“NA-CANCEL ANG FLIGHT KO KAYA UMUWI AKONG SIKRETO… PARA LANG MAABUTAN ANG ASAWA KO NA NAGPAPAKASAL SA IBA SA LOOB MISMO NG MANSION KO!”
Dapat ay nasa byahe na ako papuntang New York para sa isang mahalagang business trip. Ako si Lara, ang CEO ng isang malaking kumpanya. Pero dahil sa matinding bagyo, na-cancel ang flight ko.
Sa halip na tumawag sa asawa kong si Anton, nag-book ako ng taxi pabalik sa aming mansion para i-surprise siya. Hila-hila ko ang aking maleta, nasasabik akong makita ang lalaking mahal na mahal ko, kahit alam kong umaasa lang siya sa yaman ko.
Pagdating ko sa gate, nagtaka ako. Bakit ang daming nakaparadang mamahaling sasakyan? Bakit may malakas na musika at boses ng nag-e-emcee mula sa garden namin?
Dahan-dahan kong binuksan ang pinto at naglakad papunta sa likod-bahay.
Pero ang bumungad sa akin ay isang eksenang nagpatigil sa ikot ng mundo ko.
Ang malawak kong garden ay puno ng mga bulaklak, caterers, at mga bisita! Sa gitna nito ay may isang magarbong altar. At doon, nakatayo ang asawa kong si Anton, suot ang puting tuxedo, hawak ang kamay ng isang pamilyar na babae na naka-wedding gown—si Cindy, ang sekretarya niya!
Nagpapalitan sila ng wedding vows! Nagpapakasal ang asawa ko sa ibang babae sa loob mismo ng sarili kong pamamahay!
Narinig ko pa ang malakas na boses ng biyenan ko sa mikropono. “Bagay na bagay talaga kayo! Buti na lang nasa byahe ang pabigat niyang asawa. Sana nga bumagsak ang eroplano niya para mamatay na siya! Kapag nangyari ‘yon, tuluyan na nating maaangkin ang mansion na ‘to!”
Tumawa nang nakakaloko si Anton at hinalikan si Cindy.
Parang pinunit ang puso ko sa narinig. Ang lalaking pinakain ko at binigyan ng marangyang buhay, hinihiling ang kamatayan ko para angkinin ang yaman ko kasama ng kanyang kabit at sakim na pamilya!
Hindi ako umiyak. Nanaig ang nag-aapoy kong galit. Binitawan ko ang hawak kong mabigat na maleta sa sahig ng terrace.
BLAG!
Umalingawngaw ang malakas na tunog. Napalingon ang lahat ng bisita, pati na sina Anton at Cindy sa altar.
“Sayang naman, Anton,” malamig kong sabi habang naglalakad pababa ng hagdan patungo sa garden. “Na-cancel ang flight ko. Hindi pa ako patay.”
Nanlaki ang mga mata nina Anton at Cindy. Namutla sila na parang nakakita ng multo. Ang biyenan ko ay nabitawan ang mikropono.
“L-Lara?! B-Babe?!” utal na sigaw ni Anton. Nabitawan niya ang kamay ni Cindy at akmang lalapit sa akin. “K-Kanina ka pa ba diyan?! Let me explain! P-Palabas lang ito—”
“Shut up!” bulyaw ko. Humarap ako sa mga bisita na nagbubulungan na ngayon. “Ang kakapal ng mga mukha niyo! Nag-party pa talaga kayo sa sarili kong bahay gamit ang pera ko?!”
Humarap ako kay Cindy na nanginginig na sa takot. “At ikaw. Ang kapal ng mukha mong magsuot ng wedding gown at tumayo sa garden ko!”
“M-Ma’am Lara… I’m sorry po… Buntis po kasi ako kaya pinilit ako ni Anton na magpakasal na kami…” iyak ni Cindy, pilit na nagtatago sa likod ni Anton.
“Buntis?!” mas lalong nag-init ang dugo ko. “Kaya pala atat na atat kayong angkinin ang yaman ko!”
“Lara, please! Patawarin mo ako! Nadala lang ako ng tukso!” lumuhod si Anton sa harap ng altar at pinilit na hawakan ang mga paa ko.
Tinabig ko siya nang malakas. “Tukso? Hinihiling mong mamatay ako para manakaw niyo ang pera ko?! Umalis kayo sa pamamahay ko ngayon din! Pare-pareho kayong mga basura!”
Tinawag ko ang mga security guards namin. “Ilabas niyo ang mga taong ‘to! Lahat sila! Gibain niyo ang altar na ‘yan at siguraduhin niyong wala silang dadalhing kahit isang barya mula sa bahay ko!”
Nagkagulo ang mga bisita at nag-unahang lumabas. Kinakaladkad ng mga guards sina Anton, Cindy, at ang matapobreng biyenan ko palabas ng mansion. Umiiyak at nagmamakaawa si Anton, habang ang pamilya niya ay hiyang-hiya dahil pinalayas sila sa gitna ng sarili nilang kasal.
Kinabukasan, ipinasa ko sa abogado ko ang lahat ng ebidensya at CCTV footage. Sinampahan ko sila ng kasong Bigamy at Adultery, at sinigurado kong hindi makakakuha ni isang sentimo si Anton mula sa Annulment.
Ang lalaking nag-asam sa kamatayan ko ay naiwan na ngayon sa kalsada, walang pera at walang dangal, kasama ang kabit niyang sumira sa sarili nilang buhay.
WAKAS.
