GINAMIT NG ASAWA KO ANG PERA KO UPANG PAKASALAN ANG KANYANG KABIT. INAKALA NILANG PAG-UWI NILA MULA

GINAMIT NG ASAWA KO ANG PERA KO UPANG PAKASALAN ANG KANYANG KABIT. INAKALA NILANG PAG-UWI NILA MULA SA KANILANG ENGRENDENG “HONEYMOON” AY TITIRA SILA SA MANSYONG AKO MISMO ANG BUMILI. NGUNIT ANG HINDI NILA ALAM, HABANG NAGPAPAKASARAP SILA, IBINENTA KO NA ANG BAHAY. AT NANG SUBUKAN NILANG GAMITIN ANG KANILANG MGA SUSI, DOON NILA NATUKLASAN NA WALA NA SILANG BABALIKAN KAHIT ISANG SENTIMO.

Ang Bilyonaryang Nagbulag-bulagan

Ako si Bianca Valderama. Sa edad na tatlumpu’t dalawa, hawak ko ang pinakamalaking fashion and cosmetics empire sa Asya. Dahil sobrang yaman ko, hindi ko na inisip ang pera nang pakasalan ko si Troy, isang lalaking nagpakilalang isang simpleng marketing director. Ibinigay ko sa kanya ang lahat: joint bank accounts na may daan-daang milyong laman, mga luxury sports car, at higit sa lahat, ang isang limandaang-milyong pisong (500 million pesos) mansyon sa Forbes Park kung saan kami nakatira.

Inakala kong sapat na ang pagmamahal at suporta ko para maging tapat siya. Ngunit isang araw, nagpaalam si Troy na mayroon siyang “isang buwang business trip” sa Europa.

“Babe, kailangan kong isara ang deal na ‘to sa Paris at Santorini. Magiging busy ako kaya baka madalang akong makatawag. I love you,” paalam niya bago sumakay ng eroplano.

Naniwala ako. Hanggang sa isang gabi, nakatanggap ako ng sunud-sunod na email alerts mula sa aking personal banker.

ALERT: PHP 15,000,000.00 has been debited from your Joint Account for ‘Santorini Grand Wedding and Honeymoon Package’. ALERT: PHP 5,000,000.00 for ‘Cartier Diamond Bridal Set’.

Nanlaki ang mga mata ko. Kasal?! Honeymoon?!

Kumuha ako ng mga pribadong imbestigador at sa loob lamang ng ilang oras, natanggap ko ang mga litrato. Si Troy, nakasuot ng puting tuxedo, masayang hinahalikan sa harap ng altar sa Greece ang kanyang bagong nobya—si Stella, ang mismong sekretarya niya! At ang pinakamasakit, ang ginamit nilang pambayad sa lahat ng karangyaan na iyon ay ang pera ko!

May na-intercept pang voice message ang imbestigador ko mula sa telepono ni Troy papunta kay Stella: “Wag kang mag-alala, babe. Habang nandoon yung tanga kong asawa sa opisina, i-e-enjoy natin ang honeymoon natin. Pag-uwi natin, ipapa-annul ko na siya at palalayasin ko siya sa mansyon. Tayo na ang titira doon. Akin na ang lahat ng pera niya.”

Ang Pagbebenta ng Paraiso

Imbes na umiyak at magwala, isang nakakamatay na ngiti ang namuo sa aking mga labi.

Gusto nilang kunin ang mansyon ko? Gusto nilang lustayin ang pera ko?

Tumawag ako sa aking mga abogado at accountants. “I-freeze ang lahat ng joint accounts namin. Bawiin ang lahat ng pondong ninakaw niya, at kasuhan ang bangko kung papayagan pa siyang mag-withdraw. I-cancel ang lahat ng credit cards niya.”

“Masusunod, Madame Bianca. Paano po ang mansyon?” tanong ng abogado ko.

“Ibenta ninyo,” malamig kong utos. “Ibenta ninyo sa pinakamabilis na buyer, kahit kalahati lang ng presyo, basta cash. Ilipat ninyo ang lahat ng gamit ko sa penthouse ko sa BGC. Gusto kong maiwan ang mansyong iyon na walang kahit isang gamit. Walang ititira.”

Dahil sa akin nakapangalan ang titulo bago pa man kami makasal, mabilis na naibenta ang mansyon sa isang foreign investor na agad ding nagpalit ng lahat ng security locks at gate ng bahay.

Habang nagpapakasarap sina Troy at Stella sa Santorini, abala ako sa pagbubura ng buong pagkatao ni Troy sa buhay ko. Tinanggal ko siya sa kanyang posisyon sa kumpanya, kinumpiska ko ang kanyang mga sasakyan, at iniwan ko siyang may malaking kaso ng Grand Estafa at Bigamy.

Ang Pagbabalik ng mga Taksil

Makalipas ang isang buwan, dumating ang araw ng pag-uwi ng mga “bagong kasal.”

Mula sa security camera na palihim kong ipinakabit sa labas ng kalye ng dati kong mansyon, pinanood ko sila. Bumaba sina Troy at Stella mula sa isang inupahang taxi, bitbit ang kanilang napakaraming mamahaling bagahe mula sa Europa. Nakasuot pa sila ng magkaparehong designer outfits.

“Babe, I can’t wait na makita ang mansyon natin!” masiglang tili ni Stella, nakakapit sa braso ni Troy. “Sa wakas, mapapalayas mo na ang ex mong boring at dito na tayo titira bilang king and queen!”

