“KAYA KONG AYUSIN YAN, ISANG Jollibee LANG!” — PINAGTAWANAN NILA ANG PULUBI… HINDI NILA ALAM, SIYA PALA ANG MAALAMAT NA INHENYERO!
Si Jeric ay isang mapagmataas na binata. Anak-mayaman, sikat na vlogger, at mahilig sa mga luxury cars. Ang kanyang pride and joy? Isang pulang Lamborghini Aventador na nagkakahalaga ng milyun-milyong piso.
Isang tanghali, habang bumibyahe sila ng kanyang mga tropa sa probinsya para sa isang car show, biglang tumirik ang sasakyan sa gitna ng isang liblib na kalsada.
“Argh! Anong nangyari?!” sigaw ni Jeric, sabay palo sa manibela.
Lumabas siya at binuksan ang hood. Umuusok ang makina. Wala siyang alam sa pag-aayos. Ang mga kaibigan niya ay panay lang ang video para sa vlog, “Guys, nasiraan kami! Hashtag bad trip!”
Sinubukan nilang tumawag ng tow truck, pero walang signal. Dalawang oras na silang nakabilad sa araw. Gutom, uhaw, at inis na inis.
May dumaang isang matandang lalaki. Si Mang Kiko. Gusgusin ang damit, puno ng grasa ang kamay, at may bitbit na bayong na may lamang mga bakal. Mukha itong “taong grasa” o basurero.
Huminto si Mang Kiko at sumilip. “Sir, mukhang overheat yan ah. May loose hose lang siguro.”
Tinignan ni Jeric si Mang Kiko mula ulo hanggang paa.
“Hoy tanda! Lumayo ka nga! Baka magasgasan mo ang kotse ko! Alam mo ba kung magkano ‘to? Mas mahal pa sa buhay mo!” bulyaw ni Jeric.
Hindi natinag si Mang Kiko. Narinig kasi ng kanyang tenga ang tunog ng makina bago ito namatay. Alam niya ang sakit nito.
“Sir, kaya ko pong ayusin ‘yan sa loob ng sampung minuto,” mahinahong sabi ni Mang Kiko. “Ang bayad, isang order lang ng Chickenjoy. Gutom na gutom na kasi ako, wala pa akong kain.”
Nagtawanan ang mga kaibigan ni Jeric.
“Hahaha! Naririnig niyo ba siya? Isang pulubi, aayusin ang Lamborghini kapalit ng manok? Hibang ka na ba?” pang-aasar ng isa.
“Sige nga!” hamon ni Jeric, dahil wala na rin siyang choice. “Ayusin mo! Pero kapag sinira mo lalo ‘yan, ipapakulong kita!”
Ngumiti lang si Mang Kiko. Wala siyang dalang mamahaling tools. Kumuha lang siya ng isang simpleng wrench at pliers mula sa kanyang bayong.
Hindi siya gumamit ng computer scanner. Ipinikit niya lang ang kanyang mata at pinakinggan ang “pintig” ng makina habang sinusubukan itong paandarin sandali.
“Ayun,” bulong niya.
May kinutingting siya sa ilalim ng hose ng coolant system. May pinihit, may hinigpitan. Ang galaw ng kanyang kamay ay mabilis at pulido—galaw ng isang eksperto.
“Subukan niyo po, Sir,” sabi ni Mang Kiko pagkalipas ng eksaktong limang minuto.
Umupo si Jeric sa driver’s seat nang may pagdududa. Ini-start niya ang makina.
VROOOOM!
Umungol ang makina ng Lamborghini nang napakalakas at napaka-smooth. Mas maganda pa ang tunog nito kaysa noong bago masira.
Nanlaki ang mata ni Jeric at ng kanyang mga kaibigan. Nalaglag ang kanilang mga panga.
“P-Paano mo ginawa ‘yun?!” gulat na tanong ni Jeric. “Yung mga mekaniko sa casa, inaabot ng ilang araw bago maayos ‘to!”
Pinunasan ni Mang Kiko ang grasa sa kanyang kamay gamit ang lumang basahan.
“Yung manok ko po, Sir?” nakangiting tanong niya.
Habang inaabutan ni Jeric ng pera si Mang Kiko (dahil wala silang dalang manok), may humintong isang itim na SUV. Bumaba ang isang mukhang mayamang negosyante.
Nakita ng negosyante si Mang Kiko. Nanlaki ang mata nito at tumakbo palapit sa matanda.
“Engineer Francisco?! Kayo po ba ‘yan?!” sigaw ng negosyante.
Nagulat si Jeric. “Kilala niyo ang pulubing ‘to?”
Humarap ang negosyante kay Jeric nang may galit. “Pulubi?! Iho, si Engineer Francisco ‘Kiko’ Manansala ang pinakamagaling na Formula 1 mechanic ng Pilipinas noong 90s! Siya ang nag-design ng mga makina na ginagamit sa karera sa Europe! Nawala siya sa sirkulasyon nung namatay ang asawa niya at piniling mamuhay nang simple.”
Namutla si Jeric. Ang taong nilait-lait niya at tinawag na “tanda” ay isa palang alamat. Isang genius.
Yumuko si Mang Kiko sa negosyante. “Ayoko na ng gulo. Gusto ko lang kumain.”
Tumingin si Mang Kiko kay Jeric. Hindi niya tinanggap ang libo-libong piso na inaabot ng binata.
“Sabi ko sa’yo, pagkain lang,” sabi ni Mang Kiko. Kinuha niya ang take-out bag ng pagkain na nasa backseat ng kotse ni Jeric (ang tanghalian sana ni Jeric).
“Sapat na ‘to. Sa susunod, ‘wag mong mamaliitin ang tao base sa damit. Ang makina, hindi namimili ng amo. Ang respeto, dapat ganun din.”
Naglakad palayo si Mang Kiko habang kinakagat ang fried chicken, iniwan si Jeric na hiyang-hiya sa sarili habang naka-live stream pa sa vlog niya ang kanyang kamangmangan.
WAKAS.
