilang linya ay nanginginig, nagpapanik, at humahagulgol.
“S-Sir Marco! Wala na! Tapos na tayo!” umiiyak na sigaw ng abogado. “Naka-freeze na ang lahat ng bank accounts natin! At ang mansyon niyo… kinuha na ng bangko!”
Nalaglag ang ngiti ni Marco. “A-Anong kalokohan ‘yan, Attorney?! Bilyonaryo tayo! Nakapangalan sa akin ang lahat ng ‘yan!”
“Nakapangalan nga sa inyo ang mga ASSETS, Sir! Pero hindi niyo ba binasa ang pinirmahan niyo last month?! Ipinangalan din sa inyo ang lahat ng LIABILITIES at UTANG! Yung misteryosong investor natin na nag-pautang sa atin ng sampung bilyong piso… bini-withdraw niya na lahat ngayon din! At dahil kayo ang sole owner, kayo ang personal na hahabulin ng batas! Bankrupt na tayo, Sir! At may warrant of arrest na kayo for Estafa at Corporate Fraud!”
Nawala ang lahat ng kulay at dugo sa mukha ni Marco. “S-Sino ang investor na ‘yon?! Sino ang nagpautang sa atin?!”
“Ang Apex Global Empire po, Sir… at ang CEO nila ay si… s-si Madame Liana!”
Ang Pagguho ng mga Taksil
Bumagsak ang nakakabinging katahimikan sa sala. Nalaglag ang cellphone mula sa kamay ni Marco. CRASH!
Nanlambot ang kanyang mga tuhod. Nagsimulang mangatog ang kanyang buong katawan. Dahan-dahan siyang napabagsak sa sahig, pinagpapawisan ng malamig, at ang kanyang mga mata ay nanlaki na tila luluwa mula sa kanyang bungo.
“L-Liana…?” nanginginig na utal ni Marco, palipat-lipat ang tingin sa akin at sa cellphone. “I-Ikaw ang Apex Global…?”
“Ako nga,” malamig kong sagot. Naglakad ako palapit sa kanya. “Bago ko ibigay sa’yo ang kumpanya at ang mansyong ito, palihim ko itong isinangla sa sarili kong investment firm. Hinayaan kitang angkinin ang pangalan at posisyon, dahil alam kong darating ang araw na sisilawin ka ng kasakiman mo. At hindi ako nagkamali.”
“B-Babe?! Anong ibig sabihin nito?! Wala ka na palang pera?!” nagwawalang tili ni Stella.
Nang marinig iyon ni Marco, humagulgol siya at gumapang palapit sa sapatos ko. “Liana! Babe! P-Patawarin mo ako! Nabulag lang ako! Asawa mo ako! Pamilya tayo! Parang awa mo na, wag mo akong ipakulong!”
“Walanghiya ka, Marco!” sigaw ni Stella, sinabunutan ang asawa ko. “Sabi mo bilyonaryo ka! Palamunin ka lang pala ng asawa mo! Niloko mo ako!”
Nag-away at nagsampalan silang dalawa sa sahig ng sala.
Tinitigan ko sila nang walang ni isang patak ng awa. “I-enjoy niyo ang mansyong ito para sa huling sampung minuto. Dahil andiyan na ang mga pulis sa labas ng gate para kaladkarin kayo.”
Saktong umalingawngaw ang mga sirena ng pulis sa labas ng mansyon.
Tinalikuran ko sila at naglakad palabas nang taas-noo. Habang sumasakay ako sa aking naghihintay na sasakyan, pinanood ko kung paano pinosasan at kinaladkad ng mga pulis ang umiiyak at nagwawalang si Marco kasama ang kanyang kabit. Inakala nilang madali nilang maaapakan ang isang babaeng nagbigay ng lahat, ngunit hindi nila alam na ang lahat ng ibinigay ko ay ang mismong kadena na sasakal sa kanila hanggang sa impyerno.
