PINAHIYA AKO NG EX-WIFE KO AT NG BAGONG ASAMONG CEO SA HARAP NG ANAK NAMIN DAHIL MUKHA DAW AKONG PULUBI… PERO TUMAHIMIK SILA NANG LUMUHOD SA HARAP KO ANG PINAKAMAYAMANG BILYONARYO SA BANSA!
Tahimik akong nakapila sa grand lobby ng Crestwood International Academy, hawak nang mahigpit ang kamay ng anim na taong gulang kong anak na si Lucas. Suot ko ang isang simpleng puting t-shirt at kupas na maong. Ang eskwelahang ito ay kilala bilang pinakamahal at pinaka-eksklusibo sa buong bansa, kung saan nag-aaral ang mga anak ng mga politiko at bilyonaryo.
Nandito kami para sa enrollment. Ngunit ang tahimik naming umaga ay sinira ng isang pamilyar at matinis na boses.
“Gabriel? Anong ginagawa ng isang patay-gutom na katulad mo rito?”
Nilingon ko ang nagsalita. Si Stella—ang ex-wife ko na nang-iwan sa amin apat na taon na ang nakakalipas noong akala niya ay malulubog ako sa utang. Balot siya ngayon ng mga diyamante at nakakapit sa braso ni Derrick, ang aroganteng CEO ng isang malaking investment firm.
Tumawa si Stella nang malakas, tinitignan kami mula ulo hanggang paa. “Derrick, Babe, ito yung ex-husband ko na walang kwenta! Tignan mo nga sila, amoy pawis at mukhang mga pulubi. Paano nakapasok ang mga basurang ‘yan sa elite school na ito?”
Ngumisi si Derrick at naglabas ng limang libong piso mula sa kanyang wallet. Inihagis niya ito sa paanan ko. “Ayan, Gabriel. Pulutin mo. Ipananghalian niyo ng anak mo sa labas. Nakakahiya kayong tignan dito. Kapag hindi kayo umalis sa loob ng isang minuto, ipapakaladkad ko kayo sa mga security guards.”
Nagsimulang umiyak ang anak kong si Lucas at nagtago sa likod ko. Nagbulungan ang mga mayamang magulang sa paligid, pinagtatawanan ang sitwasyon namin.
Akmang tatawagin na ni Derrick ang mga gwardiya nang biglang may sunod-sunod na busina sa labas. Pumasok ang dose-dosenang mga lalaking naka-itim na suit, at sa gitna nila ay naglalakad ang pinakamayamang tao sa bansa—si Don Arturo.
Nanlaki ang mga mata ni Derrick. Agad niyang inayos ang kanyang necktie at mabilis na naglakad palapit para batiin ang bilyonaryo. Ngunit ang sumunod na ginawa ni Don Arturo ay nagpatigil sa hininga ng buong eskwelahan…
Nakangiting inilalahad ni Derrick ang kanyang kamay kay Don Arturo. “Good morning, Don Arturo! Anong laking karangalan po na makita kayo dito sa—”
“Tumabi ka!” malamig at mabagsik na utos ni Don Arturo.
Nilagpasan ng bilyonaryo si Derrick na parang isang maruming hangin at naglakad ng diretso patungo sa pwesto ko. Sa gulat ng daan-daang mayamang magulang, at sa harap ng nanlalaking mga mata ng ex-wife ko, dahan-dahang yumuko nang nobenta degrees ang pinakamakapangyarihang tao sa bansa.
“Master Gabriel,” malalim at magalang na bati ni Don Arturo, ang boses niya ay umalingawngaw sa buong lobby. “Humihingi po ako ng tawad kung nahuli ang pagdating ko. Naka-ready na po ang mga papeles. Nabayaran na po natin ang buong Crestwood International Academy. Kayo na po ang opisyal na may-ari ng eskwelahang ito.”
Nalaglag ang panga ni Derrick. Si Stella ay napaatras at halos matumba sa kanyang kinatatayuan, namumutla na parang nakakita ng multo.
“M-Master?!” utal-utal na sigaw ni Derrick, pinagpapawisan nang malamig. “Don Arturo, nagkakamali po kayo! Isang hamak na tambay lang ang lalaking ‘yan! Patay-gutom ‘yan na walang maipakain sa anak niya!”
Tumingin nang matalim si Don Arturo kay Derrick. “Lapastangan! Ang lalaking iniinsulto mo ay si Gabriel Imperial, ang tunay na anak at nag-iisang tagapagmana ng Imperial Group of Companies! Ang imperyong nagmamay-ari ng bangkong pinagkakautangan ng buong kumpanya mo!”
Tila binuhusan ng kumukulong tubig si Stella. Nanginginig ang buong katawan niya habang nakatitig sa akin.
Binuhat ko ang anak kong si Lucas, pinunasan ang mga luha niya, at tumingin kay Derrick nang may malamig at nakakapangilabot na ngiti.
“Sabi mo kanina, ipapakaladkad mo ako sa security?” kalmado kong tanong. Tumingin ako sa Principal na ngayon ay nanginginig din sa takot. “Principal, bilang bagong may-ari ng eskwelahang ito, ang una kong utos: I-ban ang pamilya ng lalaking ito. Huwag niyo silang papayagang tumuntong kahit sa labas ng gate.”
“Opo, Sir Gabriel! Ngayon din po!” sagot ng Principal.
“At Derrick,” patuloy ko. “Ang investment firm mo? Consider it bankrupt. Tinatawagan na ng mga tauhan ko ang lahat ng investors mo para mag-pull out, at ife-freeze ng bangko ko ang lahat ng assets mo dahil sa daan-daang milyong utang mo. Wala ka nang kumpanya. Wala ka nang pera.”
“H-HINDI! GABRIEL, PATAWARIN MO AKO!” biglang lumuhod si Derrick sa harap ko, umiiyak at nagmamakaawa sa harap ng maraming tao. “Nagkamali ako! May pamilya ako! Wag mong sirain ang buhay ko!”
Si Stella ay biglang umiyak, naglakad palapit at tinangkang hawakan ang braso ko. “Gabriel… mahal ko! Alam kong may tinatago kang yaman kaya binalikan kita! Tayo na lang ulit! Ako ang ina ni Lucas! Gusto ko nang umuwi sa atin!”
“Wag mong hawakan ang anak ko,” bulyaw ko na nagpayanig sa buong kwarto. Napabitiw siya sa takot. “Iniwan mo kami noong akala mo wala akong kwenta, habang nagpapanggap ako para hanapin kung sino ang tunay na magmamahal sa akin. Pinagpalit mo ang isang dyamante para sa isang basurang tulad ni Derrick. Ngayon, magdusa kayo sa pinili niyong buhay.”
Humarap ako sa mga bodyguards. “Kaladkarin niyo ang mga basurang ito palabas ng property ko.”
Walang awang hinila ng mga gwardiya si Stella at Derrick palabas ng eskwelahan. Rinig na rinig ang mga sigaw at paghagulgol ni Stella habang nagsisisihan sila ni Derrick sa labas ng gate. Pinagtatawanan sila ng mga taong kanina ay nakisama sa pang-iinsulto nila.
Kinabukasan, naging headline sa buong bansa ang pagbagsak ng kumpanya ni Derrick at ang paglitaw ng pinakamayamang bilyonaryo na matagal nang nagtatago sa anino. Habang sina Stella at Derrick ay namumulot ng barya sa lansangan dahil sa patung-patong na utang, ako at ang anak ko ay masayang naglalakad patungo sa kanyang unang araw ng klase—bilang mga hari ng sarili naming imperyo.
