PINAKASALAN NIYA ANG BILYONARYONG “WALANG PUSO” PARA SA GAMOT NG INA — PERO NANG MAGPANGGAP ANG LALAKI NA NALUGI AT NAGHIRAP SILA, DOON NIYA NATUKLASAN ANG TUNAY NA KULAY NG KANYANG ASAWA
Si Mia ay isang simpleng dalaga na handang gawin ang lahat para sa kanyang ina na may sakit sa puso. Kailangan nila ng Dalawang Milyong Piso para sa operasyon.
Sa desperasyon, tinanggap niya ang alok ng pamilya Montemayor. Kailangan nilang ipakasal ang panganay nilang anak na si Gabriel para makuha nito ang mana.
Kilala si Gabriel sa tawag na “The Ice Prince.” Malamig, masungit, at walang pakialam sa damdamin ng iba. Sabi ng mga tsismis, lahat ng babaeng nakarelasyon nito ay tumatakbo dahil sa sama ng ugali niya.
“Pirmahan mo ito,” utos ni Gabriel sa unang pagkikita nila. Hindi man lang siya tumingin kay Mia. “Bibigyan kita ng pera para sa nanay mo. Maging asawa kita sa papel. Pero huwag kang aasa na mamahalin kita. Ayoko sa mga babaeng mukhang pera.”
Masakit man ang salita, pumirma si Mia. “Gagawin ko po ang tungkulin ko bilang asawa, Sir Gabriel. Kahit hindi niyo ako mahal.”
Naging Mrs. Montemayor si Mia. Nakatira siya sa mansyon, pero parang boarder lang ang turing sa kanya. Hiwalay sila ng kwarto. Bawal siyang makialam sa buhay ni Gabriel.
Pero hindi nagreklamo si Mia. Tuwing umaga, ipinagluluto niya si Gabriel ng kape at almusal, kahit hindi nito ginagalaw. Tuwing gabi, hinihintay niya itong umuwi para siguraduhing ligtas, kahit nilalampasan lang siya nito.
Nakita ni Mia na hindi naman masama si Gabriel; malungkot lang ito. Nalaman niyang niloko pala ito ng ex-fiancée nito—tinangay ang pera at iniwan sa araw ng kasal. Kaya nawalan ng tiwala si Gabriel sa mga babae.
Dahan-dahan, sinubukan ni Mia na ipadama ang malasakit. Naglalagay siya ng notes sa baon ni Gabriel: “Ingat sa work. Wag papalipas ng gutom.”
Isang gabi, umuwi si Gabriel na gulo-gulo ang buhok at amoy alak.
“Mia!” sigaw ni Gabriel.
Lumabas si Mia sa kwarto. “Gabriel? Anong nangyari?”
“Tapos na ang lahat,” sabi ni Gabriel, umiiyak na parang bata. “Nalugi ang kumpanya. Ninakawan kami ng partner ko. Bankrupt na ako, Mia. Wala na ang yaman ko. Wala na ang mansyon. Bukas, palalayasin na tayo dito.”
Tinitigan ni Gabriel si Mia sa mata. Ito ang kanyang Ultimate Test.
“Ngayong wala na akong pera,” hamon ni Gabriel. “Aalis ka na ba? Iiwan mo na ba ako? Sige na! Layas! Wala ka nang mapapala sa akin!”
Inaasahan ni Gabriel na magagalit si Mia, kukunin ang mga alahas, at aalis.
Pero nagulat siya.
Lumapit si Mia at niyakap siya nang mahigpit.
“Shhh… tahan na,” bulong ni Mia habang hinahaplos ang likod ni Gabriel. “Pera lang ‘yan, Gabriel. Kikitain natin ‘yan ulit.”
“H-hindi mo ako iiwan?” gulat na tanong ni Gabriel. “Mahirap na ako.”
“Asawa mo ako, Gabriel,” sagot ni Mia nang may paninindigan. “Nangako ako sa Diyos. Sa hirap at ginhawa. Kung kailangan nating tumira sa maliit na apartment, gagawin natin. Magtatrabaho ako. Maglalaba ako. Tutulungan kitang bumangon. Hindi kita iiwan dahil lang walang laman ang bulsa mo.”
Naramdaman ni Gabriel ang tibok ng puso ni Mia. Totoo. Walang halong pagpapanggap.
Sa gabing iyon, hindi umalis si Mia. Tinulungan niyang mag-impake si Gabriel ng gamot.
Kinabukasan, handa na silang umalis. Dala ni Mia ang kanyang simpleng bag.
“Handa na ako, Gabriel. Saan tayo pupunta?” tanong ni Mia nang nakangiti.
Biglang tumawa si Gabriel. Isang tawang puno ng saya at ginhawa.
“Wala tayong pupuntahan, Mia,” sabi ni Gabriel.
“Po?”
Naglabas si Gabriel ng isang susi at binuksan ang safe sa dingding. Puno ito ng pera at titulo ng lupa.
“Hindi ako bankrupt,” pag-amin ni Gabriel. “Ang kumpanya ay mas malakas pa kaysa dati. Ang mansyon ay sa atin pa rin.”
“P-pero… bakit mo sinabi…”
Hinawakan ni Gabriel ang kamay ni Mia at hinalikan ito.
“Dahil gusto kong malaman kung ikaw na ba ang babaeng magmamahal sa akin hindi dahil sa yaman ko, kundi dahil sa ako. At napatunayan mo ‘yun kagabi.”
Lumuhod si Gabriel.
“Mia, nagsimula tayo sa kontrata. Nagsimula tayo sa bayaran. Pero ngayon, gusto kong magsimula ulit. Hindi bilang amo at empleyado. Kundi bilang lalaking mahal na mahal ka.”
“Mia, can we start over? Can I court you properly this time?”
Napaluha si Mia at tumango. “Oo naman, Gabriel.”
Niyakap ni Gabriel si Mia. “Salamat. Dahil sa’yo, natutunan kong tumibok ulit ang puso ko.”
Mula noon, hindi na “Ice Prince” si Gabriel. Siya na ang pinaka-sweet at pinaka-loyal na asawa. At si Mia? Siya ang naging Reyna ng buhay ni Gabriel—hindi dahil sa ganda o yaman, kundi dahil sa kanyang pagmamahal na nanatili noong akala niya ay wala nang natira.
