NAGPANGGAP NA “UTUSAN” ANG BILYONARYO PARA SUBUKAN ANG ISANG SIMPLE EMPLEYADO — PERO NANG APIHIN ITO SA ISANG SOSYAL NA GATHERING, GINULAT NIYA ANG LAHAT NANG YUMUKO ANG MAY-ARI NG HOTEL SA KANYA
Si Lucas ay ang 28-anyos na CEO ng Prime Empire, ang kumpanyang nagmamay-ari ng kalahati ng business district sa lungsod. Dahil pagod na sa mga babaeng habol lang ang yaman niya, nagpasya siyang magpanggap.
Tuwing umaga, nagpapalit siya ng damit. Nagiging si “Luka”, ang Messenger/Errand Boy sa sarili niyang kumpanya. Naka-polo shirt na luma, medyo gusot ang buhok, at laging nakayuko.
Doon niya nakilala si Mia.
Si Mia ay isang Receptionist. Mababa lang ang sweldo, pero napakabuti. Siya lang ang pumapansin kay “Luka”.
“Luka, pawis na pawis ka,” abot ni Mia ng tissue at tubig. “Nag-almusal ka na ba? Heto oh, may extra akong sandwich. Hati tayo.”
Sa loob ng anim na buwan, nahulog ang loob ni Lucas kay Mia. Nakita niya na kahit kapos si Mia, lagi itong handang tumulong.
“Mia,” tanong ni Luka minsan. “Bakit ang bait mo sa akin? Utusan lang ako. Wala akong pera.”
Ngumiti si Mia. “Luka, tao ka. Hindi naman nasusukat sa wallet ang halaga ng isang tao. At saka… masipag ka. Sapat na ‘yun para respetuhin kita.”
Doon nalaman ni Lucas: Siya na. Siya na ang babaeng pakakasalan ko.
Dumating ang gabi ng Grand Company Anniversary. Lahat ng empleyado ay imbitado sa isang 5-Star Hotel.
Nagsuot si Mia ng isang simpleng beige dress na tinahi lang ng nanay niya. Isinama niya si Luka bilang date niya.
Pagpasok nila sa ballroom, agad silang pinagtinginan.
Lumapit si Ms. Glenda, ang matapobreng HR Manager na laging nagpapahirap kay Mia. Kasama nito ang mga sipsip na empleyado.
“Oh my gosh!” tili ni Glenda. “Mia? ‘Yan ba ang suot mo? Kurtina ba ‘yan ng bahay niyo?”
Nagtawanan ang grupo.
“At sino ‘yang kasama mo?” turo ni Glenda kay Luka na naka-suot ng lumang barong (na sinadya ni Lucas). “Yung messenger?! Yuck! This is a formal event! Bakit ka nagdala ng hampaslupa dito? Amoy pawis ang venue dahil sa inyo!”
“Ms. Glenda, bisita ko po siya,” depensa ni Mia, naiiyak na. “Respeto naman po.”
“Respeto?!” galit na sigaw ni Glenda. Kumuha siya ng isang basong Red Wine.
SPLASH!
Ibinuhos ni Glenda ang alak sa damit ni Mia.
Nag-gasp ang lahat. Basang-basa si Mia. Pulang-pula ang mantsa sa kanyang simpleng damit.
“Oops,” ngisi ni Glenda. “Ayan, mas bagay sa’yo. Mukha ka nang basahan talaga. Security! Palabasin niyo ang dalawang ito! They are ruining the aesthetics of my party!”
Hinawakan ng guard si Mia. Umiiyak na si Mia. “Luka, tara na… umalis na tayo…”
Aakbayan sana ni Mia si Luka, pero… kumalas si Luka.
Tumayo si Luka nang tuwid. Inalis niya ang kanyang salamin. Hinawi niya ang kanyang buhok palikod.
Ang kanyang postura ay biglang nagbago—mula sa pagiging utusan, naging puno ito ng awtoridad.
“Bitawan niyo siya,” utos ni Luka. Ang boses niya ay malalim at nakakatakot.
“Sino ka para utusan ako?!” sigaw ni Glenda. “Messenger ka lang!”
Biglang bumukas ang pinto ng VIP Room. Lumabas ang Hotel Owner at ang Board of Directors.
Nagmamadali silang lumapit sa gitna. Inakala ni Glenda na papalayasin na sina Mia.
“Sir! Nandito na po kayo!” bati ni Glenda sa Hotel Owner. “Pinaaalis ko lang po itong mga squatter na—”
Pero nilampasan lang siya ng Hotel Owner.
Diretso itong lumapit kay Luka.
Sabay-sabay na YUMUKO ang Hotel Owner at ang mga Directors sa harap ng messenger.
“Good evening, Chairman Lucas,” bati ng Hotel Owner na nanginginig. “We are sorry for the delay.”
Nanlaki ang mata ni Glenda. Nalaglag ang panga ng lahat ng empleyado.
“C-Chairman?” bulong ni Mia. “Luka?”
Tumingin si Lucas kay Mia at ngumiti nang matamis.
“Sorry Mia, naglihim ako. Ako si Lucas Prime. Ako ang may-ari ng kumpanyang pinapasukan mo, at ng hotel na tinatayuan natin ngayon.”
Hinubad ni Lucas ang kanyang lumang barong. Sa ilalim nito ay isang custom-made Italian Suit.
Humarap siya kay Glenda na ngayon ay namumutla na at parang hihimatayin sa takot.
“Ms. Glenda,” malamig na sabi ni Lucas. “Tinapon mo ang alak sa date ko. Tinawag mo kaming hampaslupa sa sarili kong party?”
“S-Sir Lucas… h-hindi ko po alam… nagbibiro lang po ako…” lumuhod si Glenda, nanginginig ang buong katawan. “Patawarin niyo po ako!”
“You’re fired,” deklara ni Lucas. “At sisiguraduhin kong wala nang kumpanya sa buong Pilipinas ang tatanggap sa’yo. Get out.”
Kinaladkad ng security si Glenda palabas.
Humarap si Lucas kay Mia. Kinuha niya ang panyo sa bulsa niya at dahan-dahang pinunasan ang mantsa sa damit ni Mia.
“Mia,” sabi ni Lucas sa harap ng libo-libong tao. “Noong wala akong pera at utusan lang ang tingin sa akin ng iba, ikaw lang ang tumuring sa akin bilang tao. Ikaw lang ang nagmahal sa akin nang totoo.”
Lumuhod si Lucas at naglabas ng singsing.
“Hindi ko kailangan ng babaeng sosyal. Kailangan ko ng babaeng may busilak na puso. Will you marry me and be the Queen of my Empire?”
Umiiyak na tumango si Mia. “Yes! Yes, Luka… este, Lucas!”
Nagpalakpakan ang buong ballroom.
Sa gabing iyon, ang “Messenger” at ang “Receptionist” ang naging pinakamakapangyarihang couple. Napatunayan ng lahat na ang tunay na estado ng tao ay hindi nakikita sa suot na damit, kundi sa kung paano mo tratuhin ang kapwa mo kapag akala mong walang nakatingin.
