NAPILITANG MAGPAKASAL SA “MATABA AT PANGET” NA DON UPANG SALBAHIN ANG PAMILYA — PERO SA GABI NG KASAL, NATUKLASAN NIYANG ANG LALAKING ITO AT ANG “POOR” NIYANG KASINTAHAN AY IISA
Si Celestine ay umiiyak habang yakap-yakap ang kanyang nobyo na si Kian. Si Kian ay isang simpleng driver lang sa mansyon ng mga magulang ni Celestine. Gwapo si Kian, matipuno, at mabait, pero mahirap lang siya.
“Kian, patawarin mo ako,” hagulgol ni Celestine. “Kailangan kong pakasalan si Don Greg. Kung hindi, makukulong si Papa dahil sa utang. Mawawala ang bahay natin.”
Hinawakan ni Kian ang mukha ni Celestine. Malungkot ang mga mata nito.
“Mahal mo ba siya, Celestine?” tanong ni Kian.
“Hindi!” sagot agad ng dalaga. “Ikaw lang ang mahal ko. Hinding-hindi magbabago ‘yun. Pero wala akong choice. Kailangan kong maging martir para sa pamilya ko.”
Hinalikan ni Kian ang noo ni Celestine. “Kung gayon, ituloy mo ang kasal. Magtiwala ka lang.”
Masakit man, nakipaghiwalay si Celestine kay Kian para pakasalan ang misteryosong bilyonaryo.
Araw ng Kasal.
Sikat na sikat si Don Greg hindi dahil sa yaman niya, kundi dahil sa itsura niya. Ayon sa tsismis, tumitimbang ito ng 300 pounds, puno ng peklat ang mukha, at laging galit.
Nang bumukas ang pinto ng simbahan, nakita ni Celestine ang kanyang mapapangasawa sa altar.
Nakatayo doon si Don Greg. Totoo ang tsismis. Napakalaki ng tiyan nito, halos pumutok ang tuxedo. Ang mukha nito ay namamaga at medyo tabingi. Hirap na hirap itong huminga.
Nagbulungan ang mga bisita.
“Grabe, pera lang talaga ang habol ni Celestine.”
“Sayang ang ganda niya, mapupunta lang sa beast.”
Naglakad si Celestine sa aisle nang parang bibitayin. Wala siyang naririnig kundi ang tibok ng puso niyang sumisigaw ng pangalan ni Kian.
Nang magpalitan na ng “I Do”, napapikit si Celestine. Tapos na. Asawa na niya ang lalaking hindi niya mahal.
Sa gabi ng Reception, dinala sila sa Presidential Suite ng hotel.
Nanginig si Celestine sa takot. Nasa iisang kwarto na sila ni Don Greg.
Nakaupo si Don Greg sa gilid ng kama, nakatalikod.
“Celestine,” boses ni Don Greg. Malalim ito at garalgal. “Alam kong nandidiri ka sa akin. Alam kong napilitan ka lang.”
Lumapit si Celestine. Kahit hindi niya mahal ang asawa, pinalaki siyang may respeto.
“Don Greg,” matatag na sabi ni Celestine. “Tutuparin ko ang tungkulin ko bilang asawa mo. Aalagaan kita. Pero… gusto kong maging tapat sa’yo.”
“Ano ‘yun?”
“Hindi ko maibibigay ang puso ko sa’yo,” pag-amin ni Celestine habang tumutulo ang luha. “May mahal akong iba. Isang simpleng driver. Si Kian. Siya lang ang laman nito. Pinakasalan kita para sa pamilya ko, pero ang pag-ibig ko… naiwan na sa kanya.”
Inasahan ni Celestine na magagalit si Don Greg. Na sasampalin siya nito o palalayasin.
Pero biglang… tumawa si Don Greg.
Ang tawa niya ay hindi garalgal. Ito ay pamilyar. Napaka-pamilyar.
“Talaga?” tanong ng lalaki. Ang boses ay biglang naging malinaw at malambing. “Kahit mahirap lang si Kian? Kahit driver lang siya?”
Natigilan si Celestine. “K-Kian?”
Tumayo si Don Greg. Hinawakan niya ang kanyang leeg at hinila ang isang manipis na silicone mask.
ZZZIIIP.
Tinanggal niya ang maskara sa mukha. Inalis niya ang body suit na nagpapamukha sa kanyang mataba.
Sa ilalim ng disguise, lumabas ang isang lalaking matangkad, makisig, at may mukhang pinapangarap ng lahat.
Si Kian.
Nalaglag ang panga ni Celestine. “Kian?! Paanong… Ikaw si Don Greg?!”
Ngumiti si Kian at lumapit sa asawa.
“Ang totoo kong pangalan ay Gregory Kian Montecillo,” paliwanag niya. “Ako ang nag-iisang tagapagmana ng Montecillo Group. Nagpanggap akong driver na si ‘Kian’ para makahanap ng babaeng mamahalin ako hindi dahil sa yaman ko.”
Hinawakan niya ang kamay ni Celestine.
“At nagpanggap akong si ‘Don Greg’ na mataba at pangit para subukan kung hanggang saan ang kaya mong isakripisyo para sa pamilya mo, at kung kaya mong maging tapat sa nararamdaman mo.”
“Noong sinabi mong mahal mo pa rin ako kahit asawa mo na ang bilyonaryo… doon ko nalaman na ikaw na talaga.”
Umiyak si Celestine at pinalo ang dibdib ni Kian. “Ang sama mo! Pinakaba mo ako! Akala ko habambuhay na akong magiging malungkot!”
Niyakap siya ni Kian nang mahigpit.
“Hindi ka na magiging malungkot, Mahal ko. Bayad na ang utang ng pamilya mo. At ngayon, kasama mo na ang lalaking mahal mo, na may bonus pang bilyones.”
Hinalikan ni Kian si Celestine.
Sa gabing iyon, nalaman ng mundo na ang “Beast” na pinakasalan ni Celestine ay siya palang “Prince Charming” na matagal na niyang minamahal. Napatunayan nila na ang tunay na pag-ibig ay nakikita sa puso, hindi sa mata—at minsan, ang tadhana ay may magandang surpresa para sa mga taong marunong magmahal nang totoo.
