KINASAL SIYA SA MABAIT NA KAMBAL, PERO NOONG GABI NG KASAL AY ANG DEMONYANG KAPATID ANG PUMALIT SA KWARTO — NAGPANGGAP ANG LALAKI NA HINDI ALAM, PERO KINABUKASAN, ISANG DOKUMENTO ANG NAGPAHAGULGOL SA “PEKENG BRIDE”
Sina Clara at Claudia ay kambal na parang pinagbiyak na bunga. Magkamukhang-magkamukha sila sa panlabas—pareho ang mata, ilong, at hugis ng mukha. Pero sa ugali, langit at lupa ang pagitan nila.
Si Clara ay mahinhin, mabait, at isang guro sa probinsya. Si Claudia naman ay ambisyosa, mahilig sa luho, at gagawin ang lahat para yumaman.
Nang makilala ni Clara si Adrian, isang bilyonaryong CEO, agad silang nagka-ibigan. Minahal ni Adrian ang simpleng puso ni Clara.
Inggit na inggit si Claudia. “Bakit ikaw? Ako ang mas magaling magdala ng damit! Ako ang mas bagay sa mundo niya!” sigaw ni Claudia noong nalaman niyang ikakasal na ang kapatid niya.
“Claudia, mahal ko siya,” sagot ni Clara. “Hayaan mo na kami.”
Tumahimik si Claudia, pero may niluluto pala itong masamang plano.
Dumating ang araw ng kasal. Napakaganda ni Clara sa kanyang puting gown. Masaya ang lahat. Pero bago ang Grand Entrance sa reception, nagpaalam si Clara para mag-CR.
Sinundan siya ni Claudia.
Sa loob ng banyo, tinurukan ni Claudia ng pampatulog ang kanyang kakambal.
“Matulog ka muna, ‘Sis’,” bulong ni Claudia habang bumabagsak si Clara. “Ako na ang mageenjoy sa buhay na dapat ay sa akin.”
Hinubaran ni Claudia si Clara at isinuot ang wedding gown. Itinago niya ang walang-malay na kapatid sa janitor’s closet at ni-lock ito.
Humarap si Claudia sa salamin. Inayos ang buhok. Ngumiti.
“Perfect. Walang makakahalata.”
Lumabas si Claudia at sinalubong si Adrian. Buong gabi, nagpanggap siyang si Clara. Kumapit siya sa braso ni Adrian, nakipag-beso sa mga bisita.
Napansin ni Adrian na parang “iba” ang halik ng asawa niya. Mas madiin. Mas mapusok. At noong nag-toast, inubos ni “Clara” ang champagne—isang bagay na hindi ginagawa ng tunay na Clara dahil allergic ito sa alak.
Pero hindi kumibo si Adrian. Ngumiti lang siya.
Sa Honeymoon Suite ng 5-star hotel.
Pumasok si Claudia, excited na makuha ang yaman at katawan ni Adrian.
“Hon, patayin mo na ang ilaw,” malanding sabi ni Claudia.
“Sige,” sagot ni Adrian.
Pinatay ni Adrian ang ilaw. Sa dilim, niyakap siya ni Claudia. Buong gabi, inisip ni Claudia na nalinlang niya ang bilyonaryo. Inisip niya na sa wakas, siya na ang Mrs. Adrian Villareal.
Kinabukasan.
Nagising si Claudia na may ngiti sa labi. Ang sikat ng araw ay tumatama sa mukha niya.
Lumingon siya sa tabi. Wala si Adrian sa kama.
Bumangon si Claudia at nakita niya si Adrian na nakaupo sa sofa, bihis na bihis, at umiinom ng kape. Seryoso ang mukha nito.
“Good morning, hubby,” bati ni Claudia, ginagaya ang boses ni Clara.
Hindi sumagot si Adrian. May tinuro siyang isang Brown Envelope sa ibabaw ng mesa.
“Basahin mo,” malamig na utos ni Adrian.
“Ano ‘to? Gift mo sa akin? House and Lot title?” kilig na tanong ni Claudia habang binubuksan ang envelope.
Paghugot niya ng papel, nawala ang ngiti niya.
Hindi ito titulo ng lupa.
Ito ay isang WARRANT OF ARREST.
Kasong: Kidnapping at Serious Illegal Detention.
At sa ilalim nito ay isang ANNULMENT PAPER na pirmado na.
“A-anong ibig sabihin nito… Adrian?” nanginginig na tanong ni Claudia. “Bakit may warrant? Ako si Clara! Asawa mo ako!”
Tumayo si Adrian at lumapit sa kanya.
“Huwag mo akong lokohin, Claudia,” sabi ni Adrian. Ang boses niya ay parang yelo.
Nanlaki ang mata ni Claudia. “A-alam mo?”
“Sa simula pa lang,” sagot ni Adrian. “Noong reception, uminom ka ng champagne. Allergic si Clara sa alak. Pangalawa, hindi naglalagay ng pulang lipstick si Clara. At pangatlo… noong niyakap kita kagabi…”
Lumapit si Adrian sa mukha ni Claudia.
“…naamoy ko ang mamahaling perfume mo. Si Clara, amoy lavender soap lang palagi. Ikaw, amoy kasakiman.”
“P-pero… tinulugan mo ako! Akala ko…”
“Hindi kita ginalaw,” putol ni Adrian. “Naglagay ako ng sleeping pills sa tubig mo kagabi kaya nakatulog ka agad. Habang tulog ka, pinahanap ko sa security team ko ang tunay kong asawa.”
Bumukas ang pinto ng kwarto.
Pumasok ang mga pulis. At sa likod nila… pumasok si Clara, naka-wheelchair pa dahil sa hilo, pero ligtas na.
“Claudia…” iyak ni Clara. “Bakit mo nagawa ‘to sa akin? Kapatid kita!”
“Clara!” sigaw ni Claudia, akmang tatakbo. “Sorry! Nagbibiro lang ako!”
Hinarang siya ng mga pulis at pinosasan.
“Huwag!” sigaw ni Claudia. “Adrian! Asawa mo ako sa papel! Tayo ang kinasal sa simbahan!”
Naglabas si Adrian ng isa pang dokumento.
“Mali ka dyan. Ang pinirmahan mo sa Marriage Contract ay ‘Clara’. Pero hindi ikaw si Clara. Ibig sabihin, Falsification of Documents ang ginawa mo. Walang bisa ang kasal natin sa mata ng batas dahil impostora ka.”
Hinawakan ni Adrian ang kamay ng tunay na Clara.
“Ito ang asawa ko. At sisiguraduhin kong mabubulok ka sa kulungan dahil sa ginawa mo sa kanya.”
“HINDI!!! BITAWAN NIYO AKO!!! AKO DAPAT ANG MRS. VILLAREAL!”
Nagwawala si Claudia habang kinakaladkad siya ng mga pulis palabas ng hotel suite. Ang kanyang pangarap na yaman ay napalitan ng malamig na rehas.
Naiwan si Adrian at Clara. Niyakap ni Adrian ang asawa.
“Sorry kung natagalan ako,” bulong ni Adrian. “Hinding-hindi na kita hahayaang mawala sa paningin ko.”
Mula noon, naging maingat na si Adrian. At napatunayan ng mag-asawa na kahit anong galing ng pagpapanggap, hindi kayang dayain ng kahit sino ang tunay na lukso ng dugo at tibok ng puso ng taong totoong nagmamahal.
