GABI-GABI, INILALABAS NG ASAWA KO ANG AMING SANGGOL UPANG IPASYAL PARA RAW MAKAPAGPAHINGA AKO. NGUNIT NANG SUNDAN KO SIYA ISANG GABI, ANG EKSENANG BUMUNGAD SA AKIN AT ANG NARINIG KONG PLANO NILA AY MUNTIK NANG KUMITIL SA SARILI KONG BUHAY.
Ang Matamis na Kasinungalingan
Ako si Clara, tatlumpung taong gulang. Isang taon na ang nakalipas mula nang ipanganak ko ang aming panganay na si Baby Leo. Simula nang manganak ako, naging napaka-maalalahanin ng asawa kong si David. Tuwing sasapit ang alas-otso ng gabi, palagi siyang nagtitimpla ng mainit na gatas para sa akin.
“Inumin mo na ‘to, babe, para makatulog ka nang mahimbing,” malambing na sabi niya gabi-gabi. “Ako na ang mag-aalaga kay Leo. Ipapasyal ko muna siya sa stroller niya sa labas ng subdivision natin para makalanghap ng sariwang hangin at makatulog agad. Magpahinga ka na diyan.”
Noong una, napakaswerte ko sa paningin ng iba. Ngunit nitong mga nakaraang buwan, napansin ko ang kakaibang pagbagsak ng aking katawan. Palagi akong nahihilo, nawawalan ng balanse, at nakakaranas ng matinding pagkamakakalimutin at hallucinations. Sabi ni David, baka raw mayroon akong matinding Postpartum Depression at kailangan ko raw baka ma-admit sa isang mental facility.
Ang Gabi ng Pagtuklas
Isang gabi, matapos akong bigyan ni David ng gatas, sinadya kong hindi ito inumin. Itinapon ko ito sa lababo nang hindi niya nakikita at nagpanggap akong nakatulog agad.
Narinig ko ang pag-lock niya ng pinto at ang pagtulak niya sa stroller ni Baby Leo palabas ng bahay. Dahil hindi ko ininom ang gatas, malinaw at malakas ang pakiramdam ko. Bumangon ako, nagsuot ng itim na jacket, at lihim na sinundan si David sa dilim ng gabi.
Inasahan kong maglalakad lamang siya sa parke ng aming subdivision. Ngunit nagulat ako nang sumakay siya sa isang naghihintay na itim na luxury SUV sa kanto. Dali-dali akong pumara ng isang dumadaang taxi at inutusan ang driver na sundan ang SUV nang hindi nagpapahalata.
Huminto ang SUV sa isang napakalaki at eksklusibong mansyon sa Ayala Alabang. Nagtago ako sa likod ng malalaking halaman sa labas ng gate. Mula sa siwang ng bakal na gate, nakita ko si David na naglalakad papasok sa hardin hawak ang stroller.
Sinalubong siya ng isang napakaganda at mayamang babae na nakasuot ng silk robe. Siya si Valerie, ang bilyonaryang kliyente ni David sa kanyang real estate firm!
Ang Nakakakilabot na Plano
Yinakap ni Valerie si David at hinalikan sa labi nang napakatagal. Pagkatapos, binuhat ni Valerie ang natutulog na si Baby Leo at hinalikan ang noo ng aking anak.
“Ang gwapo-gwapo talaga ng baby natin, David,” malambing na sabi ni Valerie. “Kuhang-kuha ang mga mata mo. Kating-kati na akong maging pormal na ina niya.”
Nanigas ang buong katawan ko. Baby natin?!
“Konting tiis na lang, babe,” sagot ni David habang naka-angkla sa baywang ni Valerie. “Ume-epekto na ang mga gamot na inihahalo ko sa gatas ni Clara gabi-gabi. Sobrang hina na ng utak niya at palagi na siyang nahihimatay. Next week, ipapa-check up ko na siya sa paborito mong doktor para ma-declare na siyang baliw at unfit mother.”
Tumawa nang nakakakilabot si Valerie. “Mabuti naman. Dahil kapag nakulong na siya sa mental hospital at nakuha mo na ang full custody kay Leo, pwede na tayong magpakasal. At the same time, makukuha mo pa ang lahat ng properties at life insurance niya dahil ikaw ang legal guardian.”
“I know. Ang talino ng plano natin, ‘di ba? Madali na lang itapon ang babaeng ‘yon. Kaya ikaw na ang magiging mommy ni Leo,” sagot ni David bago muling hinalikan ang kanyang kabit.
