PINAPIRMA AKO NG BIYENAN KO NG “HUMILIATING CONTRACT” 3 ARAW BAGO ANG KASAL DAHIL AKALA NIYA PERA LANG ANG HABOL KO — HINDI NIYA ALAM NA AKO ANG BILYONARYONG MAY-ARI NG KUMPANYANG BUMUBUHAY SA KANILA
Si Miguel ay isang simpleng lalaki. Simple manamit—laging naka-t-shirt at maong—at tahimik lang. Nagkakilala sila ni Carla sa isang Charity Event. Si Carla ay anak ng isang mayamang pamilya, ang mga Del Rosario.
Mahal na mahal ni Carla si Miguel dahil sa kabutihan nito, kahit na ang alam niya ay isa lang itong freelance consultant.
Pero ang tatay ni Carla, si Don Antonio, ay galit na galit.
“Carla! Bakit sa dinami-dami ng lalaki, dyan pa sa walang pangalan?!” laging sigaw ni Don Antonio. “Ano ang ipapakain niyan sa’yo? Pagmamahal? Hindi nakakabusog ang pagmamahal!”
Dahil mahal ni Carla si Miguel, ipinaglaban niya ito. Napilitang pumayag si Don Antonio sa kasal, pero may maitim siyang plano.
Tatlong araw bago ang kasal. Ipinatawag ni Don Antonio si Miguel sa kanyang opisina.
Pagpasok ni Miguel, hindi siya pinaupo. Inihagis ni Don Antonio ang isang makapal na folder sa mesa.
BLAG!
“Ano po ito, Sir?” tanong ni Miguel.
“Isang Pre-Nuptial Agreement,” ngisi ni Don Antonio. “Gusto kong pirmahan mo ‘yan ngayon din.”
Binasa ni Miguel ang laman. Sobrang mapang-api ng mga kondisyon:
-
Walang karapatan si Miguel sa kahit anong ari-arian ng mga Del Rosario.
-
Kapag naghiwalay sila, walang makukuhang “alimony” o sustento si Miguel.
-
Hindi pwedeng tumira si Miguel sa mansyon.
-
At ang pinakamasakit: Nakasaad na kapag nalugi ang kumpanya ni Miguel (kung meron man), hindi siya pwedeng humingi ng tulong kay Carla.
“Pirmahan mo ‘yan,” utos ni Don Antonio habang humihithit ng tabako. “Para sigurado akong hindi mo nanakawan ang anak ko. Alam ko ang galawan niyo. Magpapakasal sa mayaman, tapos hihingi ng pera.”
Tinitigan ni Miguel ang matanda. Wala siyang nakitang respeto.
“Sir,” kalmadong sabi ni Miguel. “Hindi ko po kailangan ng pera niyo. Mahal ko po si Carla.”
“Weh? Di nga? Patunayan mo. Pirmahan mo.”
Kinuha ni Miguel ang ballpen. Walang pag-aalinlangan, pinirmahan niya ang dokumento.
“Ayan po. Tapos na,” sabi ni Miguel.
Tumawa si Don Antonio. “Good. At least alam mo ang lugar mo, hampaslupa. Sa kasal, huwag kang masyadong didikit sa mga VIP guests ko ha? Nakakahiya ang suit mo, baka mumurahin lang.”
Umalis si Miguel nang walang sinasabi. Pero sa loob-loob niya: Magkakaalaman din tayo, Don Antonio.
Araw ng Kasal.
Napakagarbo ng reception sa Shangri-La Hotel. Nagyayabang si Don Antonio sa mga business partners niya.
“Yes, of course! Ang Del Rosario Group ay sobrang lakas ngayon!” pagmamalaki niya, kahit ang totoo ay baon na sila sa utang at naghahanap ng Investor para hindi ma-bankrupt.
Hinihintay ni Don Antonio ang pagdating ng CEO ng Apex Global Holdings—ang kumpanyang balak bumili ng shares nila para maisalba sila.
“Nasaan na ba ang CEO ng Apex?” pawisang tanong ni Don Antonio sa sekretarya niya. “Kailangan ko siyang makausap ngayong gabi!”
Sa kabilang banda, nakaupo si Miguel at Carla sa presidential table.
Biglang bumukas ang pinto ng ballroom. Pumasok ang limang bodyguard na naka-itim.
