BUMILI AKO NG LIMANG DAANG MILYONG PISONG MANSYON PARA LANG MAKITA ANG NGITI NG AKING MATANDANG INA. NGUNIT NANG UMUWI AKO NANG WALA SA ORAS MULA SA TRABAHO, NADATNAN KO ANG ASAWA KONG PINAPAKAIN NG PANIS NA TIRANG PAGKAIN ANG NANAY KO SA KULUNGAN NG ASO. ANG GINAWA KO AY YUMANIG SA BUONG ANGKAN NILA.
Ang Pangarap Para Kay Inay
Ako si Lucas Imperial. Lumaki ako sa hirap. Ang nanay kong si Aling Salve ay nagtinda ng kakanin at naglaba ng mga damit ng kapitbahay para mapatapos ako ng civil engineering. Dahil sa sipag at sakripisyo niya, nagtayo ako ng sarili kong kumpanya at naging isang bilyonaryong real estate magnate.
Bumili ako ng isang napakalaking mansyon sa Forbes Park na may malawak na hardin—ang pangarap ni Inay. Kasama namin sa mansyon ang asawa kong si Isabella, isang dating modelo na anak ng isang sikat na politiko. Akala ko, dahil mayaman at edukada si Isabella, ituturing niyang pamilya ang nanay ko. Palagi niyang sinasabi sa akin, “Babe, I love your mom. Aalagaan ko siya kapag nasa office ka.”
Naniwala ako sa kanya at ipinagkatiwala ko ang aking ina sa kanyang pangangalaga.
Ang Pambabastos sa Reyna ng Bahay
Isang araw, nakansela ang flight ko papuntang Singapore para sa isang business trip. Nagdesisyon akong umuwi nang maaga para i-surprise ang mag-ina ko. Dala ko pa ang paboritong ensaymada ni Inay mula sa isang sikat na bakeshop.
Ngunit pagdating ko sa mansyon, napansin kong nakasara ang main doors at may malakas na party music sa loob. Nang buksan ko ang pinto, nakita ko si Isabella kasama ang kanyang mga mayamang “amigas” na nag-iinuman at nagtatawanan sa sala.
Hinanap ko ang aking ina, ngunit wala siya sa kanyang kwarto. Naglakad ako papunta sa likod-bahay, malapit sa kulungan ng mga aso. Doon, halos huminto ang pagtibok ng puso ko.
Nakaupo sa malamig at maduming semento ang nanay ko. Punit-punit ang kanyang daster at umiiyak siya habang pilit na kinakain ang isang platong kanin na may mga tirang buto ng manok. Sa harapan niya ay nakatayo si Isabella, may hawak na baso ng alak at nakapamaywang.
“Bilisan mong kainin ‘yan, matanda ka!” matinis na sigaw ni Isabella habang pinapanood ng dalawang kaibigan niya na tumatawa. “Sabi ko sa’yo, bawal kang pumasok sa loob ng bahay kapag nandiyan ang mga bisita ko! Nakakadiri ang amoy mo! Amoy palengke at mahirap! Ayokong makita ng mga kaibigan ko na may asawa akong galing sa pamilya ng mga patay-gutom!”
“P-Pasensya na, Isabella… nagutom lang kasi ako kaya ako pumasok sa kusina,” nanginginig na sagot ng aking ina, tila sanay na sa ganitong pagtrato.
“Diyan ka sa kulungan ng aso matutulog ngayon!” bulyaw ni Isabella, at walang-awang ibinuhos ang hawak niyang wine sa ulo ng nanay ko.
Ang Pagyanig ng Mansyon
Parang pinasabugan ng bomba ang dibdib ko. Binitawan ko ang bitbit kong ensaymada.
“ANONG GINAGAWA MO SA NANAY KO?!”
Ang dumadagundong kong boses ay yumanig sa buong likod-bahay. Napatalon sa gulat si Isabella. Nabitawan niya ang kanyang baso. CRASH! Nang makita niya akong nakatayo sa pasilyo, umuusok sa galit at namumula ang mga mata, nawala ang lahat ng kulay sa kanyang mukha.
