TINAWAG AKONG “BABOY NA DUKHA” NG MANUGANG KO SA KASAL NILA — PERO NAMUTLA SIYA NANG LUMUHOD ANG TATAY NIYA SA HARAP KO NANG Malaman KUNG SINO TALAGA AKO
Si Aling Susan ay isang biyuda. Mataba siya, simple manamit, at laging walang kolorete sa mukha. Sa paningin ng iba, isa lang siyang ordinaryong nanay na galing probinsya.
Ang anak niyang si Mark ay ikakasal kay Tiffany, ang anak ni Don Enrico, isang bilyonaryong may-ari ng steel company.
Ayaw na ayaw ni Tiffany kay Aling Susan.
“Mark,” laging reklamo ni Tiffany. “Bakit ba ang taba ng nanay mo? At ang baduy manamit! Nakakahiya siya iharap sa mga elite friends ko. Pwede bang sa likod na lang siya umupo sa kasal?”
“Tiffany, nanay ko ‘yun,” pakiusap ni Mark. “Kahit ganun siya, siya ang nagtaguyod sa akin.”
“Fine! Pero huwag siyang lalapit sa akin!”
Araw ng Kasal. Grand Ballroom ng isang 6-Star Hotel.
Dumating si Aling Susan na nakasuot ng simpleng bestida na kulay beige. Malinis ito, pero halatang luma.
Habang abala ang lahat, lumapit si Aling Susan sa VIP Table kung saan nakaupo ang pamilya ni Tiffany. Gusto sana niyang batiin ang mga magulang ng bride.
Hinarang siya ni Tiffany.
“Oops! Teka lang!” sigaw ni Tiffany, dahilan para mapatingin ang mga bisita.
“Saan ka pupunta?” mataray na tanong ni Tiffany.
“Babatiin ko lang sana ang Daddy at Mommy mo, iha,” nakangiting sagot ni Aling Susan.
“Huwag na!” irap ni Tiffany. “Look at you! Ang taba-taba mo! Para kang lechon na binihisan! Hindi bagay ang isang baboy na katulad mo sa table ng mga disente at mayayamang tao. Doon ka sa likod, kasama ng mga driver!”
Nagtawanan ang mga kaibigan ni Tiffany. “Oo nga, ang cheap tignan!”
Naluha si Aling Susan. “Tiffany… nanay ako ng asawa mo. Respeto naman.”
“Respeto?” tawa ni Tiffany. “Ang respeto, binibigay sa may pera. Ikaw? Isa ka lang dukhang mataba. Kaya umalis ka sa harap ko bago pa ako masuka!”
Sa gitna ng panghihiya, biglang umakyat sa stage si Don Enrico, ang ama ni Tiffany. Hawak nito ang mikropono para mag-speech.
“Ladies and Gentlemen,” masayang bati ni Don Enrico. “Ang kasal na ito ay napaka-espesyal. Hindi lang dahil ikinasal ang anak ko, kundi dahil nalaman kong nandito ang taong pinaka-rerespeto ko sa buong mundo.”
Napangiti si Tiffany. Siguro ako ang tinutukoy ni Daddy, isip niya.
“Ang taong ito,” patuloy ni Don Enrico. “Ang dahilan kung bakit ako naging bilyonaryo. Noong lugi na ang kumpanya ko at wala nang nagtitiwala sa akin, siya lang ang nagpahiram ng puhunan. Siya ang Legendary Investor na si Madam S.”
Nagbulungan ang mga tao. Sikat na sikat ang pangalang “Madam S” sa business world. Walang nakakakilala sa mukha nito dahil low profile ito, pero hawak nito ang kalahati ng ekonomiya.
“At nalaman kong nandito siya ngayon dahil anak niya ang Groom!” sigaw ni Don Enrico.
Bumaba si Don Enrico sa stage at naglakad nang mabilis papunta sa pwesto nina Tiffany at Aling Susan.
Tuwang-tuwa si Tiffany. “Daddy! Nandito ka para paalisin ang matabang ‘to, di ba?”
Pero nilampasan ni Don Enrico si Tiffany.
Diretso siyang lumapit kay Aling Susan.
Sa harap ng daan-daang mayayamang bisita, ang aroganteng Don Enrico ay LUMUHOD at yumuko nang malalim sa harap ni Aling Susan.
“Madam Susan…” nanginginig na bati ni Don Enrico. “Kayo po pala ‘yan! Diyos ko! Pasensya na po kung hindi ko kayo nakilala agad! Napakalaking karangalan na dumalo kayo!”
Tumahimik ang buong ballroom. Parang binuhusan ng malamig na tubig si Tiffany.
“D-Daddy?” utal na tanong ni Tiffany. “Bakit ka nakaluhod sa baboy na ‘yan?”
Tumayo si Don Enrico at sinampal si Tiffany.
PAK!
“Huwag mong tawaging baboy ang Madam Susan Dela Torre!” galit na sigaw ng ama. “Siya ang may-ari ng bangkong inuutangan natin! Siya ang may-ari ng lupa ng pabrika natin! Kapag nagalit siya, bukas na bukas din, pulubi na tayo!”
Napahawak si Tiffany sa pisngi niya. Nanlaki ang mata niya. Ang “dukhang” nilait niya… ay mas mayaman pa sa buong angkan nila!
Humarap si Aling Susan kay Tiffany. Wala na ang maamong mukha. Ang tindig niya ngayon ay puno ng kapangyarihan.
“Tiffany,” kalmadong sabi ni Aling Susan. “Tinawag mo akong baboy? Tinawag mo akong dukha?”
“M-Mommy Susan… sorry po…” iyak ni Tiffany, lumuhod din. “Hindi ko po alam…”
“Hindi porket simple ako manamit at mataba ako, ay pwede mo na akong apakan,” pangaral ni Aling Susan. “Ang taba, nababawasan ‘yan sa gym. Ang pera, kinikita ‘yan. Pero ang sama ng ugali? Mahirap gamutin ‘yan.”
Binalingan ni Aling Susan si Don Enrico.
“Enrico, tinatanggal ko na ang investments ko sa kumpanya mo. Ayokong mag-partner sa pamilyang walang modo.”
“Huwag po Madam! Maawa kayo!” nagmamakaawa si Don Enrico.
“Mark,” tawag ni Aling Susan sa anak niya. “Kung gusto mo pa ituloy ang kasal sa babaeng ‘yan, bahala ka. Pero aalis na ako.”
Tumalikod si Aling Susan at naglakad palabas.
Hinabol siya ni Mark. “Ma! Sasama ako sa’yo! Ayoko na rin sa babaeng walang respeto sa nanay ko!”
Iniwan ni Mark si Tiffany sa altar.
Ang kasal ay naging iyakan at sumbatan. Bumagsak ang negosyo ni Don Enrico dahil sa pag-pull out ni Aling Susan. Si Tiffany, na dating mapagmataas, ay naging tampulan ng tukso sa lipunan bilang “Ang babaeng naging pulubi dahil tinawag na baboy ang bilyonaryo.”
Sa huli, napatunayan na huwag mong huhusgahan ang tao sa panlabas na anyo, dahil baka ang taong tinatawanan mo ang may hawak ng kinabukasan mo.
