Ininsulto At Pinalayas Ng Asawa At Biyenan Ang Buntis Na Misis Dahil Isa Lamang Daw Itong Pabigat Ngunit Hindi Nila Alam Na Ang Babaeng Itinaboy Nila Ay Ang Lihim Na Bilyonaryang May Ari Ng Kumpanyang Pinapasukan Nila
Ako si Sofia, dalawampu’t pitong taong gulang at pitong buwang buntis. Sa loob ng apat na taon, naging isang sunud-sunurang asawa ako kay Lance. Siya ay isang ambisyosong Vice President sa Apex Global Network, isang prestihiyosong kumpanya.
Sa paningin ng aking asawa at ng kanyang inang si Donya Helena, ako ay isa lamang “probinsyanang walang silbi.” Madalas nila akong laitin, pinapamukha na ako ay isang malaking pabigat na kailangan nilang tiisin dahil lang nabuntis ako.
Ngunit ang hindi kailanman nalaman ni Lance o ng kanyang mapagmataas na pamilya, ako ang nag-iisang tagapagmana at lihim na Chairwoman ng Apex Global Network. Ako ang may-ari ng mismong kumpanyang bumubuhay sa kanila. Itinago ko ang aking bilyun-bilyong yaman dahil gusto kong maranasan ang tunay na pag-ibig na walang halong interes sa pera.
Subalit, ang pangarap kong magkaroon ng masayang pamilya ay wawasakin ng sarili kong asawa.
ANG MALUPIT NA PAGPAPALAYAS
Isang gabi, umuwi si Lance sa aming bahay na may kasamang ibang babae. Siya si Valerie, ang anak ng isang sikat na politiko na matagal nang nire-reto ni Donya Helena kay Lance. Nakakapit si Valerie sa braso ng asawa ko habang naglalakad sila papasok sa sala kung saan kami naghihintay ng biyenan ko.
“Lance? Anong ibig sabihin nito? Bakit mo siya kasama?” nanginginig kong tanong habang sapo ang aking malaking tiyan.
Umirap si Donya Helena na nakaupo sa sofa habang umiinom ng tsaa.
“Mabuti at nandito ka na, Sofia. Oras na para magising ka sa katotohanan,” mataray na bungad ng biyenan ko. “Hindi na kailangan ni Lance ang isang p.atay-gutom na tulad mo! Kailangan niya ng babaeng may impluwensya para maging CEO siya bukas! Si Valerie ang karapat-dapat sa anak ko!”
Tiningnan ko si Lance, umaasang ipagtatanggol niya ako at ang aming anak. Ngunit malamig siyang naglabas ng isang folder at inihagis ito sa lamesa.
“Pirmahan mo na ang annulment papers na ‘yan, Sofia,” walang-awang utos ng T.aksil kong asawa. “Pagod na akong mag-alaga ng isang palamunin. Wala kang ambisyon at pabigat ka lang sa buhay ko. Aalis tayo sa bahay na ‘to, at kayo ng anak mo ay walang makukuhang kahit isang kusing mula sa yaman ko.”
“Lance, asawa mo ako! At buntis ako sa anak natin! Paano mo nagagawa ‘to?!” umiiyak kong pagmamakaawa, pilit na inaabot ang kanyang kamay.
Malakas akong itinulak ni Valerie kaya napaupo ako sa malamig na sahig.
“Huwag mong hawakan ang fiancé ko!” matinis na tili ng K.abit. “B.aliw ka ba?! Kunin mo ang mga basahan mo at lumayas ka na! Nakakasira ka ng paningin!”
ANG TAHIMIK NA PAG-ALIS NG REYNA
Hindi ako sumigaw. Ang mga luhang tumulo sa aking mga pisngi ay unti-unting natuyo. Tinitigan ko silang tatlo. Inakala nilang nilalamon ako ng awa sa sarili. Inakala nilang wala akong pupuntahan dahil buntis ako at mukhang mahirap.
Huminga ako nang malalim, dahan-dahang tumayo, kinuha ang ballpen, at kalmadong pinirmahan ang annulment papers.
“Ayan. Malaya ka na, Lance,” mahinahon kong sabi. Kinuha ko ang aking maliit na bag. “Sana ay maging masaya kayo sa desisyon ninyo.”
Naglakad ako palabas ng bahay sa gitna ng malamig na gabi. Pagkasakay ko sa isang taxi, kinuha ko ang aking cellphone at tinawagan ang aking head lawyer.
“Attorney Mendoza,” malamig kong utos sa telepono. “Pinirmahan ko na ang mga papeles. Ihanda ninyo ang lahat para sa board meeting bukas. Oras na para makilala nila ang tunay na may-ari ng kumpanya.”
“Masusunod po, Madam Chairwoman,” sagot ng aking abogado.
ANG BOARD MEETING NG MGA MAPAGMATAAS
Kinabukasan, ang buong headquarters ng Apex Global Network ay abalang-abala. Nagkaroon ng malaking emergency board meeting para i-anunsyo ang bagong CEO.
Nakatayo si Lance sa unahan ng boardroom, kumpyansang-kumpyansa. Sa kanyang likuran ay nakaupo si Valerie at Donya Helena bilang mga VIP guests para saksihan ang kanyang “tagumpay”.
“Ladies and gentlemen,” mayabang na panimula ni Lance sa mga bilyonaryong investors. “Isang malaking karangalan na pamunuan ang kumpanyang ito. Nangangako ako na palalaguin ko ang ating mga negosyo. Tinanggal ko na ang lahat ng mga pabigat sa buhay ko upang makapag-focus nang buo sa inyo!”
Nagpalakpakan ang ilang sumisipsip na opisyal.
“Ang galing mo talaga, anak!” proud na proud na tili ni Donya Helena.
Bago pa man siya makaupo sa silya ng CEO, bumukas nang malakas ang malalaking double doors ng boardroom. Tumahimik ang lahat.
Naunang pumasok ang mga kilalang corporate lawyers ng bansa, kasunod ang limang matitikas na security personnel na naka-itim na suit. At sa huli, pumasok ako.
ANG PAGBAGSAK NG MGA TAKSIL
Hindi na ako nakasuot ng maluwag na daster na madalas kong suotin sa bahay. Nakasuot ako ng isang pormal at mamahaling puting maternity designer suit. Ang aking buhok ay maayos na nakapusod, may suot na diyamanteng kwintas na nagkakahalaga ng milyun-milyon, at ang aking tindig ay nagpapakita ng purong awtoridad.
Nang magtama ang paningin namin ni Lance, nalaglag ang kanyang panga. Nanlaki ang kanyang mga mata na parang luluwa mula sa kanyang mukha. Namutla siya na parang isang bangkay, at ang kanyang mga tuhod ay nagsimulang mangatog.
“S-Sofia?!” pautal-utal at nanginginig na tili ni Lance. “A-Anong ginagawa ng babaeng ‘yan dito?! Guards! Palabasin niyo ang pabigat na ‘yan! Bawal ang mga pulubi rito!”
Ngunit walang guwardiya ang kumilos. Sa halip, tumayo ang Head of the Board of Directors at yumuko nang malalim sa akin.
“Good morning, Madam Chairwoman. Nakahanda na po ang inyong upuan,” pormal na bati ng direktor.
Parang pinagsakluban ng langit at lupa sina Lance, Valerie, at Donya Helena. Nanghina ang mga binti ni Lance at napabagsak siya sa sahig ng boardroom.
“C-Chairwoman?! S-Si Sofia?!” bulong ni Lance, pilit na kinukusot ang kanyang mga mata dahil sa matinding pagkabigla. “I-Imposible… isa lang siyang mahirap na probinsyana!”
Umupo ako sa kabisera ng mesa. Tinitigan ko silang tatlo nang napakalamig.
“Sabi mo kagabi, Lance, isa lamang akong palamunin at pabigat,” kalmado kong panimula, umaalingawngaw ang boses ko sa tahimik na silid. “At kailangan mo si Valerie para maging CEO ka.”
“S-Sofia… m-mahal… nagkakamali ka lang ng iniisip!” umiiyak na gumapang si Lance papalapit sa aking pwesto, tuluyan nang nawala ang kanyang kayabangan. “B-Biro lang ‘yung kagabi! Pamilya tayo! Buntis ka sa anak ko! Patawarin mo ako!”
Tiningnan ko siya pababa nang may matinding pandidiri.
“Pinirmahan ko na ang annulment papers kagabi, Lance. Wala ka nang asawa,” malamig kong sagot.
Binalingan ko ang aking Head Lawyer.
“Attorney. Ipakita mo ang resulta ng audit sa buong board.”
Binuksan ng abogado ang isang folder.
“Ayon sa aming imbestigasyon, si Mr. Lance at Ms. Valerie ay magkasabwat sa paglustay ng limampung milyong piso mula sa pondo ng kumpanya para sa kanilang mga personal na luho at lihim na relasyon,” matigas na sabi ng abogado.
Napasinghap ang mga board members.
“HINDI! HINDI TOTOO ‘YAN!” nagwawalang tili ni Valerie.
“Sofia! Parang awa mo na!” hagulgol ni Donya Helena, napaluhod sa sahig. “Wala kaming alam diyan! Patawarin mo ang anak ko! Apo ko ang dinadala mo!”
“Wala akong anak na may dugong T.aksil at magnanakaw,” matalim kong sagot. “Lance, Valerie. You are both fired. Effective immediately. At kinasuhan na namin kayo ng Grand Estafa. Gusto kong makita kung paano kayo mabubuhay sa loob ng malamig na selda.”
Sumenyas ako sa mga pulis na naghihintay sa labas.
“HINDI! SOFIA, WAG MO AKONG IPA-K.ULONG! WALA NA AKONG PERA!” nagwawalang hiyaw ni Lance habang sapilitan siyang kinakaladkad ng mga awtoridad palabas ng boardroom. Si Valerie ay umiiyak at sinusubukang tumakas ngunit mabilis ding pinosasan.
Pinanood ng lahat ng mga bilyonaryo kung paano itapon ang mga mapagmataas palabas ng gusali. Walang sinuman ang naawa sa kanila.
Sa araw na iyon, nilinis ko ang aking kumpanya at ang aking buhay mula sa mga taong lason. Napatunayan ko na ang tunay na kapangyarihan ay hindi nasusukat sa pagmamayabang, kundi sa tahimik na pagtitiis bago mo ibagsak ang huling hatol sa mga taong umabuso sa iyong kabutihan.
MORAL NG KWENTO: Huwag kailanman apakan, ipahiya, o itapon ang taong nagmamahal sa iyo nang totoo, lalo na ang iyong asawa at anak. Hindi mo alam kung anong lihim na halaga at kapangyarihan ang itinatago ng taong inaakala mong mahina at pabigat. Ang pagiging mapagmataas, sakim sa pera, at pagtataksil ay laging may katapat na mabilis at walang-awang karma na dudurog sa buong kinabukasan mo.
