P.umanaw Ang Aking Asawa Sa Loob Ng Condo Ng Kanyang K.abit, At Inasahan Ng Kanyang Pamilya Na Ako Ang Magbabayad Ng Lahat… Ngunit Nang Subukan Nilang Gamitin Ang Credit Card Ko, Ibinenta Ko Ang Bahay At Iniwan Sila Nang Walang-Wala!
Ako si Lilian, tatlumpung taong gulang at isang financial director sa isang malaking bangko. Sa loob ng limang taong pagsasama namin ng aking asawang si Edward, ako ang naging pangunahing sumusuporta sa aming pamilya. Ako ang nagbayad ng aming malaking bahay, at ako rin ang nagbibigay ng buwanang allowance sa kanyang inang si Doña Sylvia na kilala sa pagiging magastos at matapobre.
Palaging sinasabi ni Edward na abala siya sa kanyang “business trips”, at pinili kong magtiwala sa kanya. Ngunit isang madaling araw, nakatanggap ako ng isang tawag mula sa mga pulis na tuluyang gumimbal sa aking mundo.
Na-cardiac arrest si Edward at dineklarang P.atay on arrival sa ospital. Ngunit ang mas nakakawasak? Inatake siya sa loob ng isang mamahaling condo unit na pag-aari ng isang dalawampu’t dalawang taong gulang na modelo—ang kanyang matagal na palang K.abit.
ANG KAPAL NG MUKHA NG PAMILYA
Kinabukasan, nasa loob kami ng isang eksklusibong funeral parlor. Nandoon si Doña Sylvia at ang mga kapatid ni Edward. Inasahan kong magagalit sila sa ginawang panloloko ng anak nila sa akin, ngunit iba ang naging reaksyon nila.
Para sa kanila, ang mahalaga lang ay ang “reputasyon” ng kanilang pamilya.
“Lilian, nakausap ko na ang manager ng funeral home. Kukunin natin ang pinakamahal na VIP package. Isang milyong piso lang naman. Kailangan nating ipakita sa mga negosyante na marangya ang burol ng anak ko,” utos ni Doña Sylvia habang nagpapaypay at walang kahit anong bakas ng pagluluksa.
Napatingin ako sa kanya nang hindi makapaniwala.
“Ma, narinig niyo ba ang sinabi ng mga pulis? P.umanaw ang anak niyo sa kama ng K.abit niya! Niloko niya ako, at ngayon inaasahan niyong gagastos ako ng isang milyon para sa burol niya?!” mahinahon ngunit madiin kong tanong.
Umirap ang aking biyenan.
“Lalaki ang anak ko, Lilian! Natural lang na maghanap ‘yon ng iba dahil puro ka trabaho! Asawa ka pa rin, kaya responsibilidad mong bayaran ang lahat ng ito! At saka, asikasuhin mo rin ang paglilipat ng bahay niyo sa pangalan ko, dahil ako ang ina niya!” walang-awang bulyaw ng matanda.
Wow. Ni hindi man lang siya nakonsensya. Gusto pa nilang gatasan ako hanggang sa huli habang kinukunsinti ang panloloko ng anak nila.
Huminga ako nang malalim. Hindi ako umiyak. Sa halip, tumango ako at nagpaalam na pupunta muna sa banyo.
ANG NAKAW NA CREDIT CARD
Pagbalik ko mula sa banyo, nakita ko si Doña Sylvia na may kausap sa kanyang cellphone, hawak ang aking itim na credit card! Palihim niya itong kinuha mula sa aking bag na naiwan sa upuan.
“Yes, kukunin ko ‘yung limang designer black dresses. I-charge niyo na lang dito sa card ng manugang ko. Wala naman siyang magagawa,” masayang bulong ni Doña Sylvia sa kanyang kausap.
Pagkatapos ibaba ang tawag, naglakad siya patungo sa kahera ng funeral parlor para bayaran ang isang milyong pisong VIP package gamit ang card ko.
Ngunit pagka-swipe ng kahera sa card, tumunog ito nang malakas. Declined.
“Miss, anong problema?! Ulitin mo! Mayaman ang manugang ko, baka sira lang ang makina niyo!” matinis na sigaw ni Doña Sylvia.
Lumapit ako sa kahera at kinuha ang card mula sa kamay ng aking biyenan.
“Hindi sira ang makina, Doña Sylvia. Kanselado na ang card na ‘yan,” malamig kong pabatid.
Nanlaki ang mga mata ng matanda. Naglapitan ang mga kapatid ni Edward.
“A-Anong kanselado?! Lilian! Paano natin babayaran ang burol ni Edward?! At paano ‘yung mga damit na in-order ko?!” natatarantang tili niya.
Tiningnan ko sila mula ulo hanggang paa, ang mga mata ko ay kasing lamig ng yelo.
“Hindi ‘natin’ babayaran. Kayo ang magbayad. Kinansela ko na ang lahat ng credit cards at joint accounts namin ni Edward kaninang umaga. Ang perang naroon ay perang pinaghirapan ko. Kung gusto niyo ng VIP na burol, hilingin niyo sa K.abit niya na nag-enjoy sa mga huling sandali ng anak niyo.”
ANG MALAGIM NA SURPRESA
“W-Walanghiya ka! Asawa mo siya! Responsibilidad mo ‘to! Kung hindi ka magbabayad, hindi ka na pwedeng umuwi sa bahay ng anak ko!” sigaw ng aking biyenan, dinuduro ako sa mukha.
Ngumisi ako nang matamis. Kinuha ko ang aking cellphone at ipinakita sa kanila ang isang PDF document.
“Nakalimutan niyo yata na bago pa kami ikasal, nakapangalan na sa akin ang bahay. At habang busy kayong mamili ng kabaong kanina, pinirmahan ko na ang Deed of Sale. Ibinenta ko na ang bahay sa isang malaking kumpanya,” kalmado kong paliwanag.
Nalaglag ang panga ni Doña Sylvia. Namutla ang mga kapatid ni Edward.
“I-Ibinenta?! P-Paano kami?! Saan kami titira?!” humahagulgol na iyak ng aking biyenan habang napapahawak sa kanyang dibdib.
“Mayroon kayong hanggang mamayang gabi para kunin ang mga gamit niyo bago i-lock ng bagong may-ari ang gate. Tutal, kinunsinti niyo naman ang panloloko ni Edward, siguro pwedeng makitira muna kayo sa condo ng K.abit niya,” sagot ko nang walang kahit anong bakas ng awa.
Tinalikuran ko sila habang nagsisigawan, nag-iiyakan, at pinagtitinginan ng mga tao sa funeral parlor. Dahil wala silang pera pambayad, napilitan silang ilipat si Edward sa pinakamurang kabaong at serbisyo. Wala silang natirang bahay at nabaon sa utang dahil tumanggi ang K.abit na tulungan sila.
Samantala, lumipad ako patungong Europa dala ang lahat ng aking pera. Nagsimula ako ng bagong buhay na malaya at masaya, iniwan ang mga linta na walang alam kundi ubusin ang aking pagkatao.
MORAL NG KWENTO: Huwag mong abusuhin at gatasan ang taong nagmamahal at sumusuporta sa iyong pamilya, lalo na kung alam mong kayo ang may kasalanan. Ang pagiging mapagmataas at pagkunsinti sa maling gawain ng iyong kadugo ay laging may matinding kapalit. Kapag napuno ang isang taong mabuti, aalisin niya sa iyo ang lahat ng pribilehiyong inakala mong karapatan mo, at iiwan ka sa ibaba upang pagbayaran ang iyong kasakiman.
