SINUNDAN NG GALIT NA MISIS ANG GPS NG MISTER PAPUNTANG HOTEL DAHIL SA HINALANG MAY KABIT — SUGOD-SUGOD SIYA SA KWARTO PARA MANAMPAL, PERO NAPALUHOD SIYA SA IYAK NANG MAKITA ANG “BABAENG” KASAMA NITO!
Si Rina ay isang simpleng housewife na nitong mga nakaraang buwan ay punong-puno ng hinala. Ang asawa niyang si Paolo ay laging late umuwi. Minsan, hindi ito sumasagot sa tawag. Madalas din itong tulala at parang may malalim na iniisip.
“May babae siya,” bulong ni Rina sa sarili habang naglalaba. “Hindi na siya malambing. Hindi na niya ako niyayakap. Baka nagsawa na siya sa akin kasi tumanda na ako at losyang.”
Isang Biyernes ng gabi, nagpaalam si Paolo. “Hon, may overnight team building kami sa trabaho. Baka bukas na ako ng gabi makauwi. Huwag mo na akong hintayin.”
Kinabahan si Rina. Team building? Biglaan?
Dahil sa kutob, binuksan ni Rina ang laptop niya. Nakaconnect dito ang GPS Tracker ng kotse ni Paolo (na palihim niyang ininstall noong nakaraang linggo).
Nakita niya ang tuldok sa mapa. Umaandar ang kotse.
Pero hindi ito papunta sa office o sa resort.
Papunta ito sa Shangri-La Hotel.
Nagdilim ang paningin ni Rina. “Sabi na nga ba! Walang team building! Sa hotel ang tuloy mo kasama ang kabit mo!”
Dali-daling nagbihis si Rina. Kinuha niya ang susi ng kotse. Nanginginig ang kamay niya sa galit. Handa siyang gumawa ng iskandalo. Handa siyang saktan ang sinumang babaeng ahas na kasama ng asawa niya.
Pagdating sa hotel, tinakbo ni Rina ang lobby.
“Nasaan si Mr. Paolo Santos?!” sigaw niya sa receptionist.
“Ma’am, calm down po. Room 808 po, pero—”
Hindi na tinapos ni Rina ang sasabihin ng receptionist. Sumakay siya ng elevator. Habang paakyat, tumutulo ang luha niya. Iniisip niya ang sampung taon nilang pagsasama. Ang hirap na pinagdaanan nila.
Paano mo nagawa sa akin ‘to, Paolo? isip niya. Pagbubuksan kita ng pinto at sasabunutan ko ang babae mo!
Ting! Bumukas ang elevator sa 8th Floor.
Hinanap ni Rina ang Room 808.
Rinig niya ang tibok ng puso niya. Dugdug. Dugdug.
Nang nasa tapat na siya ng pinto, nakita niyang bahagyang nakabukas ito. Hindi man lang nilock? Sobrang excited?!
Tinulak ni Rina ang pinto nang pagkalakas-lakas.
“WALANG HIYA KA PAOL—”
Natigil ang sigaw ni Rina sa lalamunan niya.
Wala siyang nakitang hubad na babae. Wala siyang nakitang magkahayakap sa kama.
Ang bumungad sa kanya ay isang madilim na kwarto na naiilawan lamang ng daan-daang kandila.
Ang sahig ay puno ng Red Rose Petals.
Sa dingding, nakadikit ang mga Polaroid Photos nilang dalawa mula noong college pa sila, noong kinasal sila, hanggang sa magkaroon sila ng anak.
At sa gitna ng kwarto, nakatayo si Paolo. Naka-tuxedo. May hawak na bouquet ng Tulips—ang paboritong bulaklak ni Rina.
Sa likod ni Paolo ay may malaking banner: “HAPPY 10TH ANNIVERSARY, MAHAL KO!”
Napaupo si Rina sa sahig. Tinakpan niya ang bibig niya.
“A-anniversary…?” bulong ni Rina.
Nalimutan niya. Sa sobrang stress sa pag-aalaga ng bata at pag-iisip ng masama, nakalimutan niyang ngayon pala ang anibersaryo nila.
Lumapit si Paolo at inalalayan siyang tumayo.
“Hon…” iyak ni Rina. “Akala ko… akala ko may babae ka… Sinundan kita… Galit na galit ako…”
Tumawa nang mahina si Paolo at pinunasan ang luha ng asawa.
“Kaya nga ako naging busy at late umuwi nitong mga nakaraang linggo, kasi nag-oovertime ako para makaipon,” paliwanag ni Paolo. “Gusto ko kasing ibigay sa’yo ang dream wedding na hindi ko naibigay noon. Diba civil wedding lang tayo kasi wala tayong pera dati?”
May tinuro si Paolo sa kama.
Doon nakalatag ang isang napakagandang White Wedding Gown.
“At kaya ako tulala minsan,” dagdag ni Paolo. “Kasi iniisip ko kung paano ko sasabihin sa’yo na… kahit tumatanda tayo, kahit nagbabago ang itsura natin, ikaw pa rin ang pinakamagandang babae sa paningin ko.”
Lumuhod si Paolo at naglabas ng singsing.
“Rina, sorry kung pinag-alala kita. Pero wala akong ibang babae. Ikaw lang. Noon, ngayon, at magpakailanman. Will you marry me again?”
Napahagulgol si Rina. Ang galit at selos ay napalitan ng sobrang hiya at pagmamahal.
“Yes! Yes, Paolo! Sorry kung pinag-isipan kita ng masama! Sorry kung naging praning ako!”
Sinuot ni Paolo ang singsing. Nagyakapan sila sa gitna ng kwartong puno ng rosas.
Biglang lumabas mula sa banyo ang kanilang dalawang anak at ang malalapit nilang kaibigan.
“Surprise!!” sigaw nila.
“Alam niyo ‘to?” gulat na tanong ni Rina.
“Oo naman, Mare!” sabi ng kumare niya. “Kaya nga hindi kami sumasagot sa chat mo kanina kasi baka madulas kami!”
Nang gabing iyon, hindi naganap ang “iskandalo” na inaasahan ni Rina. Sa halip, naganap ang isang renewal of vows sa garden ng hotel. Suot ni Rina ang gown na binili ni Paolo.
Habang sumasayaw sila, bumulong si Rina. “Pao, akala ko talaga nambababae ka. Ang tanga ko.”
“Ayos lang,” ngiti ni Paolo. “At least alam ko na ngayon na mahal na mahal mo ako dahil handa kang manugod sa hotel para ipaglaban ako.”
Mula noon, hindi na naghinala si Rina. At ang GPS tracker? Tinanggal na niya ito, dahil napatunayan niyang ang puso ng asawa niya ay may sariling kompas na laging nakaturo pabalik sa kanya.
