NAKITA KONG PALIHIM NA NAGHULOG NG KUNG ANO ANG BIYENAN KO SA INUMIN KO SA MISMO NAMING WEDDING RECEPTION. INAKALA NIYANG IINUMIN KO IYON. NGUNIT NANG PALITAN KO ANG AMING MGA BASO AT MAG-TOAST SIYA SA HARAP NG LAHAT, ANG EPEKTO NG LASON AY NAGBUNYAG NG ISANG KARUMAL-DUMAL NA KRIMEN NA YUMANIG SA BUONG BANSA.
Ang Bilyonaryang Ulila
Ako si Cassandra. Dalawampu’t pitong taong gulang at ang nag-iisang tagapagmana ng isang bilyun-bilyong halaga ng tech empire. Nang mamatay ang aking mga magulang sa isang plane crash, naiwan akong mag-isa. Dito pumasok sa buhay ko si Rafael.
Napakabait ni Rafael. Inaruga niya ako, pinunasan ang mga luha ko, at ipinaramdam na hindi ako nag-iisa. Nang alukin niya ako ng kasal, buong-puso akong pumayag.
Ngunit ang kanyang ina, si Doña Beatrice, ay palaging may kakaibang aura. Madalas ko siyang mahuling nakatitig sa akin na tila isang buwitreng nag-aabang sa kanyang biktima. Bago ang aming kasal, palagi niyang ipinipilit na pumirma ako ng isang dokumento kung saan ililipat ko ang “Medical Power of Attorney” ko kay Rafael kung sakaling may mangyari sa akin. Dahil sa pagmamahal, pinirmahan ko ito.
Inakala kong nahanap ko na ang aking bagong pamilya. Ngunit isang araw bago ang aming kasal, narinig ko silang mag-ina na nag-uusap sa library. Nalaman ko ang totoo: ang pamilya nila ay lubog sa utang, at pakakasalan lang ako ni Rafael para manakaw ang kumpanya ko.
Ang Puti at Lihim na Patak
Araw ng aming kasal. Ang reception ay ginanap sa isang napakagarbong 5-star hotel, dinaluhan ng mga politiko at bilyonaryo.
Nakatayo si Rafael sa kabilang table, nakikipagtawanan sa kanyang mga kaibigan. Naiwan kaming dalawa ni Doña Beatrice sa VIP table.
Habang nagkukunwari akong nag-aayos ng aking sapatos, pasimple akong tumingin sa repleksyon ng isang malaking silver tray sa aming mesa. Doon, kitang-kita ko ang ginawa niya. Dumukot si Doña Beatrice ng isang maliit na vial mula sa kanyang bag. Mabilis at palihim siyang nagpatak ng tatlong tulo ng isang malinaw na likido sa aking crystal glass na puno ng champagne.
Bumilis ang tibok ng puso ko. Lason? Droga?
Biglang nag-konekta ang lahat sa utak ko. Ang “Medical Power of Attorney.” Isang matapang na psychosis-inducing drug ang inihulog niya! Papalabasin nilang bigla akong nabaliw at nagwala sa harap ng publiko. Kapag na-admit ako sa mental hospital, hawak na ni Rafael ang kapangyarihang kontrolin ang bilyun-bilyon ko!
Ang Pagpalit ng Tadhana
“Cassandra, hija,” nakangiting tawag ni Doña Beatrice, inilalapag ang vial pabalik sa kanyang bag na parang walang nangyari. “Ang ganda-ganda mo. Isang napakaswerteng lalaki ni Rafael.”
“Salamat po, Mama,” kalmado at matamis kong sagot.
Saktong lumapit ang isang waiter. “Doña Beatrice, excuse me po. Pinapatawag po kayo ng event coordinator sandali para sa lighting instructions.”
“Oh, sige,” nakangiting tumayo ang biyenan ko.
Pagtalikod niya, hindi na ako nag-aksaya ng oras. Mabilis kong inabot ang kanyang baso at ipinagpalit ko ito sa aking baso na may droga. Parehong-pareho ang hitsura nito. Nang bumalik siya sa mesa makalipas ang ilang minuto, nakaupo na ako nang tahimik. Dumating din si Rafael at umupo sa tabi ko.
“Attention, everyone!” anunsyo ng MC mula sa entablado. “Let us raise our glasses for a special toast from the mother of the groom, Doña Beatrice!”
Tumayo ang aking biyenan. Kinuha niya ang baso sa kanyang harapan—ang mismong basong nilagyan niya ng droga.
“Para sa aking manugang na si Cassandra at sa aking anak na si Rafael,” madramang panimula niya sa mikropono, tinitingnan ako nang may nakatagong ngisi. “Sana ay makuha na namin ang matagal na naming hinihintay. Cheers!”
“Cheers,” malamig na sagot ko, nakatitig sa kanyang mga mata.
Nilagok niya ang buong laman ng champagne. Ngumiti ako sa aking sarili. Magsisimula na ang palabas.
Ang Pagsabog ng Katotohanan
Makalipas ang halos dalawampung minuto, habang tumutugtog ang isang malambing na kanta, napansin kong nagsisimula nang pawisan nang malapot si Doña Beatrice. Namumula ang kanyang mukha at panay ang hawak niya sa kanyang ulo. Nanlalaki ang kanyang mga mata habang nakatitig sa kawalan.
Ang drogang ginamit niya ay hindi basta-basta. Isa itong matapang na synthetic truth serum at hallucinogen na nagpapawala ng kontrol sa utak at naglalabas ng pinakamalalim na kinatatakutan ng isang tao.
Biglang tumayo si Doña Beatrice. Itinulak niya ang mesa kaya nabasag ang kanyang plato. CRASH!
Tumigil ang musika. Napatingin ang daan-daang bisita sa aming pwesto.
“Ma? Anong problema?” natatarantang tanong ni Rafael, pilit na hinahawakan ang kanyang ina.
Pabiglang sinampal ni Doña Beatrice si Rafael nang napakalakas. PAAAK! “Huwag mo akong hawakan! Umalis ka!” matinis na tili ng aking biyenan.
Umatras siya, dilat na dilat ang mga mata, at nagsimulang ituro ang kawalan sa gilid ng stage. Nanginginig ang buong katawan niya sa matinding takot.
“W-Wag kang lumapit! Umalis ka!” nagwawalang sigaw ni Doña Beatrice, kinakausap ang hangin. “A-Anong ginagawa mo rito?! Patay ka na! Patay ka na, Stella!”
Nalaglag ang panga ni Rafael. Nanlamig ang buong katawan niya. “M-Ma! Tumahimik ka! Anong sinasabi mo?!”
Nag-umpisang magbulungan ang mga bisita. Stella? Si Stella ang unang asawa ni Rafael na namatay raw sa isang “aksidente” sa sasakyan tatlong taon na ang nakalipas.
“Wag mo akong tignan nang ganyan, Stella!” humahagulgol na tili ni Doña Beatrice sa mikroponong hawak niya, rinig ng lahat ng media at bisita. “H-Hindi ko sinasadya! O-Oo! Ako ang nag-utos na putulin ang preno ng sasakyan mo! P-Pera lang kasi ang ambag mo kay Rafael, tapos gusto mo pa siyang hiwalayan?! K-Kailangan namin ng pera mo!”
Napasinghap ang lahat. Nagkislapan ang mga camera. Naka-live ang kahihiyan at pag-amin ng isang mamamatay-tao!
Ang Huling Hatol
“M-MA! STOP IT! NABABALIW KA NA BA?!” nagpapanik na bulyaw ni Rafael. Pilit niyang tinatakpan ang bibig ng ina ngunit kinagat siya nito.
“Totoo ‘yon!” sigaw ni Doña Beatrice, na ngayon ay gumagapang na sa sahig dahil sa guni-guni. “A-At ngayon, lalasunin din namin si Cassandra! S-Sasamahan ka na niya, Stella! Makukuha na namin ang bilyun-bilyon niya!”
Bumagsak ang nakakabinging katahimikan sa buong hotel. Nalaglag ang panga ng lahat ng mga bilyonaryo at politiko.
Si Rafael ay nakaluhod sa sahig, namumutla, pinagpapawisan, at nanginginig sa matinding kahihiyan at takot. Alam niyang sira na ang buong buhay nila. Wala nang gustong tumulong sa kanila.
“C-Cassandra… babe… h-hindi totoo ‘yon… nabaliw siya…” utal-utal at umiiyak na pagmamakaawa ni Rafael sa akin, pilit na umaabot sa aking damit.
Tumayo ako. Kalmado kong pinagpagan ang aking gown. Lumapit ako sa nakaluhod kong asawa at tiningnan siya mula ulo hanggang paa.
“Totoo ang sinabi niya, Rafael. Dahil nakita kong inihulog niya ang droga sa baso ko,” malamig kong sagot, sapat para marinig niya. “Kaya ipinagpalit ko ang mga baso natin.”
Nanlaki ang mga mata ni Rafael. “P-Pinagpalit mo…? I-Ibig sabihin… alam mo?!”
“Alam ko ang lahat. Kabilang ang pagpatay niyo sa unang asawa mo para makuha ang insurance niya,” sagot ko, tinititigan siya nang walang emosyon. “Inasahan ko lang ang pag-amin ninyo ngayong gabi.”
Saktong bumukas ang malalaking pinto ng ballroom. Ang mga waiter na nag-aayos kanina ng pagkain ay biglang naglabas ng mga posas at baril mula sa kanilang mga damit. Sila ay mga undercover agents ng NBI na lihim kong inupahan at ipinasok sa hotel.
“Rafael at Beatrice Imperial,” malakas na anunsyo ng lead agent. “Inaaresto namin kayo para sa Murder of Stella Imperial, at Attempted Murder ni Miss Cassandra. You have the right to remain silent!”
Napasigaw si Rafael sa iyak. “HINDI! Cassandra, parang awa mo na! Asawa mo ako! Mahal kita!”
“Walang-bisa ang kasal na ito,” malamig kong hatol.
Tumalikod ako at naglakad sa gitna ng aisle, palabas ng hotel. Sa likuran ko, rinig na rinig ang mga sigaw ng pagkabaliw ni Doña Beatrice at ang pagmamakaawa ni Rafael habang kinakaladkad sila ng mga pulis.
Inakala nila na isa akong inosenteng tupa na madali nilang malalason at mananakawan, ngunit hindi nila inasahan na ang basong inihanda nila para sa akin ay ang mismong lasong wawasak at maglilibing sa kanilang buong angkan.
