PINAGTAWANAN AKO NG EX-GIRLFRIEND KO NANG PUMUNTA AKO SA KASAL NIYA NA NAKASUOT NG PUNIT-PUNIT NA DAMIT. INAKALA NIYANG ISA PA RIN AKONG PATAY-GUTOM. NGUNIT LIMANG MINUTO ANG MAKALIPAS, DUMATING ANG BIG BOSS NG KANYANG ASAWA, YUMUKO SA HARAPAN KO, AT TINAWAG AKONG “MR. CEO”.
Ang Mapait na Kahapon at ang Imbitasyon
Ako si Leo. Tatlong taon na ang nakalipas nang iwan ako ng ex-girlfriend kong si Clara. Noong panahong iyon, nagsisimula pa lamang ako ng aking tech startup company at baon ako sa utang. Pinili niyang sumama kay Derrick, isang lalaking may mataas na posisyon sa Vertex Global, isa sa pinakamalaking kumpanya sa Asya.
“Wala kang mararating, Leo. Ayokong magutom kasama mo,” ang huling mga salitang binitiwan ni Clara bago siya sumakay sa mamahaling kotse ni Derrick.
Ginamit ko ang sakit na iyon upang magsumikap. Sa loob ng tatlong taon, naging matagumpay ang kumpanya ko at binili ko ang mismong Vertex Global. Isa na akong bilyonaryo at ang nag-iisang Chairman at CEO ng kumpanyang pinagmamalaki ni Derrick. Ngunit pinanatili kong sikreto ang aking mukha sa publiko at sa media.
Kamakailan, nakatanggap ako ng imbitasyon sa kasal nina Clara at Derrick. May kasama pa itong note: “Leo, sana makapunta ka para makita mo kung anong klaseng buhay ang ibinibigay sa akin ni Derrick. Baka sakaling may matira kaming pagkain para sa’yo.”
Gusto niya akong ipahiya. Pwes, pagbibigyan ko siya.
Ang Punit na Damit at Ang Kahihiyan
Araw ng kasal. Bago pumunta sa simbahan, dumaan ako sa isang charity housing project na pinopondohan ko. Dahil umulan, napuno ng putik ang aking maong at napunit ang aking lumang t-shirt dahil sa mga bakal sa construction site. Sa halip na umuwi para magbihis, dumeretso na ako sa simbahan suot ang aking punit-punit na damit at maputik na sapatos.
Pagpasok ko sa katedral, tapos na ang seremonya at nagkukuhaan na ng litrato sa altar. Nang makita ako ng mga bisita, nag-umpisa silang magbulungan at magtakip ng ilong.
“Sino ang pulubing ‘yan?” “Bakit pinapasok ng gwardya ang basurero?!”
Lumingon si Clara mula sa altar. Nang makilala niya ako, napahalakhak siya nang malakas. Ang kanyang halakhak ay umalingawngaw sa buong simbahan.
“Oh my gosh! Look who’s here!” tili ni Clara, itinuturo ako. Naglakad sila ni Derrick palapit sa akin. “Leo! Akala ko ba imbitasyon sa kasal ang ipinadala ko sa’yo? Bakit parang namamalimos ka yata? Tingnan mo nga ‘yang damit mo, punit-punit at amoy putik!”
Tumawa rin nang nakakainsulto si Derrick. “Kaya nga iniwan ka ng asawa ko eh. Hanggang ngayon, patay-gutom ka pa rin! Baka gusto mong kunin ang mga basag na bote sa reception mamaya para may maikalakal ka?”
“Nandito lang ako para ibigay ang regalo ko, Clara,” kalmado kong sagot, hindi man lang nagpapakita ng galit.
“Regalo? Ano ‘yan, tira-tirang pagpag?” maarteng sagot ni Clara. “Derrick, babe, paki-palayas nga ang basurang ito. Nakakasira siya sa wedding photos natin. Baka makita pa siya ng Big Boss mo na darating ngayon!”
Nakangising tumango si Derrick. “Oo nga pala. Darating ang bagong CEO ng kumpanya namin, ang Vertex Global. Bilyonaryo iyon, Leo. Kaya lumayas ka na rito bago pa kita ipakuyog sa mga gwardya!”
Ang Pagdating ng Big Boss
Saktong pagkasabi ni Derrick noon, bumukas ang malalaking pinto ng simbahan. Pumasok si Mr. Sy, ang kasalukuyang Presidente at kanang-kamay ko sa Vertex Global, kasama ang apat na matitikas na bodyguards.
Nanlaki ang mga mata ni Derrick sa tuwa. Mabilis niyang inayos ang kanyang suit at nagkukumahog na sumalubong kay Mr. Sy.
“Mr. Sy! Good afternoon po! Isang malaking karangalan po na makadalo kayo sa kasal namin ng asawa ko!” sipsip na bati ni Derrick, nakalahad ang kamay. “Nasaan po ang bago nating CEO? Gusto ko po sana siyang makilala at pasalamatan!”
Ngunit hindi tinanggap ni Mr. Sy ang kamay ni Derrick. Ang paningin ng Presidente ay nakatuon sa isang lalaking nakatayo sa likuran nina Derrick—sa akin.
Nang makita ako ni Mr. Sy na nakasuot ng punit na damit at maputik na sapatos, nagulat siya ngunit mabilis siyang naglakad palagpas kay Derrick. Hinawi ng mga bodyguards si Clara na nakaharang sa daan.
Huminto si Mr. Sy sa mismong harapan ko at yumuko nang halos siyamnapung digri.
“Mr. CEO,” malakas at pormal na bati ni Mr. Sy na dinig ng lahat ng tao sa simbahan. “Humihingi po ako ng tawad kung nahuli ako. Handa na po ang sasakyan ninyo sa labas.”
Ang Pagbagsak ng mga Hambog
Parang huminto ang pag-ikot ng mundo sa loob ng katedral. Nalaglag ang panga ni Derrick. Nawala ang kulay sa mukha ni Clara at halos mabitawan niya ang kanyang bouquet.
“M-Mr. CEO…?” nanginginig at utal-utal na bulong ni Derrick. Palipat-lipat ang tingin niya kay Mr. Sy at sa akin. “M-Mr. Sy… m-may pagkakamali yata kayo. S-Si Leo po ‘yan… isa po siyang patay-gutom na ex ng asawa ko…”
Hinarap ni Mr. Sy si Derrick nang may matalim na tingin. “Tumahimik ka, Derrick! Ang lalaking tinatawag mong patay-gutom ay si Mr. Leo Alcantara! Ang nag-iisang Chairman, bilyonaryo, at ang bagong may-ari ng buong Vertex Global! Ibig sabihin, siya ang nagpapasweldo sa’yo!”
Bumagsak ang mga tuhod ni Derrick sa sahig. “A-Ano…? S-Si Leo… ang may-ari ng kumpanya?!”
Napasinghap ang lahat ng mga bisita. Si Clara ay tila na-stroke sa kanyang kinatatayuan, nanginginig ang mga labi at namumutla na parang nakakita ng multo.
Dahan-dahan akong naglakad palapit kay Derrick na ngayon ay nakaluhod na sa aking paanan. Tiningnan ko siya nang may napakalamig na ngiti.
“Sabi mo kanina, Derrick, gusto mo akong ipakuyog sa mga gwardya?” malamig kong tanong. “Hindi na kailangan. Dahil simula ngayon, tanggal ka na sa kumpanya ko. You’re fired.”
“Sir! Mr. CEO! Parang awa niyo na po!” humahagulgol na pagmamakaawa ni Derrick, pilit na inaabot ang maputik kong sapatos. “Hindi ko po alam! Patawarin niyo po ako! Kailangan ko po ng trabaho para sa pamilya ko!”
“Clara,” tawag ko sa aking ex-girlfriend na ngayon ay umiiyak na rin sa matinding hiya. “Sabi mo, ayaw mong magutom kasama ko? Wag kang mag-alala, hindi ka na magugutom. Kasi ngayon, magiging tambay na ang asawa mo at ikaw na ang bubuhay sa inyong dalawa.”
“L-Leo… babe… b-bini-biro lang naman kita kanina eh…” umiiyak na palusot ni Clara, pilit na lumalapit sa akin. “Ikaw pa rin ang mahal ko! Nagkamali lang ako!”
Nandidiri akong umatras. “Wag mo akong hawakan, Clara. Baka madumihan ka ng putik ko.”
Tinalikuran ko sila at naglakad palabas ng simbahan, napapalibutan ng aking mga bodyguards. Habang sumasakay ako sa aking mamahaling sasakyan, rinig na rinig ko ang sisihan, sigawan, at ang pagguho ng mundo ng dalawang taong pilit na umapak sa akin.
Minsan, ang pinakamasarap na paghihiganti ay hindi ang magsuot ng maganda para ipagmayabang ang yaman mo, kundi ang manatiling simple at hayaan silang lunukin ang sarili nilang kayabangan nang buong-buo.