Kasunod nila ang isang kilalang Abogado, si Atty. Santos.
Tumakbo si Don Antonio papunta kay Atty. Santos.
“Attorney! Nasaan ang Boss niyo? Nasaan ang CEO ng Apex?” tanong ni Don Antonio.
Ngumiti si Atty. Santos. “Nandito na po siya, Don Antonio. Kanina pa.”
“Ha? Nasaan? Hindi ko siya nakita!”
Senyales si Atty. Santos.
Naglakad siya palampas kay Don Antonio. Dire-diretso siya sa presidential table.
Tumigil siya sa harap ni… Miguel.
Yumuko si Atty. Santos nang may paggalang.
“Good evening, Sir Miguel. Dala ko na po ang Final Acquisition Papers na pinapahanda niyo.”
Natigilan ang buong ballroom. Nalaglag ang baso na hawak ni Don Antonio.
“A-Attorney?” nauutal na tanong ni Don Antonio. “B-bakit ka kinakausap ng manugang ko? Siya lang si Miguel! Isang freelancer!”
Tumayo si Miguel. Inayos niya ang kanyang custom-made Italian Suit na nagkakahalaga ng kalahating milyon.
“Freelancer?” ngiti ni Miguel. “Tama ka, Don Antonio. Freelance akong bumibili ng mga kumpanyang palugi… tulad ng sa’yo.”
Humarap si Miguel sa lahat.
“Ako si Miguel Vance. Ang may-ari at CEO ng Apex Global Holdings.”
Napasinghap ang lahat. Ang Apex Global ay ang pinakamayamang investment firm sa Asya!
Namutla si Don Antonio. Ang tinawag niyang “hampaslupa” at pinapirma niya ng kontrata ay trilyonaryo pala!
“M-Miguel…” nanginginig si Don Antonio. “I-ikaw ang may-ari? Ibig sabihin… ikaw ang sasagip sa kumpanya namin?”
Kinuha ni Miguel ang microphone.
“Don Antonio, naalala niyo po ba yung kontratang pinapirma niyo sa akin 3 days ago?”
Naglabas si Miguel ng kopya ng Pre-Nuptial Agreement.
“Ang sabi dito sa Section 4: Ang ari-arian ng bawat isa ay mananatiling kanya-kanya.“
“Oo! Oo! Pwede nating punitin ‘yan!” sigaw ni Don Antonio.
“Hindi,” iling ni Miguel. “Gusto ko ang kontratang ito. Dahil pinoprotektahan nito ang Apex Global mula sa mga utang ng Del Rosario Group.”
Bumagsak si Don Antonio sa upuan.
“Dahil sa kontratang pinilit mong papirmahan sa akin dahil sa kasakiman mo…” paliwanag ni Miguel. “…wala kayong karapatan sa yaman ko. At dahil ang kumpanya niyo ay bad investment, nagdesisyon ako kanina na i-cancel ang acquisition.”
“Huwag! Miguel! Mawawalan kami ng bahay! Maghihirap kami!” pagmamakaawa ni Don Antonio, lumuhod sa harap ng manugang niya.
Hinawakan ni Carla ang kamay ni Miguel. “Hon…”
Tumingin si Miguel kay Carla. Ngumiti siya.
“Huwag kang mag-alala, Mahal. Hindi ko pababayaan ang pamilya mo.”
Humarap si Miguel kay Don Antonio na nakaluhod.
“Bibilhin ko pa rin ang kumpanya niyo, Don Antonio. Pero sa isang kondisyon.”
“Kahit ano! Kahit ano Miguel!”
“Magre-resign ka bilang CEO. At ang papalit sa’yo… ay si Carla.”
“P-Po?”
“Ikaw ang magiging retired na lang. Walang kapangyarihan. Walang desisyon. Dahil napatunayan kong ang paghuhusga mo sa tao base sa pera ang sumira sa’yo.”
Wala nagawa si Don Antonio kundi pumayag.
Sa gabing iyon, naging malinaw sa lahat. Ang tunay na yaman ay hindi ipinagsisigawan. At ang kontratang ginawa para mang-api, ay siya ring kontratang naging sandata ng inapi.
Naging masaya si Carla at Miguel. Si Don Antonio naman ay natuto ng leksyon—na ang taong minamaliit mo ngayon, baka siya pala ang may hawak ng kinabukasan mo bukas.
