PINAUPO AKO NG ANAK KO SA DULONG ROW NOONG KASAL NIYA DAHIL KINAKAHIYA NIYA AKO — HINDI NIYA ALAM NA ANG BILYONARYONG KATABI KO AY ANG “GREAT LOVE” KO, AT SIYA ANG TUNAY NA MAY-ARI NG KUMPANYA NG BIYENAN NIYA
Si Aling Rosa ay isang labandera. Mag-isa niyang itinaguyod ang anak niyang si Mark mula nang mamatay ang asawa niya. Nagkanda-kuba siya sa paglalaba para mapag-aral si Mark sa magandang unibersidad.
Naging matagumpay si Mark. Naging Engineer siya at nakapagtrabaho sa isang malaking kumpanya. Doon niya nakilala si Tiffany, ang anak ng may-ari ng kumpanya na si Don Enrico.
Nang ianunsyo nina Mark at Tiffany ang kanilang kasal, tuwang-tuwa si Rosa.
“Anak, gagawin ko ang bestida ko. Yung tinahi pa ng Lola mo,” excited na sabi ni Rosa.
Pero sumimangot si Mark. “Ma… huwag na ‘yun. Masyadong luma. At saka Ma, pakiusap lang… sa araw ng kasal, huwag kang masyadong lalapit sa akin o kina Don Enrico. Alam mo naman, high society sila. Ayokong mapahiya dahil sa itsura natin.”
Nadurog ang puso ni Rosa, pero dahil mahal niya ang anak, pumayag siya. “Sige anak. Kung saan ka masaya.”
Sa araw ng kasal, ginanap ito sa The Grand Hotel, ang pinakamahal na hotel sa lungsod.
Dumating si Rosa suot ang kanyang pinakamagandang damit—isang simpleng beige na bestida na binili pa niya sa department store. Malinis naman ito, pero halatang mumurahin kumpara sa mga gown ng ibang bisita na puno ng sequin at mamahaling bato.
Sinalubong siya ni Mark sa entrance.
“Ma,” bulong ni Mark, parang nahihiya. “Doon ka na lang umupo sa pinaka-dulong row, malapit sa exit. ‘Wag ka nang pumunta sa harap kasama ng pamilya ni Tiffany. Mas maganda ang view doon sa likod.”
Ang totoo, ayaw lang ni Mark na makita si Rosa ng mga mayayamang kaibigan ni Tiffany. Gusto niyang palabasin na galing din siya sa disenteng pamilya, hindi sa anak ng labandera.
Tahimik na sumunod si Rosa. Umupo siya sa pinaka-huling upuan, sa madilim na parte ng ballroom. Malayo sa anak niya. Malayo sa saya.
Habang nakaupo siya at pinipigilan ang luha, may lumapit na isang lalaki.
Ang lalaki ay nasa edad 60, matangkad, gwapo, at nakasuot ng tuxedo na halatang napakamahal. May dala itong baston na may ulong ginto.
“Excuse me, occupied ba ang upuan na ‘to?” tanong ng lalaki. Ang boses niya ay malalim at pamilyar.
“H-hindi po, Sir. Maupo po kayo,” sagot ni Rosa, hindi tumitingin dahil nahihiya siya sa yaman ng lalaki.
Umupo ang lalaki. Ilang sandali ang lumipas, narinig ni Rosa na bumulong ang lalaki.
“Rosa? Ikaw ba ‘yan?”
Napalingon si Rosa. Tinitigan niya ang mukha ng lalaki. Nanlaki ang kanyang mga mata.
“Alejandro?”
Si Alejandro. Ang first love niya 40 years ago. Nagkahiwalay sila dahil mahirap lang si Rosa noon at pinadala si Alejandro ng magulang nito sa America para ipakasal sa iba.
“Ikaw nga!” ngiti ni Alejandro. Hinawakan niya ang kamay ni Rosa. Ang mga kamay na puno ng kalyo sa paglalaba ay hinawakan ng bilyonaryo nang may pagmamahal. “Matagal kitang hinanap, Rosa. Noong namatay ang asawa ko, bumalik ako dito para hanapin ka. Pero wala na kayo sa dati niyong tirahan.”
“Alejandro… nakakahiya. Tignan mo ako, matanda na, mahirap pa rin,” yumuko si Rosa.
“Para sa akin, ikaw pa rin ang pinakamagandang babae sa mundo,” sagot ni Alejandro.
