Binalewala Ng Asawa Ko Ang Labing Walong Tawag Ko Habang Umiiyak Ang Limang Taong Gulang Naming Anak Ngunit Isang Mensahe Sa Cellphone Niya Ang Nagbunyag Kung Nasaan Siya Talaga
Ako si Liana, dalawampu’t siyam na taong gulang. Limang taon na kaming kasal ng asawa kong si Troy. Nang magsimula kami, pareho kaming nagtatrabaho upang maitaguyod ang aming maliit na pamilya. Ngunit nang magkaanak kami ni Troy, napagpasyahan naming mag-focus ako sa pag-aalaga sa aming anak na si Leo dahil mayroon itong severe asthma.
Bilang kapalit, ako ang nagbigay ng puhunan upang maitayo ni Troy ang kanyang sariling tech startup company. Sa mga unang taon, naging isang ulirang ama si Troy. Ngunit nang magsimulang lumaki ang kanyang kumpanya at napaligiran siya ng mga bilyonaryong investors, unti-unti siyang nagbago. Naging malamig siya, madalas wala sa bahay, at palaging idinadahilan ang “overtime.”
Hanggang sa dumating ang gabi na tuluyang gumising sa akin mula sa isang mahabang bangungot.
ANG LABING WALONG TAWAG SA GITNA NG GABI
Ikalimang kaarawan ni Leo. Buong araw siyang naghintay sa kanyang Papa. Nangako si Troy na uuwi siya nang maaga at may dalang malaking regalo para sa aming anak. Ngunit sumapit ang alas-diyes ng gabi, wala pa rin si Troy.
Dahil sa sobrang pag-iyak at pag-aalala, inatake ng matinding hika si Leo. Nagsimulang manlamig ang anak ko. Namumutla ang kanyang mga labi at hirap na hirap siyang huminga.
“M-Mama… nasaan po si Papa? Gusto ko po si Papa…” nanginginig at humihikbing bulong ni Leo habang nakakapit nang mahigpit sa aking damit.
“Anak, kumalma ka lang. Parating na si Papa. Tatawagan ko ulit siya,” umiiyak kong sagot habang pilit na pinapasinghot sa kanya ang kanyang inhaler, ngunit hindi na ito tumatalab.
Kinuha ko ang cellphone ko. Dinial ko ang numero ni Troy. Nag-ring ito nang matagal, ngunit walang sumagot. Inulit ko. Pangalawa. Pangatlo. Pang-lima.
Hanggang sa umabot sa labing walong (18) missed calls. Sa ika-labing siyam kong tawag, direkta na itong pinatay at ini-turn off ang kanyang telepono. Binalewala niya kami!
Hindi ko na hinintay si Troy. Binuhat ko ang aking anak na nag-aagaw-buhay at tumakbo ako palabas ng bahay sa gitna ng malakas na ulan upang pumara ng taxi. Isinugod ko siya sa emergency room ng pinakamalapit na o.spital.
Halos m.amatay ako sa takot habang nakatingin sa mga doktor na nagkakagulo upang iligtas ang anak ko. Sa awa ng Diyos, bandang madaling araw, naging stable na ang kondisyon ni Leo. Nakatulog siya sa aking mga bisig, hawak pa rin ang isang maliit na laruang sasakyan na ibibigay sana niya sa kanyang Papa.
ANG MENSAHE NG KASUKLAM-SUKLAM NA KATOTOHANAN
Kinabukasan, alas-otso ng umaga, iniwan ko muna si Leo sa pangangalaga ng aking ina sa o.spital upang umuwi at kumuha ng mga damit.
Pagbukas ko ng pinto ng aming bahay, nakita ko ang sapatos ni Troy sa sala. Pumasok ako sa aming kwarto. Naabutan ko si Troy na nagbibihis, amoy mamahaling alak at may halong pambabaeng pabango.
“Troy! Saan ka galing kagabi?! Muntik nang m.awala ang anak natin! Labing walong beses kitang tinawagan!” umiiyak kong bulyaw sa kanya.
Humarap siya sa akin, mukhang inis at walang kahit anong awa sa kanyang mga mata.
“Ano ba, Liana?! Ang aga-aga, sumisigaw ka! Nasa isang napakahalagang business meeting ako kagabi! Kasama ko ang mga foreign investors. Naka-silent ang phone ko kaya hindi ko napansin! Ayos na naman ang bata, ‘di ba? Bakit kailangan mo pang mag-inarte?!”
Bago pa ako makasagot, pumasok siya sa banyo at padabog na isinara ang pinto.
Naiwan akong nakatayo sa kwarto, nanginginig sa galit. Paano niya nasasabing “nag-iinarte” lang ako gayong muntik nang m.amatay ang anak niya?!
Habang nasa loob siya ng banyo, biglang umilaw ang screen ng kanyang cellphone na naiwan sa ibabaw ng kama. Dahil sa notification popup, nabasa ko ang buong mensahe.
Mula kay Valerie, ang kanyang maganda at batang Executive Assistant: “Babe, last night was wild. Ang sarap ng wine sa hotel natin. Buti na lang sinilent mo ‘yung phone mo at pinatay mo na rin! Nakaka-stress ‘yung 18 missed calls ng asawa mong pabigat at panira ng gabi. See you at the office launch mamaya! I love you!”
Parang pinagsakluban ng langit at lupa ang buong pagkatao ko. Ang asawa kong pinagkatiwalaan ko… ang lalaking inasahan ng anak kong may sakit… ay nagpapakasarap sa isang hotel kasama ang kanyang K.abit, habang naghihingalo kami sa o.spital! At ang pinakamasakit? Pinagtawanan pa nila ang pagmamakaawa ko sa telepono!
Pinunasan ko ang mga luha ko. Ang Liana na iiyak at magmamakaawa ay namatay na sa mismong sandaling iyon. Ang pumalit ay isang inang nag-aapoy sa matinding poot at determinasyon para maningil.
Kinuha ko ang cellphone ni Troy at mabilis kong ipinasa sa sarili kong numero ang mensahe at ang mga palihim nilang pictures sa hotel bago ko ito binura sa notification.
ANG PAGHAHANDA NG ISANG REYNA
Paglabas ni Troy sa banyo, kalmado na ako. Nakaupo ako sa gilid ng kama at nagtutupi ng damit.
“Babalik na ako sa o.spital, Troy,” malamig kong sabi.
“Sige. Hindi ako makakabisita ngayon. May malaking launching event ang kumpanya natin mamayang gabi para sa bagong software na ginawa natin. Ito ang magpapayaman sa atin, Liana. Dapat maging masaya ka,” mayabang niyang sagot bago lumabas ng bahay.
Napangisi ako. Tama siya, ginawa “namin” ang software na iyon. Ang totoo, ako ang nag-code at nag-develop ng buong system bago ako tumigil sa pagtatrabaho, at nakapangalan nang buo sa akin ang Intellectual Property rights nito. Ginamit lamang niya ang pangalan ng kanyang kumpanya upang ibenta ito, dahil akala niya, hindi ko na kailanman babawiin ang aking karapatan.
Kinuha ko ang aking laptop at tinawagan ang aking abogado na si Atty. Fernandez.
“Attorney, ihanda ninyo ang mga papeles na ipinabubuo ko noong isang taon. I-revoke natin ang lisensya ng kumpanya ni Troy na gamitin ang software ko. At i-freeze natin ang lahat ng accounts na konektado sa pangalan ko. Magkikita tayo sa launching event niya mamayang gabi.”
ANG PASABOG SA GRAND LAUNCHING
Ginanap ang launching event sa isang five-star hotel. Punong-puno ng mga investors, media, at mga sikat na tao sa industriya.
Nakatayo si Troy sa entablado, suot ang kanyang pinakamahal na tuxedo. Sa tabi niya, nakangisi at nakakapit sa kanyang braso ang K.abit niyang si Valerie, na ipinakilala niya bilang “Co-Founder at Inspirasyon ng Kumpanya.”
“Ladies and gentlemen,” masayang anunsyo ni Troy sa mikropono. “Ngayong gabi, pormal nating inilulunsad ang software na magpapabago sa ating industriya! Maraming salamat sa aking magandang partner na si Valerie na palaging sumusuporta sa akin!”
Nagpalakpakan ang mga tao. Ngunit bago pa man sila makapag-toast ng champagne, bumukas nang malakas ang malalaking pinto ng ballroom.
Pumasok ako. Hindi na nakasuot ng simpleng damit ng isang pagod na ina. Nakasuot ako ng isang napaka-eleganteng pulang designer suit. Ang aking tindig ay naglalabas ng matinding awtoridad. Sa aking likuran ay naglalakad ang tatlong abogado at apat na p.ulis.
Natahimik ang buong bulwagan. Nalaglag ang panga ni Troy. Namutla siya na parang inubusan ng dugo. Nagsimulang mangatog ang kanyang mga tuhod nang makita niya ako.
