Nagpanggap Na Pulubi Ang Bilyonarya Upang Subukan Ang Kanyang Nobyo Ngunit Nang Ipagtabuyan Siya Nito Ay Isang Mabait Na Rider Ang Tumulong Sa Kanya Kaya Ibinigay Niya Rito Ang Kanyang Milyun-Milyong Yaman
Ako si Cassandra, dalawampu’t walong taong gulang, at ang CEO ng Crestwood Empire, isa sa pinakamalaking real estate at investment conglomerate sa Asya. Sa loob ng dalawang taon, naging nobyo ko si Cedric, isang lalaking nakilala ko sa isang charity ball. Palagi siyang malambing, maalaga, at nagpapakita ng labis na pagmamahal. Ngunit bilang isang bilyonarya na napapaligiran ng mga taong mukhang pera, gusto kong makasiguro bago ko siya pakasalan.
Gusto kong malaman kung ang minamahal ba niya ay si Cassandra, o ang aking bilyun-bilyong yaman.
Kaya naman, bumuo ako ng isang matinding plano. Pinalabas ko sa mga pekeng balita na bumagsak ang aking kumpanya, nabaon ako sa bilyun-bilyong utang, at kinuha ng bangko ang lahat ng aking ari-arian. Nagsuot ako ng punit-punit na damit, nilagyan ng dumi ang aking mukha, at naglakad nang nakayapak patungo sa opisina ni Cedric.
ANG SAKIT NG ISANG PANLALAIT
Umuulan nang mahina nang makarating ako sa tapat ng gusali ni Cedric. Nang makita ko siyang naglalakad palabas papunta sa kanyang sasakyan, mabilis ko siyang nilapitan.
“Cedric! Cedric, mahal ko!” umiiyak kong tawag, pilit na inaabot ang kanyang braso.
Nagulat si Cedric. Tiningnan niya ako mula ulo hanggang paa. Ang kanyang mukha na dati ay laging nakangiti ay biglang napalitan ng matinding pandidiri. Mabilis siyang umiwas na parang may dala akong nakakahawang sakit.
“Cassandra?! Anong nangyari sa’yo?! Bakit ganyan ang itsura mo, mukha kang taong grasa!” nangingidiring bulyaw ni Cedric.
“Cedric, totoo ang balita. Nalugi ang kumpanya ko. Kinuha nila ang lahat. Wala na akong pera, wala na akong bahay. Pakiusap, tulungan mo ako. Wala na akong ibang matatakbuhan,” pagmamakaawa ko, lumuluhod sa basang semento.
Inaasahan kong yayakapin niya ako at sasabihing magiging maayos ang lahat. Ngunit ang mga sumunod niyang salita ay parang isang malakas na S.ampal sa aking pagkatao.
“B.aliw ka ba?! Ano ako, charity foundation?! Kaya nga ako sumama sa’yo dahil bilyonarya ka eh! Tapos ngayon gusto mong buhatin ko ang mga utang mo?! Umalis ka sa paningin ko! Break na tayo! Wala akong mapapala sa isang P.atay-gutom na pulubi!”
Malakas niya akong itinulak, dahilan upang mapasalampak ako sa isang maputik na puddle sa kalsada.
“Cedric… akala ko ba mahal mo ako?” humahagulgol kong tanong, basang-basa na sa ulan.
Tumawa siya nang mapang-insulto.
“Pag-ibig? Walang kwenta ‘yan kung wala kang pera! Guards! Palayasin niyo nga ang basurang ‘yan dito bago ko pa siya ipa-K.ulong for trespassing!”
ANG MABAIT NA ESTRANGHERO SA GITNA NG ULAN
Sumakay si Cedric sa kanyang sasakyan at mabilis na pinaandar ito, nagtalsikan pa ang putik sa aking mukha. Naiwan akong mag-isa, umiiyak at nanginginig sa matinding ginaw sa gilid ng kalsada.
Maya-maya, may isang motorsiklo ang huminto sa tapat ko. Isang delivery rider. Bumaba ang lalaki mula sa kanyang motor at mabilis na nilapitan ako.