“L-Lucas?! Babe?! A-Akala ko nasa Singapore ka?!” nanginginig na utal ni Isabella, nagkukumahog na lumapit sa akin. “M-Mali ang iniisip mo! S-Si Nanay kasi, ayaw sumunod—”
Hindi ko siya pinatapos. Isang malakas na sampal ang pinakawalan ko na nagpatumba sa kanya sa sahig. Tumili ang mga kaibigan niya at mabilis na tumakbo palabas ng bahay sa matinding takot.
Tumakbo ako palapit sa nanay ko, hinubad ko ang aking mamahaling suit jacket at ibinalot ito sa kanyang nanginginig at basang katawan. “Inay… Inay, patawarin niyo ako. Patawarin niyo ako at naiwan ko kayo sa demonyong ito,” humahagulgol kong sabi habang yakap-yakap ang pinakamahalagang babae sa buhay ko.
“A-Anak… wag mo nang awayin ang asawa mo. O-Okay lang si Inay,” umiiyak na sagot ng nanay ko, pilit pa ring nagpapakumbaba para hindi kami mag-away.
Ang Hatol ng Anak
Tumayo ako. Tiningnan ko si Isabella na ngayon ay umiiyak at nakaluhod sa damuhan, hawak ang kanyang namumulang pisngi.
“Lucas, parang awa mo na! Asawa mo ako! Pamilya tayo! Nag-panic lang ako dahil nandiyan ang mga kaibigan ko, nahiya lang ako sa kanya!” pagmamakaawa niya, pinipilit na abutin ang aking sapatos.
“Nahiya?!” malamig at matalim kong sagot, umatras upang hindi niya ako madikitan. Kinuha ko ang aking cellphone at tinawagan ang aking head of security. “Security, papasukin ang lahat ng gwardya sa likod-bahay.”
Ilang sandali pa, dumating ang walong malalaking gwardya ng aming subdivision.
“I-pack ang lahat ng gamit ng babaeng ito. Lahat ng damit, sapatos, at alahas na binili ko para sa kanya, ilagay niyo sa mga itim na garbage bags,” utos ko.
“Lucas! Hindi mo pwedeng gawin sa akin ‘to! Anak ako ng Mayor! Ipapasara ng Daddy ko ang mga negosyo mo kapag pinalayas mo ako!” nagwawalang banta ni Isabella.
Tumawa ako nang mapakla. “Sige, tawagan mo ang Daddy mo. Gusto kong malaman niya na bukas na bukas din, i-pu-pull out ko ang bilyun-bilyong pondo ng kumpanya ko mula sa mga proyekto ng bayan ninyo. At isisiwalat ko sa media ang mga bank accounts kung saan niya itinatago ang nakaw na yaman niya! Tingnan natin kung sino ang babagsak!”
Napaatras si Isabella sa matinding takot. Hinarap ko siya nang malapitan.
“Ang bahay na ito ay ipinatayo ko para sa nanay ko, hindi para sa isang linta na tulad mo. Nakapangalan ito sa kanya. Wala kang karapatan dito. At tungkol sa kasal natin? Ipapadala ng abogado ko ang annulment papers bukas. Dahil may pre-nuptial agreement tayo, aalis ka sa bahay na ‘to na walang ni isang kusing mula sa yaman ko.”
“HINDI! Lucas, please! Mahal kita!” sigaw ni Isabella habang walang-awang kinakaladkad ng mga gwardya palabas ng gate. Itinapon sa kalsada ang kanyang mga gamit na nasa garbage bags habang pinapanood ng mga nagdadaang sasakyan at mga kapitbahay.
Binalikan ko ang aking ina. Binuhat ko siya papasok sa mansyon, pinaliguan ng maligamgam na tubig, at ako mismo ang nagluto ng masarap na pagkain para sa kanya. Nang gabing iyon, pinangako ko sa kanya na kailanman ay hindi na siya iiyak, at hinding-hindi ko na ipagkakatiwala ang aming kaligayahan sa mga taong mukha lamang ang maganda ngunit nabubulok ang kaluluwa.
