NAGING MILYONARYO SIYA SA ABROAD…

NAGING MILYONARYO SIYA SA ABROAD… PERO HALOS MAMATAY SA GULAT NANG MAKITA ANG MGA MAGULANG NA NAKATIRA SA SIRA-SIRANG BAHAY!

Si Dante ay isang matagumpay na Engineer sa Dubai. Sa loob ng sampung taon, tiniis niya ang lungkot at pagod para lang maiahon ang pamilya sa hirap. Buwan-buwan, nagpapadala siya ng 100,000 pesos sa kanyang nakababatang kapatid na si Junior.

Ang bilin niya kay Junior: “Ipaggawa mo ng magandang bahay sina Nanay at Tatay. Ibigay mo lahat ng gamot at pagkain na gusto nila. Ikaw na ang bahala sa kanila habang wala ako.”

Laging nagse-send si Junior ng pictures. Pictures ng isang malaking bahay na may swimming pool, pictures nina Nanay at Tatay na nakangiti at naka-ayos. Kampante si Dante na maayos ang buhay ng mga magulang niya.

Isang Disyembre, nagpasya si Dante na umuwi nang walang pasabi. Surprise visit. Gusto niyang makita ang “Dream House” na pinagpaguran niya.

Sumakay siya ng taxi papunta sa address na binigay ni Junior.

Huminto ang taxi sa tapat ng isang napakagandang mansion. Kulay puti, may gate na ginto, at may fountain pa.

“Ito na ‘yun,” bulong ni Dante, naiiyak sa tuwa. “Sulit ang paghihirap ko.”

Bumaba siya at kumatok sa gate.

Lumabas ang isang lalaking hindi niya kilala.

“Sino po sila?” tanong ng lalaki.

“Ako po si Dante. Kapatid ni Junior. Dito po nakatira ang mga magulang ko,” nakangiting sagot ni Dante.

Kumunot ang noo ng lalaki. “Junior? Ah! Yung dating may-ari ng lupang ‘to? Matagal na niyang ibinenta sa akin ang lupang ‘to, limang taon na ang nakakaraan. Sabi niya pambayad daw sa utang sa sugal.”

Nanigas si Dante. “P-Po? Ibinenta? Eh nasaan po ang mga magulang ko?!”

Tinuro ng lalaki ang likod ng mansion. “Doon… sa may lumang bodega malapit sa sapa. Doon sila pinatira ni Junior kasi wala na silang mapuntahan.”

Parang binuhusan ng yelo si Dante. Tumakbo siya papunta sa likod ng mansion, lusot sa matataas na damo.

Doon, nakita niya ang isang tagpi-tagping barong-barong na gawa sa lumang yero at plywood. Walang kuryente. Mabaho dahil katabi ng kanal.

“Nay? Tay?” tawag ni Dante, nanginginig ang boses.

Sumilip sa bintana ang isang matandang babae. Payat na payat, puti na ang buhok, at nanginginig ang kamay. Si Nanay Ising. Sa likod niya, nakahiga sa karton si Tatay Berto, umuubo at buto’t balat na.

“Sino ‘yan? Junior? Wala na kaming pera, anak…” mahinang sabi ni Tatay Berto.

Napaluhod si Dante sa putikan. “Nay! Tay! Ako ‘to! Si Dante!”

Nang makilala siya ng ina, humagulgol ito. “Dante! Anak ko! Akala namin kinalimutan mo na kami! Sabi ni Junior, hindi ka na raw nagpapadala! Sabi niya iniwan mo na kami!”

“H-Hindi totoo ‘yan Nay!” sigaw ni Dante habang yakap ang mga magulang na amoy gamot at luma. “Buwan-buwan akong nagpapadala! Milyon-milyon na ang naipadala ko!”

Habang nag-iiyakan sila, dumating si Junior. Nakasakay sa bagong Sports Car, suot ang makakapal na kwintas na ginto, at may kasamang barkada.

“Nay! Pahingi ng pera! Talo ako sa sabong!” sigaw ni Junior habang papasok sa eskinita.

Nagulat si Junior nang makita si Dante na nakatayo sa harap ng barong-barong, ang mga mata ay nag-aapoy sa galit.

“K-Kuya Dante?!” namutlang sabi ni Junior.

BUGSH!

Isang malakas na suntok ang sumalubong sa mukha ni Junior. Tumalsik ito sa putikan.

“Walang hiya ka!” sigaw ni Dante. “Sampung taon akong nagpakahirap! Pinagkatiwala ko sa’yo sina Nanay at Tatay! Tapos dito mo pinatira sa kulungan ng baboy habang ikaw nagpapakasasa sa luho?!”

“K-Kuya, sorry! Babawi ako!” iyak ni Junior.

“Wala nang bawi-bawi,” malamig na sabi ni Dante.

Dumating ang mga pulis na tinawagan ng driver ni Dante kanina.

“Ikulong niyo ang hayop na ‘yan,” utos ni Dante. “Estafa, Elder Abuse, at Pagnanakaw.”

Habang kinakaladkad si Junior ng mga pulis, binuhat ni Dante ang kanyang mga magulang.

“Tara na, Nay, Tay. Aalis na tayo sa impyernong ‘to,” luha ni Dante. “Bumili ako ng bagong bahay sa city kanina bago ako pumunta dito. Doon na tayo titira. Hinding-hindi ko na kayo iiwan.”

Mula noon, naranasan nina Nanay Ising at Tatay Berto ang tunay na ginhawa. Si Junior naman ay nabubulok sa kulungan, walang dumadalaw, at nagsisisi sa kanyang kasakiman.

WAKAS.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *