Umuwi Ako Mula Sa Saudi Nang Walang Pasabi At Naabutan Ang Asawa Kong Sinasaktan Ang Matanda Kong Ina Habang Nakaharang Ang Aming Kasambahay Upang Ipagtanggol Siya Kaya Gumawa Ako Ng Isang Malupit Na Paghihiganti
Ako si Marco, tatlumpu’t walong taong gulang. Bilang isang engineer sa isang oil rig sa Saudi Arabia, sanay ako sa matinding pagod at hirap malayo sa aking pamilya. Tinitiis ko ang init ng disyerto at ang matinding pangungulila para lamang mabigyan ng marangyang buhay ang asawa kong si Stella at ang aking matanda at sakiting ina na si Nanay Rosa.
Buwan-buwan, ipinapadala ko ang halos kabuuan ng aking malaking sweldo kay Stella. Bago ako umalis, nangako siya sa harap ng altar na aalagaan niya ang aking ina na parang sarili niyang kadugo. Dahil sa pagtitiwala, sa kanya ko ipinangalan ang lahat ng bank accounts at hawak niya ang pondo ng aming negosyo sa Pilipinas.
Upang mapadali ang gawain ni Stella, kumuha rin kami ng isang batang kasambahay, si Lira. Si Lira ay dalawampu’t dalawang taong gulang, isang probinsyanang naghahanap-buhay para sa kanyang mga kapatid.
Inakala kong ang lahat ay maayos. Tuwing tumatawag ako, laging nakangiti si Stella. Laging sinasabi na inaalagaan niya si Mama.
Ngunit isang araw, madidiskubre ko ang isang katotohanang magpapakulo sa aking dugo at wawasak sa aking buong mundo.
ANG SURPRESA NA NAUWI SA BANGUNGOT
Dahil sa maagang pagkakatapos ng aking proyekto sa Saudi, binigyan ako ng kumpanya ng mahabang bakasyon. Nagpasiya akong umuwi sa Pilipinas nang walang pasabi. Gusto kong surpresahin ang aking asawa at ang aking ina.
Pagbaba ko ng taxi sa tapat ng aming malaking bahay, tahimik ang paligid. Binuksan ko ang gate gamit ang aking sariling susi at dahan-dahang naglakad papasok.
Gusto ko sanang isigaw ang pangalan nila, ngunit nang makapasok ako sa sala, nakarinig ako ng mga iyak at malalakas na kalampag mula sa kusina.
Mabilis akong naglakad patungo sa likod ng bahay. At ang eksenang tumambad sa akin ay parang isang patalim na itinusok sa aking dibdib.
Sa malamig na sahig ng kusina, nakadapa ang aking uugod-ugod na ina. Umiiyak siya nang tahimik, nanginginig sa takot. Ngunit ang mas nakakadurog ng puso ay ang aming kasambahay na si Lira. Nakadapa si Lira sa ibabaw ng aking ina, yakap-yakap ang matanda at ginagawang panangga ang sarili niyang katawan mula sa mga malalakas na hampas at S.ampal ng asawa kong si Stella!
Nakatayo si Stella, suot ang kanyang mamahaling damit, hawak ang isang mahabang pamalo, at walang-awang S.inasaktan ang dalawa dahil daw may nabasag na baso ang aking ina.
“Mga wala kayong kwenta! Mga pabigat! Pinapakain ko na nga kayo sa pamamahay ko, naninira pa kayo ng mga gamit!” matinis at malupit na bulyaw ni Stella.
Nang akmang hahampasin muli ni Stella si Lira na pilit na pinoprotektahan ang nanay ko, hindi ko na napigilan ang aking sarili. Sumabog ang bulkang matagal nang natutulog sa aking dibdib.
“TUMIGIL KA!”
Dumagundong ang boses ko sa buong bahay.
ANG MGA PEKENG NGITI AT ANG HUSTISYA
Napatigil si Stella sa pag-amba. Nabitiwan niya ang hawak na pamalo. Nang lumingon siya at makita ako, nanlaki ang mga mata niya. Nalaglag ang kanyang panga. Namutla siya na parang nakakita ng multo.
Ngunit bilang isang propesyonal na sinungaling, mabilis niyang binago ang kanyang ekspresyon. Lumapit siya sa akin, isang matamis at pekeng ngiti ang iginuhit niya sa kanyang mga labi, at sinubukang yakapin ako.
“B-Babe! Nandito ka na pala! Surprise ba ‘to? A-Ang totoo niyan… naglalaro lang kami! I mean… tinuturuan ko lang siya ng leksyon dahil binabastos niya ang nanay mo!” pagdadahilan ni Stella, tila nag-iisip pa na kaya niya akong paikutin sa mga daliri niya.
Tinabig ko siya nang napakalakas dahilan upang mapasalampak siya sa sahig. Mabilis akong lumuhod at inalalayan ang aking ina at si Lira. Namumugto ang mga mata ni Lira at may S.ugat sa kanyang braso dahil sa pagsalo ng mga palo na para sana sa nanay ko.
“Lira, ayos lang ba kayo ni Mama? Bakit niya ginagawa ito sa inyo?!” nanginginig kong tanong habang niyayakap ang aking umiiyak na ina.
“Sir Marco… a-araw-araw niya po iyan ginagawa tuwing wala kayo. Hindi niya po pinapakain nang maayos si Nanay Rosa, at p-pinagbabantaan niya po kami na p-P.apatayin kami kapag nagsumbong ako sa inyo,” humihikbing sumbong ng matapang na kasambahay.
Lumingon ako kay Stella. Tinitigan ko siya nang may matinding poot at pandidiri.
“Sinungaling ang katulong na ‘yan, Marco! Maniniwala ka ba sa isang probinsyanang hampas-lupa kaysa sa sarili mong asawa?!” nagwawalang sigaw ni Stella, tumayo at pilit na nagmamatapang. “Wala kang ebidensya!”
Ngumisi ako. Isang malamig at nakakapangilabot na ngiti.
“Ebidensya?” kalmado kong tanong. Itinuro ko ang itaas ng aming pader sa kusina. “Tatlong taon na ang nakakalipas, bago ako umalis papuntang Saudi, palihim akong nagpakabit ng apat na maliit na hidden security cameras sa loob ng bahay natin. Hindi ko iyon ginawa para manmanan ka, ginawa ko ‘yon para mapanood ko ang nanay ko tuwing nami-miss ko siya. At dahil na-busy ako, ngayon ko lang muling binuksan ang server. Napanood at naka-record ang lahat ng pagiging demonyo mo, Stella.”
Parang pinagsakluban ng langit at lupa si Stella. Nagsimulang mangatog ang kanyang mga tuhod.
“M-Marco… h-hindi ko sinasadya… nai-stress lang ako sa bahay!” umiiyak na siyang gumapang palapit sa sapatos ko. “Patawarin mo ako! Asawa mo ako!”
Kinuha ko ang cellphone ko mula sa aking bulsa.
“Attorney,” malamig na utos ko sa aking abogado sa kabilang linya. “I-freeze ninyo ang lahat ng bank accounts na nakapangalan kay Stella ngayon din. I-pull out ang lahat ng pondo mula sa joint accounts namin. At tumawag ka ng mga pulis papunta sa bahay ko. May ipapa-K.ulong ako.”
ANG PAGBAGSAK AT ANG BAGONG SIMULA
“HINDI! MARCO, PARANG AWA MO NA! WALA AKONG PERA! SAAN AKO PUPUNTA?!” nagwawalang hiyaw ni Stella, pilit na humahawak sa mga binti ko ngunit mabilis ko siyang itinulak palayo.
Wala pang kinse minutos, dumating ang mga awtoridad at ang aking mga abogado. Ipinakita ko ang CCTV footage na nagpapatunay ng paulit-ulit na pang-aabuso niya sa isang senior citizen at sa aming kasambahay.
Kinaladkad si Stella ng mga pulis palabas ng bahay habang sumisigaw at nagmamakaawa. Ang babaeng nagmalaki at nanakit kanina ay inilabas nang nakaposas at walang naiwang kahit isang sentimo. Kinabukasan, nai-file ko agad ang aming annulment papers. Dahil sa bigat ng ebidensya at sa kasong Serious Physical Injuries at Elder Abuse, nahatulang ma-K.ulong si Stella nang mahabang panahon.
Samantala, dinala ko sa ospital ang aking ina at si Lira upang masigurong maayos ang kanilang kalusugan. Sa araw-araw na pagpapagaling ng aking ina, nakita ko kung gaano kalinis at kabuti ang puso ni Lira. Inalagaan niya ang aking ina hindi bilang isang trabaho, kundi bilang isang tunay na pamilya. Hindi niya kami iniwan.
Unti-unting nahulog ang aking loob sa katapangan at kabutihan ng dalaga. Hindi ako nag-alinlangang iparamdam sa kanya ang halaga niya na higit pa sa pagiging isang kasambahay.
Lumipas ang ilang buwan. Ang sugat ng nakaraan ay tuluyan nang naghilom. At sa isang simpleng ngunit puno ng pagmamahal na seremonya, pinakasalan ko ang babaeng nagbuwis ng sarili niyang kaligtasan para protektahan ang aking ina. Si Lira.
Binigyan ko siya at ang kanyang mga kapatid sa probinsya ng buhay na hindi nila kailanman inasahan. Natutunan ko na ang tunay na ganda ng isang tao ay hindi makikita sa mamahaling damit o kolorete sa mukha; ang tunay na ganda ay nasusukat sa katapangan ng isang pusong handang tumulong at magmalasakit sa mga taong walang kalaban-laban.
MORAL NG KWENTO: Huwag kailanman abusuhin ang kapangyarihan o ang tiwalang ibinigay sa iyo, lalo na laban sa mga matatanda at sa mga taong naglilingkod sa iyo. Ang mga matatanda ay nararapat sa pagmamahal at paggalang, hindi sa kalupitan. Ang kasamaan na ginagawa nang palihim ay laging inilalantad ng tadhana, at ang parusa nito ay walang awa. Sa kabilang banda, ang kabutihang-loob at sakripisyo, gaano man kababa ang iyong katayuan sa lipunan, ay palaging ginagantimpalaan ng Diyos nang higit pa sa iyong mga pangarap.