Parang pinasabugan ng granada ang aking dibdib. Nanginginig ang buo kong katawan at halos hindi ako makahinga sa matinding galit, takot, at pandidiri. Ang asawang akala ko ay nag-aalaga sa akin ay siya palang unti-unting lumalason sa akin para makuha ang aking anak at yaman!
Hindi ako umiyak. Sa halip na sumugod at gumawa ng eskandalo, kinuhanan ko sila ng video gamit ang aking cellphone habang nag-uusap sila. Pagkatapos, mabilis akong sumakay ng taxi pabalik sa aming bahay bago pa sila makahalata.
Ang Bitag ng Isang Ina
Kinabukasan, pumunta ako sa ospital nang palihim upang magpa-blood test. Nakumpirma ng doktor na may mataas na level ng hallucinogens at lason sa aking dugo na sinadyang i-overdose. Gamit ang video at ang medical report, dumeretso ako sa police station at sa aking abogado.
Lumipas ang isang linggo. Wala akong ipinahalata kay David.
Isang gabi, oras na naman ng kanyang “pag-aalaga.”
“Babe, inumin mo na ‘tong gatas mo para makatulog ka na. Ipapasyal ko na ulit si Leo,” nakangiting alok ni David, inilalapag ang baso ng gatas sa aking bedside table.
Tinitigan ko siya nang malamig. “David, hindi yata maganda ang pakiramdam ng lalamunan ko. Pwede bang ikaw muna ang uminom niyan bago mo ako ipagtimpla ng bago?”
Napakunot ang noo niya. Namutla siya nang bahagya. “H-Ha? A-Ano ka ba, tinimpla ko ‘yan para sa’yo eh. Inumin mo na.”
“Inumin mo, David,” madiin kong utos. Kinuha ko ang baso at inilapit sa kanyang bibig.
“Clara! Ano ba! Nababaliw ka na naman ba?!” bulyaw niya, marahas na tinabig ang baso kaya nabasag ito sa sahig. “Sinasabi ko na nga ba, malala na ‘yang postpartum psychosis mo! Tatawag na ako ng doktor para ma-admit ka sa mental hospital bukas!”
“Hindi na kailangan ng doktor, David,” kalmado kong sagot.
Saktong bumukas nang malakas ang pinto ng aming kwarto. Pumasok ang limang armadong pulis, kasama ang aking abogado at isang imbestigador. Nagtago pala sila sa guest room namin simula pa kaninang hapon.
Ang Pagbagsak ng mga Taksil
Nalaglag ang panga ni David. Nagsimulang manginig ang kanyang mga tuhod nang tutukan siya ng baril ng mga pulis.
“M-Mga sir! Anong ginagawa niyo rito?! Asawa ko ‘yan, may sakit siya sa pag-iisip!” natatarantang palusot niya.
Lumapit ang lead investigator. “Mr. David Imperial, inaaresto ka namin para sa kasong Frustrated Murder at pagtatangkang paglason sa iyong asawa. Mayroon kaming hawak na video ng pag-uusap ninyo ng kabit mong si Valerie, pati na rin ang medical records na nagpapatunay ng paglason.”
“C-Clara?! Babe! Maniwala ka sa akin, hindi totoo ‘yan!” umiiyak na lumuhod si David sa aking harapan.
Tiningnan ko siya nang may matinding pandidiri. “Yung gabing akala mo natutulog ako dahil sa lason mo? Sinundan ko kayo ni Leo papunta sa mansyon ng kabit mo. Akala mo siguro mapapabaliw mo ako para nakawin ang anak ko at ang yaman ko?”
Kinuha ko si Baby Leo mula sa kanyang kuna at mahigpit itong niyakap.
“Mabulok ka sa kulungan, David. At huwag kang mag-alala, inaresto na rin kanina ang kabit mong si Valerie sa mismong mansyon niya para sa kasong pakikipagsabwatan,” malamig kong hatol.
Nagsisigaw at nagwala si David habang pinoposasan at kinakaladkad siya palabas ng aming bahay. Wala akong naramdamang awa. Nakahinga ako nang maluwag at inakap ang aking anak.
Minsan, ang mga taong nagpapakita ng pinakamatamis na pag-aalaga ay sila palang nagpaplano ng pinakamalupit na pagtataksil. Ngunit walang lason ang mas tatalim pa sa galit at talino ng isang inang handang ipaglaban ang buhay at kaligtasan ng kanyang anak.