Nagkwentuhan sila nang pabulong. Nalaman ni Alejandro kung paano itinaguyod ni Rosa si Mark, at kung paano siya itinago nito sa likod ngayon dahil sa hiya.
Kumuyom ang kamao ni Alejandro. “Walang utang na loob,” bulong niya.
Nagsimula ang programa. Nasa stage sina Mark, Tiffany, at ang tatay nitong si Don Enrico.
Nagyabang si Don Enrico sa mikropono.
“Good evening everyone! I am so proud of this wedding. Alam niyo naman, ako ang may-ari ng Enrico Builders. At itong hotel na ito? Kami ang nagtayo nito! At maswerte ang manugang kong si Mark dahil mapapabilang siya sa aming Empire!”
Nagpalakpakan ang mga tao. Si Mark ay tuwang-tuwa, feeling tagapagmana na.
“But wait,” sabi ni Don Enrico. “I heard that the Chairman of the Board, the owner of the Land and the Main Investor of my company is here tonight. He is very private, but I want to acknowledge him.”
Hinanap ni Don Enrico ang Chairman sa VIP tables sa harap. Wala.
“Sir Alejandro? Are you here?” tawag ni Don Enrico.
Tumayo si Alejandro mula sa dulong row, sa tabi ni Rosa.
“I’m here, Enrico,” sabi ni Alejandro. Ang boses niya ay umalingawngaw kahit walang mic.
Nanlaki ang mata ni Don Enrico. Namutla siya. Bakit nasa cheap seats ang pinakamakapangyarihang tao sa kumpanya niya? Ang taong may hawak ng leeg ng negosyo niya?
“C-Chairman!” sigaw ni Don Enrico. Mabilis siyang bumaba ng stage at tumakbo papunta sa likod. Sumunod sina Mark at Tiffany, nagtataka.
Pagdating nila sa likod, nakita ni Mark na katabi ng nanay niya ang bilyonaryo.
“Chairman Alejandro!” hingal na bati ni Enrico. “Pasensya na po! Bakit po kayo nandito sa likod? Dapat sa VIP table kayo! Mark! Tiffany! Magbigay galang kayo sa may-ari ng Hotel at ng Kumpanya natin!”
Nagulat si Mark. “S-siya po? Ang may-ari?”
Tumingin si Alejandro kay Mark nang seryoso.
“Oo, iho. Ako ang may-ari. At nagtataka ako… bakit ang nanay mo, na siyang dahilan kung bakit ka naging Engineer, ay nandito sa dilim? Samantalang ikaw, nagpapakasarap sa liwanag?”
Napayuko si Mark. “S-Sir… kasi po…”
“Kinakahiya mo siya?” diretsahang tanong ni Alejandro. “Alam mo ba, Mark? Ang babaeng ‘yan… si Rosa… siya ang Greatest Love of my life.”
Napasinghap si Tiffany at Don Enrico.
“At kung hindi dahil sa kanya,” patuloy ni Alejandro. “Wala ka sa kinatatayuan mo ngayon.”
Hinawakan ni Alejandro ang kamay ni Rosa at pinatayo ito.
“Enrico,” sabi ni Alejandro sa tatay ng bride. “Simula bukas, tinatanggal ko na ang investment ko sa kumpanya mo kung hindi mo tuturuan ng leksyon ang manugang at anak mo tungkol sa respeto.”
“P-po?! Huwag po Chairman! Malulugi kami!” takot na sagot ni Enrico.
Humarap si Alejandro kay Rosa.
“Rosa, tama na ang pagtago sa dilim. Sumama ka sa akin.”
“Saan tayo pupunta?” tanong ni Rosa.
“Sa lugar kung saan ka VIP. Sa buhay ko.”
Inilabas ni Alejandro si Rosa sa ballroom. Iniwan nila ang kasal.
Si Mark ay naiwang tulala. Galit na galit si Don Enrico sa kanya.
“Ikaw!” sigaw ni Enrico kay Mark. “Dahil sa pagiging matapobre mo sa nanay mo, mawawalan tayo ng negosyo! Get out of my sight!”
Iniwan din ni Tiffany si Mark dahil takot itong maghirap ang pamilya nila.
Sa huli, ang kasal ay natuloy pero puno ng gulo. Si Mark ay nagsisi habambuhay.
Samantala, si Aling Rosa?
Isang buwan makalipas, ikinasal siya ulit—kay Alejandro. Hindi sa isang hotel, kundi sa isang pribadong isla. At sa pagkakataong ito, siya ang bida, siya ang reyna, at hinding-hindi na siya uupo sa likod kailanman.
