Naghiwalay Kami Ng Asawa Ko Matapos Ang Walong Taon At Nang Araw Ring Iyon, Umalis Ang Ex-Boyfriend Ko Upang Magpakasal Sa Iba. Ngunit Bago Siya Umalis, Sinabi Niya, “Pwede Kang Tumira Dito Kung Ipagpapatuloy Mo Ang Pag-aalaga Kay Mama.” Hindi Ako Nakipagtalo. Iniwan Ko Ang Mga Papeles Ng Divorcio, Tumawag Ako, At Kinaumagahan, Isang Sasakyan Ang Dumating Upang Dalhin Ang Kanyang Ina Sa Ospital… Hindi Niya Alam Kung Saan Talaga Ito Papunta!
Ako si Maya, tatlumpu’t limang taong gulang. Kakagaling ko lang sa isang magulo at masakit na diborsyo. Walong taon kaming kasal ni Anton, walong taon ng pagtitiis, panlilinlang, at sakit.
Bago pa man ako makapag-move on, isang hindi inaasahang tao mula sa nakaraan ang pumasok muli sa buhay ko—si Gabriel, ang aking ex-boyfriend bago ko pa makilala si Anton.
Nalaman ni Gabriel ang kalagayan ko at, dahil may sakit ang kanyang inang si Tita Rosa na palagi kong binibisita at inaalagaan kahit pa hiwalay na kami ni Gabriel, inalok niya akong pansamantalang tumira sa kanilang lumang bahay. Ngunit hindi lang iyon isang simpleng alok; isa iyong negosasyon.
ANG ALOK BAGO ANG KASAL
Araw ng Biyernes. Eksaktong araw na naging pinal ang aking annulment kay Anton.
Kasabay nito, araw din ng pag-alis ni Gabriel patungong probinsya para sa kanyang sariling kasal kay Elena, ang babaeng ipinagpalit niya sa akin sampung taon na ang nakakalipas dahil mas mayaman daw ito.
Nakatayo kami ni Gabriel sa sala ng kanilang lumang bahay. Si Tita Rosa ay nasa kwarto, mahimbing na natutulog dahil sa epekto ng kanyang mga gamot. Nakasuot na si Gabriel ng pormal, handa nang sumakay sa kanyang sasakyan.
“Maya, aalis na ako. Salamat sa pag-aalaga kay Mama nitong mga nakaraang linggo. Pero bago ako umalis, gusto ko sanang maging malinaw tayo,” mayabang at malamig na panimula ni Gabriel.
“Pwede kang manatili rito sa bahay kahit gaano katagal mo gusto. Wala ka na rin namang asawa at bahay, ‘diba? Pero may kondisyon. Ipagpapatuloy mo ang pag-aalaga kay Mama. Wala kasing magbabantay sa kanya, at ayaw ni Elena na isama si Mama sa bagong bahay namin. Pagbalik namin galing honeymoon, baka ibenta ko na rin ‘tong lumang bahay.”
Nanikip ang dibdib ko. Iniwan niya ang sarili niyang ina na maysakit para sa luho at sa babaeng mas mayaman?! At ginagawa niya akong libreng nurse at tagapag-alaga kapalit ng isang bubong na ibebenta rin naman niya?!
Inakala mo ba na napakababa ko na dahil lang galing ako sa isang hiwalayan, Gabriel? Inakala mo ba na isa akong desperadang tatanggapin ang mga tira-tira mo?
ANG TAHIMIK NA PAGTANGGAP
Huminga ako nang malalim. Hindi ako sumigaw. Hindi ako umiyak. Pinatay ko ang aking emosyon at pinagana ko ang aking utak. Tiningnan ko ang mga papel ng aking diborsyo na nakapatong sa mesa.
“Okay, Gabriel. Aalagaan ko si Tita Rosa. Wag kang mag-alala,” kalmado at tahimik kong sagot.
Ngumisi si Gabriel, halatang kuntento sa kanyang kapangyarihan at pamamanipula.
“Mabuti naman at marunong kang umintindi ng sitwasyon mo. Sige na, aalis na ako. Mag-text ka na lang kapag may emergency,” sabi niya bago siya tuluyang lumabas at humarurot palayo.
Pagkaalis niya, naupo ako sa sofa. Tiningnan ko ang aking annulment papers. Ang hindi alam nina Anton at Gabriel, ang annulment na ito ay hindi nangangahulugang nawalan ako ng yaman. Sa katunayan, dahil napatunayan ang pang-aabuso at pagnanakaw ni Anton sa aming negosyo, ibinigay sa akin ng korte ang pabor. Nakuha ko ang halos lahat ng aming joint properties at ang buong kumpanya.
Naging isang multi-milyonarya ako sa loob lamang ng isang araw.
Kinuha ko ang aking cellphone at tinawagan ang aking abogado at ang isang pribadong ospital.
“Atty. Mendoza, ihanda niyo na ang papeles para sa pagbili ko ng properties sa probinsya. At… pakitawagan ang St. Luke’s. Kailangan ko ng isang private medical transport team bukas ng umaga.”
ANG SASAKYAN SA UMAGA
Kinabukasan ng umaga. Habang nagpapakasaya si Gabriel at naghahanda para sa kanyang marangyang kasal sa probinsya, isang malaki at fully-equipped na medical transport vehicle ang huminto sa tapat ng lumang bahay ni Tita Rosa.
Umalalay ang tatlong professional nurses at isang doktor upang ilabas si Tita Rosa mula sa kanyang kama.
