INIMBITAHAN SIYA SA CLASS REUNION PARA GAWING KATULONG AT PAHIIYAIN — PERO NATIGIL ANG LAHAT NANG BUMABA ANG ISANG HELICOPTER PARA SUNDUIN SIYA, AT DOON NILA NALAMAN KUNG SINO TALAGA SIYA
Si Rina ang laging tampulan ng tukso noong High School. Dahil anak siya ng janitor ng school, tinatawag siyang “Dugyot” at “Basahan” ng mga kaklase niyang mayayaman. Ang pasimuno ng lahat ay si Tiffany, ang “Queen Bee” na walang ibang ginawa kundi tapakan si Rina.
Sampung taon na ang lumipas. Biglang nakatanggap si Rina ng imbitasyon para sa Grand Alumni Homecoming.
Ang nakalagay sa imbitasyon niya: “THEME: SERVICE STAFF UNIFORM”.
Alam ni Rina na niloloko lang siya. Alam niyang Formal Wear ang theme para sa iba, at gusto lang siyang pagmukhaing tanga ni Tiffany. Gusto nilang dumating siya na naka-uniporme ng katulong para pagtawanan siya ulit.
Pero sa halip na magalit, ngumiti si Rina. “Gusto niyo ng palabas? Bibigyan ko kayo ng palabas.”
Dumating ang gabi ng Reunion sa isang exclusive garden resort.
Lahat ay naka-gown at naka-tuxedo. Kumikinang ang mga alahas. Nag-iinuman ng wine.
Bumukas ang gate. Pumasok si Rina.
Suot niya ang isang lumang uniporme ng maid—itim na bestida na may puting apron. Walang makeup. Naka-flat shoes.
Pagkakita sa kanya, humagalpak ng tawa si Tiffany at ang mga alipores nito.
“Oh my God! Look who’s here!” sigaw ni Tiffany sa mikropono. “Si Rina! Ang tapat nating servant! Akala ko hindi ka pupunta, pero buti na lang dumating ka. Kulang kasi kami ng waiter. Paki-ligpit naman ng mga kalat sa table 5.”
Nagtawanan ang buong batch.
“Bagay na bagay sa’yo, Rina!” sigaw ng isa. “Once a maid, always a maid!”
Hindi kumibo si Rina. Lumapit siya sa table. Kumuha siya ng tray. Sinakyan niya ang trip nila.
Lumapit si Tiffany kay Rina. Sinadya niyang ibuhos ang red wine sa apron ni Rina.
“Oops! Sorry!” tawa ni Tiffany. “Punasan mo nga ‘yan. Ang dumi mo tignan. Alam mo, Rina, akala namin nagbago na ang buhay mo. ‘Yun pala, hampaslupa ka pa rin. You don’t belong here.”
Sa sandaling iyon, tumingin si Rina sa relo niya. 8:00 PM.
“Tapos ka na ba, Tiffany?” mahinahong tanong ni Rina.
“Anong tapos? Hindi pa tayo tapos! Gusto kong lumuhod ka at punasan ang sapatos ko!”
Biglang humangin nang malakas.
DUG-DUG-DUG-DUG-DUG!
Nayanig ang lupa. Ang mga mantel ng mesa ay nilipad. Ang mga buhok ng mga babae ay nagulo. Ang ingay ay nakakabingi.
Mula sa madilim na langit, isang Private Helicopter ang bumaba sa gitna mismo ng garden venue. Kulay ginto at itim ito, at may logo ng “R.V. EMPIRE”.
Natigil ang tawanan. Napahawak si Tiffany sa kanyang gown.
“Sino ‘yan?! Bakit may helicopter?!” sigaw ng mga bisita.
Bumukas ang pinto ng helicopter. Bumaba ang apat na lalaking naka-itim na suit at ear piece. Humarang sila sa crowd.
Bumaba ang isang lalaking mukhang Butler na may hawak na mamahaling fur coat at isang kumikinang na kahon.
Dumiretso ang Butler kay… Rina.
Yumuko ang Butler sa harap ng “katulong.”
“Madam Rina,” sabi ng Butler. “Ready na po ang flight niyo papuntang Paris para sa Fashion Week. Hinihintay na po kayo ng Board of Directors.”
Natulala si Tiffany. “M-madam?!”
Dahan-dahang tinanggal ni Rina ang kanyang apron.
Sa ilalim ng uniporme ng katulong, suot pala niya ang isang Custom-Made Chanel Dress na puno ng Swarovski crystals. Tinanggal niya ang ipit sa buhok at bumagsak ang kanyang mahaba at makintab na buhok.
Binuksan ng Butler ang kahon at isinuot kay Rina ang isang kwintas na puro Diyamante.
Ang “katulong” kanina ay nagmistulang isang Reyna.
Humarap si Rina kay Tiffany.
“Tiffany,” sabi ni Rina. Ang boses niya ay hindi na mahina, kundi puno ng kapangyarihan. “Sabi mo, I don’t belong here? Tama ka.”
Tumingin si Rina sa paligid ng resort.
“Hindi ako bagay sa party na ito. Kasi… ako ang may-ari ng Resort na ito. Binili ko ito kahapon para lang siguraduhing maayos ang serbisyo.”
Nalaglag ang panga ni Tiffany.
“At ikaw,” turo ni Rina kay Tiffany. “Ang Daddy mo ay nagtatrabaho sa R.V. Empire, di ba? Ang kumpanya ko. Pakisabi sa kanya, dumaan siya sa opisina ko bukas. Pag-uusapan namin kung bakit ang anak niya ay walang modo.”
“Rina… w-wait! Best friend!” utal na sabi ni Tiffany, namumutla.
Naglakad si Rina papunta sa helicopter. Ang hangin mula sa elisi ay lalong nagpagulo sa buhok ni Tiffany at ng mga bullies.
Bago sumakay, lumingon si Rina sa huling pagkakataon.
“Enjoy the party. Libre na ang pagkain. Tutal, sanay naman akong magpakain sa mga aso.”
Sumakay si Rina. Lumipad ang helicopter paitaas, iniwan ang mga kaklase niyang nakanganga, hiyang-hiya, at nagsisisi habang pinapanood ang pag-alis ng babaeng tinawag nilang basahan, na ngayon ay nasa rurok na ng tagumpay.
