NASA AIRPORT AKO PARA SUNDUIN ANG KAIBIGAN KO, PERO NAKITA KO ANG ASAWA KO NA MAY KASAMANG IBA — NARINIG KO ANG PLANO NILANG NAKAWIN ANG LAHAT SA AKIN, PERO HINDI NILA ALAM NA SILA ANG NASA LOOB NG BITAG KO
ANG PAGKUKUBLE
Si Cynthia ay isang matagumpay na CEO ng Monteverde Group. Matalino, strikto sa negosyo, pero malambot ang puso pagdating sa kanyang asawang si Rico.
Araw ng Biyernes. Nasa NAIA Terminal 3 si Cynthia. Naka-suot siya ng simpleng jacket, cap, at malaking sunglasses. Hinihintay niya ang kanyang best friend galing Japan. Gusto niya itong surpresahin kaya hindi siya nagpasundo sa driver at hindi nagdala ng bodyguards.
Habang nakatayo sa waiting area, may nahagip ang mata niya.
Isang pamilyar na lalaki. Naka-leather jacket at hila-hila ang isang malaking maleta.
Si Rico.
Teka, isip ni Cynthia. Sabi niya nasa Cebu siya para sa isang business conference? Bakit nandito siya sa International Departure?
Akmang lalapitan sana niya si Rico para batiin, nang biglang may lumapit na babae sa asawa niya. Isang babaeng sexy, nakapulupot ang braso kay Rico, at hinalikan ito sa labi.
Si Vanessa. Ang personal accountant ni Cynthia. Ang babaeng pinagkakatiwalaan niya sa pera ng kumpanya.
Nanigas si Cynthia. Pakiramdam niya ay binuhusan siya ng yelo.
Pero sa halip na sumugod at mag-iskandalo, tumahimik siya. Ang utak-negosyante niya ay gumana. Kailangan kong malaman kung ano ang nangyayari.
Dahan-dahan siyang lumapit at nagtago sa likod ng isang malaking poste malapit sa inuupuan ng dalawa.
ANG MARUMING PLANO
Dahil abala sa pagtatawanan, hindi napansin nina Rico at Vanessa na nasa likod lang nila si Cynthia.
Nilabas ni Cynthia ang kanyang phone at pinindot ang Record.
“Babe, sigurado ka ba na okay na ang lahat?” tanong ni Rico. “Baka mahalata ni Cynthia na nawawala ang pera.”
Tumawa si Vanessa. “Don’t worry, Babe. Ang tanga ng asawa mo. Masyado siyang tiwala sa akin. Pinapirma ko sa kanya kahapon ang mga dokumento. Akala niya routine audit lang, pero ang totoo, Deed of Transfer ‘yun.”
“Talaga?” tuwang-tuwang sabi ni Rico.
“Yes! Nailipat ko na ang 500 Million Pesos mula sa accounts niya papunta sa Offshore Account natin sa Cayman Islands. Pagka-alis ng eroplano natin papuntang Brazil mamaya, wala na tayong bakas. Iiwan natin siyang pulubi.”
“Galing mo talaga!” sabi ni Rico. “Sawing-sawa na ako sa kanya. Masyadong bossy. Buti na lang nauto natin siya. Bukas, gigising siyang wala na siyang kumpanya, wala na siyang asawa, at wala na siyang pera.”
“Cheers to our new life!” sabi ni Vanessa.
Nanginginig ang kamay ni Cynthia habang hawak ang phone. Ang asawang minahal niya at ang empleyadong tinuring niyang kapatid… parehong ahas.
Gusto niyang umiyak, pero pinunasan niya agad ang luha.
Gusto niyo ng laro? bulong ni Cynthia sa sarili. Pagbibigyan ko kayo.
Biglang tumunog ang phone ni Cynthia. Dumating na ang hinihintay niya.
Hindi ang best friend niya galing Japan.
Kundi ang “kaibigan” na tinawagan niya kanina pa bago siya pumunta sa airport.
ANG PAGSASARA NG BITAG
Tumayo si Cynthia. Inayos niya ang kanyang cap. Naglakad siya papunta kina Rico at Vanessa.
“Hi, Love! Hi, Vanessa!” masiglang bati ni Cynthia.
Nanlaki ang mata ni Rico. “C-Cynthia?! Anong ginagawa mo dito?!”
Mabilis na bumitaw si Vanessa sa pagkakayakap kay Rico. “Ma’am Cynthia! Ah… eh… nagkita lang po kami ni Sir Rico dito! Nagkataon lang!”
“Nagkataon?” ngiti ni Cynthia. Tinanggal niya ang kanyang sunglasses. “Akala ko nasa Cebu ka, Rico? At ikaw Vanessa, diba sick leave ka ngayon?”
“Ah… oo…” pawis na pawis si Rico. “May emergency meeting kasi sa… sa Brazil! Oo, isinasama ko si Vanessa para mag-audit!”
