S.inampal Ng Asawa Ko Ang Aking Ina Nang Dalawang Beses Sa Harap Ko At Sinabing, “Kung Hindi Siya Aalis Ngayong Gabi, Tapos Na Ang Kasal Natin!”… Bumabang Ako Hanggang Lima, Inilapag Ang Susi Sa Mesa, At Umalis Kasama Si Nanay. Ngunit Ang Inakala Kong Katapusan Ay Nagbunyag Ng Nawawalang 800,000 Pesos!
Ako si Elara, tatlumpu’t dalawang taong gulang. Pitong taon na kaming kasal ni Anton. Sa loob ng aming pagsasama, naging mabuti akong asawa. Ako ang nagpatakbo ng aming maliit na negosyo na kalaunan ay lumago at naging pangunahing pinagkukunan namin ng yaman.
Kamakailan, kinailangan kong iuwi ang aking inang si Nanay Rosa sa aming bahay dahil mahina na ito at walang mag-aalaga sa probinsya. Pumayag si Anton noong una, ngunit unti-unti siyang naging mainitin ang ulo at madalas niyang pagbuntunan ng galit ang aking ina.
Tiniis ko ang kanyang mga pagrereklamo. Ngunit isang gabi, ginawa niya ang isang bagay na kailanman ay hindi ko mapapatawad.
ANG DALAWANG S.AMPAL
Nasa kusina ako, naghahanda ng hapunan, nang makarinig ako ng malakas na kalabog mula sa sala. Sumunod ang matinis na sigaw ni Anton at ang mahinang pag-iyak ng aking ina.
Mabilis akong tumakbo palabas. Nalaglag ang panga ko sa aking nakita.
Nakatayo si Anton, namumula sa matinding galit. At sa sahig, nakasalampak si Nanay Rosa, hawak ang kanyang namumulang pisngi, habang nakakalat ang nabasag na baso ng tubig sa carpet.
“A-Anton! Anong ginawa mo?!” natataranta at nanginginig kong sigaw habang patakbong lumapit upang alalayan ang aking ina.
“Tanga kasi ‘yang nanay mo! Sinabihan kong wag pakialaman ang mga papeles ko sa mesa, tinabig pa ang baso! Nakakabwisit na ang presensya niya rito!” nanggagalaiting bulyaw ni Anton.
“A-Anak… p-papupunasan ko lang sana ang pawis sa noo niya… p-pasensya na…” humahagulgol at nanginginig na paliwanag ni Nanay Rosa.
Bago pa ako makapagsalita, humakbang si Anton papalapit. At sa mismong harapan ko, walang-awa niyang itinaas ang kanyang kamay at binigyan muli ng isang napakalakas na S.ampal ang aking matandang ina!
“Tumahimik ka, matanda!”
Nanlamig ang buong katawan ko. Parang tumigil ang pag-ikot ng mundo.
“Elara, sawang-sawa na ako! Kung hindi siya aalis ngayong gabi, tapos na ang kasal natin!” mayabang at malupit na banta ni Anton, dinuduro kaming mag-ina habang hinihintay akong magmakaawa at paalisin ang aking nanay.
ANG LIMANG SEGUNDO
Natahimik ang buong sala. Tanging ang paghikbi lamang ni Nanay Rosa ang naririnig. Tiningnan ako ni Anton, nakataas ang kilay, inakalang pipiliin ko ang aming pitong taong kasal kaysa sa aking ina.
Inakala mo ba na luluhod ako sa isang halimaw na kayang manakit ng matanda?
Huminga ako nang malalim. Dahan-dahan kong inalalayan si Nanay Rosa na makatayo.
Isa…
Kinuha ko ang maliit bag ng aking ina na nasa gilid ng sofa.
Dalawa…
Pinunasan ko ang mga luha ni Nanay at hinalikan siya sa noo.
Tatlo…
Kinuha ko ang aking purse mula sa counter.
Apat…
Dinukot ko ang master keys ng aming bahay at ng sasakyan ni Anton mula sa aking bulsa.
Lima.
Hinarap ko si Anton. Walang luha sa aking mga mata, kundi isang nakakamatay na lamig. Ibinagsak ko ang mga susi sa ibabaw ng glass table.
“Sige, Anton. Tapos na tayo. Wag na wag mo na kaming hahanapin,” kalmado ngunit madiin kong pabatid, bago ko inakay ang aking ina papalabas ng pinto.
“Aba! Sige, lumayas kayo! Tingnan natin kung hanggang kailan kayo mabubuhay nang wala ako!” mayabang na pahabol na sigaw niya habang isinasara ko ang gate.
ANG NAWAWALANG PERA
Iniwan ko ang pitong taong pagsasama namin. Dinala ko si Nanay Rosa sa isang maganda at ligtas na hotel. Inakala ko na ang pinakamasakit na bahagi ay ang pananakit niya sa nanay ko at ang pagtatapos ng aming kasal.
Ngunit kinabukasan, nang makipagkita ako sa aking abogado upang ayusin ang mga papeles para sa annulment at paghahati ng yaman, isang nakakagimbal na impormasyon ang bumulaga sa akin.
Nakatitig si Atty. Mendoza sa kanyang laptop, nakakunot ang noo.
“Elara… chineck ko ang inyong joint corporate account gaya ng utos mo. May malaking problema. Nawawala ang halos 800,000 pesos,” seryosong pabatid ng aking abogado.
