SA ENGAGEMENT PARTY, IPINAGMALAKI NG PINSAN KO ANG FIANCÉ NIYANG BANK MANAGER AT PINA-UPO AKO SA DULO — PERO NANG DUMATING ANG LALAKI, LUMUHOD ITO SA HARAP KO DAHIL AKO PALA ANG MAY-ARI NG BANGKONG INA-APPLYAN NIYA
ANG MAYABANG NA PINSAN
Simple lang akong tao. Kahit na ako ang nagmamay-ari ng Apex Prime Bank—isa sa pinakamalaking bangko sa bansa—mas gusto kong mamuhay nang tahimik. Nakasuot lang ako ng polo shirt at maong nang pumunta ako sa Engagement Party ng pinsan kong si Stella.
Matagal na kaming hindi nagkikita ni Stella. Ang alam niya, isa lang akong “walang narating” na kamag-anak dahil hindi ako nagpo-post ng yaman ko sa social media.
Pagpasok ko sa hotel ballroom, agad akong hinarang ni Stella. Suot niya ang isang makinang na gown at puno ng alahas.
“Oh my God,” bati ni Stella, pero nakataas ang kilay. “Andito ka pala, Miguel? Akala ko hindi ka pupunta kasi… alam mo na, expensive ang party na ‘to. Baka wala kang pambili ng regalo.”
“Stella, congrats,” bati ko sabay abot ng regalo. “Maliit na bagay lang.”
Tinignan ni Stella ang regalo nang may pandidiri at ipinasa agad sa assistant niya.
“Anyway,” sabi ni Stella. “Doon ka na lang umupo sa Table 10. Yung malapit sa kusina at CR. Puno na kasi ang VIP tables para sa mga bigating bisita ng fiancé ko.”
“Okay lang,” sagot ko.
“Alam mo naman si Harold,” pagmamalaki ni Stella habang inaayos ang buhok niya. “Siya ang bagong Regional Manager ng Apex Prime Bank. Napakalaki ng sweldo niya. Hawak niya ang milyon-milyong pera ng mga kliyente. Kaya sorry ha, bawal ang mga losers sa unahan. Baka madumihan ang image niya.”
Tumango na lang ako at naglakad papunta sa pinakadulong mesa. Madilim doon, maingay dahil sa kusina, at amoy CR. Pero hinayaan ko na lang. Gusto ko lang batiin ang Tita ko.
ANG PAGYAYABANG SA ENTABLADO
Nagsimula ang programa. Umakyat si Stella sa stage. Kinuha niya ang mikropono.
“Good evening everyone!” bati ni Stella. “Thank you for coming to celebrate my love story with Harold.”
“Alam niyo naman,” dagdag niya habang nakatingin sa akin mula sa malayo. “Hindi madaling makahanap ng lalaking high-value. Si Harold ay hindi lang gwapo, siya ay isang Big Boss sa bangko. Hindi tulad ng iba dyan na hanggang ngayon ay pabigat pa rin sa angkan.”
Nagtawanan ang mga sipsip niyang kaibigan. Alam kong ako ang pinariringgan niya.
“Ladies and Gentlemen,” sigaw ni Stella. “Please welcome, my fiancé, the Regional Manager… Mr. Harold Cortez!”
Bumukas ang pinto. Pumasok si Harold. Naka-tuxedo, naka-gel ang buhok, at puno ng kumpyansa sa sarili. Kumakaway siya sa mga tao habang naglalakad sa red carpet.
Palapit na sana siya sa stage para halikan si Stella, pero nahagip ng mata niya ang dulong bahagi ng room—sa Table 10.
Nakita niya ako.
Hawak ko ang isang baso ng tubig, nakatingin sa kanya nang seryoso.
Biglang huminto si Harold sa paglalakad.
Nawala ang ngiti sa labi niya.
Namutla siya na parang nakakita ng multo.
ANG PAGLUHOD
“Harold? Honey?” tawag ni Stella sa stage. “Come here! Bakit ka huminto?”
Hindi pinansin ni Harold si Stella.
Sa halip na umakyat sa stage, mabilis na naglakad si Harold papunta sa Table 10. Halos madapa siya sa pagmamadali. Binangga niya ang mga waiter.
Pagdating niya sa harap ko, sa harap ng lahat ng bisita…
Lumuhod si Harold.
“S-Sir Miguel!” nanginginig na bati ni Harold. “G-Good evening po! Sir! Nandito po pala kayo!”
Tumahimik ang buong ballroom. Napatayo si Stella sa gulat.
“Harold! Ano ba?!” sigaw ni Stella sa mikropono. “Tumayo ka dyan! Bakit ka lumuluhod sa hampaslupang ‘yan?!”
Humarap si Harold kay Stella, galit at takot.
“Stella, tumahimik ka!” sigaw ni Harold. “Hampaslupa?! Siya si Sir Miguel Aragon! Siya ang Owner at Chairman ng Apex Prime Bank! Siya ang may-ari ng bangkong pinagtatrabahuhan ko!”
Nalaglag ang panga ni Stella. Nabitawan niya ang mikropono.
Owner? Chairman?
“At… at…” dagdag ni Harold habang pinapawisan nang malapot. “Siya ang mag-iinterview sa akin bukas para sa promotion ko. Sir Miguel… Sir… sorry po sa inasal ng fiancée ko.”
ANG HATOL
Dahan-dahan akong tumayo. Pinagpag ko ang mumurahin kong polo.
“Tumayo ka dyan, Harold,” utos ko.
Tumayo siya, pero nakayuko pa rin.
“Harold,” sabi ko nang malakas para marinig ng lahat. “Tama ang fiancée mo. Isa kang Regional Manager. Magaling ka sa sales. Pero sa Apex Prime Bank, hindi lang galing ang hinahanap ko. Naghahanap ako ng character.”
Tinignan ko si Stella na ngayon ay namumutla na sa hiya.
“Stella,” sabi ko. “Nilagay mo ako sa tabi ng CR dahil akala mo mahirap ako. Ipinagmalaki mo ang posisyon ng fiancé mo para insultuhin ako.”
Bumaling ako kay Harold.
“Harold, narito ang desisyon ko para sa application mo bukas.”
“P-Po? Ano po ‘yun Sir?” umaasang tanong ni Harold.
“Denied.“
Parang binagsakan ng langit si Harold.
“And effective immediately,” dagdag ko. “You are fired. Ayoko ng empleyadong pumapayag na yurakan ng pamilya niya ang ibang tao dahil lang sa estado ng buhay. You represent my bank, and I don’t want arrogant people handling my money.”
“Sir! Maawa po kayo!” iyak ni Harold, lumuhod ulit at niyakap ang binti ko. “Pinaghirapan ko po ang posisyon ko! Utang na loob!”
“Dapat inisip mo ‘yan bago ka pumili ng pakakasalan,” sagot ko.
Tinanggal ko ang pagkakakapit niya.
Naglakad ako palabas ng ballroom.
“Stella,” huling sabi ko bago ako lumabas. “Salamat sa pagkain. Medyo maalat nga lang… kasing alat ng ugali mo.”
Iniwan ko silang nagkakagulo. Si Harold ay sinisisi si Stella, si Stella ay umiiyak dahil nawala ang “bigating” fiancé at napahiya sa buong angkan.
Napatunayan nila sa gabing iyon: Huwag mong mamaliitin ang taong nakaupo sa sulok, dahil baka siya pala ang may-ari ng upuang kinauupuan mo.
WAKAS