“M-Maya, anak… saan tayo pupunta?” naguguluhang tanong ni Tita Rosa habang isinasakay siya sa komportableng sasakyan.
“Ipapagamot ko po kayo sa pinakamagandang ospital sa siyudad, Tita. Doon po, mababantayan kayo ng mga eksperto 24/7. Ako na po ang bahala sa inyo. Hindi ko po hahayaang itapon kayo ng sarili ninyong anak,” malambing kong paliwanag habang hinahawakan ang kanyang mga kamay.
Napaiyak ang matanda at niyakap ako. Matagal na rin siyang nagdurusa sa pagwawalang-bahala ng kanyang anak.
Pagkaalis ng ambulansya, ipinadala ko ang aking mga tauhan upang kunin ang lahat ng aking mga gamit. Umalis ako sa lumang bahay na iyon at iniwan ang pinto nitong nakabukas.
ANG KASAL AT ANG PASABOG
Ilang araw ang lumipas. Katatapos lamang ng honeymoon nina Gabriel at Elena. Inasahan ni Gabriel na pag-uwi niya, naroon pa rin ako at ang kanyang ina sa kanilang lumang bahay.
Ngunit pagdating niya, naabutan niya ang bahay na walang tao, madumi, at may ‘For Sale’ sign na kinabit ng kanyang ahente.
Natataranta at galit na galit siyang tumawag sa akin.
“MAYA! Nasaan kayo?! Nasaan si Mama?! Bakit iniwan mong bukas ang bahay?! Walanghiya ka, ipinagkatiwala ko sa’yo si Mama!” nagwawalang bulyaw ni Gabriel sa kabilang linya.
Rinig na rinig ko rin ang boses ni Elena na nagrereklamo sa background.
Nakaupo ako sa isang luxury suite sa ospital habang nagbabasa ng libro, katabi si Tita Rosa na masayang nanonood ng TV, halatang bumubuti na ang kalagayan dahil sa maayos na pag-aalaga.
“Huwag kang sumigaw, Gabriel. Ligtas ang Mama mo,” malamig kong sagot. “Dinala ko siya sa isang lugar kung saan may nagmamalasakit sa kanya. Kasi alam kong itatapon mo rin siya tulad ng pagtapon mo sa akin noon.”
“S-Saan mo siya dinala?! Bakit mo siya inilabas nang walang paalam ko?! P.ulis ang makakaharap mo!” pananakot niya.
Tumawa ako nang mapakla.
“Wag mo na akong takutin, Gabriel. Kinausap ko na si Tita Rosa at pumirma siya ng Special Power of Attorney para ako ang mag-asikaso ng medical at legal affairs niya dahil pinabayaan mo siya. At alam mo ba kung bakit?”
Natahimik siya.
“Dahil nalaman namin na ang lumang bahay na ibebenta mo para pambayad sa honeymoon ninyo ni Elena… ay nakapangalan pa rin kay Tita Rosa. Hindi sa’yo. At dahil ako na ang legal guardian niya at representative, ipinagbili namin ang bahay na ‘yon kahapon sa isa sa mga kumpanya ko,” walang-awang pagbubunyag ko.
ANG WAKAS NG MGA T.AKSIL
“A-Ano?! B-B.aliw ka ba?! Sa akin ‘yon! A-Anong gagawin namin ni Elena?! Naubos ang pera namin sa kasal!” humahagulgol na tili ni Gabriel, pinagpapawisan sa matinding gulat at takot.
“M-Magnanakaw! Ibalik mo ang pera namin!” sigaw din ni Elena sa kabilang linya.
“Ginamit ko ang pera mula sa benta ng bahay para ipambayad sa hospital bills at private nurses ni Tita Rosa. Para naman mapakinabangan ng nanay mo ang sarili niyang yaman na pinilit mong nakawin,” malamig kong pabatid. “Kung gusto ninyong magreklamo, pumunta kayo sa korte. Pero bago ninyo gawin ‘yon, maghanap muna kayo ng trabaho para mabayaran ninyo ang utang ninyo.”
Ibinaba ko ang tawag at tuluyan kong blinock ang numero niya.
Ayon sa mga balita, nagkanda-leche-leche ang buhay nina Gabriel at Elena. Nabaon sila sa utang dahil inasahan nilang ang benta ng lumang bahay ang magbabayad sa kanilang marangyang kasal at honeymoon. Naiwan silang walang pera at walang tirahan, habang sila ay patuloy na nag-aaway.
Samantala, ako at si Tita Rosa ay namuhay nang payapa at komportable. Gumaling siya, at itinuring ko siyang parang tunay kong ina. Napatunayan ko na kailanman, ang pag-alis at pagpapalaya sa sarili mula sa mga mapang-abusong tao ay hindi kahinaan, kundi ang simula ng pagbuo ng isang matapang at malagim na H.iganti.
MORAL NG KWENTO: Huwag mong aabusuhin at gamitin ang isang taong dumadaan sa pagsubok para lamang pagtakpan ang iyong sariling kapabayaan at kasakiman. Ang pag-abandona sa sariling ina para sa luho at sa ibang babae ay laging sisingil sa iyo ng pinakamatinding karma. Kapag ang isang taong inapi mo ay napuno at inilabas ang kanyang katotohanan, ang kanyang tahimik na pagpaplano ay sapat na upang bawiin ang lahat sa isang iglap, at iiwan ka nitong walang-wala.