“L-Liana?! Anong ginagawa mo rito?! At… b-bakit may mga p.ulis?!” nanginginig na tili ni Troy sa mikropono.
Namutla rin si Valerie at mabilis na bumitaw sa braso ni Troy.
Naglakad ako patungo sa entablado. Tinitigan ko ang mga bilyonaryong investors na ngayon ay naguguluhan.
“Magandang gabi po sa inyong lahat,” malamig kong panimula. “Ako si Liana. Ang asawa ng lalaking ito. At ang nag-iisang may-ari, developer, at may hawak ng patent ng software na ipinagmamalaki niya ngayon.”
Nagkagulo ang mga bisita. Napasinghap ang lahat.
“Liana, anong kalokohan ‘to?! B.aliw ka ba?! Sinisira mo ang kumpanya natin!” bulyaw ni Troy, pilit na lumalapit sa akin, ngunit mabilis siyang hinarang ng mga pulis.
Humarap ako sa lahat at itinaas ang isang makapal na dokumento.
“Kagabi, habang naghihingalo ang anak ko sa o.spital, labing walong beses kong tinawagan ang lalaking ito,” matalim kong sabi, ang boses ko ay dumadagundong sa galit at sakit. “Pero hindi siya sumagot, dahil abala siya sa pagpapakasarap sa isang hotel kasama ang kanyang sekretarya na si Valerie. Pinagtawanan pa nila ang mga tawag ko habang nag-aagaw-buhay ang bata.”
Sumenyas ako sa AV technician. Biglang lumabas sa malaking projector screen ang screenshot ng mensahe ni Valerie at ang mga litrato nila sa hotel na ipinasa ko sa aking sarili.
Napasigaw si Valerie sa matinding kahihiyan at pilit na tinakpan ang kanyang mukha habang nagkikislapan ang mga camera ng media.
“T.aksil!” sigaw ng isang investor. “I-pull out natin ang pondo! Manloloko pala ang CEO na ‘yan!” dagdag ng isa pa.
Lumuhod si Troy sa entablado. Tuluyan nang gumuho ang kanyang pagmamataas at ang pinapangarap niyang imperyo.
“Liana… mahal ko… parang awa mo na! Nagkamali lang ako! Nabulag ako sa tukso! Patawarin mo ako, isipin mo na lang ang anak natin!” umiiyak na pagmamakaawa ni Troy, pilit na inaabot ang sapatos ko.
Tiningnan ko siya nang may matinding pandidiri.
“Inisip mo ba ang anak natin kagabi habang pinapatay mo ang cellphone mo?” malamig kong sagot.
Binalingan ko ang mga p.ulis at ang aking abogado.
“Atty. Fernandez, ibigay ninyo ang cease and desist order. Bawal na nilang gamitin ang software ko. At i-file na ang mga kasong Adultery at Corporate Fraud laban sa dalawang ito.”
“HINDI! LIANA, MAAWA KA! WALA NA AKONG PERA! MA-K.ULONG AKO!” nagwawalang hagulgol ni Troy habang walang-awa siyang pinoposasan ng mga awtoridad.
Si Valerie ay umiiyak na kinakaladkad pababa ng entablado, iniiwan ng mga kaibigan niyang mayayaman.
Pinanood ko silang dalawa na ilabas ng ballroom, nawalan ng dangal, pera, at kinabukasan. Habang tinitingnan ko silang isinasakay sa sasakyan ng mga awtoridad, naramdaman ko ang tunay na kalayaan.
Kinabukasan, nai-file ko agad ang annulment at nakuha ko ang buong custody ng aking anak. Ginamit ko ang sarili kong software upang magtayo ng sarili kong tech firm na agad na naging matagumpay. Ang lalaking binalewala ang aking mga tawag ay nabubulok ngayon sa loob ng malamig na selda, walang sinumang sasagot sa kanyang pagmamakaawa.
MORAL NG KWENTO: Huwag kailanman ipagpalit at balewalain ang iyong pamilya at ang mga taong nagtayo sa iyo para lamang sa panandaliang kaligayahan at T.aksil na relasyon. Ang asawa at ina na tahimik na nagtitiis ay hindi isang pabigat; madalas, siya ang mismong haligi ng iyong tagumpay. Kapag tinapakan mo ang kanyang pagmamahal at sinaktan mo ang kanyang anak, asahan mong gagamitin niya ang lahat ng kanyang lakas upang ibagsak ang buong mundo mo sa oras na pinakahindi mo inaasahan.