“A-Ano?! Paanong mawawala? Huling check ko noong isang linggo, buo pa ang pondo natin para sa negosyo!” natataranta kong tanong.
Iniharap ni Atty. Mendoza ang screen sa akin.
“Ayon sa bank records, inilipat ni Anton ang 800,000 pesos sa isang personal account tatlong araw na ang nakakalipas. At ang account na pinaglipatan niya… ay nakapangalan sa isang Valerie Sanchez.”
Nalaglag ang panga ko. Valerie Sanchez. Ang bagong sekretarya sa opisina ng aming negosyo!
Diyos ko… hindi siya nagalit kagabi dahil lang sa natabig na baso. Naghanap siya ng dahilan para mag-away kami at mapalayas niya ako nang hindi ako nagdududa! Planado niya ang hiwalayan para maitakas nila ng K.abit niya ang pera ko!
Ang kalungkutan ko ay biglang naglaho, at napalitan ng isang nag-aapoy na galit.
ANG PATIBONG SA BANGKO
Hindi ako nag-iskandalo. Pinakiusapan ko si Atty. Mendoza na mabilis na kumuha ng freeze order mula sa korte dahil ang perang N.anakaw ay pondo ng aming kumpanya at hindi bahagi ng aming personal na yaman.
Makalipas ang dalawang araw, nakatanggap kami ng alerto na may nagtatangkang i-withdraw ang malaking halaga sa branch ng bangko malapit sa aming bahay.
Agad kaming nagtungo roon kasama ang dalawang P.ulis.
Pagpasok namin sa bangko, nakita ko si Anton na nakatayo sa counter. Sa kanyang tabi ay nakapulupot si Valerie, ang kanyang K.abit, na nakasuot pa ng mga mamahaling alahas na malamang ay binili gamit ang pera ko.
“Miss, anong ibig mong sabihin na frozen ang account?! Pera ko ‘yan! I-release niyo ang pera ko ngayon din!” nanggagalaiting sigaw ni Anton sa teller.
“Hindi niya ire-release ‘yan, Anton. Dahil hindi sa’yo ang perang ‘yan,” malamig kong bati mula sa kanyang likuran.
Napatalon sa gulat si Anton. Nang lumingon siya, nanlaki ang kanyang mga mata nang makita ako, kasama ang aking abogado at ang mga awtoridad.
“E-Elara?! Anong ginagawa mo rito?!” natatarantang tanong niya.
“Babe, siya ba ‘yung asawa mong pabigat na pinalayas mo?” maarte at mapang-insultong tanong ni Valerie habang tinitingnan ako mula ulo hanggang paa.
Ngumisi ako nang matalim.
ANG PAGBAGSAK NG T.AKSIL
“Pabigat? Baka nakalimutan ni Anton na sabihin sa’yo na ako ang nagpasok ng buong kapital sa negosyo namin. At ang 800,000 pesos na N.anakaw niya at inilipat sa account mo, Valerie, ay pondo ng kumpanya,” madiin kong pahayag.
Nawala ang ngisi sa labi ng K.abit. Namutla si Anton at nagsimulang manginig ang mga tuhod.
“I-It’s conjugal property, Elara! May karapatan ako sa perang ‘yan!” pilit na pagmamatapang ng aking asawa.
Lumapit si Atty. Mendoza at naglapag ng dokumento.
“Mali ka, Anton. Ang kinuha mo ay corporate funds na nakapangalan sa kumpanya. Ibig sabihin, nag-commit ka ng Corporate Embezzlement at Grand Theft. At dahil ginamit mo si Valerie para itago ang pera, kasabwat siya sa krimen.”
Napasinghap ang mga tao sa loob ng bangko. Nalugmok sa sahig si Valerie, umiiyak sa matinding takot.
“A-Anton! Sabi mo sa’yo ‘yung pera! Ayokong ma-K.ulong!” tili ng K.abit niya.
Lumapit ang mga P.ulis at inilabas ang posas.
“Mr. Anton at Miss Valerie, inaresto namin kayo sa kasong Embezzlement at Theft. Sumama kayo nang maayos,” pormal na utos ng opisyal.
“Elara! Mahal ko! P-Parang awa mo na! B-Babalik ko ‘yung pera! Wag mo akong gawin nito! Patawarin mo na ako!” humahagulgol na pagmamakaawa ni Anton habang pinoposasan siya at kinakaladkad palayo.
Tiningnan ko siya nang walang kahit anong bakas ng awa.
“Noong S.inampal mo ang nanay ko, pinatay mo na ang lahat ng awa ko para sa’yo. Mabulok kayo sa selda,” malamig kong huling salita.
Pinanood ko silang isakay sa police car habang umiiyak at nag-aaway silang mag-K.abit. Nabawi ko ang aking pera, nakuha ko ang aking annulment, at inilaan ko ang lahat ng aking oras upang bigyan ng marangya at payapang buhay ang aking ina. Napatunayan ko na kailanman, hindi dapat isuko ang pamilya para sa isang lalaking walang halaga.
MORAL NG KWENTO: Ang lalaking kayang manakit ng isang walang-laban na ina ay walang kakayahang magmahal ng tapat. Ang pang-aabuso at panlilinlang ay maaaring magtagumpay panandalian, ngunit sa oras na maningil ang katotohanan, ang mga taong sakim ay laging mahuhulog sa sarili nilang patibong. Huwag kang matakot na umalis sa isang relasyong lason, dahil ang pag-alis mo ay maaaring siyang susi upang matuklasan ang kasamaang dapat mong paghigantihan.
