SURPRESA SANA ANG UWI NG BILYONARYO MULA SA EUROPE MATAPOS ANG 3 BUWAN — PERO BUMAGSAK ANG KANYANG LUHA NANG MAKITA ANG KANYANG 7-ANYOS NA ANAK NA NAGKUKUSKOS NG SAHIG HABANG PINAPALO NG KANYANG ASAWA!
Si Richard ay isang bilyonaryong negosyante. Dahil sa isang mahalagang business deal, kailangan niyang pumunta sa Europe sa loob ng tatlong buwan. Iniwan niya ang kanyang 7-anyos na anak na si Maya sa pangangalaga ng kanyang bagong asawa na si Clara.
Bago umalis, nangako si Clara, “Huwag kang mag-alala, Hon. Aalagaan ko si Maya na parang tunay kong anak. Ibibigay ko lahat ng kailangan niya.”
Napanatag si Richard. Nagpadala siya ng milyun-milyong piso buwan-buwan para sa pangangailangan ng mag-ina.
Pagkalipas ng tatlong buwan, natapos nang maaga ang trabaho ni Richard. Nagdesisyon siyang umuwi nang walang pasabi para i-surprise si Maya at Clara. Bitbit niya ang mga mamahaling laruan at tsokolate mula sa Switzerland.
Pagdating sa malaking mansion, napansin ni Richard na walang mga guard o katulong sa labas. Tahimik ang buong bahay.
Gamit ang kanyang susi, pumasok siya nang tahimik. Dumiretso siya sa sala, pero walang tao. Narinig niya ang sigaw mula sa likod ng bahay, sa may laundry area.
“Bilisan mo! Ang bagal-bagal mong magkuskos! Paano kikintab ang sahig na ‘yan kung lampa ka?!” bulyaw ng isang pamilyar na boses. Si Clara.
Naglakad si Richard papunta sa likod. Ang ngiti niya sa pananabik ay unti-unting napalitan ng kaba.
Pagsilip niya sa pinto, gumuho ang mundo niya.
Nakita niya ang kanyang prinsesa, si Maya. Ang batang dating malusog at laging nakadamit ng maganda, ngayon ay payat na payat, maitim, at nakasuot ng punit-punit na damit na parang basahan.
Nakaluhod si Maya sa magaspang na semento, nagkukuskos ng sahig gamit ang isang maliit na brush. Puno ng sugat at paltos ang maliliit nitong kamay.
Habang nagkukuskos ang bata, nakaupo si Clara sa isang lounge chair sa ilalim ng payong, umiinom ng mamahaling wine, at nagpapa-manicure sa isang pribadong manicurista.
“Tita Clara… pagod na po ako. Pwede po bang uminom ng tubig?” umiiyak na pakiusap ni Maya.
“Tubig?! Tatanga-tanga ka, tapos uinom ka?! Tapusin mo ‘yan! Kung hindi, sa kulungan ng aso ka matutulog mamayang gabi at tirang kanin lang ang kakainin mo!” sigaw ni Clara, sabay bato ng tsinelas kay Maya. Tumama ito sa balikat ng bata.
Napaiyak si Maya. “Daddy… sana nandito ka na…”
BLAG!
Binitawan ni Richard ang kanyang mga bagahe. Nalaglag ang mga laruan sa sahig.
Lumingon si Clara. Nanlaki ang kanyang mga mata. Namutla siya na parang nakakita ng multo. Nabitawan niya ang wine glass. CRASH!
“R-Richard?! Hon?! B-Bakit ka nandito?!” nanginginig na sigaw ni Clara.
Hindi siya pinansin ni Richard. Mabilis na tumakbo ang bilyonaryo palapit kay Maya. Napaluhod siya sa basang sahig at niyakap ang anak nang mahigpit. Wala siyang pakialam kung madumihan ang kanyang mamahaling suit.
“Daddy!!!” hagulgol ni Maya. Kumapit ang bata sa leeg ng kanyang ama. “Daddy, natatakot po ako! Gutom na gutom na po ako!”
Bumuhos ang luha ni Richard. Tumingin siya sa mga kamay ni Maya na puro paltos, at sa mga pasa sa braso nito. Pinakulo ng galit ang dugo ng bilyonaryo.
Humarap si Richard kay Clara na ngayon ay nanginginig na sa takot.
“Hon! Let me explain!” palusot ni Clara, sinusubukang lumapit. “Naglalaro lang kami! Gusto daw niyang matutong maglinis para surprise sa’yo—”
“TUMAHIMIK KA, DEMONYA!” sigaw ni Richard. Ang boses niya ay parang kulog na yumanig sa buong mansion. “Iniwan ko sa’yo ang anak ko! Pinadala ko ang lahat ng pera para buhayin niyo siya na parang prinsesa! Tapos ginawa mo siyang alipin?!”
“R-Richard, please! Hindi totoo ‘yan!”
Tumayo si Richard, buhat-buhat si Maya. Kinuha niya ang kanyang cellphone.
“Atty. Mendoza,” utos ni Richard sa kabilang linya. “I-freeze mo ang lahat ng bank accounts ni Clara. I-cancel mo ang lahat ng credit cards niya. At tumawag ka ng pulis. Gusto kong makulong ang babaeng ‘to sa kasong Child Abuse at Attempted Murder ngayon din!”
“No! Richard, maawa ka! Wala akong pera!” napaluhod si Clara sa putikan.
“Awa? Naawa ka ba sa anak ko nung pinagkuskos mo siya ng sahig habang gutom?!” malamig na sagot ni Richard.
Ilang minuto lang, dumating ang mga security guards at ang mga pulis. Kinakaladkad si Clara palabas ng mansion habang naghihisterikal at umiiyak. Naiwan ang manicurista na takot na takot na tumakas.
Dinala ni Richard si Maya sa loob ng bahay. Pinakain niya ito ng pinakamasarap na pagkain at pinaliguan. Habang pinapatulog niya ang anak sa malambot nitong kama, hinalikan niya ito sa noo.
“Pangako, anak,” bulong ni Richard habang tumutulo ang luha. “Hindi na kita iiwan kahit kailan. At walang sinuman ang mananakit sa’yo ulit.”
Simula noon, si Richard mismo ang nag-alaga kay Maya. Ibinigay niya ang lahat ng atensyon na hindi nabibili ng pera. Samantala, si Clara ay nabubulok sa kulungan—walang pera, walang kapangyarihan, at nagkukuskos ng sahig ng selda araw-araw.
WAKAS.
