PINALAYAS DAHIL “WALANG KWENTA” DAW — BUMALIK SA KASAL NG EX-HUSBAND HINDI BILANG BISITA, KUNDI BILANG MAY-ARI NG BUONG ISLA KUNG SAAN GINAGANAP ANG KASAL

PINALAYAS DAHIL “WALANG KWENTA” DAW — BUMALIK SA KASAL NG EX-HUSBAND HINDI BILANG BISITA, KUNDI BILANG MAY-ARI NG BUONG ISLA KUNG SAAN GINAGANAP ANG KASAL

Si Dante ay isang ambisyosong negosyante. Iniwan niya ang asawa niyang si Rhea limang taon na ang nakakaraan.

“Rhea, ayoko na,” sabi ni Dante habang itinatapon ang mga damit ni Rhea sa labas ng pinto. “Pabigat ka lang! Kailangan ko ng babaeng makakatulong sa image ko. Si Celeste, anak ng Senador. Ikaw? Anak ka lang ng magsasaka. Walang future sa’yo. Layas!”

Umalis si Rhea nang walang dalang pera, umiiyak, at hiyang-hiya sa mga kapitbahay.

Lumipas ang Limang Taon.

Ikakasal na si Dante kay Celeste. Gaganapin ang “Wedding of the Century” sa Isla De Oro, ang pinakamahal at pinaka-eksklusibong private island resort sa Asya.

Sinadya ni Celeste na padalhan ng imbitasyon si Rhea.

“Honey,” tawa ni Celeste. “Pinadalhan ko ng invite ang ex mong poorita. Gusto kong makita niya kung gaano kagarbo ang buhay na pinalampas niya. I want her to suffer in envy.”

Tumawa si Dante. “Siguradong dadating ‘yun para makikain ng libre. Hayaan mo siya.”

Sa araw ng kasal, nakahanda na ang lahat sa beachfront. Ang mga bulaklak ay galing pa sa Holland. Ang cake ay may ginto. Ang mga bisita ay puro elite at pulitiko.

Nagsimula na ang seremonya. Naglalakad na si Celeste sa aisle.

Biglang… may narinig silang malakas na ugong mula sa himpapawid.

VROOOOM…

Isang kulay gintong Helicopter ang bumaba at lumapag malapit sa venue. Nagliparan ang buhangin. Nasira ang ayos ng buhok ni Celeste. Nagtumbahan ang mga flower arrangements.

“Ano ba ‘yan?!” tili ni Celeste. “Sino ang lapastangang sumira sa entrance ko?!”

Bumukas ang pinto ng helicopter.

Bumaba ang apat na Foreign Bodyguards. At sa gitna nila, bumaba ang isang babaeng nakasuot ng White Power Suit at sunglasses. Ang kanyang aura ay nakakatakot at puno ng yaman.

Tinanggal niya ang salamin.

Si Rhea.

Pero hindi ito ang Rhea na api. Ang balat niya ay makinis at kumikinang. Ang suot niyang alahas ay mas mahal pa sa buong kasal.

“Rhea?!” gulat na sigaw ni Dante.

Lumapit si Celeste, galit na galit. “Ang kapal ng mukha mo! Inimbita kita para manood, hindi para umepal! Look at what you did! Sinira mo ang decorations ko! Security! Palayasin ang babaeng ‘to!”

Tumakbo ang General Manager ng resort at ang buong staff. Akala ni Dante ay paaalisin nila si Rhea.

Pero laking gulat ng lahat nang LUMUHOD ang General Manager at ang staff sa buhanginan sa harap ni Rhea.

“Welcome back, Madam President,” bati ng Manager na nanginginig. “We apologize for the noise.”

Natulala si Dante. “P-President?”

Tumingin si Rhea kay Dante at Celeste.

“Oh, hindi niyo ba alam?” tanong ni Rhea nang mahinahon. “Ang Isla De Oro… ako ang may-ari nito. Binili ko ito tatlong taon na ang nakakaraan gamit ang kita ng International Jewelry Empire ko.”

Nalaglag ang panga ni Celeste. Ang lugar na pinagmamalaki niya… ay pag-aari ng babaeng tinawag niyang poorita.

“Impossible!” sigaw ni Celeste. “Sinungaling!”

“Manager,” tawag ni Rhea.

“Yes, Madam?”

“May policy tayo sa resort na ito, di ba?” tanong ni Rhea. “Bawal ang mga Scammers at Bad Payers dito.”

Naglabas si Rhea ng isang dokumento.

“Dante,” baling ni Rhea sa ex-husband niya. “Ang tseke na ibinayad mo para sa kasal na ito? BOUNCED. Walang pondo. Sinubukan mong utangin ang kasal mo para magpasikat.”

Nag-gasp ang mga bisita. Ang mga mayayamang kaibigan ni Dante ay nagsimulang magbulungan. “Walang pera si Dante?” “Nakakahiya!”

Namutla si Dante. “Rhea… sandali… magpapaliwanag ako…”

“Wala nang paliwanag,” putol ni Rhea. “Bilang may-ari ng isla, I am cancelling this wedding.“

“Get out of my property,” utos ni Rhea. “Right now. Bago ko ipakaladkad kayo sa Coast Guard.”

“Rhea! Please!” lumuhod si Dante, umiiyak. “Babagsak ang kumpanya ko kapag nalaman ng mga investors na wala akong pera! Maawa ka! Pwede tayong mag-usap! Mahal pa kita!”

Tumawa si Rhea nang mapait.

“Noong pinalayas mo ako, nakiusap din ako, Dante. Sabi mo, walang future sa akin. Ngayon, hawak ko ang future mo… at tinatapos ko na ito.”

Humarap si Rhea sa security. “Throw them out.”

Hinawakan ng mga guard sina Dante at Celeste—na umiiyak at nagwawala sa hiya—at kinaladkad sila palabas ng resort sa harap ng lahat ng kanilang bisita.

Ang mga bisita naman ay isa-isang lumapit kay Rhea para humingi ng paumanhin at makipag-business card, iniwan na ang couple na wala naman palang pera.

Sa huli, nakatayo si Rhea sa balcony ng kanyang resort, pinapanood ang bangkang lulan ang kanyang ex-husband palayo. Napatunayan niya na ang pinakamagandang higanti ay hindi ang magalit, kundi ang maging may-ari ng entablado kung saan sana sila magyayabang.