NURSE NA INIWAN NG BOYFRIEND, PINAMANAHAN NG MILYONES NG MATANDANG INALAGAAN NYA!

Kinabukasan, pumasok si Clara sa ospital na mugto ang mga mata. Gusto sana niyang mag-leave, pero kailangan niyang kumita. Siya ang breadwinner ng pamilya nila sa probinsya. Ipinatawag siya ng Head Nurse. “Clara, may bago tayong pasyente sa VIP Wing. Si Don Fernando. Walang gustong mag-duty sa kanya dahil napakasungit at mapanakit. Ikaw ang pinakamatyaga dito. Sa’yo ko siya ibibigay.” Walang nagawa si Clara kundi tumango. Pagpasok niya sa kwarto 305, bumungad sa kanya ang isang matandang lalaki na nakadungaw sa bintana. Payat ito, ubanin, at bakas sa mukha ang matinding lungkot at galit. “Magandang umaga po, Sir,” bati ni Clara. “Anong maganda sa umaga?! Lumabas ka! Ayoko ng nurse! Pera lang ang habol niyo!” sigaw ng matanda sabay bato ng baso ng tubig.

Si Don Fernando ay isang bilyonaryong may-ari ng mga shipping lines at hotels. Ngunit sa kabila ng yaman, siya ay nag-iisa. Ang kanyang asawa ay matagal nang pumanaw, at ang kanyang mga anak ay nasa ibang bansa, hinihintay na lang siyang mamatay para makuha ang mana. May sakit siyang cancer at diabetes. Galit siya sa mundo dahil pakiramdam niya ay ginagamit lang siya ng lahat. Pero hindi sumuko si Clara. Sa halip na magalit, pinulot niya ang basag na baso. “Sir, aalagaan ko po kayo. Trabaho ko po ito, at pangako, hindi ko po kayo iiwan hangga’t hindi kayo gumagaling,” mahinahon niyang sagot. Araw-araw, ito ang naging routine ni Clara. Sinisigawan siya, tinatabig ang pagkain, at minsan ay dinuduraan pa. Pero sa bawat insulto, sinusuklian ito ni Clara ng pasensya. Naaalala niya kasi ang kanyang yumaong Lolo sa probinsya na hindi niya naalagaan. Para sa kanya, si Don Fernando ay hindi isang bilyonaryo, kundi isang matandang nangangailangan ng kalinga.

Lumipas ang ilang buwan. Unti-unting lumambot ang puso ni Don Fernando. Napansin niya na iba si Clara. Hindi ito humihingi ng tip. Hindi ito nagpaparinig ng dagdag na sahod. Kapag natutulog siya, naririnig niya itong nagdarasal sa gilid ng kama para sa kanyang paggaling. Isang gabi, habang umiiyak si Clara sa sulok dahil nakita niya sa Facebook ang kasal ni Jason at ng bagong girlfriend nito, nagising si Don Fernando. “Bakit ka umiiyak, Hija?” tanong ng matanda, sa boses na malumanay na. Ikinuwento ni Clara ang lahat—ang paghihiwalay, ang panloloko, at ang sakit ng pagiging “kulang” sa paningin ng taong mahal mo. Nakinig si Don Fernando. Sa unang pagkakataon, naramdaman ni Clara na may karamay siya. “Huwag kang mag-alala, Clara,” sabi ng Don. “Ang mga taong hindi marunong makakita ng halaga ng ginto kapag ito ay nasa putikan ay hindi karapat-dapat sa yaman. Balang araw, magsisisi siya.”

Naging magkaibigan ang dalawa. Si Clara ang naging pamilya ni Don Fernando. Binabasahan niya ito ng dyaryo, kinakantahan, at ipinapasyal sa garden ng ospital. Nalaman ni Don Fernando na ang pangarap pala ni Clara ay maging doktor, pero kinulang sila sa pera kaya nag-nurse na lang siya. “Sayang, Sir. Gusto ko sanang makatulong sa mas maraming mahihirap sa probinsya namin,” kwento ni Clara. Tumango lang si Don Fernando, tila may malalim na iniisip.

Dumating ang araw na kinatatakutan ni Clara. Bumigay na ang katawan ni Don Fernando. Sa kanyang huling hininga, wala ang kanyang mga anak. Si Clara lang ang nasa tabi niya, hawak ang kanyang kamay. “Salamat, Clara… Salamat sa pagiging totoo,” huling bulong ng matanda bago ito pumikit habambuhay. Humagulgol si Clara. Nawalan siya ng pasyente, nawalan siya ng kaibigan, nawalan siya ng Lolo.

Sa araw ng libing, dumating ang mga anak ni Don Fernando. Naka-designer suits, naka-shades, at walang luha sa mga mata. Nagmamadali silang matapos ang seremonya para mabasa na ang “Last Will and Testament.” Nandoon din si Clara, nasa likuran, tahimik na nagluluksa. Gusto sana niyang umalis agad, pero pinigilan siya ng abogado ni Don Fernando, si Attorney Galvez. “Ms. Clara, kailangan mong manatili. Utos ni Don Fernando,” sabi ng abogado. Nagtaka si Clara. Wala naman siyang kinalaman sa yaman ng pamilya.

Nagtipon ang lahat sa conference room ng ospital. Ang mga anak ni Don Fernando ay kampante, nagbubulungan kung paano nila hahatiin ang mga kumpanya at mansyon. “Okay, let’s get this over with,” sabi ng panganay na anak. Binuksan ni Attorney Galvez ang selyadong envelope. Binasa niya ang nilalaman. “Ako, si Fernando Jose Mondragon, nasa tamang pag-iisip, ay inihahayag ang aking huling habilin. Sa aking mga anak, na hindi man lang ako nadalaw noong ako ay naghihingalo, iniiwan ko ang halagang piso bawat isa, bilang paalala na ang pera ay hindi napapalitan ang presensya.”

Nagulat ang lahat. Nagwala ang mga anak. “Ano?! Piso?! Imposible ‘to! Niloko kami ng matanda!” sigaw nila. “Ituloy niyo ang pagbabasa,” madiing sabi ng abogado. “Ang aking mga kumpanya, ang aking mga lupain sa Batangas at Palawan, ang aking mansyon sa Forbes Park, at ang kabuuang halaga ng aking bank accounts na umaabot sa limang bilyong piso…” Tumigil sandali ang abogado at tumingin kay Clara. “…ay ipinamamana ko nang buo sa nag-iisang tao na nagparamdam sa akin ng pagmamahal na walang hinihinging kapalit. Kay Clara Delos Santos.”

Natahimik ang buong kwarto. Rinig ang pagbagsak ng karayom. Si Clara ay napaupo sa sahig, nanginginig at hindi makapaniwala. “A-Ako po? Attorney, baka nagkakamali kayo… nurse lang po ako…” iyak ni Clara. “Walang pagkakamali, Clara,” sagot ng abogado sabay abot ng isang sulat. “Ito ang sulat niya para sa’yo.” Binasa ni Clara ang sulat habang nanginginig ang mga kamay. “Clara, anak… huwag mong tanggihan ito. Ito ang paraan ng Diyos para tuparin ang pangarap mong maging doktor at tumulong sa iba. Ipinakita mo sa akin na ang tunay na yaman ay wala sa bangko, kundi nasa puso. Gamitin mo ito para sa kabutihan. At tungkol sa lalaking nang-iwan sa’yo… hayaan mo siyang makita kung sino ang sinayang niya.”

Ang balita ay kumalat parang apoy. Naging headline si Clara sa mga balita: “Simpleng Nurse, Naging Bilyonaryo Dahil sa Kabutihan.” Hindi nagtagal, nalaman ito ni Jason. Napanood niya sa TV si Clara, maganda, sopistikada, at ini-interview tungkol sa mga charity projects na sinimulan niya. Nalaman ni Jason na ang babaeng ipinalit niya kay Clara ay nalugi ang negosyo at baon sa utang. Si Jason mismo ay nawalan ng trabaho. Sa sobrang pagsisisi at kapal ng mukha, pinuntahan ni Jason si Clara sa bagong opisina nito.

“Clara!” bati ni Jason, may dalang bulaklak. “Mahal, kumusta ka na? Alam mo, miss na miss na kita. Narealize ko na ikaw pala talaga ang mahal ko. Nagkamali ako. Pwede ba tayong magsimula ulit?” Tinitigan ni Clara si Jason. Dati, ang mukhang iyon ang nagpapakilig sa kanya. Ngayon, awa na lang ang nararamdaman niya. “Jason,” kalmadong sagot ni Clara. “Ang Clara na kilala mo, ‘yung Clara na handang magpakatanga sa’yo, wala na siya. Namatay na siya noong gabing iniwan mo siya sa ulan. Ang nasa harap mo ngayon ay si Clara na natutong mahalin ang sarili niya.”

“Pero Clara, mayaman ka na! Kaya na nating gawin lahat ng pangarap natin!” pilit ni Jason. Ngumiti si Clara ng mapait. “Ang yaman ko ay para sa mga taong nangangailangan, hindi para sa mga taong bumabalik lang kapag may kailangan. Umalis ka na, Jason. At huwag ka nang babalik.” Ipinatawag ni Clara ang security at pinalabas si Jason. Habang naglalakad palayo ang lalaki, naramdaman ni Clara ang tunay na kalayaan.

Ginamit ni Clara ang yaman para mag-aral ng medisina. Naging doktor siya at nagpatayo ng libreng ospital para sa mga matatandang inabandona ng pamilya, bilang pag-alala kay Don Fernando. Nanatili siyang simple at mapagkumbaba. Nahanap din niya ang lalaking tunay na nagmamahal sa kanya—isang doktor na kasama niya sa medical missions, na minahal siya hindi dahil sa bilyones niya, kundi dahil sa busilak niyang puso.

Napatunayan ni Clara na ang kabutihan ay parang boomerang—babalik at babalik ito sa iyo nang higit pa sa inaasahan mo. At ang mga taong nang-iwan sa’yo sa ere ay mananatili na lang sa lupa, habang ikaw ay lumilipad patungo sa tagumpay.

Kayo mga ka-Sawi, ano ang gagawin niyo kung kayo ang nasa posisyon ni Clara? Tatanggapin niyo ba ang mana o ibibigay sa mga anak ng Don? At mapapatawad niyo ba si Jason? Mag-comment sa ibaba at i-share ang kwentong ito para magsilbing inspirasyon sa lahat ng lumalaban nang patas sa buhay!