“NAGPANGGAP AKONG COMATOSE SA OSPITAL AT NARINIG ANG PLANO NG MGA ANAK KONG PATAYIN AKO… PERO MAS NAKAKAKILABOT ANG NADISKUBRE KO SA ABOGADO KO!”
Ako si Donya Amalia, 65 anyos, at nag-iisang nagmamay-ari ng isang malaking imperyo ng real estate. Isang gabi, inatake ako sa puso. Nang magising ako kinabukasan sa VIP room ng ospital, nakapikit pa rin ang mga mata ko. Bago pa ako makapagsalita para tumawag ng nurse, narinig ko ang pamilyar na boses ng dalawa kong anak na sina Marco at Bella.
Nagpanggap akong comatose at walang malay para pakinggan kung gaano sila nag-aalala sa akin. Pero ang narinig ko ay nagpatigil sa pag-ikot ng mundo ko.
“Kuya, ang tagal namang mamatay ni Mama,” inip na bulong ni Bella. “Kailangang-kailangan ko na ang mana ko para sa kasal ko! Baon na ako sa utang sa mga designer!”
“Huwag kang mag-alala,” malamig na sagot ni Marco. “Mamayang gabi, kapag nakatulog na ang mga nurse, tatanggalin ko ang oxygen niya. Walang makakaalam. Palalabasin nating bumigay na ang katawan niya. Bukas na bukas din, atin na ang buong kumpanya.”
Nanlamig ang buong katawan ko. Sarili kong mga anak! Dugo at laman ko, nagpaplanong patayin ako para lang sa pera!
Hindi ako makapapayag na magtagumpay sila. Kinabukasan ng madaling araw, habang mahimbing na natutulog sina Marco at Bella sa sofa ng kwarto, dahan-dahan kong tinanggal ang mga dextrose at monitor na nakakabit sa akin. Nagsuot ako ng lumang jacket ng naiwang nurse, nag-maskara, at palihim na tumakas palabas ng ospital.
Isa lang ang naisip kong puntahan para humingi ng tulong—ang matalik kong kaibigan at family lawyer sa loob ng dalawampung taon, si Atty. Samuel. Siya ang may hawak ng Last Will and Testament ko.
Dahil may susi ako sa private office niya sa bahay nito, pumasok ako nang walang pasabi habang nasa kusina siya para magtimpla ng kape.
“Samuel, kailangan ko ng tulong mo…” ibubulong ko sana pagpasok niya.
Pero bago ako makapagsalita, nahagip ng mga mata ko ang isang bukas na folder sa ibabaw ng mesa niya. Pamilyar ang logo ng kumpanya ko doon kaya nilapitan ko ito at binasa.
Pagkabasa ko sa unang pahina, parang sinaksak ng isang libong kutsilyo ang puso ko. Muntik na akong himatayin sa sobrang takot at gulat.
Ang dokumento ay isang Secret Agreement na pinirmahan nina Marco, Bella, at Atty. Samuel mismong kahapon lang!
Nakasulat doon na kapag napatay nila ako nang walang bakas, 60% ng buong yaman ko ay mapupunta sa abogado! At ang mas nakakakilabot… may nakalakip na lumang litrato at sulat na nagpapatunay na si Atty. Samuel pala ang tunay na ama nina Marco at Bella! Dalawampung taon na nilang pinaplano ang pagbagsak ko. Ang lalaking pinagkatiwalaan ko ng buhay ko ang mismong nag-utos sa mga “anak” ko na patayin ako!
Nanginginig sa matinding galit, maingat kong kinuha ang dokumento bilang ebidensya at mabilis na tumakas sa opisina bago pa makabalik si Samuel.
Hindi ako nagpakita sa kanila. Dumiretso ako sa National Bureau of Investigation (NBI) at sa isang kalabang law firm na matagal nang gusto akong maging kliyente.
Kinabukasan, habang nasa ospital sina Marco at Bella, nagkukunwaring nag-iiyakan at nagwawala dahil “nawawala” daw ang bangkay ko, dumating ang mga awtoridad.
“Marco, Bella, at Atty. Samuel,” deklara ng NBI Agent habang pumapasok sa ospital kasama ako na buhay na buhay at nakaupo sa wheelchair. “You are all under arrest for Attempted Parricide at Syndicated Estafa.”
Namutla ang tatlo na parang nakakita ng multo.
“M-Mama?! Buhay ka?!” nanginginig na tili ni Bella.
“Sayang ang luha niyo,” malamig kong sagot habang ipinapakita ang dokumentong ninakaw ko kay Samuel. “Nasa akin ang lahat ng ebidensya ng pagtataksil niyo. Gusto niyo ng yaman ko? Sa kulungan kayo magpakasasa.”
Mula sa pagiging bilyonaryo at high society, napunta sa malamig na rehas ang aking mga anak at ang taksil na abogado. Ibinigay ko ang buong yaman ko sa mga ampunan at mga ospital. Mas pinili ko pang mamuhay nang mag-isa, kaysa mapaligiran ng mga halimaw na nagkukubli bilang pamilya.
WAKAS.
