PINILIT MAGPAKASAL SA “MATABA AT PANGIT” NA BILYONARYO PARA SA PERA — PERO NAGULAT ANG LAHAT NANG HUBARIN NG LALAKI ANG KANYANG “MASKARA” SA GABI NG KANILANG RECEPTION
Si Elise ay isang 22-anyos na dalaga na napilitang isakripisyo ang kanyang kinabukasan. Nalugi ang negosyo ng kanyang ama at nabaon sila sa utang na 50 Milyong Piso. Ang tanging paraan para hindi makulong ang tatay niya ay ang pakasalan ang misteryosong bilyonaryo na si Don Gabriel.
Usap-usapan sa bayan na si Don Gabriel ay “halimaw.” Sabi nila, sobrang taba nito, pangit, at hindi makalakad nang maayos dahil sa bigat.
Sa araw ng kasal, nakita ni Elise ang kanyang mapapangasawa. Totoo ang tsismis.
Si Gabriel ay nakaupo sa isang reinforced chair. Napakalaki ng tiyan nito, namamaga ang mukha, at hirap na hirap huminga. Pinagtitinginan sila ng mga bisita at nagbubulungan.
“Kawawang Elise,” bulong ng kanyang Tita na matapobre. “Nagbenta ng sarili sa isang balyena para lang sa pera.”
Tumulo ang luha ni Elise, pero itinuloy niya ang seremonya. “I do.”
Pagkatapos ng kasal, dinala sila sa mansyon. Ito na ang unang gabi nila bilang mag-asawa.
Nakahiga si Gabriel sa kama, hirap na hirap gumalaw.
“Elise,” garalgal na boses ni Gabriel. “Nandidiri ka ba sa akin? Tignan mo ako. Ang taba ko. Ang pangit ko. Siguro hinihintay mo na lang akong mamatay para makuha mo ang yaman ko, ‘no?”
Lumapit si Elise. Inaasahan ni Gabriel na iiwas ito ng tingin.
Pero kumuha si Elise ng bimpo at maligamgam na tubig. Umupo siya sa tabi ng kama at dahan-dahang pinunasan ang pawis sa noo at leeg ni Gabriel.
“Gabriel,” malambing na sagot ni Elise. “Asawa na kita. Sa hirap at ginhawa. Hindi ako nandidiri sa’yo. Tao ka. May puso ka. At bilang asawa mo, aalagaan kita hangga’t kailangan mo ako.”
“Kahit ganito ang itsura ko?” hamon ni Gabriel. “Kahit pinagtatawanan tayo ng iba?”
Hinawakan ni Elise ang kamay ni Gabriel.
“Ang itsura, kumukupas ‘yan. Ang taba, pwedeng pumayat. Pero ang ugali, mahirap baguhin. Handa akong mahalin kung sino ka, basta ba’t tratuhin mo rin ako nang tama.”
Natigilan si Gabriel. Sa unang pagkakataon, nakahanap siya ng babaeng hindi tumalikod sa “kaanyuan” niya. Naramdaman niya ang senseridad ni Elise. Walang halong pandidiri, puro pag-aaruga.
Kinabukasan, may Grand Gala ang kumpanya ni Gabriel. Kailangan nilang dumalo.
Pumasok si Gabriel na naka-wheelchair, tulak-tulak ni Elise.
Agad silang nilapitan ng pinsan ni Gabriel na si Franco, na nagbabalak agawin ang kumpanya.
“Gabriel!” tawa ni Franco. “Buti nagkasya ka sa pinto? At Elise, congrats ha. Tyagain mo lang ‘yan, konting cholesterol na lang, byuda ka na at mayaman ka na!”
Nagtawanan ang mga business partners nila.
“Tama na ‘yan, Franco,” saway ni Elise, tumayo sa harap ni Gabriel para protektahan ito. “Huwag mong bastusin ang asawa ko! Mas mayaman ang pagkatao niya kaysa sa’yo na puro panlalait lang ang alam!”
“Wow, protective!” asar ni Franco. “Bakit? Totoo naman ah! Tignan mo nga, para siyang bundok na tinubuan ng mukha!”
Biglang nagsalita si Gabriel.
“Tama na.”
Ang boses niya ay hindi na garalgal. Ito ay naging malalim, buo, at puno ng awtoridad.
Dahan-dahang tumayo si Gabriel mula sa wheelchair.
“Gabriel? Kaya mo ba?” nag-aalalang tanong ni Elise.
Tumayo si Gabriel nang tuwid. At sa harap ng daan-daang bisita, hinawakan niya ang kanyang leeg.
May hinila siyang manipis na silicon sa ilalim ng kanyang panga.
ZZZZZIIIP.
Parang magic, hinubad ni Gabriel ang kanyang “mukha” at “katawan.”
Ang matabang tiyan? Prosthetics at padding lang.
Ang namamagang mukha? Special effects mask lang.
Sa ilalim ng disguise, lumabas ang tunay na Gabriel.
Isang lalaking napakakisig, matangkad, may matipunong katawan, at napakagwapong mukha na parang modelo.
Nalaglag ang panga ni Franco. Nanlaki ang mata ni Elise. Napasinghap ang buong ballroom.
“G-Gabriel?!” gulat na tanong ni Elise.
Humarap si Gabriel kay Elise at ngumiti—ang pinakagwapong ngiti na nakita niya.
“Sorry, Elise,” sabi ni Gabriel, hinawakan ang bewang ng asawa. “Kinailangan kong magpanggap. Ako ang pinakamayamang bachelor sa bansa, at pagod na ako sa mga babaeng pera at mukha lang ang habol sa akin.”
“Nagsuot ako ng fat suit. Naglagay ako ng maskara. Gusto kong makahanap ng babaeng mamahalin ang kaluluwa ko bago ang katawan ko. At nahanap na kita.”
Humarap si Gabriel kay Franco na namumutla na sa takot.
“Franco,” malamig na sabi ni Gabriel. “Tinawag mong bundok ang asawa ko? Well, you are fired. Get out of my company.”
Tumakbo ang security at kinaladkad si Franco palabas.
Bumaling ulit si Gabriel kay Elise na tulala pa rin.
“Elise, hindi mo pinakasalan ang isang ‘halimaw’. Pinakasalan mo ang lalaking handang ibigay ang mundo sa’yo dahil tinanggap mo siya noong akala ng lahat ay wala siyang kwenta.”
Niyakap ni Gabriel si Elise at hinalikan sa harap ng lahat.
Ang gabing iyon ay naging simula ng kanilang tunay na kwento. Si Elise, na nag-akalang impyerno ang pinasok niya, ay natagpuan pala ang kanyang Prince Charming na nagtago lang sa likod ng isang mabigat na pagsubok.