“Emergency meeting sa Brazil dala ang 500 Million Pesos ko?” tanong ni Cynthia nang diretsahan.
Natigilan ang dalawa.
“A-Anong sinasabi mo?” maang-maangan ni Rico.
Tinaas ni Cynthia ang phone niya. Pinarinig niya ang recording.
“Ang tanga ng asawa mo… Nailipat ko na ang 500 Million Pesos… Iiwan natin siyang pulubi…”
Namutla si Vanessa. “Ma’am…”
Biglang nagbago ang mukha ni Rico. Mula sa takot, naging mayabang ito.
“Well,” ngisi ni Rico. “Bistado na pala. Edi tapusin na natin ang lokohan. Oo, Cynthia. Aalis na kami. At wala ka nang magagawa. Nasa akin na ang pera. Napirmahan mo na ang transfer documents. Talo ka na.”
“Vanessa, tayo na. Hayaan mo na ang babaeng ‘yan,” yaya ni Rico.
Tumalikod sila para pumunta sa Immigration Gate.
“Subukan niyong humakbang,” sabi ni Cynthia. “At makikita niyo kung sino talaga ang tanga.”
Hindi nakinig si Rico. Naglakad siya.
Pero hinarang sila ng anim na lalaking naka-uniporme. Mga ahente ng NBI (National Bureau of Investigation).
At sa likod ng mga ahente, lumabas ang “kaibigan” na hinihintay ni Cynthia—si Attorney Guzman, ang kanyang personal na abogado.
ANG HULING HALAKHAK
“Rico Monteverde at Vanessa Go,” sabi ng NBI Agent. “Inaaresto namin kayo sa kasong Qualified Theft at Large Scale Estafa.”
“Anong aresto?!” sigaw ni Rico. “Wala kayong ebidensya! At saka, pera ko na ‘yun! Pinirmahan ni Cynthia ang transfer!”
Lumapit si Attorney Guzman at tumawa.
“Rico, Rico, Rico,” iling ng abogado. “Akala mo ba talaga pipirmahan ni Cynthia ang isang dokumento nang hindi binabasa?”
Tumingin si Cynthia kay Vanessa.
“Vanessa, nung inabot mo sa akin ang mga papel kahapon… napansin kong nanginginig ang kamay mo. Kaya nung umalis ka para kumuha ng kape, pinalitan ko ang laman ng folder.“
Nanlaki ang mata ni Vanessa. “A-Ano?!”
“Ang pinirmahan ko,” paliwanag ni Cynthia, “Ay mga lumang memo lang. Ang dokumentong hawak mo ngayon na akala mo ay Transfer of Assets? Peke ‘yan. Scrap paper.”
“At yung bank transfer?” tanong ni Rico. “Nakita ko sa system! Nabawasan ang pera!”
“Ah, yun ba?” ngiti ni Cynthia. “Ipinag-utos ko sa IT Department na gumawa ng dummy interface para sa’yo, Vanessa. Nakikita mo sa screen na nalipat ang pera, pero sa totoong bangko? Walang gumalaw kahit singko.“
“In fact,” dagdag ni Attorney Guzman. “Dahil sa attempt niyong ito, na-freeze na namin ang lahat ng personal accounts niyo. Pati ang credit cards niyo, declined na. Wala kayong pambili kahit tubig.”
Bumagsak si Vanessa sa sahig. “No… hindi pwede ‘to…”
Si Rico naman ay nagpupumiglas. “Cynthia! Asawa mo ako! Hindi mo ako pwedeng ipakulong! Joke lang ‘yun! Sinubukan ko lang kung gaano ka katalino!”
Lumapit si Cynthia kay Rico. Tinignan niya ito sa mata—malamig at walang awa.
“Sinubukan mo ako, Rico. At napatunayan mong matalino ako.”
Kinuha ni Cynthia ang kanyang singsing at inihulog sa bulsa ng jacket ni Rico.
“Keep the ring. Iyan na lang ang yaman na matitira sa’yo. Gamitin mo pambayad sa abogado mo sa loob ng kulungan.”
“Dalhin na sila,” utos ng NBI Agent.
Pinosasan sina Rico at Vanessa sa harap ng maraming tao sa airport. Hiyang-hiya sila habang kinakaladkad palayo, habang si Cynthia ay nanatiling nakatayo—kalmado, matatag, at nagwagi.
Humarap si Cynthia kay Attorney Guzman.
“Tara, Attorney,” sabi ni Cynthia. “Gutom na ako. I-treat mo ako ng kape.”
Umalis si Cynthia sa airport nang mag-isa, pero malaya. Napatunayan niya na sa laro ng buhay at negosyo, hindi pwedeng maliitin ang isang babaeng alam ang kanyang halaga.
WAKAS
