NAGPANGGAP NA DUKHA ANG BILYONARYO PARA HANAPIN ANG BABAENG TATANGGAP SA KANYA SA HIRAP AT GINHAWA — PERO ANG SAGOT NG BABAE SA HULI ANG GUMISING SA KANYA SA KATOTOHANAN
Si Kenzo ay isang 30-anyos na multi-millionaire. Siya ang may-ari ng pinakamalaking Tech Start-up sa bansa. Pero sa likod ng yaman, paranoid siya. Naniniwala siyang lahat ng babae ay pera lang ang habol sa kanya.
Kaya gumawa siya ng “The Ultimate Test.”
Nagpanggap siyang isang Janitor sa sarili niyang kumpanya. Nagpakilala siya bilang “Ken.” Nakilala niya si Rina, isang simpleng accountant na nagtatrabaho doon. Si Rina ay breadwinner, nagpapadala sa probinsya, at nagtitipid sa lahat ng bagay.
Sa loob ng anim na buwan, naging magkasintahan sila.
Nakita ni Kenzo kung paano magbudget si Rina. Nakita niya kung paano sila kumain sa joljeep (karinderya). Madalas, si Rina pa ang nagbabayad ng pamasahe niya.
“Ken,” sabi ni Rina minsan. “Mag-aral ka ulit. Sayang ang galing mo. Hindi pwedeng habambuhay kang janitor. Kailangan nating mag-ipon para sa future.”
Napangiti si Kenzo. Mahal niya ako, isip niya. Pero kailangan ko ng Final Test.
Isang gabi, dinala ni Kenzo si Rina sa isang parke. Madilim at walang tao.
Umiiyak si Kenzo (umaarte lang).
“Rina… may aaminin ako,” sabi ni Kenzo. “Natanggal ako sa trabaho kanina. At hindi lang ‘yun… may utang ako sa loan shark. Isang Milyong Piso. Hinahabol nila ako. Papatayin nila ako kapag hindi ako nakabayad.”
Nanlaki ang mata ni Rina. “Isang milyon? Ken, paano nangyari ‘yun?!”
“Nagsugal ako,” pagsisinungaling ni Kenzo. Gusto niyang makita kung tatanggapin pa rin siya ni Rina kahit na “iresponsable” siya.
Lumuhod si Kenzo at naglabas ng isang singsing na gawa sa alambre.
“Rina, wala akong maibibigay sa’yo kundi utang at problema. Pero mahal kita. Pakasalan mo ako. Magtulungan tayong bayaran ang utang ko. Kahit abutin tayo ng sampung taon, basta magkasama tayo. Will you marry me?”
Ito ang hinihintay ni Kenzo. Inaasahan niyang sasabihin ni Rina na: “Oo, kakayanin natin ‘to.”
Pero tumahimik si Rina. Matagal.
Dahan-dahang ibinaba ni Rina ang kamay ni Kenzo.
“Ken… I’m sorry. No.“
Natigilan si Kenzo. Parang binuhusan siya ng malamig na tubig.
“No?” tanong ni Kenzo. “Akala ko ba mahal mo ako? Dahil ba sa utang? Dahil ba wala akong pera? Ibig sabihin, pera lang din ang habol mo?!”
Biglang tumayo si Kenzo. Ang kanyang lungkot ay napalitan ng galit at yabang.
“Fine!” sigaw ni Kenzo. “Buti na lang sinabi mo ‘yan! Dahil sinusubukan lang kita!”
Pumitas si Kenzo ng isang tawag sa cellphone niya.
Sa loob ng ilang segundo, dumating ang isang itim na Limousine. Bumaba ang driver at binuksan ang pinto. Naglabas si Kenzo ng makapal na bundle ng pera mula sa kotse.
“Tignan mo ‘to, Rina!” sigaw ni Kenzo. “Ako si Kenzo Valderama! Ang may-ari ng kumpanyang pinapasukan mo! Bilyonaryo ako! Yung utang? Yung pagiging janitor? Lahat ‘yun palabas lang!”
Natulala si Rina.
“Gusto ko lang malaman kung unconditional ang pagmamahal mo,” sumbata ni Kenzo. “Handa akong ibigay sa’yo ang mundo. Handa kitang pakasalan at iahon sa hirap. Pero bumagsak ka sa test ko. Katulad ka rin pala ng iba. Takot sa hirap.”
Tumulo ang luha ni Rina. Pero hindi siya yumuko. Tinitigan niya si Kenzo nang diretso sa mata.
“Kenzo,” garalgal na boses ni Rina. “Hindi ako tumanggi dahil sa utang mo. Sanay ako sa hirap. Ilang beses kitang nilibre? Ilang beses kitang inintindi?”
“Eh bakit ka tumanggi?!” hamon ni Kenzo.
“Tumanggi ako dahil sa dahilan ng utang mo,” paliwanag ni Rina nang may diin. “Sabi mo, nagsugal ka. Sabi mo, natanggal ka sa trabaho dahil sa bisyo.”
Lumapit si Rina kay Kenzo.
“Handa akong magdildil ng asin kasama ang taong may pangarap at nagsusumikap. Pero hindi ko isusugal ang kinabukasan ko sa taong iresponsable na hihilahin ako pababa. Ang pag-ibig, Kenzo, hindi lang puro puso. Kailangan din ng utak. Mahal ko ang sarili ko para hindi magpakasal sa isang taong wawasakin ang buhay na pinaghirapan ko.”
Natigilan si Kenzo.
“At ngayon…” tinuro ni Rina ang limousine at ang pera. “Nalaman kong mayaman ka pala. At ginawa mo ang lahat ng ito para subukan ako?”
Umiling si Rina.
“Mas lalo lang naging NO ang sagot ko.”
“Bakit?!” gulat na tanong ni Kenzo. “Mayaman na ako! Wala nang utang!”
“Dahil manloloko ka,” sagot ni Rina. “Ginamit mo ang damdamin ko para sa isang laro. Ang tingin mo sa akin ay isang exam na kailangang pasahan, hindi isang tao na dapat pagkatiwalaan.”
“Aanhin ko ang bilyones mo, kung ang pundasyon ng relasyon natin ay kasinungalingan at pagdududa? You are rich, Kenzo. But you are very, very poor in character.”
Tinalikuran ni Rina si Kenzo.
“I resign,” huling sabi ni Rina. “Ayokong magtrabaho sa boss na walang respeto sa tao.”
Naglakad palayo si Rina sa dilim.
Naiwan si Kenzo sa tabi ng kanyang limousine, hawak ang pera na biglang naging walang kwenta sa paningin niya.
Sa gabing iyon, hindi si Rina ang bumagsak sa pagsubok. Si Kenzo ang natalo. Narealize niya na sa kakahanap niya ng “perfect woman” gamit ang panlilinlang, pinakawalan niya ang nag-iisang babae na may sapat na tapang at dignidad para sabihin sa kanya ang totoo. Nagising siya sa katotohanan na ang tunay na pag-ibig ay nagsisimula sa tiwala, hindi sa pagsubok.
