TINAWANAN NG TELLER ANG LOLA NA MAGWI-WITHDRAW LANG DAW NG $10 — PERO NAMUTLA SILA NANG SABIHIN NIYANG: “KUKUNIN KO NA ANG BUONG $50 MILLION KO PARA ILIPAT SA KABILANG BANGKO”
Si Lola Rosa ay isang simpleng matanda. Nakasuot lang siya ng lumang bestida at tsinelas nang pumasok siya sa isang sikat na bangko. Wala siyang dalang mamahaling bag, tanging isang eco-bag lang na medyo gusot na.
Pumila siya nang maayos. Pagkalipas ng 30 minuto, siya na ang sunod sa counter.
Ang teller na si Bea ay kilala sa pagiging masungit at matapobre. Tiningnan niya si Lola Rosa mula ulo hanggang paa nang may pandidiri.
“Anong kailangan niyo?” tanong ni Bea nang walang galang. Hindi man lang siya bumati ng ‘Good Morning’.
“Iha,” mahinahong sabi ni Lola Rosa. “Gusto ko sanang mag-withdraw ng $10 (o 500 Pesos). Pambili lang ng gamot.”
Humagalpak ng tawa si Bea. “Ano?! $10 lang?!”
Lumingon ang ibang tao sa bangko. Napahiya si Lola Rosa.
“Manang!” sigaw ni Bea. “Ang haba-haba ng pila, tapos $10 lang ang kukunin mo?! Wala ka bang ATM card? Doon ka sa labas! Sayang ang aircon at oras ko sa’yo! Bawal ang barya-barya transaction dito sa counter!”
“Pero iha,” pakiusap ni Lola. “Nakalimutan ko kasi ang PIN code ng ATM ko. Pwede bang dito na lang?”
“Hindi pwede!” irap ni Bea. “Umalis ka na kung ayaw mong tawagin ko ang guard! Nakaka-abala ka sa mga VIP clients namin!”
Huminga nang malalim si Lola Rosa. Nanatili siyang kalmado. Hindi siya sumigaw.
“Sige,” sabi ni Lola. “Pwede ko bang makausap ang Branch Manager niyo?”
“Para saan? Para magsumbong?” tawa ni Bea. “Sige, tawagin ko! Tignan natin kung pansinin ka ng Manager namin para sa sampung dolyar mo.”
Tinawag ni Bea ang Manager na si Mr. Cruz.
“Sir,” sumbong ni Bea. “May makulit na matanda dito. Gusto daw mag-withdraw ng barya lang. Pinapaalis ko na, ayaw umalis.”
Lumapit si Mr. Cruz, medyo naiinis din. “Ma’am, ano pong problema? May policy po kami…”
Tumingin si Lola Rosa kay Mr. Cruz nang seryoso.
“Gusto kong mag-withdraw,” sabi ni Lola.
“Ng $10 po?” tanong ng Manager.
“Hindi na,” sagot ni Lola Rosa. “Nagbago na ang isip ko.”
Inilabas ni Lola Rosa ang kanyang Gold Passbook.
“Gusto ko nang i-withdraw ang LAHAT ng pera ko sa account na ito. Ngayon din. Isasara ko na ang account ko.”
Kinuha ni Mr. Cruz ang passbook at tinignan ang system sa computer.
Biglang nanlaki ang mga mata ng Manager. Namutla siya. Nagsimulang tumulo ang pawis niya sa noo.
Sa screen, nakita niya ang balanse ni Lola Rosa: $50,000,000.00 (Limampung Milyong Dolyar).
Si Lola Rosa pala ay ang may-ari ng pinakamalaking lupain sa probinsya at Major Stockholder ng bangko, pero namumuhay lang nang simple.
“F-Fifty Million…” bulong ni Mr. Cruz.
Narinig ito ni Bea. “Ano po Sir?”
“Bea!” sigaw ni Mr. Cruz na nanginginig. “Ang kliyenteng binastos mo ay may $50 Million sa bangko natin! Siya ang pinakamalaking depositor ng branch na ito!”
Nalaglag ang panga ni Bea. Parang hihimatayin siya. Ang matandang tinaboy niya… ay bilyonaryo?!
“Ma’am Rosa!” lumuhod si Mr. Cruz. “Please po! Huwag niyong i-withdraw lahat! Babagsak ang branch namin! Mawawalan kami ng trabaho! Pagusapan po natin ito!”
“Sorry,” malamig na sagot ni Lola Rosa. “Pinaalis ako ng empleyado niyo kanina dahil $10 lang daw ang kukunin ko. Sabi niya, sayang daw ang oras niya. Kaya para hindi na masayang ang oras niya, aalisin ko na ang lahat ng pera ko at ililipat ko sa bangko sa tapat. Doon, marunong silang rumespeto ng tao.”
“Bea! Mag-sorry ka!” sigaw ng Manager.
“M-Ma’am… sorry po…” iyak ni Bea. “Hindi ko po alam…”
“Dahil lang sa suot ko, hinusgahan mo na ako,” pangaral ni Lola Rosa. “Iha, ang pera nawawala, pero ang masamang ugali, mahirap gamutin.”
Pinapirma ni Lola Rosa ang withdrawal slip para sa Manager’s Check na $50 Million.
Bago umalis, humugot si Lola Rosa ng $10 mula sa kanyang pitaka.
Inilapag niya ito sa harap ni Bea.
“Heto, iha,” ngiti ni Lola. “Tip ko na sa’yo. Gamitin mo pambili ng magandang asal.”
Lumabas si Lola Rosa ng bangko nang taas-noo. Sa likod niya, nagkakagulo ang bangko. Tanggal sa trabaho si Bea at si Mr. Cruz dahil sa pagkawala ng pinakamahalaga nilang kliyente. Napatunayan nila sa huli na huwag mong mamaliitin ang sinuman, dahil baka ang taong tinataboy mo ang may hawak ng kinabukasan mo.