“Siyempre naman, babe. This is our dream house,” mayabang na sagot ni Troy.

Naglakad si Troy patungo sa malaking gate. Kinuha niya ang kanyang susi at ipinasok sa keyhole. Ngunit hindi ito umikot. Pilit niyang ipinasok at inikot, ngunit matigas ang kandado.

“Ano ba ‘yan, na-jam yata ang lock,” reklamo ni Troy. Pilit niyang niyugyog ang gate. “Security! Buksan niyo ‘to! Ako ang may-ari ng bahay!”

Bumukas ang maliit na bintana sa gate at sumilip ang isang malaking gwardya na hindi kilala ni Troy. “Sino kayo? Bawal ang trespassing dito.”

“Anong trespassing?! Ako si Troy Imperial! Asawa ako ng may-ari nito kaya buksan mo ‘to bago kita sisantihin!” bulyaw ng asawa ko.

“Wala kaming kilalang Troy. Ang may-ari ng mansyong ito ay si Mr. Zhang mula sa Singapore. Nabili niya ang bahay na ‘to isang buwan na ang nakalipas. Umalis na kayo rito bago ko kayo ipapulis!” sagot ng gwardya bago isinara nang malakas ang bintana.

Ang Pagdating ng Reyna

Nalaglag ang panga ni Troy. “N-Nabili?! Anong kalokohan ‘to?!”

“Babe, anong nangyayari?! Akala ko ba sa’yo ang bahay na ‘to?!” natatarantang tanong ni Stella.

Saktong pumara ang isang pamilyar na itim na Maybach sa kanilang likuran. Bumaba ang bintana nito, at mula sa loob, tiningnan ko sila habang suot ang aking mamahaling sunglasses.

“B-Bianca?!” gulat na gulat na sigaw ni Troy. Mabilis siyang tumakbo palapit sa sasakyan ko. “Babe! Anong nangyari sa mansyon natin?! Bakit may ibang gwardya?!”

Dahan-dahan akong bumaba ng sasakyan, inaalalayan ng aking dalawang bodyguards. Tiningnan ko silang dalawa ni Stella mula ulo hanggang paa nang may matinding pandidiri.

“Mansyon natin?” malamig kong tanong, sabay tawa nang mapakla. “Troy, ibinenta ko na ang mansyong iyon noong unang linggo niyo pa lang sa Santorini. Sana nag-enjoy kayo sa honeymoon ninyo gamit ang pera ko. Kasi ngayon, wala na kayong babalikan.”

Nanlaki ang mga mata ni Stella. Namutla si Troy. “I-Ibinenta?! P-Paano mo nalaman ang sa Santorini…?!”

“Bobo ka ba, Troy? Ginamit mo ang joint account natin para pondohan ang pagpapakasal mo sa kabit mo!” dumadagundong na bulyaw ko na nagpaatras sa kanya. “Inakala mo bang mananahimik lang ako habang nilulustay mo ang bilyun-bilyong ipinundar ko?!”

Mabilis na kinuha ni Troy ang kanyang cellphone. Nanginginig ang kanyang mga daliri habang binubuksan ang kanyang mobile banking app. Nang makita niya ang kanyang screen, tila naubusan ng dugo ang kanyang buong katawan.

“Z-Zero…? B-Bakit zero ang balance ko?! Asan ang dalawang daang milyon ko?!” nagpapanik na sigaw ni Troy. Sinubukan niyang buksan ang mga credit card apps niya, ngunit lahat iyon ay may nakasulat na DECLINED at ACCOUNT CLOSED.

“Kinuha ko na ang lahat ng pera ko, Troy. Pera ko ‘yon,” malamig kong hatol. “At bago ko makalimutan, tinanggal na kita sa kumpanya. Wala ka nang trabaho. Wala ka nang pera. Wala na rin kayong sasakyan.”

Ang Wakas ng mga Taksil

“HINDI! Bianca, parang awa mo na!” umiiyak na lumuhod si Troy sa mismong aspalto. Wala na ang kanyang kayabangan. “B-Babe, asawa mo ako! Pamilya tayo! Nagkamali lang ako! Si Stella ang may kasalanan! Niyaya niya lang ako!”

Nang marinig iyon ni Stella, nagwala siya. “Walanghiya ka, Troy! Sabi mo sa’yo lahat ng yaman mo! Palamunin ka lang pala ng asawa mo?!” Sinampal ni Stella si Troy at nagsabunutan silang dalawa sa gitna ng kalsada.

Pinanood ko sila nang walang anumang awa.

“Ipadala mo ang annulment papers bukas, Troy. Kasama niyan, may naghihintay na warrant of arrest sa’yo para sa Grand Estafa at Bigamy,” huling banta ko. “Good luck sa paghahanap ng titirhan ngayong gabi.”

Sumakay ako muli sa aking Maybach. Habang umaandar ang sasakyan papalayo, rinig na rinig ko ang mga desperadong sigawan at paninisi ng dalawang taksil habang nakaupo sila sa kalsada kasama ang kanilang mga bagahe. Inakala nilang kaya nilang nakawin ang aking yaman at dignidad, ngunit hindi nila inasahan na ang pag-uwi nila mula sa kanilang paraiso ay ang mismong pagpasok nila sa impyerno ng kahirapan.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *