BUMILI AKO NG ISANG BILYONG PISONG MANSYON UPANG MAKITA LAMANG ANG NGITI NG AKING MATANDANG INA NA NAGSAKRIPISYO PARA SA AKIN. NGUNIT NANG UMUWI AKO NANG WALA SA ORAS MULA SA OPISINA AT MAKITA KUNG PAANO SIYA TRATUHIN NG AKING MAPAGMATAAS NA ASAWA, ANG GINAWA KO AY TULUYANG BUMASAG SA KAYABANGAN AT BUHAY NG BABAENG PINAKASALAN KO.
Ang Pangarap ng Isang Anak
Ako si Gabriel Imperial. Sa edad na tatlumpu’t limang taon, naitayo ko ang isa sa pinakamalaking real estate empire sa Pilipinas. Isa akong bilyonaryo. Ngunit ang yaman kong ito ay hindi ko narating nang mag-isa.
Laking iskwater ako. Ang nanay kong si Nanay Rosa ay nagtinda ng isda sa palengke at namasukan bilang labandera para lamang mapagtapos ako ng engineering. Nakita ko kung paano magdugo ang mga kamay niya sa kakamasahe ng mga labahin, kung paano siya magtiis sa tuyo habang inihahain sa akin ang kaisa-isang pritong isda, at kung paano siya hindi bumili ng bagong damit sa loob ng dalawampung taon para lang may pambayad sa matrikula ko.
Kaya nang yumaman ako, ipinangako ko na ibibigay ko sa kanya ang mundo. Bumili ako ng isang napakalaki at napakagandang mansyon sa isang eksklusibong subdivision. Mayroon itong malawak na hardin at swimming pool. Pangarap kasi ni Nanay na magkaroon ng hardin kung saan pwede siyang magtanim ng mga bulaklak.
Kasama ko sa mansyon ang aking asawang si Stella, isang sikat na modelo at galing sa mayamang angkan. Nang pakasalan ko si Stella, ipinangako niya sa akin na ituturing niyang tunay na ina si Nanay Rosa. Naniwala ako sa mga matatamis niyang salita. Ibinigay ko kay Stella ang lahat ng luho—mga mamahaling sasakyan, unlimited credit cards, at mga designer bags.
Ang Sorpresang Pag-uwi
Isang araw, nakansela ang hapon kong meeting. Dahil gusto kong isurpresa si Nanay Rosa, bumili ako ng mga bagong binhi ng rosas at orchid para sa kanyang hardin. Umuwi ako nang alas-dos ng hapon nang walang pasabi.
Pagdating ko sa mansyon, napansin kong maraming mamahaling sasakyan ang nakaparada sa labas. Nagpa-party pala si Stella kasama ang kanyang mga mayamang “amiga” at mga kaibigan sa high society.
Tahimik akong pumasok sa loob. Rinig na rinig ko ang malalakas na halakhakan at tugtugan mula sa likod-bahay, malapit sa swimming pool.
Inaasahan kong makikita ko ang aking ina na nakaupo sa kanyang paboritong silya sa hardin, masayang nanonood. Ngunit pagdating ko sa patio at sumilip sa labas, ang eksenang bumungad sa akin ay parang isang matalim na patalim na paulit-ulit na itinusok sa aking dibdib.
Ang Ina sa Ilalim ng Araw
Tirik na tirik ang araw. Sa gitna ng malawak na hardin, malayo sa mga malalaking payong at komportableng upuan ng mga bisita ni Stella, nakita ko ang aking pitumpung-taong-gulang na ina.
Nakaluhod si Nanay Rosa sa mainit na semento, malapit sa gilid ng swimming pool. Nakasuot siya ng lumang daster, basang-basa ng pawis, at walang anumang sumbrero upang protektahan siya sa nakakapasong init ng araw. Hawak niya ang isang maliit na basahan at pilit na kinukuskos ang mga tiles sa gilid ng pool!
Sa kabilang banda, nakaupo si Stella sa isang mamahaling lounger, naka-bikini, may hawak na baso ng champagne, at tinatawanan ang aking ina kasama ang kanyang mga kaibigan.
“Bilisan mo nga diyan, matanda!” matinis na bulyaw ni Stella. “Ang bagal-bagal mong maglinis! Nagkalat ang mga tuyong dahon, nakakahiya sa mga bisita ko!”
“S-Stella, anak… sumasakit na kasi ang tuhod ko… pwede bang uminom muna ako ng tubig? Hilo na ako sa init…” nanginginig at garalgal na pakiusap ng aking ina, pinupunasan ang pawis sa kanyang kulubot na noo.
Tumawa nang malakas ang isang kaibigan ni Stella. “My gosh, Stella! Saan mo ba napulot ‘yang katulong mong ‘yan? Ang baho at ang dumi-dumi! Amoy lupa!”
“Naku, wag niyo nang pansinin ‘yan!” natatawang sagot ni Stella. Kumuha siya ng isang baso ng malamig na tubig. Inasahan kong ibibigay niya ito kay Nanay. Ngunit sadyang ibinuhos ni Stella ang tubig sa damuhan!
“Ayan! Wala nang tubig!” nakangising pang-aasar ng asawa ko. “Sino bang nagsabing pwede kang magpahinga?! Alipin ka lang sa bahay na ‘to! Kaya kapag may bisita ako, dapat nagtatrabaho ka! Panira ka ng image eh! Mukha kang squatter!”
“P-Patawad po…” umiiyak na sagot ni Nanay Rosa, at muling yumuko upang kuskusin ang sahig kahit halatang nanghihina na siya.
Ang Pagsabog ng Bilyonaryo
Kumulo ang lahat ng dugo sa aking katawan. Ang aking ina… ang babaeng nagpakuba para mabigyan ako ng magandang buhay… ay ginagawang katatawanan at alipin ng asawa kong binubuhay ko lang sa karangyaan?! Bumili ako ng bilyong pisong mansyon para makapagpahinga ang ina ko, hindi para tratuhin siyang aso sa ilalim ng araw!
Hindi ko na napigilan ang sarili ko.
“STELLA!!!”
Ang dumadagundong at umaalingawngaw kong bulyaw ay yumanig sa buong hardin. Tumigil ang musika. Napatigil sa pagtawa ang mga bisita niya.
Nang lumingon si Stella at makita akong nakatayo sa pasilyo, umuusok sa galit at namumula ang mga mata, nawala ang lahat ng kulay sa kanyang mukha. Nabitawan niya ang kanyang champagne glass. CRASH!
“G-Gabriel?! B-Babe?!” nanginginig at utal-utal na tili ni Stella. Mabilis siyang tumayo at pilit na nag-iba ng ekspresyon. “A-Ang aga mo yatang umuwi? B-Babe, m-mali ang iniisip mo… s-sinasaway ko lang ‘yung bagong katulong—”
“WAG MONG INSULTUHIN ANG UTAK KO!” sigaw ko.
Naglakad ako nang mabilis patungo sa kanila. Bawat hakbang ko ay puno ng poot. Hinarawi ko ang mga bisitang nakaharang. Tumakbo ako palapit kay Nanay Rosa. Lumuhod ako sa mainit na semento at mabilis kong niyakap ang aking nanginginig at umiiyak na ina.
“N-Nay… patawarin niyo po ako… Patawarin niyo ako at hinayaan kong saktan kayo ng halimaw na ‘to,” humahagulgol kong bulong habang hinahalikan ang kanyang pawisang noo.
“G-Gabriel, anak… wag mo siyang aawayin. A-Ayos lang ako… ayokong mag-away kayo ng asawa mo nang dahil sa akin…” umiiyak na pakiusap ng aking ina, na kahit sinasaktan na ay kapakanan ko pa rin ang iniisip.
Lalo akong napaiyak. Inalalayan ko si Nanay na tumayo at ipinaupo siya sa isang malinis na upuan.
Hinarap ko si Stella na ngayon ay nanginginig na sa takot. Umaatras siya habang pinagmamasdan siya ng kanyang mga mayamang kaibigan.
“G-Gabriel… babe, please… I can explain!” umiiyak na pagmamakaawa ni Stella, pilit na inaabot ang braso ko.
“EXPLAIN?!” dumadagundong na bulyaw ko. Sinampal ko nang malakas ang isang maliit na lamesa, kaya nagtalsikan ang mga pagkain nila. “Binibigyan kita ng limang milyong piso buwan-buwan para magpakasarap! Binilhan kita ng mga sasakyan at mamahaling alahas! Tapos ang babaeng nagluwal sa akin at naging rason ng tagumpay ko, ituturing mong alipin at papatayin mo sa init ng araw?!”
“B-Babe, n-nakakahiya kasi siya sa mga kaibigan ko! A-Amoy mahirap siya! B-Bilyonaryo tayo, Gabriel! Hindi tayo nababagay sa isang mukhang squatter!” katwiran pa niya, na mas lalong nagpalala sa galit ko.
Ang Hustisya ng Isang Anak
Tinitigan ko si Stella nang may matinding pandidiri. “Amoy mahirap? Squatter? Ako ang galing sa squatter, Stella. Ang perang ginagamit mong pang-party ay nanggaling sa paglalabada at pagtitinda ng isda ng nanay ko!”
Humarap ako sa mga nanginginig niyang kaibigan. “Lumabas kayong lahat sa pamamahay ko! Ngayon din!”
Nagtakbuhan ang mga bisita palabas, ayaw madamay sa matinding galit ko. Nang kami na lamang ang naiwan, hinarap ko muli si Stella. Kinuha ko ang aking cellphone at tinawagan ang aking abogado at ang security agency ko.
“Atty. Mendoza, i-freeze mo ang lahat ng credit cards ni Stella. Bawiin ninyo ang lahat ng sasakyan na nakapangalan sa kanya. At ipadala mo na ang annulment papers bukas na bukas din,” malamig kong utos.
Napasigaw si Stella. “HINDI! Gabriel! Parang awa mo na! Asawa mo ako! Mahal kita!” lumuhod siya sa semento at pilit na niyakap ang sapatos ko. “Patawarin mo ako, Ma! Patawarin niyo ako, hindi ko na uulitin!”
“Security,” utos ko sa mga gwardya na kararating lang mula sa gate. “Kaladkarin ninyo ang babaeng ito palabas. Huwag niyo siyang papasukin sa kwarto niya. Lahat ng mamahaling damit at alahas na nandiyan, ibebenta ko. Lalabas siya ng bahay na ito nang naka-bikini lang, para malaman niya kung paano magbilad sa araw.”
“GABRIEL! WAG! NAKAKAHIYA!” nagwawalang tili ni Stella habang walang-awang kinakaladkad siya ng dalawang gwardya palabas ng mansyon, umiiyak at nagsisigaw hanggang sa makarating siya sa kalsada ng aming subdivision.
Wala akong naramdamang awa habang isinasara ang gate sa kanyang mukha.
Binalikan ko ang aking ina. Binuhat ko siya papasok sa loob ng malamig na mansyon. Ako mismo ang nagpunas sa kanya, nag-ayos ng kanyang kwarto, at nagluto ng kanyang paboritong pagkain.
Kalaunan, nabangkarote ang pamilya ni Stella dahil pinutol ko ang lahat ng investment ko sa kanila. Si Stella ay naging tampulan ng katatawanan sa high society dahil sa ginawa niyang pang-aapi at sa pagpapalayas ko sa kanya.
Natutunan ko na ang yaman ay walang halaga kung ibabahagi mo ito sa isang taong walang pusong marunong tumanaw ng utang na loob. Ang tanging reyna na nararapat sa palasyong aking itinayo ay ang kaisa-isang babaeng handang ialay ang kanyang buhay makita lamang akong magtagumpay—ang aking ina.