“Miss? Miss, ayos lang po ba kayo? Napakalakas ng ulan, baka magkasakit kayo rito,” nag-aalalang tanong ng rider. Ang pangalan sa kanyang ID ay Leo.
Hinubad ni Leo ang kanyang makapal na raincoat (kapote) at maingat na ipinatong sa aking nanginginig na mga balikat. Pagkatapos, kinuha niya mula sa kanyang delivery box ang isang mainit na kape at isang balot ng tinapay na halatang baon niya para sa kanyang shift.
“Heto po, inumin niyo muna para maibsan ang lamig,” malumanay niyang sabi. “Wala po akong masyadong pera, pero handa po akong ihatid kayo sa ligtas na lugar. Hindi po ligtas para sa isang babae ang manatili sa kalsada ng ganitong oras.”
Tinitigan ko si Leo. Basang-basa rin siya sa ulan, at halatang pagod na pagod sa paghahanap-buhay, ngunit hindi siya nag-atubiling ibigay sa akin ang nag-iisa niyang proteksyon sa bagyo at ang kanyang pagkain.
“B-Bakit mo ako tinutulungan? Isa lang akong pulubi,” humihikbi kong tanong.
Ngumiti si Leo nang napakatamis.
“Hindi naman po nasusukat sa yaman ang halaga ng isang tao, Miss. Pare-pareho lang po tayong naghihirap sa buhay. Ang mahalaga ay nagtutulungan tayo.”
ANG PAGBABALIK NG ISANG T.AKSIL
Habang umiinom ako ng mainit na kape, biglang bumalik ang sasakyan ni Cedric. Huminto ito sa tapat namin. Bumaba si Cedric, may hawak na payong, at may kasamang isang magandang babae na nakakapit sa braso niya.
Ngumisi si Cedric nang makita ako kasama ang rider.
“Tingnan mo nga naman,” pang-aasar ni Cedric. “Nahanap mo na pala ang lalaking ka-level mo, Cassandra! Isang hamak na habal-habal driver! Bagay na bagay kayo! Pareho kayong amoy kalsada!”
Tiningnan ni Leo si Cedric nang may pagtataka at konting inis.
“Sir, huwag niyo naman po siyang bastusin. Babae po siya,” magalang na pagtatanggol ni Leo sa akin.
“Tumahimik ka, rider! Wala kang karapatang magsalita sa harap ko!” bulyaw ni Cedric. Hinarap niya ako. “Tingnan mo ang bago kong nobya, Cassandra. Anak siya ng may-ari ng bangko na nag-foreclose ng kumpanya mo! Sila ang may pera ngayon, kaya sa kanila na ako!”
ANG PASABOG NG TUNAY NA REYNA
Natahimik ako. Pinunasan ko ang dumi sa aking mukha. Dahan-dahan akong tumayo, hawak nang mahigpit ang kapote na ibinigay sa akin ni Leo.
Ang mga luha sa aking mga mata ay napalitan ng isang nakakakilabot at malamig na tingin.
“Talaga ba, Cedric?” kalmado kong tanong, nagbago ang tono ng aking boses pabalik sa pagiging isang makapangyarihang CEO.
Bago pa man makasagot si Cedric, isang malakas na busina ang umalingawngaw sa kalsada. Sunud-sunod na pumarada ang walong itim na bulletproof na SUV sa paligid namin. Mabilis na bumaba ang dalawampung armadong bodyguards na naka-itim na suit, kasama ang aking Chief Legal Counsel na si Attorney Gomez.
Mabilis nilang pinayungan ako at pinalibutan.
“Madam Cassandra, patawad po kung nahuli kami. Nakahanda na po ang inyong mainit na sasakyan,” pormal at magalang na sabi ni Attorney Gomez, sabay yuko nang malalim sa akin.
Nalaglag ang panga ni Cedric. Nanlaki ang kanyang mga mata na tila luluwa mula sa kanyang mukha. Parang inubusan ng dugo ang buong katawan niya.
“M-Madam?! A-Anong ibig sabihin nito?! Cassandra, akala ko ba nalugi na ang kumpanya mo?!” nanginginig na tili ng T.aksil na lalaki.
Naglakad ako palapit kay Cedric. Ang mga bodyguards ko ay mabilis na humarang upang hindi siya makalapit sa akin.
“Isang pagpapanggap lang ang lahat, Cedric,” malamig kong sagot. “Gusto kong malaman kung sino ka talaga kapag nawala ang pera ko. At pinatunayan mong isa kang linta na walang kwenta.”
Binalingan ko ang babaeng kasama niya na ngayon ay nanginginig din sa takot.
“At ikaw, ang tatay mo ang may-ari ng bangko? Pwes, sabihin mo sa kanya na kinakansela na ng Crestwood Empire ang lahat ng investments namin sa bangko ninyo. Ide-deklara ko kayong bankrupt bukas ng umaga.”
Napasinghap ang babae at mabilis na tumakbo pabalik sa sasakyan, iniiwan si Cedric na tulala at nanginginig sa takot.
“Cassandra! Mahal! P-Patawarin mo ako! Nagkamali lang ako! Nabigla lang ako kanina! Mahal na mahal kita, pakiusap!” umiiyak na gumapang si Cedric papalapit sa akin, pilit na nagmamakaawa sa gitna ng ulan.
“Huwag mo akong hahawakan,” matalim kong utos. “Attorney, siguruhin ninyong ma-blacklist ang lalaking ito sa lahat ng kumpanya sa buong bansa. Gusto kong maranasan niya kung paano maging isang totoong pulubi.”
“HINDI! CASSANDRA! PARANG AWA MO NA!” nagwawalang sigaw ni Cedric habang hinaharangan siya ng mga guwardiya ko.
ANG GANTIMPALA NG ISANG MABUTING PUSO
Tinalikuran ko si Cedric at naglakad pabalik kay Leo, na hanggang ngayon ay nakatayo sa tabi ng kanyang motor, gulat na gulat at hindi makapagsalita sa mga nangyari.
Ngumiti ako sa kanya nang napakatamis.
“Leo,” malambing kong tawag. “Salamat sa kape at sa kapote mo. Ibinigay mo sa akin ang nag-iisa mong pananggalang sa ulan nang walang hinihinging kapalit.”
“M-Ma’am… w-wala po ‘yon,” utal na sagot ni Leo, pilit na yumuyuko.
Kinuha ko ang isang itim na business card mula sa aking abogado at iniabot ito kay Leo.
“Simula bukas, hindi mo na kailangang mamasada sa gitna ng bagyo,” nakangiti kong anunsyo. “Ibinibigay ko sa iyo ang posisyon bilang General Manager sa isa sa mga pinakamalaking branch ng logistics company ko, kasama ang isang milyong piso bilang panimula para sa pamilya mo. Karapat-dapat ang kumpanya ko sa isang taong may busilak na puso na katulad mo.”
Nanlaki ang mga mata ni Leo at napaluha siya sa matinding kaligayahan. Paulit-ulit siyang nagpasalamat habang inaalalayan ko siyang sumakay sa isa sa mga SUV ko upang maihatid nang ligtas sa kanilang bahay.
Iniwan namin si Cedric sa gitna ng malamig na ulan, umiiyak at nagsisisi, habang pinapanood niya ang paglayo ng kaisa-isang babaeng magbibigay sana sa kanya ng buong mundo.
MORAL NG KWENTO: Huwag mong itapon at insultuhin ang isang tao base lamang sa kanyang panlabas na anyo o sa oras ng kanyang kahinaan. Ang tunay na pag-ibig at katapatan ay nasusukat hindi sa panahon ng kasaganaan, kundi sa mga sandaling walang-wala ang iyong kapwa. Ang mga taong may malinis na puso na handang tumulong nang walang kapalit ay palaging pagpapalain ng tadhana, habang ang mga sakim at mapagmataas ay laging babagsak sa sarili nilang patibong.
